5364 resultaten.
In het kloppen van mijn hart
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.236 Ik voel je om me heen
je bent weg, maar niet verdwenen
in het kloppen van mijn hart
ben je dichtbij gebleven
ik ben nooit meer alleen
eeuwig zit je vastgeplakt
als een schaduw aan mijn zij
en volg je al mijn stappen
soms als ik zachtjes ween
voel ik me bedonderd
geen troostend lichaam
alleen een dood verleden
maar toch…
ik voel je…
ogen die teveel weten
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.925 ogen die teveel weten
gedrag dat niet "past"
ze kan het verleden niet vergeten
het is voor eeuwig in haar ziel gekrast
pas 6 jaar oud
en al een leven geleefd
geen man meer die ze nog vertrouwt
ze heeft teveel beleefd
haar lichaampje niet meer ongerept
nooit meer "heel"
door een man die ook haar moeder mept
het grijpt me naar de keel…
lied der nachtegalen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
791 als het lied der nachtegalen
een kinderhart belooft
dat de engel in zijn dromen
naar een toekomst oogt
waar tijden niet bestaan
lachen overheerst
zijn ene wens vervult
die laatste traan laat gaan
in de armen van geluk
schenkt wat is ontnomen
waar het lied in zijn dromen
lang verleden is…
Sterrenzang
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.035 Sneeuwkristallen
streken
langs haar slaap
naar beneden
in een droom
die droomde
tussen hoofd en kussen
Een nacht vol sterren
dwaalden
tussen handen
vingers stilden
de donkere trilling
het naarstig weerzien
De ochtendzon
ontwaakte
raakte betovering
tussen nu
en de lakens
van verleden…
je blik in spiegelbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.323 ik zag je
in de spiegel achter me
ik lachte, je verdween
slechts mijn gezicht
met ogen vol herinnering
staarde me aan
ik fluisterde je naam
je echode gedachten
kwam zomaar naast me staan
je deed me gloeien
was me aan het boeien
met je blik in spiegelbeeld
ik heb je losgescheurd
uit mijn verleden, de pijn
is nu gelijk verdeeld…
het zadel van heden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
839 soms bekruipt mij het gevoel
geen woorden meer te vinden
en dat ik alles reeds heb verkend
ja, dat is wat ik daarmee bedoel
het leven heeft mij al
zoveel voorgelegd
of door sprakeloze
momenten gedreven
er is zoveel gezegd
en mateloos gezwegen
ik verlang naar het verleden
die stuwende krachten
heb ze allen bereden
ik rust nu in…
Naast jouw mond
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.662 jij pakt mijn hand
loopt langs de vrouw
en op het dorpsplein
luister ik naar iedere stap
van mij naar jou
je draait je om
laat ogen kleden
en onder oude bomen
staar je naar het meisje
met een kortgerokt verleden
niets beweegt
geen droom, geen beelden
en als ik omkijk
van mij tot jou
verzamel ik de vrouw
in het heden…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Even verlaten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 Verzonken uren in de klagende nacht
zoekend naar het stillende fluister
Zij staan voor de spiegel verdwaasd
bewasemd tussen spatten tandpasta
Tussen heden en morgen verstikt het verleden
tussen nu en dan liggen dagen zegt hij
waarin ik vluchten kan in de oppervlakkige
voor even zijn wij verdwenen…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.571 Hoe komt het toch
dat het verleden
steeds meer opspeelt?
Waar komt het door
dat de jeugd bij
ouderen steeds vaker
het onderwerp van
gesprek is?
Zou het komen omdat
je als oudere de jeugd
en alles er om heen
alleen nog van verhalen,
foto’s en horen kan?
Zou het daardoor komen?…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.543 Tranen, die heftig uit haar ogen
Welden, op de wangen stillagen
Dat, wat niet had gemogen
Gebeurd en hevig teneergeslagen
Amper te verdragen
Tranen stroomden langs haar wangen
Baanden zich een weg naar beneden
En terwijl ze in stilte weggleden
Naar nieuw onvervuld verlangen
Zette ze ferm een slot op het verleden…
vroeger
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.354 Verzwolgen door zelfmedelijden
Niet denkend aan degene aan je zijde
Altijd aan de tijd samen, het verleden
Angst om het los te laten, terug naar het heden
Liever een zonderling, een onbekende, niemand
Want nu is alles beter dan iemand
Angst om voort te leven zonder,
Nog steeds hopend op een wonder…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
Still wondering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 het fluistert
in jouw wereld
vraag ik mij stil af
mijn hoofd waait tijd
rond zijn verleden
lijm momenten
uit een breuk
geuren bloemen
aan de poorten
staan wij
schreeuwend
over het land
bruggen zetten
jou aan de overkant
en ik dwaal
in 't onbekende
Uit 'Onzin ... of niet'…
Kunstzinnig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Door deze pose
poseren heden
in een bescheiden lijst
de kunstenaars
uit het verleden.
