5854 resultaten.
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.882 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
amour perdu
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.544 ik kijk versuft naar wat je achterliet
een half gerookte sigaret, het lege glas
wat kruimels op de keukenvloer
hoor nog de toon waarop je sprak
de deur die zacht gesloten werd
zelfs de hond bleef onbeweeglijk
liggen in zijn mand
alsof je even om een boodschap liep
nooit echt verdwenen bent…
Wie zwijgt
gedicht
2.9 met 35 stemmen
23.593 Ik sta erbij, ik kijk ernaar,
wikkel het in toegeeflijkheid en wollig stilzwijgen,
was mijn handen
en leg het weg,
en onrecht slaapt, onrecht groeit,
onrecht huilt tranen met modder in de maneschijn -
nóg is onrecht tamelijk klein.
-------------------------------
uit: 'Wie A zegt´, 2003.…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
814 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
of ben je los zand
waarop ik mijn…
suites voor annemieke XII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 wier- en tabaksrook
met regen in het gezicht
naar de pretfabriek
voor de lage brug
in de hoge rijndijk zucht
een telefooncel
bij de oude rijn
bevechten twee oude gekken
een bovenkruier
spaanse estola
een volle en een lege fles
de wijnvlek enorm
de alle daagse
gang van leven en sterven
bij zonsondergang…
Nooit meer hetzelfde.
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.514 Elke morgen: de kamer leeg,
het brood, de kaas,
het smaakt nergens naar.
Waar wij ooit
elkaars warmte waren,
daar is nu leegte, enkel nog maar kou.
Ik huil op mijn kussen
en praat tegen dat van jou:
“Welterusten schat”, “Goejemorgen lieffie!”
Wat ik ook probeer,
het zal nooit meer
hetzelfde zijn, zonder jou.…
Jouw Hartstocht
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
1.307 Ik schik me
naar jouw wensen
ben totáál verkocht,
leg me erbij neer
't heeft vast zo gemoeten.
Je trekt me aan
en ik ...
ik ben als een mot
die onnadenkend afvliegt
op de hete lamp.
Ik verbrand
mijn vleugels
aan jouw hartstocht
en stort neer
aan jouw voeten.…
uitgewoond
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
408 wanneer ik wegval
zomaar
uit de tijd
zou ik je vragen
mijn leven te vergeven
nee, ik zou je smeken
met een oogbeweging
uit het heelal geplukt
op een moment dat
twijfels hun roes uitslapen
en zich weer gereed maken
om naar de wereld te
staren
leeg en onveranderd
zoals dronken minnaars
die hun wellust uitstrekken…
Egocentrisch.
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.802 Verkreukeld, leeg gezogen
wankel, ik loop gebogen.
Mijn centrifugaaltje
verdraaid wie haalt je
stekker uit het stopcontact,
wie is het die jouw ego knakt.…
verpakt in plastic folie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
675 hij draait
de dag naar buiten
en herbegint zijn daad
haastig zonder groet
hij denkt soms wel
aan vrouw en kind
of aan iets nieuws
iets anders
zomaar, op een ochtend
wanneer zijn woorden
hem leeg voorbij
gaan
of wanneer het bijna avond is
en de weerhanen hem
gunstig staan
er wordt gezwegen
in de rechterhand
naar voor…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 ik raak je niet aan
je zou kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
HANDEN
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.035 Jouw handen, gerimpeld en zacht
neem ik voorzichtig in de mijne
ik streel ze met liefde en
leg ze dan in de zijne.
Vier handen, gerimpeld en oud
hebben altijd liefde gegeven
gewerkt tot het eind
gezwoegd in het leven.
Handen die groot hebben gebracht
die met liefde ons streelden
handen die tederheid brachten
en alles samen deelden.…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
Leegte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
937 Niets
Volledig leeg
Niemand
waar ik om geef
Ik wacht
De tijd gaat voorbij
Pas als ik sterf
ben ik vrij
Ik hoor hier niet
Het is een vergissing
Een fout van God
Een onjuiste beslissing
Als een zombie kijk ik
Zonder gevoel
Niemand die weet
Wat ik bedoel
Elke seconde
duurt lang, doet pijn
Omdat ik niet ben
Waar ik wil zijn…
Dicht bij me...
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.617 Kom maar heel dicht bij me,
leg je hoofd maar in m'n schoot,
laat je tranen gewoon de
vrije loop,
verdrietig mag je best wel zijn,
dat ben ik soms ook,
dus kom maar heel dicht bij me,
dan zoeken we bij elkaar de troost
die we zo hard nodig hebben,
kom maar heel dicht bij me....…
Brussel Nieuwstraat
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.649 Ik leg ze weer op kleur
de briefjes van honderd en
tienduizend, het dunne pak.
Mijn hondje bij de dobbelstenen
netjes in de gehavende doos,
naast jouw altijd winnende paard.
