Hartenkreten over natuur

zachte strelingen langs mijn wangen kriebelen koel. fluisterend van verlangen een hemels gevoel mijn hele wezen delen voor altijd met die zwoele zomerdagen je koesteren....... blijf !!!!! soms overmoedig soms heel zacht jij wind jij wind jij "duivelskind"…

middernacht kijken naar buiten genieten van het mooie licht van de volle maan flarden wolken in allerlei vormen schieten voorbij kom weer tevoorschijn volle maan donkere contouren doemen op tuinen zwak verlicht door het licht van de volle maan middernacht de natuur in rust en overal mysterieus licht van de volle maan…

'k Wil lopen in een bloementuin In die serene rust Met kleuren groen en wit en geel Want in die zelfde bloementuin werd ik voor't eerst gekust... 'k Wil wandelen in het grote bos Waar bomen staan, heel hoog En vogels zingen op een tak Dan fluit ik er ook op los en houd ik in mijzelf een monoloog 'k Wil zwemmen in een heel groot meer…

leg je oor te luister op een eeuwenoude rots hoor het stampen van paarden hoeven niets, en zijn heel trots leg je handen in het zand voel het eeuwenoud gevecht van het water met de rotsen voor het steen haar tijd beslecht richt je ogen op de wereld voortgekomen uit dit wonder bedenkt dan eens een wereld zonder deze aarde, steen en rots…

Herinneringen verdwijnen in de kolkende rivieren het water eist de ruimte op, dat het nodig heeft. De een wordt slachtoffer, de ander overleeft als Gaia vecht om de natuur te laten zegevieren. De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde. De werkelijkheid ondraaglijk, niets is meer wat het lijkt…

Mooie blanke waterlelie schoonheid van de natuur Drijvend op het water overweldigend en puur Mooie blanke waterlelie lyrisch als ik je zie Omringd door zoveel water perfect in harmonie…

langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

ik groet de koning met gebogen hoofd een serene stilte de stemmen geroofd de zon nog onder mijn ogen gericht op de koning der bomen nog buiten het licht een aarzelend fluiten heel even, heel zacht betekend het einde van de stille nacht het koor zwelt aan het duister verdwenen de angsten ver weg de wonderen beschenen…

de stilte galmend in mijn oren de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen…

De eerste zonnestralen Die mijn gezicht verwarmen Wil ik binnenhalen En heftig omarmen Zij verwarmen mijn huid Zij verwarmen mijn geest Zij geven geen geluid Maar zeggen mij het meest Een nieuw begin, een nieuwe dag Maar ook een dubbel gevoel De zon schijnt en geeft een lach Zonder zon is 'n dag kil en koel Wanneer de zon er niet…

Lang, slank en rank Volledig en totaal Als een van de velen Maar jij springt eruit Helemaal Zoveel van hetzelfde Maar jij bent uniek Tussen al die anderen De eerste die men ziet Helemaal Zet er honderd bij elkaar In een grote groep Kopjes dezelfde kant op Dan straal jij iets uit Helemaal Zelfs tussen rode rozen Zie je jou schitteren…

ik loop gebogen door de regen mezelf beschermend tegen de wind en net zoals de natuur tekeer gaat zijn ook m'n gedachten stormachtig getint mag ik schuilen in jouw armen de warmte is me alles waard mag ik nog wat langer blijven tot de buien zijn bedaard…

Als een moeder straal je op ons neer Heerlijk vrolijk, en soms laaiend heet Elke dag verschijn je weer Totdat wij baden in het zweet Tot in de late avond straal je van geluk Beschermend als een melkgevende koe Wij, lekker aan de barbecue Met een biertje, worst en biefstuk Op vakantie ga je met ons mee Lekker in het binnenland Maar natuurlijk…

De frisheid en jeugdige dartelheid van de lente, zijn nu voldragen, rijpe vruchten. Wat even voordien nog een voorzichtige, tastende aanzet was tot; is nu volgroeid. Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt. Alles is op het…

