1883 resultaten.
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Loop ik hier: 't is 't blauw der luchten,
Loop ik ginds: 't is 't groene woud;
Waar ik ga, of klare stromen
Baden in het middag-goud,
Hoor de donkre dennen zuchten
Zwatelen de klaterbomen,
Waar het blad nooit ruste houdt;
't Ruist en suizelt in de klanken
Van mijn lied, waar, fonkelend
Als de weerschijn van rivieren
Verten…
Odysseus’ verhaal; zeelied(en)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
475 geen man levend van getuigen kan
allen hebben zij het onderspit gedolven
nadat ik in boventonen verzonken ben
geraakt door dat ongeëvenaarde timbre
Net zozeer als ik weer eens denk aan haar
het geschenk wat die herinnering blijft
tijdens deze eeuwigdurende bezinning
onder mijn rots in de zuurst denkbare
door gure tranen overstromende rivier…
Tour de force
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 (met dank aan Scientias voor de foto)
__________________________________
Op een zomerdag
zeg ik je alleen maar dit
Zeg mij geen gedag
...de herinnering leeft
in de binnenzee
langs de savannegroene rivier
waar het universum antwoordt
met de stem van het leven...
Zing van de man
Leef!…
50 jaar gehuwd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
793 De jaren gingen als een rivier voorbij,
met elke golf meer ervaring, zij aan zij.
Herinneringen van goud, kostbaar en duur,
met liefde geschreven, puur natuur.
Kinderen die kwamen, een deel van het geheel,
met wijsheid en liefde, jullie doel en deel.…
De dijk
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.744 En óver de dijk daar floten de boten:-
Die toeterde' en ploeterden door de rivier,
Die waren geweldig aan 't slepen,
En hadden een onfatsoenlijk plezier
In de deftig zeilende schepen-
Die hielden zich quasi wat achteraf,
Maar eigenlijk legden ze 't lelijk af,-
Ja, óver de dijk daar floten de boten!…
altijd en overal
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.687 je zie
een gekke bek naar je trek
want lief je weet
ik ben zo gek als een deur
ik mis het
je geur
je kleur in mijn grijs bestaan
roep
en ik kom er aan
en zo niet
ook goed
maar ik blijf aan je de denken
bij de gloed van de ondergaande zon
en de muziek die ik hoor
en op het werk
en bij mijn vrienden
en in de auto
en op de boot
in rivier…
Waterkinderen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
820 Gelukkig zorgde de god Jizo voor waterkinderen
Deze niet geboren kinderen mochten spelen aan
de oever van de rivier….hadden ze daar samen
plezier vroeg ze zich af .Ze zou het nooit weten en
dat was haar straf.
Ze was gelukkig geworden en had kinderen en een
niet slecht huwelijk.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 kom en daal de brede trappen af in de rivier
en laat je lichaam langzaam drijven
zweef aan ragfijne snaren van guitarras
traag over het water van de Taag
jij glijdt in visioenen
over heuvels van Lisboa
langs kerken, kloosters en paleizen
Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 De rivier twijfelt met trillende hand
Steeds verder weg van het brongebied
Haar tranen zoeken tastbaar land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 verhalen te vertellen
van zigeuners en vogelverschrikkers
adelaars ook of nachtuiltjes met klauwen
over een aap met een zoekgeraakte baby
of de sterrennacht vol feeën en elfjes
natuurlijk maak ik er tekeningen bij
met zwaaiende armen getekend
of met vingers in de lucht gekrast
woedende stormen imiteer ik
of het brullen van een woeste rivier…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 die was ik gelukkig
schimmen kwamen in haar taal
Zou je niet eens wat gaan doen
de wind weer in de zeilen
de kop vol mist
weer leeggeblazen
en daar gaan we weer
op weg naar Inge
De tropenkolder roept
dus weg hier weg
loop naar de tropen
Het bos in
wachten op de regen
en de regen kwam
de Amazone
maak je maar geen zorgen
de rivier…
het komt goed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 nu jij bent waar ook wij ooit zullen komen
zetten wij ons stil op de oever van de grens
die als een rivier meandert tussen hier en daar
om jou en wat jij ons blijft betekenen te genieten
terwijl jouw ‘het komt goed’ ons omhelzen blijft
onze picknickmand heb jij overvloedig gevuld
met de royale proviand van jouw doen en laten
de niet aflatende…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 op de grens van het oude capelle
het stadse dorpje aan den ijssel
waar klaas de kade ooit klinkerde
tot waar hij de bermweg bereikt
die de weg naar schollevaar kruist
stond op de werf van hoogerwaard
op de driesprong van deze wegen
meer dan vijftig jaar het houvast
van de majestueus zwaaiende eik
die van wie hem passeren mocht
steeds het volle…
Tijding
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.729 kant, enkele tienduizenden
bij nou ja de vijand, en het lentezonnetje schijnt
en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst
nu de wapenen gesproken de schedels gespleten
de ledematen bloederig uit de moskeeën trippelen
bovendien de gramstorige lama op een berg in India
zijn glas gekookt water drinkt en het verder wel gelooft
nu de rivieren…
Tocht langs het meer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
618 Kwaad wortelt in de
begeerte en hebzucht, wij hebben keus,
de natuur niet die volgt de natuurwet,
zoals de rivier z’n bedding volgt, zonder
besef van goed en kwaad. Ik bezoek ‘t graf
van ‘n voorouder, tijd als afstand nergens
zo duidelijk als staande aan graven van
mensen die we hebben gekend.…
Over bruggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Lopend langs de IJssel
kwamen eerst herinneringen
ik liep er ooit met R tot Zwolle
toen fietste ik met P in de wind
tot de brug er overheen en terug
Nu met jou,
beiden met een hoedje in de zon
De wind verwaait de klamme lucht
Bedrijfspanden voorbij
blijven we tussen wuivend groen
en de rivier
Als gindse overkant mooier lonkt
en er…
Blodeuwedd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik liet Llew staan onder een afdak
aan de oever van de rivier
op een bok en op de badrand,
weerloos, kansloos
tegen de jarige speer van Gronw;
llew viel en vloog
als adelaar ten hemel.
