3148 resultaten.
Lange tijd
gedicht
2.0 met 3 stemmen
17.403 Lange tijd gaat het goed,
stromen de rivieren vriendelijk naar zee,
bloeien de bloemen,
dartelen de vlinders,
slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme,
geven mensen elkaar gelijk,
is het leven zacht en grootmoedig,
fluisteren meisjes in een oor:
'Laten we..enzovoort,
o laten we altijd...enzovoort...'
Heel lang gaat het…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Dat glorie zal wonen
daar waar je stappen gaan
in de bomen
en 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven…
De morgenzon weerkaatst
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
622 Want ieder uur is anders, vloeiend als het water
dat nu met stromen heeft gestopt en rust?
Wat had ik graag wat meer gezien vanmorgen,
maar nu is het al lang voorbij en enkel nog
het vage beeld herinnert mij dat enig ogenblik.…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat
met ogen nog droog en strak gelaat
weet ik als ik thuis ben gekomen
warme tranen zullen stromen…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Dit beeld laat het bloed weer stromen
naar mijn organen via de aderen.
Een overbrugging vanuit de duisternis
naar het centrale lichtpunt.
Zij dirigeert het kloppen van mijn hart
dat het zuurstof naar de passie begeleidt.
Haar warmte is een levendige haard
om de winterkou over de brug te trotseren.…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 menselijke beelden worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich in de stroom…
Werkwoorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Nee, niet dromen, dansen of zweven
- jargon voor vastgelopen dichters -
maar woorden waar aan gewerkt
moet worden
hakken, breken en priemen
dwars door weke harten en loze gedachten
bloed moet stromen
rijkelijk vloeien soms
schrijven is krassen
botten kraken en in vlees snijden
rake woorden vinden
die striemen en schrijnen
als open wonden…
vriendin
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 emoties dansen passievol door de gedachten
op zoek naar een uitgang
uitingsvormen verschillen per persoon
dansende penbeweging op ritmische rijmschema's
passievol dansen emoties door de gedachten
op zoek naar verbinding
vriend of vriendin
schrijvende dansbeweging op dichterlijke vrijheden
gedachteloos stromen emoties naar een uitgang
de…
We draaien ons nog één keer om
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 De zonnestralen die naar binnen stromen,
ze storen even weinig als de wekker;
de telefoon . . . ach laat die ook maar gaan
en zeggen tot elkaar: ~Wat is dit lekker.~…
Stroomafwaarts
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
582 Vergeven
zijn alle gesproken en verzwegen
onvertogen woorden
Vergeten
de momenten
waarop wij elkaar niet hoorden
Onvervulde verlangens
met diep
verstilde wensen
Stromen afwaarts
de rivier
naar nieuwe plaatsen en mensen
De mooie momenten
blijven ons bij,
de geur van een rijpe vrucht
Ze komen en gaan,
als een uur…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Naar buiten gelokt voor avontuur
haakten wij aan prikkeldraden,
onze zolen stampten
doelloos paden,
door t hoge gras
en of er dan misschien
stroom op stond,
de laatste keek dan altijd
zo geschokt,
als hij de klap opving
voor ons allemaal.…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Almaar door het jachtige water, duikelend
opgenomen in de teruggevonden stroom.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
689 Maar toch stromen er tranen van mijn wang, die ik
wegveeg met mijn hand.
En op geen enkel ogenblik merk jij daar iets van.
Je hebt geen tijd voor mij omdat je altijd werkt.
Maar ik wil bij je zijn, als dat je helpt.
Je eindeloos vasthouden en je vasthouden.
Tot ik op je kan bouwen en voor altijd met je kan trouwen.…
De kracht van een vrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.820 Een warme golf gaat van jouw wezen uit;
jouw levenskracht, een kraan die opendraait,
een sterke stroom gevoel die stuwt en stuit.