Huizen en hotels schraap ik bijeen
terwijl je nog steeds de lach draagt
van een grootgrondbezitter.…
vol is de maan
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
786 de maan is weer
weggegaan nu
jij de stilte leeg
naast het janken
van de hond legt
ik draag het gehuil
uit armoede
omdat mijn handen
en ogen moe zijn
en ik geen andere
slaap kan vinden voor
deze besmette dood
doortrokken in de grond
zinkt het braaksel
naar zilte nachten
zelfs de hond ligt
aan mijn voeten
overdag…
Zonder Jou
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.512 Zonder jou heb ik geen steun
Geen zin, om door te gaan
Zonder jou is er geen leven
Geen reden, om te blijven bestaan
Zonder jou ben ik zo zwak
Geen kans, om te overwinnen
Zonder jou staat de tijd stil
Geen besef, zo leeg van binnen
Zonder jou zijn de dagen donker
Geen enkel licht, dat er nog is
Zonder jou duren de dagen langer
Besef je…
Opgraven
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
737 met lege handen graaf ik
kuilen in mijn achterland
tracht mij bloot te leggen
waar ik ben gestrand
een vrouw met eigen denken
innerlijke kracht
die zichzelf verpandde
met alles in haar macht
gedreven door hormonen
en wat er werd verwacht
wroet met gezouten vingers
in haar vertrapte hoop
vergleden zandkastelen
waaruit mijn ik weg…
suites voor Annemieke LVII -naar darwin-
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
620 fikkie in de tuin
de stoofpot van de here
eet haar evenbeeld
op welk moment
zaten wij in een trage vagina
zonder buidel
in het lege huis
van de laatste familie
demonisch gelach
een duivelse lach
je ging met de uitverkoop
als bruid voor de heer
eindelijk regen
de angst voor jack de ripper
wordt weggespoeld…
mijn paarlen halsketting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 En ik rijg mijn tranen
als parels aan een snoer
leg ze om mijn hals
en draag ze door
de dagen heen
hoor de stem van hem
die zei……..” gisteren was ik jarig”
ik feliciteerde hem
en hij zei,
er kwam niemand op bezoek
dus daarom vertelde ik het aan u
ook de tranen in zijn stem
vlocht ik mee
soms blijf je stil
en je draagt
omdat het…
innovatie
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
629 dit is geen tijd voor poëzie
maar voor een kaartspel
recent door kinderen bedacht
waarvan de regels zich dus
naar believen mogen wijzigen
alleen
één ding staat vast
maak je een fout
dan krijg je een kogel
je mag zelf kiezen waar
net zo lang
totdat het magazijn leeg is
daarna is het
opnieuw delen…
Te rusten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
541 Ik leg je heel even neer
als handen toch weer vastpakken
schud ik lijntjes tot een lach
wijsheid, soms glanzend,
soms mat, geeft gulle handen
nog geen vingers om te wijzen
wanneer ik je omdraai
schicht het eerste daglicht
en scherpt het zicht
narcissen blijven gedijen
ongegrond…
Denkend aan jou
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 Ver van mij
verwijderd, leg ik je neer op het
brandend zand: op deze
onmogelijke plek werd geheel
onverwacht nieuwsgierigheid geboren.…
spaarzucht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
2.151 als houdbaar consument
word ik inhalig en alert
bij zegels voor een kerstpakket
of stickers voor de kinderen
want 't album moet compleet
vergeef mij dus het sparen
van een lach, een ogenblik
het zingen van de stem
of anders, zachte streling
van de woorden
ik leg ze vast, verzamel
alles wat ik kan
kom vaker bij je langs
hou ook…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
sterren plukken
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.496 Ik zou graag sterren willen plukken
En ik weet dat het me zou lukken
Ik zou ze bewaren in mijn hart
Speciaal voor jou leg ik ze apart
Ze zouden mijn ogen doen stralen
En het beste in mij naar boven halen
Daarna zou ik ze aan jouw schenken
Dat is voor jou mijn aandenken
Zolang deze sterren blijven schijnen
Zal mijn liefde voor jou nooit…
herfstgedachten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
554 een laatste droom
in het verschiet
de berg te hoog
een leeg vergiet
door deze zeef
is het gegaan
het klein geluk
uit je bestaan
't vloog zo weg
met het vergeten
je zag het aan
hebt 't geweten
het komt niet weer
dat is een feit
verdween voorgoed
in eeuwigheid…
Aan een ronde tafel
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
594 ze heffen armen
kijken omhoog in hun
verdriet om het gemis
maar langzaam sluit
de kring familie
die er dan nog over is
rond de tafel van herinnering
langs de vaste route die zij ging
alleen die ene stoel blijft leeg
pas later wordt het vierkant
echt gebroken aan een ronde
tafel is er nooit een plaatsje over…