inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 54709):

Zijn eigen schaduw?

Antwoorden en vragen
verschuiven de tijdslijn,
niet gebonden aan grensstations
spannen alleen de doden
hun vermoeide bagage uit
in de brokstukken van de strijd.

menselijke beelden worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.

tenminste
als men de voortekens leest
ontdaan door de lege ruimten
van de tijd
nog onwetend waar de reis
eindigt of begint,
de toekomst
ligt diep verborgen
in zijn binnenste
rolt de mens zijn eigen schaduw uit.


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: Pama, 1 nov. 2014
1 nov. 2014


Geplaatst in de categorie: filosofie

3,0 met 3 stemmen 85



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:switi lobi
Datum: 2 nov. 2014
Bericht:We dragen het mee.. onze schaduw en al...
Mooi gedaan.

Naam:geeraardt
Datum: 1 nov. 2014
Bericht:het beeld als spiegelende schaduw van het gedicht, mooi dit...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)