Uit elk gebaar waarmee jij liefde zaait
volgt nieuwe hoop, ook als een vuur oplaait,
ontnemen wil aan wie jij bent gehecht,
het eigen kind, bestaan waarvoor jij vecht.…
liefde kiest niet - zij vindt zich
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
643 liefde selecteert niet
op kleur nog geslacht
sluit niets en niemand uit
ze geeft zich gewoon
liefde is als de rivier
die het niet schelen kan
wie wanneer haar water drinkt
als zij maar stromen kan
liefde is als bloemen ook
die van nature geuren willen
voor iedereen die het ruiken wil
als zij maar bloeien kunnen
liefde is nieuwsgierigheid…
De ware cartharsis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
467 weerkaatst nu het
felle licht van heden
het patina van eonen
heeft de gelovige zicht
gegeven op de te gane
wegen ter verkrijging van
vergeving door berouw
maar het persoonlijk
gebed staat in de kou
omdat grote groepen
emotievol proberen
samen te praten met hem
die symboliek is niet hol
maar gevuld met gevoelens
waarbij het stromen…
Treurwilg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
505 Willen ze weten waarom jij aan het water staat
tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden
om wat jij aan verstand omhullen wilt
de wind
de moed niet laten zakken, vertel jij fier
bij storm beschut jij menig dier
om wat jij aan gevoel te bieden hebt
onder regen
zie ik je graag daar in jouw avondwade
om niet te vergeten wie…
Ter lering ende vermaak?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 vuur, ontstaat naast
pijn de warmte waar
verlangen op ontdooit,
spelend plooit een
naam tussen je borsten
gedrapeerd door je
wilde haar, beproefd
in vlees en bloed,
ik door de krachtigste
tintelingen ben gevoed,
loop op de wateren van
temperament op dit
late uur of in zeven
sloten tegelijk, waarvan
emoties blijven stromen…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden in
devote overgaaf en
wolkte wierook
gebrand in het vat
jij hebt nog
het hemelwaarts
stromen…
Bronsgroen advies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 De nooit aflatende stroom
van gebeurtenissen,
ideeën en meningen
het hijgt in m'n nek
en draaft voor me uit
en buiten is alles om ons heen
uitbundig groen
...'Het ruiterstandbeeld
van het zelfbedrog
in het publiek onthullen'
Nuttig en waar.…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister
van de aardse stromen…
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
552 Die energie weer stromen laat.
Liefde, die in violen zingt.…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Witte gele vlinders
Ik zag jullie gaan van het balkon
Duikel duikel ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 dit was het huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik word gek
van het geschuifel
en gekuch
een voortdurende
stroom mensen
glijdt over de vloer
zonder richting
en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
Een jeugdige chaos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
430 overdracht van
je blik en gezicht
in de weg zitten
waar jij altijd
ontspanning
prolongeer dwingt
nu gejaagdheid
aandacht af in
in een spanning
die zelfs de plukjes
haar tot een jeugdige
chaos formeren die
helemaal niet misstaat
de tijd wil dat jij
jouw bestaan
effectiever gaat
gebruiken niet
te veel rust in open
gaten laat stromen…
Op trekvlucht
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
453 ik vleugel
slow motion
onder een
geveerd
wolkendek
van slagpennen
de ritmiek
van mijn
trage slagen
geeft rust aan
mijn vaste
bestemming
al in de genen
vastgelegd in info
als de leefsensoren
de codes activeren
van binnenkort
op reis gaan
langs koufronten
en uitdiepende stormen
stromen heet zeewater
naar steenkoude
bovenluchten…
vleugels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit het knisperen van ijs en sneeuw
stromen zij als heldere gedachten binnen
in dit jaargetij, meanderen zo vol
een lege leegte in die zindert, zingt,
bol staat van verwachting, thermiek
draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt
de vrijheid in haar kop, de snavel uit’
een langgerekte toon, fluitenkruid,
geurig hangt de vlag, halfstok gestoken…