Het is al weer bijna zomer een bijtje vliegt verbaasd voorbij Maar wat zou het bijtje wezen is het een hijtje of een zij Het is felgekleurd oranje en dat is maar heel gewoon Het is geneties zo gekleurd en bovendien is het een kloon Verder heeft het ook geen vleugels maar een turbine op de rug Daarmee raast het door de velden naar Schin…

Zie de lelie op het water Dansend in de zonneschijn Uit de donk're grond gerezen Mag er in al z'n schoonheid zijn Laat hij zien - ik mag er wezen Uit de donk're grond gerezen In de diepte stil gaan groeien Laat hij zien - ik mag er wezen Staat nu rustig blij te bloeien In de diepte stil gaan groeien Geworteld in de zwarte grond Staat…

Dat zondagochtendse gevoel, je weet wel wat ik bedoel. De stilte, de zon, de klokken die luiden. En verder nog vrolijke vogelgeluiden.…

Water in de zee Mag ik bij je komen Mag ik jouw vissen zien En van ze dromen? Wolken in de lucht Mag ik met jou zweven Mag ik jouw wereld zien En genieten van dit stilleven? Vogel op het land Mag ik je aanraken Mag ik jouw zachtheid voelen En je mijn gelijke maken?…

het blaadje hangt hoog aan een tak wat heen en weer te waaien en samen met het bladerdak draait het zich met groot gemak zodra de wind gaat draaien het blaadje leeft maar één seizoen straks waait 'ie naar benee' dat is gewoon wat blaadjes doen maar nu is 'ie nog lekker groen en waait met alle winden mee…

Er was eens een heel klein boompje dat zich achter een huisje verborg, maar de tuinman, die het daar geplant had behandelde 't boompje met veel zorg. Als het warm was gaf hij 't boompje water en als 't stormde gaf hij 't boompje steun en het boompje dacht blij, ik kan niet vallen zolang ik tegen dat paaltje aan leun. Zo groeide het boompje…

Groene veren van vreemde vogels vliegen voortvarend ver voorbij violet van vlammende violen Koningsvarens vergen vrijheid…

de stilte galmend in mijn oren de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen…

Het jonge haantje probeert stoer te kraaien maar valt bijna om.…

de bomen ze lachen me toe ze kijken me aan alsof ze me wat zeggen willen de bloemen ik ruik hun geur ze dansen in de wind alsof ze me wat zeggen willen het leven kijkt me aan, lacht me toe en zegt me, dat ik leven moet!…

De regendruppels tikken zacht met het vallen van de nacht. Met mijn laatste blik naar buiten hoor ik een windvlaag seinend fluiten. Een zacht en vaag gefluister maakt dat ik nog wat beter luister. Maar tot mijn allergrootste spijt raak ik zijn stem al snel weer kwijt. Want de schoten vuur van regen houden plots zijn woorden tegen. Zou hij…

De regendruppel biggelt langzaam...langzaam Langs de ruiten van mijn kamerraam Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag Maar zigzagt traag...heel traag Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt. Een nieuwe druppel ga ik volgen Die wordt al gauw door een DIKKERE verzwolgen Wéér een andere wil…

De stad begint weer uit te botten, plekken teer groen en vroege bloei. En straks, wat verder in de tijd, kastanjes in hun volle pracht. Dan lijkt het feest, de stad, zij lacht, de stad is blij, ik ook.…

Er zal een hevig onweer komen: Wat word de lucht daar zwart en dik! De blaadjes trillen aan de bomen, En ieder bloempje beeft, en schrikt. De zon schuilt weg,'t begint te donderen. De schuwe zwaluw zoekt het riet; Ginds zie ik reeds het weerlicht flonkeren, En stil was die donder niet? O, als het onweer los zal breken, Waar vind het,arm…

Hier kun je de schepping nog erkennen. In veen en veld wel duizend maal. Ze maakten kuilen en vennen. Drenthe heeft ze allemaal! Hier groeit het bos en de heide. Door rond te lopen en gedwaal. De hondsrug de hunze geleiden. Drenthe heeft ze allemaal! Hier tussen Hunebed en wallen. Komt menigeen tot rust. Ze komen hier in grote getalen…