6857 resultaten.
Geen goeie dag.
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
853 Je handen willen maar al te graag
maar keer op keer tast je in het duister,
je hart huilt
Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken
die voorbijkomen
Ik kan enkel maar toezien en er zijn,
proberen te begrijpen
Ik huil met je mee, wachtend op morgen.
Nee, het is geen goeie dag vandaag.…
Begrepen stilte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.263 De tranen hebben
een lengte naar droogte
aangelegd
maar jij hebt in mijn stilte
rivieren zacht weten
te verleggen in beweringen
van kerels net als ik
is er een stilte vergeten
onder luierend wintermaanlicht
blijven de levenden onder ons
opzien naar dode dierbaren
omdat ze nog niet zijn vergeten
in herinnering bijna met ons wenen.…
Bij de beek
gedicht
2.3 met 34 stemmen
9.682 bij de beek
gooit een kind met stenen
een steen voor de vissen
een steen achter de vissen
een steen bij de stenen in het water
een keitje gaat een eindje
de lucht in
stuitert dan op het grind
nog een steentje
dat wil het vangen
in zijn mond
het kind schrikt als de steen
tegen zijn voortand tikt
een tijdje denkt het
dat met…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders…
Vleugellam
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.042 het nestkastje is leeg, de winter legt zijn ei
denk vooral om de vogels, hoor ik je zeggen
zul je vetbolletjes aan de bomen hangen
verdomme, waarom toch het verlangen
om jouw woorden in mijn mond te leggen
als de vogels nooit meer zingen in mei…
Sinds foto's
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.286 Kom maar. Sta daar maar. Dit is uw portret.
Desnoods gebonden aan iets uit dat verleden
van u, ons verbluffend met dat oranje lint
in uw revers, en toch iets afzijdig
bij de wagens van die oorlog -
omdat het goede uiteindelijk wel wint?
Voor mijn part als hier op deze foto
in driedelig en met sigaret
- zo'n wilde Mei was het -
als een waar…
Ben je zestig
gedicht
2.5 met 49 stemmen
13.618 ben je zestig? vroeg mijn vader
als ik iets wilde dat niet kon
wilde me binnen zijn perken
en ik was te horig aan hem
aan de gemoedelijke lasso
van zijn ogen en zijn stem
zo lang
doe al vaker wat niet kan
nu ik bijna zestig ben
----------------------------------------------
uit: 'Brieven motieven & juffrouw Vonk', 1987.…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 door de tijd beslagen
krijgen herinneringen een waas
zoals het lang ongebruikte glas
dat achter in de kast staat
weet je nog of je zoet of bitter dronk?
of het tikken van twee glazen klonk?
of daarbij ogen straalden, stemmen streelden?…
gevoelens zijn privé
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 als kind trok ik
ooit naar de kust
het is iets
dat nooit is uitgeblust
het simpele verlangen...
de branding woest
en een wind die proest
zand tussen de tanden
al die geneugten van de zee
ze stemmen mij intens tevree
ik weiger dit te delen
gevoelens zijn privé…
Water van Verdun
gedicht
2.6 met 27 stemmen
7.765 Ik weet van water niet
het wrak dat peilloos diep
daar ligt verloren, de duur
van zoveel nacht. Verborgen
groeit een kilte onder golven bij.
De sleep van zo een dood
zo rusteloos beschoren
stort zich in mij uit, roept
als ik niet wil horen
hoe 's nachts het water stroomt
hoe onweerstaanbaar over
------------------------------…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 De wind heeft haar naar de tuin verwezen,
de tijd in haar handen te slapen gelegd.
Zij spreekt over stukgewaaide ramen,
een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen
die niet trekken wil, over hem en haar,
en hoe het uur haar slaap niet raakt.
en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.
Achter zich weet…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…
Sjaaltje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.010 Ik heb
dat sjaaltje
meegenomen
dat je haast
nooit meer droeg
het ruikt nog
naar dat parfum
waar jij altijd
om vroeg
de geur
van je huid
draagt het
met zich mee
dat simpele sjaaltje
dat je jaren geleden
voor het laatst
droeg
jouw beeld verschijnt
je kijkt naar mij
ik lees een boek
je gebaren je stem
komen tot leven
kon ik nog…
terugblik
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
490 je stroomde
net als
de rivier
nu ben je
net als een
met de nek
naar de grond
toe gebogen
koe,
herkauw-
end enkel
een paar
mooie
herin-
neringen.…
Poffen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
679 Nerinkie
handelswaar halen
briefje met
betaal
volgende keer
kon je vader
niet?
nee Meneer
moest jij weer?
ja Meneer
volgende keer
dank U
Meneer
iedereen
wist het
dat kon je
zien
nog mazzel
het was
in een andere
buurt
er is niet
veel lucht
boven een
smalle steeg
dicht langs
oude huizen
scheve muren
over stoepies…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
Tijd (én wat ze meevoert)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Het is slechts de herinnering aan
tijd die vervliegt.
