5388 resultaten.
Penseelde strakke lijnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 je nam mijn hand
penseelde strakke lijnen
daar waar ik vaag
de zon op morgen
weer zag schijnen
ik donkerde
in scherp contrast
jij lichtte op
waar ik reeds al mijn
schaduwen had aangebracht
het wordt ons schilderij
ik koos de vorm en kleuren
jij was erbij en al
het fruit zal heerlijk
naar jouw zomer geuren…
Existenz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 de stenen van de straat liggen
er deze nacht onbeduidend bij
waarom loopt nu juist deze kat
hier en niet die van de buurvrouw
lantaarns schijnen vannacht fletser
dan de schaduw van hun palen
enkele parkeervakken bieden
nog ruimte aan thuiskomen
als het zou regenen zagen we
een glinstering in spiegellak
maar deze nacht lijkt besluiteloos…
Breken in olie en kleur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
700 noorderlicht valt buiig
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
schaduwen zuchten
in de luwte van
donker en grijs
mengend schuift
het mes de wind
langs je geuren
tijd om palet
en je zinnen
te keuren
want wolken
gaan breken
in olie en kleur
door het licht
dat de zon
met hen speelt…
liefde in triptiek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
XIV -naar buiten - (1903 - 1907)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Een bevende dauw
zweeft in mistige schaduwen
wiekend heen en weer
De schone wereld
nog eenmaal op z'n schoonst
Als ik ga scheiden
In het verweyen -
Indrukken optekenen
van onderzeekoeien
Wind door de bomen
Van de nymphen golven
vocht in de grotten
Schone in haar sonnet
ze komt van een ver eiland
onbereikbaar -…
Kant in alle windrichtingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.301 Ook het zuidelijk halfrond zou erbij in de schaduw staan, opperde ik.
Een opmerking over rondingen van west naar oost liet ik achterwege.
Hoe schitterend ook, het zou ons te ver leiden in dit tranendal.
Hemelse verleidingen, vond ik, vanaf de zijkant!…
Avondwonderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Op de treden van de schaduw
stap ik reikhalzend voort.
Boven mij worden in het avondvuur
plannen voor de ochtend gesmeed.
Op sterrende ramen staan pinksterend
de antwoorden van vallende vragen.
Ondanks de kortwiekende maansikkel
bereiken die meteoren toch mijn oren.
Stil weergalmen luid in mij
de vreugdeklokken.…
schriftelijk reageren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 ten minste houdbaar tot
uiterste pogingen -wat hierna
volgt is notulair vastgelegd-
zie ook de algemene voorwaarden
bij het kernbegrip ‘thuiskomst’
meestal schuchter en aan de lijzijde
van schaduw, bij vlagen naar
buiten tredend
mocht dit op bezwaren stuiten;
het is mogelijk met kennisgeving
te schitteren in afwezigheid
-er volgt…
ik voelde het passeren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 ik wandelde
mijn schaduw voorbij
hij leek niet op mij
ik voelde het passeren
liep sneller om
hem uit te proberen
verstrooide
het licht, hij rende
vliegensvlug uit zicht
ging hem achterna
liep de diepste sporen
dacht zo te kunnen scoren
hij belde aan, een
nummer zonder naam
mij liet hij niet binnen
ik bleef staan, het licht…
in een triptiek van liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.177 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
dagen van eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
644 op tafel de
afgesneden bloem
stervend in een blauwe vaas
in de brief de afwijzing
tussen ongeschreven
regels door
in de arena het
tergend trage sterven
van een dier
onder de rivier
de onzichtbare bedding
die het water draagt
in de vallei
de echo’s en schaduwen
van de doden
het is de tijd die tot
stilstand komt als de…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 Wie eerlijk zaait met zacht beleid, oogst morgen zonder schaduw of schuis. Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 In de schaduwen
Reizen mijn herinneringen mee.
Demonen uit een ver verleden,
Heb ik achter me gelaten,
Diep weggeborgen onder stof.
Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
Openbaring
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
957 scherp, het oog op zicht
geopenbaard, doordrongen
nacht geschonken licht
kernachtig, fijn bezongen
behorend bij, beginnen
als een schaduw even lacht
is het wezen enkel binnen
waar het zetelt, stille kracht
veranderingen levensgroot
smaken kunnen wederkeren
als roos, sterk, liefdesrood
waar we zijn, kunnen leren…
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 door een mij
onbekend geluid
ook de sfeer
voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieband
zij wisselden
woorden zonder
te zijn gekend
ook het licht
had de kleur
van verleden
zelfs schaduwen…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.185 Een dag met eigen schaduwen.
