Alle inzendingen over sneeuw bezinning

2838 resultaten.

Sorteren op:

Doorheen de wolken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 243
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan, maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon; je kijkt toch verder, waar het al begon en weet toch ook dat droefheid nu en dan eenieders deel is in dit korte leven maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Adeleyd17 april 2026Lees meer >

Winterdroom

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
De sneeuw kraakt onder onze schoenen vlokken dwarrelen dansend neer natuur lijkt zich nu te verzoenen met het plotse winterweer. De grijze lucht raakt haast de grond een merel lijkt nog zwarter zwart ver, heel ver weg huilt er een hond toch schijnt de zon nu in m'n hart.…

Winters boerenland.

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Harde windvlagen doen kale toppen van bomen bewegen terwijl laatste dorre bladeren vallen als sneeuw voor de zon een jogger die zojuist een glimmende rotsheuvel beklom kraaien krijsen - hoog in de kale eik - met z'n allen in koor.…
Leonardo26 januari 2015Lees meer >

Wat je vraagt aan mij

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.195
om opnieuw weer te beginnen, mij op dingen te bezinnen, die allang zo duidelijk zijn. Weer die lange weg te gaan, vol frustraties en vol pijn. Weet je wat je vraagt aan mij?…
Brenda15 november 2004Lees meer >

Paul Verlaine †

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.121
I Men mocht wel willen in donzen woorden van hem te horen, nu hij pas dood is en wat zijn leven was voor 't eerste stil gaat worden; stoorden nu woorden niet in zijn beginnen der vredigheid hem toegebracht en in de schuwe ernst betracht door ons, die ons willen bezinnen over het sidderende, dat wij vonden in ons; zó het opeens…

BURGEMEESTER WUITEWEG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
daadkrachtig denkwerk zetelt de grote voormalige boerderij herboren als spijshuis De Wilgenhoeve noodt met zijn warme wit-rode huid de liefhebbers van gezellig smullen knipoogt voortdurend fijntjes _ vriendelijk naar het zorgzame woonoord Bertilla waar zieken een goed bestaan genieten het weidse gebouw De Karmel vraagt ieder wie diepe bezinning…

VOOR HET VENSTER

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.015
Een voetstap klonk; dat ogenblik Dook mijn bezinning onder, Diep in een vloed van zoete schrik Om 't zich vervullend wonder.…

Herfst

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 749
de natuur tovert haar kleuren in oranje, rood en geel kastanjes en paddenstoelen vormen een geheel de vruchten zijn rijp de oogst kan beginnen de bladeren vallen en wij gaan ons bezinnen moeder aarde in overvloed zaait nu haar zaden dag en nacht zijn in balans voorbij het zonnebaden de wind laat van zich horen het regent dat het giet…

De kleine Mens

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 720
Groot geboren, maar opeens gekrompen, Moet hij zich opnieuw bezinnen op zijn rol in de natuur. De kleine mens op een grotere aarde. Eens een rentmeester op een te hoog been. Doorontwikkeld naar nieuwe waarde, Moet hij zich meten met de wereld om hem heen.…

In Jezus' voetspoor

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
harde stappen liet Hij voor ons staan vereeuwigd in de zandwoestijn als wij de nacht van het leven ingaan voelen wij hoe zwaar die tocht kan zijn moeizaam wordt het winters ontwaken tot ’t nieuwe licht ons weer verschijnt en wij Hem om krachten kunnen vragen die ons tot gebed en goede daden drijft veertig dagen, veertig nachten stil bezinnen…

Bij de sloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Daarbij beleef ik stilte die als een lijn kronkelend zich een weg baant langs de rug naar haar poten tegelijk voel ik bezinning en bezieling kruipen in lichaam waarlangs vleugels hangen in ontspannen en zelfverzekerde houding.…
CB7 januari 2024Lees meer >

de stille rozige ledigheyt der ziele

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Buig ’t hoofd in bezinning bij het binnenkomen der blanke leegte, die lokt als lucide licht in de luwte, en laat de last der liefde in ’t nederige nest der natuur optimistisch ontluiken, onweerstaanbaar en oud.…

Lentebloempjes

netgedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Schuchter nog, bedekt met sneeuw, de eerste lieve lenteboden; blaadjes rekken met een geeuw, nieuwe knoppen reeds ontloken. Allemaal, ze zijn met veel, verspreiden zachte geuren, vergeten is de winterkou. Wit en blauw, groen en geel, de nieuwe lentekleuren, betoverend in d'ochtenddauw.…
Ditheke11 maart 2005Lees meer >

Over de heuvel

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.957
Een aanhangwagen vol sneeuw rolt voor haar voeten de helling af. Er is niemand die loopt in onvoorspelbare richtingen. Elk contact is een botsing tussen gelijkmoedige grootheden. ---------------------------- uit: 'Inzinkingen', 2005.…

elementen der liefde

hartenkreet
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.208
glijend door de sneeuw op een slee van prachtige kleuren trek jij mij voort en ik heb het nooit zien gebeuren ik werd ondergedompeld in een zee van mooie vormen windkracht nul op de schaal van liefde maar het begint nu toch hevig te stormen rollend van een helling prachtig rood ik ruik de heerlijke geuren en bijt weer stevig in onze…
Daan8 september 2003Lees meer >

Ik

gedicht
2.6 met 122 stemmen aantal keer bekeken 38.339
. ----------------------------------------------------- Uit: 'Zolang er sneeuw ligt', 1975.…