Wijnand G.J.
2010…
Ver weg
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.767 Mijn hart is weer herbouwd
En nog beter dan voorheen
Vol met liefde en geluk
Ben ik niet meer alleen
Maar er zijn momenten
Dan ben jij weer in het zicht
Wel vanaf grote afstand
Maar ik doe niet mijn ogen dicht
We praten met woorden
Zonder enige betekenis
Gevoelloos en oppervlakkig
Weet ik dat er niets meer is
Wat ons bij elkaar hield…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 somtijds denk ik aan mijn eerste lief
die plompverloren in mijn ogen dreef
de kroontjespen waarmee ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden…
Poepekak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.378 Ik weet nog
dat ik naar
het poepekak
schooltje ging
wat was ik nog maar
twee of drie jaar
bij nonnen
in zwarte jurken
in een akelig
grauw gebouw
zaten we angstig
bijeen gepropt
in mijn blauwe
korte broekje
waar ik in piste
op dat stoeltje
waar het vanaf liep
op de splinterige
waaiboomhouten
vieze vloer
het licht kwam…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
- Vergeten Tijd -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
701 welken ons zo vreselijk dierbaar waren
waar zijn de klanken
overspoeld met de dingen,
de verloren actieve herinneringen
aan die wij onze kruispunten
met speelsheid dankend hingen..
waar is de vriendschap
op geheel eigen wijze tot maat verheven
de vergeten cynische stiltes,
zij dienden als veelzeggende getuigen..…
ik heb het koren nog gezien
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.693 ik heb het koren nog gezien
en ook de koning die sindsdien
de barre woestenij regeert
ik heb hem distels aangeboden
en de graven van mijn dode
jongelingen gesigneerd
-------------------------------------
uit: 'De weg naar Egypte', 1970-1999.…
Zondag
gedicht
2.8 met 27 stemmen
11.580 Vader zit vanmorgen in het zwart gekleed.
Geniet van tuin en vogels. In mus en gras
ziet hij zijn leven na het neemt en eet.
Mijn moeder zingt de maaltijd weer gereed.
Ik zet mijn pop bij hem op schoot. Hij laat
zijn klokje met de vreemde cijfers zien.
Die í is één, de v is vijf en deze x is tien.
Hij is al jaren dood. Gras is gras, mussen…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 Jouw hand in die van mij...
Mijn hand in die van jou...
Een lieve kus...
Een dikke knuffel...
Ik kan 't nog precies voelen....
Alsof het gister zou zijn...
Maar 't is maar een gevoel van alweer een jaar geleden...
Want op 29 mei 2009 ben je overleden...
Ik houd nog steeds evenveel van jou als toen....
En stuur je met de wind een…
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 Steeds weer komt boven zij verdrinkt
in een droom. Aan haar navelstreng onder water
een steen. Aan de oever met een liefde die geen kinderen wil
een man die niet helpt. Die lacht. Die mijn gezicht heeft
Je vertelt het, je ogen vertellen het, je wimpers vechten
tegen opkomend tij. Ik koud en klein als een kiezel,
nooit groter vijand van hem met…
Kiekjesdief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
686 ik zie jouw lach, aan het strand
met handdoek in je hand, en op
de achtergrond een koelbox en
een parasol die me elke keer
weer als een klok in mijn hoofd
en mijn hart, stilzet. Telkens ont-
vreem ik weer jouw lach jouw
gedachten uit een lichaam die
ik nooit goed heb begrepen.
Soms besta jij teveel in mij.-…
vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 gevangen in vergetelheid
de drank die je daartoe dronk
vervaagde de herinnering
en toch weet je, elke weer,
wie ik ben en waarom
je bent jarig, is je verteld
de blijdschap is groot
bij binnenkomst, bloemen en cadeaus
kussen en knuffelen, een breekbare vrouw
maar bij de lift, op de weg terug
zie ik verdriet, brekelijk gezicht
korsakov…
Valt als een wit gordijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
664 herinneringen sneeuwen
nog niet erg hard
maar wel gestaag
de zuivere kristallen
die het binden
blijven helaas erg vaag
ze stuiven en dansen
ongrijpbaar door wind
speels als de lach van een kind
alleen in luwte
verpakken ze langzaam het zijn
binden is moeilijk te vatten
vragen blijven niet
aan het antwoord haken
onzekerheid valt…
Sluit ik mijn ogen
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.928 Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de vogels
Dan ruik ik de bloesem
En zie ik het licht
Sluit ik mijn ogen
Dan voel ik jouw warmte
En lees ik jouw woorden
In dit gedicht
Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de stilte
Dan voel ik de kracht
Die ons samen verbond
Sluit ik mijn ogen
Dan zie ik de jouwe
Voor eeuwig gesloten
In 't licht dat je…