Geïnspireerd door een aquarel
van Anco Wigboldus…
Schaduwzacht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
574 Onzichtbare draden verbinden
jou en mij
heden verleden en toekomst
gevangen in een web
van onverbrekelijk goud gesponnen
door wat men liefde noemt
al ben je ver hemelhoog
toch raken mijn vingertoppen
je hart, je ziel je zinnen
blijf je bij me
diep van binnen
jouw fluisteren
is de melodie
van mijn bestaan
schaduwzacht…
los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.952 verloren
verdrietig
een tijdje
ontroostbaar
eigen keus
het was klaar
ons samen zijn
is nu verleden
ondanks alles
doet het pijn
zal jij voor altijd
mijn 'ware' zijn
cultuurconflicten
hielden aan
dus liet ik je los
met brandend hart
vrij om te gaan.
alle sporen
zal ik wissen
ter bescherming
mij niet weer
te vergissen.…
Niets is zonder zorgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.273 Als tedere bloemblaadjes
openen van de witte roos
in maagdelijkheid
zo puur
onbevlekt in zachtheid
van diepe liefde
zoete geuren
van beminnen
zit er een steel
van doornen
die het hart
bloeden laat
want ieder die
het pad bewandelen gaat
weet
dat niets is
zonder pijn en zorgen
van verleden
het nu en morgen…
De echo schaterlacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
425 Spoken uit het verleden
dansen in het donker
van de nacht
soms wil ik leven in een leugen
alsof jij mijn lief nog steeds
de adem van mijn ziel bent
maar je deed de deur
achter je dicht
mijn hart huilt
al blijven mijn wangen droog
voorbij……fluistert de wind
de echo schaterlacht…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Fladderen door het leven als een vlinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.408 Heeft geen oog voor het verleden ,
bekommert zich enkel om het heden .
Hij fladdert verder , ongehaast
tot de wind hem verder blaast .
Zonder angsten ,zonder zorgen
onbekommerd om de dag van morgen .…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
Verdwaald in de tijd
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.346 Langzaam verdwijn je uit je lijf
In vage reizen door het verleden
beleef je angsten opnieuw
Op de wand tegenover je bed
zie jij taferelen
die voor ons verborgen blijven
We zoeken je in een enkel woord
dat je af en toe ontglipt
En vinden je als een
in de tijd verdwaald kind terug…
DOE HET SNEL
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
558 Starend op de blaren zittend
na een leven vol bedrog
eindelijk voor zijn rechter smekend
maak het niet te grof
langzaam zal de dood nu komen
het angstzweet parelt op zijn hoofd
hij denkt aan God
aan loze kreten
ziet alles duidelijk
zijn verleden
heel deemoedig vraagt hij:
"doe het snel"…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
op nieuw!
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.003 trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…
Mijn onvermogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
918 ( pa )
ik leg mijn handen
op uw tere stilte neer
bouw van woorden
een fundament
probeer als een pilaar
de breekbaarheid te stutten
blijvend een band te smeden
tussen het verleden, het heden
maar och,
hoe speelt uw ongerief
weet onzekerheid grip te krijgen
op onze kostbare tijd…
met het zicht op…
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
888 soms lijkt de dood
een schemering uit een verleden
iets bekends en goed van aard, misschien
een obstakel maar niet heus
het is een moment waar het lijden
stopt en zich lijkt te bekeren, te verheugen
op een wonder al lijkt het afscheid bijna
het tij te keren
het somber zijn, tranen aan het bed
de verdeling na het gebed…
fluisterwoorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
786 zachtjes zeg ik
tranen die mij raken
want dat kleine meisje
is zichzelf kwijt
in de warmte van vroeger
vroeger, toen een schouder
nog steun gaf en glimlachend
een kopje koffie dronk
knalhard verleden tijd
hartverscheurend realiteit
zachtjes zeg ik
fluisterwoorden,
want ik wil mijn
kleine meisje niet kwijt…
vertaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 jouw ogen zijn mijn handvatten
vul ze met betekenis
in het ijle wit lijkt alles kil
jouw handen trillen in mijn oor
ledig ze tot diepe stilte
teken zinnig in het licht
met vingers uit een ver verleden
ik hoef niets meer te benoemen
woorden zijn nog enkel spatten
geboren uit een levensbel…