35386 resultaten.
De morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
177 Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
124 je plukt de hemel voorbij de wolken
en aardt me langs de hoogste bergen
en draagt me uit de diepste dalen
***
telkens als de nacht me het teken geeft
kus ik zacht je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
is het baken dat ik vind wanneer jij
ontwaakt in…
retrograde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
129 “ I want to live, I want to give “
als een retrograde tolt dit nummer
van Neil Young om mijn innerlijke
aardkloof die soms helend en dan
weer het dodelijkste doel in het
leven doet opklaren met hel
en verdoemenis
soms geef ik de tekst een andere
bijval “ I want to live, I want to die “
het draaft dan als een op hol geslagen
paard door een…
De belofte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
113 Voordat alles begon
was er geen belofte
nodig.
Toen kwam iemand
met een groot boek
waar alles in zou staan.
Alles waar ik nooit naar zocht.
Men leerde mij beloven,
maar de bedoeling
bleef mij vreemd
omdat niemand daar iets over zei.
Ik stapelde
belofte op belofte
die ik niet
nakwam.
Ik beloofde trouw
eeuwige liefde
en meer…
Ik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Het voelt alsof ik ronddwaal
Maar niet alsof ik verdwaal
Soms vraag ik mezelf af
Kom ik daar ooit vanaf?
Wat heb ik nodig?
Want alles vind ik overbodig
Wat is het gevoel dat ik elke dag voel?
Elke dag hetzelfde gevoel. Geen naam. Geen reden.
Ik ben moe van zoeken naar een antwoord
Maar toch blijf ik doorgaan met zoeken
Ligt het aan mijn…
Plassen in de douche
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.134 Met plassen in de douche kan ik besparen
Het scheelt een literrijke doortrekbeurt
Wat geeft het dat het tegelwerk verkleurt
En ach, het zijn daarbij mijn eigen haren
Toch wordt er vaak ook bozig boe geroepen
Als ik eens in mijn tuintje zit te poepen…
het weer (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
538 om het weer kun je niet heen
het komt zoals het komt
de wind heeft geen wil
de regen geen eigen regie
het weer doet gewoon wat
het doet
het is hooguit de oude die het
voelt in zijn pijnlijke knie…
Niet zoals jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik ben niet als jij
Want jij bent zo..
Och, zoals jij!
Zoals jij bent, dat ben je echt
Maar ik?
Och.. ik ben maar ik
Nee ik ben dit, maar jij!
Jij gaat, jij doet, zoals het moet
En ik, och ik doe dat niet goed
Want jij, ja jij, zoals je bent
Is het net alsof jij
Weet wat je doet
En wat je wil en ik denk dan
Och ik, ik weet niet wat…
In mijn elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Als ik niet kon voelen,
voelde ik
dwars door Al, mijn elementen heen.
Als ik niet zag
met beide ogen
kreeg ík zicht, telepathisch,
dwars door mijn hersenen heen.
Als ik niet meer kon nadenken
wist ik altijd
nog diep van binnen...
de goddelijke waarheid te wenken.
De adem kwam
als ik mijn adem losliet...
en zo zou ik daar geraken
waar God…
De weg liep dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 hoe konden zij
niet zien
dat de wereld
aan hun voeten lag
welke angst
strooide er zand
in de ogen
van hen beiden
dat de maatschappij
te intens was
te groot leek
om te overkomen
waar woorden
stokken, en tranen
het verdriet niet
stelpen kunnen
blijft het gemis
voor altijd
voelbaar…
spons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Laat me weer leven zoals het was
Dat is bitter weinig gevraagd.…
Stilte stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 Plaatsen die we ooit hebben bezocht
worden in onze ziel verankerd.
Mensen waarmee we ons verbonden voelen
blijven ademen in onze herinnering.
Mensen waaien waarnaar de wind het wil.
Omdat momenten tijdloos zijn.
Onmogelijkheden mogelijk.
Ruimte grenzenloos.
Stilte stil.…
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Gewone dingen, iets wat toekomst heet
om mij heen kijkend in het weiland, wellicht
uit een paradijs verdreven gewoon leven.
En toch welt op deze dag zoals vandaag
plots de prangende vraag zou ook God
domweg wel eens bedroefd zijn.…
Wijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Wijsheid
het weten
van wat was,
er altijd is
en nooit verdwijnt
het straalt van binnen
zal nooit verwelken
hetgeen
er eerder was
dan het weten
wordt aanschouwd
door wie liefheeft
begeert,
reeds voor
het wordt gevonden.
...
Het hart
heeft bekend
doe geen moeite
je vindt de plek
daar,
waar alles samenvalt.…
Angst en afgeslotenheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Onwetendheid
schept angst
Angst schept
een innerlijke
atmosfeer
van afgeslotenheid
waardoor je de kracht
die in je zit
en
die je
opener
zou maken
niet gebruikt
Elke waarheid
over jezelf
en over
de schepping
resulteert in
innerlijke zekerheid
vertrouwen en
onbevreesdheid…
In een S
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Ineens gekomen en zo plots gegaan
Zo dichtbij maar nu weer ver vandaan
Ach ik dacht, wat maakt het mij ook uit
Want zonder jou kom ik ook wel vooruit
Maar nu jij niet meer bij mij bent
Zie ik het leven dat mij voorbij rent
En ik wil niet denken maar ik denk aan jou
Denkend dat jij denkt ik hou van jou.…
Belevenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Het was mijn leven, hoe ik het ook bekijk.
We waren arm, maar toch ook rijk.
Waarom nam ik de beslissingen,
die ik toen genomen heb?
Waarom duurde het zo lang,
dat ik kwam tot dit besef.
Nooit heb ik erbij stilgestaan.
Wat ik allemaal heb gedaan.
Ik denk mijn hart moet maar
Het juiste antwoord geven.…
ALS EEN LEVEN STOPT, JOUW LEVEN STOKT!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
256 maar het levendige leven blijft overleven altijd, ook op leeftijd
als oprechte naaste medemenselijkheid blijft, je laat opbloeien!…
but friendship never
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 onder welke lier
wil je leven vraagt Auden
die van Apollo
of die van Hermes
hoe wil je verder leven
ademloos happen
naar licht en naar lucht
of zal het zwaarwichtig zijn
pas op zegt Auden
slaap niet met mensen
die zich veel te vaak wassen
leef het leven niet
op alleen rauwe
groente water of diepe
diepe ernst alleen
Apollo de…
Op de dood van Sterre
poëzie
4.0 met 119 stemmen
19.722 Nu Dood, nu snik, meteen verschenen en voorbij,
Nu, doorgang van een steen, van een gesteen ten leven,
Dun schutsel, staat naarbij; 'k zal 't u te dank vergeven;
Kom, Dood, en maak mij kortst van deze koortsen vrij:
'k Verlang in 't eeuwig licht tezamen te zien zweven
Mijn Heil, mijn Lief, mijn lijf, mijn God, mijn Ster, en mij.…
Goed voornemen
snelsonnet
2.8 met 41 stemmen
3.415 Ook vorig jaar ben ik weer aangekomen
Vanwege ongezonde snoeperij.
Dus wil ik nu geen pondje er meer bij,
Zo heb ik mij tenminste voorgenomen.
Niet dat ik dit jaar minder zal gaan snoepen.
Ik ben alleen van plan om meer te poepen.…
Terug bij af
snelsonnet
3.1 met 27 stemmen
2.787 Voor ons was de formatie toch al fake?
Wij wisten dat gesprekken zouden falen,
Om straks de oude ploeg van stal te halen,
Die hebben een akkoord binnen een week.
Ok dan Beatrix, heb nou eens lef,
En vraag, zo snel het kan, de LPF.…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.004 De pennenvruchten in mij
hielpen mij het leven te aanvaarden
zoals ze komt.
De muziek in en van mij geeft echter
één verboden vrucht,
nimmer mij gegund.
Jouw muziek in mij,
te zamen met de twee vochten
van lichaam,
verwekten een rijpe vrucht:
zij heeft lucht en ruimte nodig
die ik niet kende.…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 In deze snelheidscultuur
wijst elke klok uur na uur op
cijfers van winst en verlies
Vicieuze cirkel rond ‘hebzucht als devies’
In ‘t leven onder strenge heerschappij
van economische dwingelandij
wordt stille tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk…
Lef en moed
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
664 De strijders en ridders...
voor het Licht op aarde, in elk mens
voor hernieuwde beleving: zij dragen
waarlijk moed in hun hart.
Het was de kunst, om deze dapperheid
voortdurend te voeden in verhevenheid.
Geen enkel bloed hoefde te vloeien;
alleen daar waar bloemen groeien
moest men de strijd met het eigen hart
laten vervloeien.
Dwars door…
Tegenkomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Mezelf kom ik
Vandaag tegen -
Maar hoe kan ik
Me herinneren
Hem die ooit ik
Was, maar nu onherkenbaar
Opgegaan in wolken
Van eeuwigheid,
Dertig jaar woon ik
Hier - onderkomen
Dat mij nooit gekend
Heeft en na een tel
Van de oneindigheid
Al niet meer weet
Dat ik hier ooit
Geweest ben…
ODE AAN DE DODEN, HEEL EN HALF!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Natuurlijk brand ik een kaarsje
voor de doden als ode
Maar ik brand een grote kaars
voor de halve doden, de halve levenden
die met geen mogelijkheid
vooruit te branden zijn
Blijven zitten waar ze zitten
en zich bewust niet verroeren
klagen als je ze laat stikken
Uitgedoofd niet door de dood
maar door hun eigen levensstijl
geen stijl van leven…
Vergane glorie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 Stilte in de bergen, ijle lucht.
De zee is woest en zilte ogen
vol vergane glorie voeden de kilte.
Verdwenen alle hartstocht, de jaren
gebonden aan onverbiddelijkheid,
terwijl menigeen daar onder lijdt.
De wolken grijs, grijzer en de mens
wijs, maar in wezen toch niets wijzer.
Terwijl een regenboog altijd blijft
bestaan zullen kennis en…