Ik beleefde warme nachten
met mijn minnaar Gronw,
maar het noodlot trof ons.…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Zwijgen
tot in dit graf,
onder de rots,
in de rivier die is ontstaan
uit mijn tranen.…
maart
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.220 Maart nadert over de lauwe rivier.
Ze streelt de knoppen
verzadigt de ochtend die rinkelt
met vliegende pluizen
met de luwe beweging van de zon
die haar boogbaan rekt
tot in de top van het gewelf
Omkranst van glitter en gloeiend geel.
Kan je een straal proeven?…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 *La Gola is de monding van de Rio Ter
**Een rivier die Rio Ter heet…
De droomtrein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De trein van mijn dromen
staat voor mij klaar
met open armen
zonder drempel vanaf het perron
ik stap in en ga zitten
het landschap glijdt voorbij
ik lees een boek
met koffie uit een stevige beker
De trein van mijn dromen
rijdt naar alle steden
overbrugt alle rivieren
zonder geregel of gevraag
komt hij naar me toe
en gaat waarheen ik wil…
De vlinder en de Hommel
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
666 al het leed dat je gaat dragen
Ik weet dat je het hebben kunt
Je zal de wereld doen vertragen
In de wetenschap dat je de schepper kent
Je bent noch vrouw, noch man
Dat lijkt mij het beste plan
Ik zal je kracht schenken die je toekomt
Daar jij het misbruik ervan niet eens herkend
Je bent belangrijk voor mij als ieder ander
Tot de rivieren…
Verdomme
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
610 Om alles en iedereen
Te gebruiken, kapot te maken
Ja, alles en iedereen
Tot zelfs de laatste steen
We roven de aarde leeg
Doden alle dieren
Kappen alle bomen
Vervuilen de rivieren
Wie denken we verdomme dat we eigenlijk zijn..
Ont-aarde wezens ..
Egoïstische zelfmoordenaars ..…
Itinerario
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 avant-la-lettre
maar tooide zich,
eenmaal auteur,
modieus met een Latijnse naam
Jan Huygen van Linschoten
werd zo Lynscotius
zijn reisverslag zynde Voyage
ofte Schipvaert Itinerario
Een beschrijvinghe naar de Oost vanuit Lissabon naar derselve landen ende zee-culturen
Met aandaght voor alle de voornaemste principale
havens en rivieren…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Het raakt de rivier aan, maakt ‘t water tot een spiegel van vuur,
en weerspiegelt wolken die verdwijnen als vergeten dromen.
De bloemen openen zich traag, hun kelken vol van nachtdauw,
en drinken gulzig ‘t goud dat valt, als was het levenssap.…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 die de handen wringt,
het schuifelend volk veracht
en zegt
‘Ik wik de waarde
van olie en kennis en macht’
terwijl het zalig slijk zich ophoopt,
een stroom van nullen en strepen
naar het vrije paradijs.
2
De regen klatert en
glijdt naar het onderaardse web,
vult de schachten,
tot de maag haar sappen oprispt,
een zure gulp die de rivier…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 opzetten in mijn lijf, hoofd en leden, wat z'n weerga niet kent
zwaar onstuimig weer teistert de wereld maar het weer teistert vooral de wereld in mij
want praktisch wordt geen zon doorgelaten
en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen::
sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken
aanzwellend tot venijnige kolkende dansende rivieren…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
711 Ga naar de rivier
wacht daar
je weet het toch
de vaste plek
daar steken ze over!
We zullen weer eten!
Dat zal ik allemaal roepen.
Maar nu lig ik nog
op de heuvel
op een oud rendiervel
en ril soms.…
Vasco Nuñez de Balboa
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Naar de goud- en zilvermijnen
Van het oud Indianenland
Van kolonie Hispaniola
Uitvalsbasis op Haïti
Togen zij, conquistadores
Naar het rijk van de Azteken,
Incatempels der inheemsen,
Indianen die hem hielpen,
Vasco Nuñez de Balboa
Scheepskaptein uit Badajoz
Als gouverneur van Darièn
Trok hij zonder een carte blanche
Door rivieren…