Van het oude en het nieuwe...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Zachte stappen in de verse sneeuw, oudjaar lijkt al weer zo lang geleden. Ik kijk door het raam en geeuw, er is sindsdien al veel tijd vergleden. Goede voornemens, heb ik die? Ik zou het echt niet weten. Ach, ik neem dat niet zo nauw, zie ik ben nu ook tevreden.…
Ditheke6 januari 2003Lees meer >

Er schuilt een dichter

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.241
Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze laat het sneeuwen met de Pasen En kweekt pioenen in haar kluis Huilt middenin het feestgedruis En zweeft ongrijpbaar door de mazen Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze drinkt haar thee uit borrelglazen En strijkt haar plooien op ‘t fornuis…
Hans Vrolijk25 augustus 2004Lees meer >

1 december

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.819
De sneeuw is vroeg dit jaar ik loop naar de bushalte het is koud daar komt de bus he, hallo Danny! koud he ja!…
Helga9 oktober 2004Lees meer >

Prille eeuw

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
't Wordt schoorvoetend licht, een dun laagje sneeuw: ijl tintelgedicht in een prille eeuw. Een prille eeuw, met hoop - die doet leven- op een gouden tijd, ook al duurt het maar even. Schemer zuiver en broos, is dat niet genoeg? Maar de dag is nog jong, dus juich niet te vroeg!…

ElfstedenHel

hartenkreet
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.922
Sneeuwstuivend witte lucht Scherpsnijdende wind over ijs Wegschietende vissen op de vlucht Koukleumende vingers tintelend Zwijghijgend, schaatskrassend door Vastgevroren vogels, de veren sneeuw Snotpegels bungelend aan de snor Sneeuwbril krakend van de tranen Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw Sta…

gedachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 982
...en dan hoor ik hen schreeuwen maar ze worden niet gehoord 'k zie ze vechten als leeuwen Toch eindigen ze vermoord en de vaandels die ze dragen hangen stil, ondanks de wind maar onder harde lagen schuilt het optimisme van een kind In de zomer mag het sneeuwen geen mens die zich er aan stoort al duurt het wachten eeuwen niets dat de…
victor arthur9 september 2005Lees meer >

zwarte doos

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.161
ik sta in oude sneeuw ver kijkend door twee lenzen de eeuw is nog jong ik sta op ijsklompen dichter bij de dampkring door minder storm gehinderd een holle spiegel wordt gestut in de rug vangt licht en buigt het naar mijn oog dat zich met nevelslierten verknoopt een as loopt naar het brandpunt als spinrag tussen schutter en roos stralen…
Wim Veen15 oktober 2005Lees meer >

Fluisterend gras

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 730
Waarom vertel je al die oude verhalen Niemand is daarin geïnteresseerd Zo stelden de oude vergrijsde bomen Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd Wat moeten wij met al die oude verhalen Gedragen door onze toppen in de wind Geheimen ontrukt van onder de sneeuw In een eindeloze zeurende schreeuw En steeds weer bedekken wij het met lover…
Ivan Grud12 november 2006Lees meer >

Met kerst de pieken

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.400
in deze intieme tijd brengen niet zo zeer sneeuw den boom of bal hert pool hond ar of slee glitter bel krib mis man herder stol beeb wijze ree hulst mistel stuk ster of stal sfeer drama en romantiek nee juist veeleer de te vroege val van de kerstpiek men krijgt uitgerekend het land aan de te laat opgeruimde middenstand…

De taal en het spreken

netgedicht
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Woorden kunnen troosten, zalven, zegenen winters oproepen, zomers, het doen regenen of sneeuwen, stormen verwekken, stilte. Woorden kunnen stilte scheppen, stilte kan woorden baren. Taal en teken, alles en niets verklaren.…
Adeleyd10 januari 2007Lees meer >

een zwarte hoed

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 695
doorheen eenzame tralies bewaar je stilte krast ze in het monument van jeugdverlangen wanneer dromen sneeuwen als wintervogels in een dodendal je ogen kijken de wereld tegemoet terwijl je alle tranen weent om het jonge hoefgetrappel verloren in vele manen aan de rand van zwart en trage trouw ik buig, vang je schaduw aan…

jij

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.913
Zachtjes ontwaakt de natuur zo mooi, zo lieflijk en zo puur Op het water ligt een zachte glinstering en de lucht verbergt een gouden schittering Het berglandschap is zo mooi en na de sneeuw komt ook weer de dooi De bomen dragen hun nieuwe vruchten En ik volg de grote vogelvluchten zoals ze weer door de lucht vliegen Nee de natuur kan nooit…

De rivier is bevroren

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 28.081
De lucht is grijs en dicht, twee eenden zitten in de sneeuw en lopen voor mij weg. Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan. Een palingvisser ziet mij gaan en komt op tijd of net te vroeg. Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard dat niemand er wakker van worden zal: ik wist het wel.…
Toon Tellegen27 februari 2022Lees meer >

dragen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.932
ik draag je naar het water geef je wangen kleur het zout doet pijn vervangen vernevelen tot geur ik draag je naar de bossen geef je longen lucht de zon doet jouw verlangen verpakken in een zucht ik draag je naar de bergen geef je lichaam rust de sneeuw zal langzaam smelten verdampen als je kust ik draag je naar de wolken geef je…