In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?…
Artemis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.129 Koud als de nacht
snel als een schaduw
wacht je op haar
en glimlachend in het maanlicht
laat je je vangen.
Haar dodelijke pijl
treft je in de borst
en liefde te groot
snijdt door je hart
hulpeloos op de grond
bemerk je haar plotselinge dood
en glimlachend in het maanlicht
ontvang je haar eeuwige verlichting.…
Wat heeft bestaan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.080 in eenzaamheid
verdwijnen kleuren
als tranen gaan rillen
in mijn gespreide hand
in donkerheid
doven mijn ogen
als strelingen huiveren
in de laatste samenzang
door uitgeputte woorden
verdwijnt het leven
als mijn hart stuk gaat springen
in wat mij lief is
door verwrongen schaduwen
zwijgt de tijd
als mijn adem gaat rusten
in wat voor…
langs lijnen van geleidelijkheid
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.404 Langs lijnen van geleidelijkheid
schaduwen van een verleden
vond jij de mogelijkheid
mij te verleiden
tot het heden
zo vrolijk overdonderend
hartstochtelijk bewonderend
onverstoorbaar gaande je eigen gang
dat maakte mij
onverklaarbaar bang
langs lijnen van geleidelijkheid
rustig doordachte plannen
was jij mijn enige mogelijkheid…
angst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.289 Maar nu het einde
haast geweven is
aan de tijd die ging
en ik hier sta
met lege handen,
met grijzend haar
en zonder het beminnen
van toen het jeugdig zong
in eindeloze weiden:
leg ik mij neer
en kan alleen nog teder zijn,
en al de liefdes die vergingen
in de schaduw van mijn hart beleven,
en weten dat het avond wordt.…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
Voel je warmte
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.986 Je schaduw is nog bij me
zo kort voelt jouw vertrek
We nemen teder afscheid
ik kus je in je nek
Ik zwaai je uit en mis je
terwijl ik je nog zie
Nog nooit had ik met iemand
zo een sterke chemie
Ik douche en ga naar bedje
voel me nog niet echt moe
Naast me voel ik dan jouw warmte
en doe dromend mijn oogjes toe…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.588 Het leven gaat mij langzaam verlaten
al het mooie wat ik eens zag
is nu in de schaduw verdwenen
uit het zicht van mijn hart
verloren gegaan door eigen schuld
kon niet wachten, geen geduld
mijn dagen worden somber
van 's morgens tot 's avonds laat
door melancholie gevuld
teneergeslagen door wat ik verloor
zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
korte dagen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.194 korte dagen
lage zon
de uren licht
te snel voorbij
te vlug verdwaald
in winter-lange
schaduw
te vaak verloren
in schimmenspel
van nooit vervulde
dromen
en toch
wie durft te dromen
en daarvoor gaat
zal als vanzelf ontdekken
dat zo geluk ontstaat
een gezond, gelukkig
en droomrijk 2006 toegewenst…
goede vrijdag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
796 toeven in uw licht
is schaduw schuwen
toch voel ik me zo vaak
diep naar binnen gericht
o ja, daar is de stilte
gepaard aan liefde
toch leidt die weg
evenzeer naar kilte
waar het hout zich kruist
spijkert zich de adem
zoals lijden en hoop
mijn ziel bestuiven
daar woon ik, mens,
die ongevraagd
in het aardse huist…
De zon, de schaduw, heel dit stil aanwezige
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 De zon, de schaduw, heel dit stil aanwezige,
het zoeken, de frustraties en de pijn,
de vreugde en de zorgen alle dagen,
hoe kan dit alles heel het leven zijn?
Waarom blijft reiken naar en altijd
wachten op iets beters?
Wanneer is volheid van geluk voor lang?
Ik weet het niet,
wil soms niet
al die vragen...…
zeepbel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.037 in de schaduw
van de wind
stoeit onbevangen
een kind
een zeepbel
barst
in duizend en één hemel
open
hoog
in de lucht
springen veulens
in het blauw
vrolijk
fluiten dwergen
op een luchtig pijpje
stro
sprookjesachtig
fladderen
broze vlinders
naar omhoog
betoverd
door dit spel
breekt een zeepbel
in mijn oog.…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 hij lacht
hem wacht
een zekere oogst
zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder…