26999 resultaten.
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
warm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 ik huis er,
onder boom en blad
elke stam vertelt me dat
verhaal van mooi en goed
daar verder wonen paarden
en er woont wat vee
tussen het tijdstip van een koude wee
en eindigen in niet veel anders dan
de smaak
van ergens aarden
voor mijn deur een tafel, ondersteund
door het gevoel
van elke stoel waarin
gastvrij geleund
het kussen…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Daar hoort zij de deur die in het
slot valt en hoe een enkele tree
van de trap vertrouwelijk kraakt.
Dan komt hij de kamer binnen, terwijl
zij een zucht van verlichting slaakt.…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
Terugblik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 boven het water dreven
donkerblauwe wolken
een wit schip lag voor anker
muziek danste uit openstaande
ramen en deuren
de dagen waren lang
woelende levens sleten
weekten zich los van elkaar
vielen langzaam uiteen
een meeuw schreeuwt uit volle borst
landt zwijgend op de kop
van een verweerde stenen held…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
Buitenstebinnen of binnenstebuiten?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 Deuren
wil ik openen
poorten
wil ik ontsluiten
Sleutels
in het slot steken
van buiten
naar binnen
Als woorden
in zinnen
die zich neerleggen
of juist opstaan
Wind en regen
willen me
achtervolgen tot
aan de drempel
Warempel.....
het is de vraag
of zon nog
schijnsel heeft
In voorraad?
in kindermaat?…
Buiten onweert het
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In een fauteuil bij de receptie
van het hotel oefen ik mijn tekst
buiten onweert het
de regen klettert elke keer
dat de deuren opengaan
Zinnen herhalen
tussendoor steeds kijken
naar het publiekstheater
van de mooie buitenkant
van het bejaarde echtpaar
dat nipt aan een drankje
en ongeduldig op een taxi wacht
napratend over vrienden en…
een broze wereld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 iemand trok een streep
in het zand en maakte
iedereen wijs dat het
een grens was iemand
oefende het woord
liefde en zette deuren
open iemand zonderde
zich af onder dekens
van zielenpijn iemand
voer een vloot vol
verlangen maar meerde
nooit meer aan iemand
was gevleugeld en had
handen gevuld met
licht iemand wist van
de broosheid…
Verjaring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Verjaren is
de deur weer openzetten
voor wat onaangekondigd straalt.
De vogels horen, bloemen zien,
begrijpen wat een kind verhaalt.
Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,
want het leven is toch goed.…
q.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
521 in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt
Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf
Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er wel deuren…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Zuchtend landschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
465 Het zuchtend landschap
openbaart zich bij nacht
in oeverloze liefdesbrieven
ze hijgt met haar talloze rivieren
houd haar adem in als een slang
tussen dwaalstenen in duister
ze opent deuren met haar organisme
haar organisatie om alles te duiden
een mist hangt boven het zoetwatermeer
vlinders dwarrelen en dansen in de lucht
niets anders…
Anna's hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 En tocht met de deuren
slaat. Of als halmen van graan
naar onweersbuien snakken. Ik weet
dan weer dat je de late trein nam.
En dat het spoor twaalf was.…
Het Nationaal Crisiscentrum van Vadertje Staat
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
755 Vadertje Staat kneedt ons denken
Het begon met een prep-advies
voor 3 dagen gevulde magen
Daarna 70 euro cash de man
Maar dan
Gaan de deuren van de Lidl niet open
als ik een kratje Kordaat wil kopen
Preppen gaat in fases
Angst zaaien is de basis
Het doel is uw geest te preppen
voor verhoogde NAVO budgetten…
in de taal van de nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
294 ’s nachts wanneer de wereld oplost
opent de geest verborgen deuren
beelden verschijnen zonder oorsprong
tijd vouwt zich terug in zichzelf
een sleutel is geen sleutel
een angst geen angst
alles spreekt in tekens
die niet begrepen willen worden
en wie durft te blijven
in dit woordeloze weten
vindt de stille weg
waar het onbewuste zichzelf herkent…
Vangen
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
6.730 Als je het allemaal echt wilt weten
dan wacht je tot de dagjesmensen
verdwenen zijn en je me ziet
als een losse tak van een boom
Als je het allemaal echt wilt horen
dan wil je waarschijnlijk weten
waar ik ademloos woon
in het huis zonder deuren
Als je alles van me wilt vangen
dan voel je dat mijn gerafelde
breekbare wereld het blauw…
naar buiten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 er lijkt mij haast geen tijd verstreken
kwestie van een oversteken
van deur naar weg naar groen
van hangverlang naar doen
waar jaren her de boetsters zaten
hun spaan ter dichting van netgaten
heerst nu het gele bloemkarpet
van teunisbloem en zandraket
ik wandeleet de zonnegloed
krachtbouillon voor mijn gemoed
helmgras kietelt scherp mijn…
Bronsgroen advies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 De nooit aflatende stroom
van gebeurtenissen,
ideeën en meningen
het hijgt in m'n nek
en draaft voor me uit
en buiten is alles om ons heen
uitbundig groen
...'Het ruiterstandbeeld
van het zelfbedrog
in het publiek onthullen'
Nuttig en waar.
Het trekt het gordijn weg
van de beschaving, de ijdelheid,
de zelfgenoegzaamheid…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 deuren en gordijnen gaan open
en het mooie meisje wast haar haar
ze kleedt zich in lentekleuren,
en ik huppel over een bloementapijt naar haar.
de zomer is de middag van het jaar.
de wereld is op z’n heetst
en harten smelten voor elkaar.…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 De deur gaat dicht.
Wat achter ligt, krimpt weer tot vergezicht.
*)Op zoek naar verloren tijd
-----------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 zal ze niet herkennen
leg linoleum vast in mooie
marmerwoorden
rieten tegels
in huiskamergesprekken
de suitedeuren glas-in-lood
geef pagina’s de ruimte
voor af te zetten voeten
in putdeksel slalom
laat knerpend grind, de
sloppen langs mijn rubber
banden zoeven
de oude man gekromd zijn
bruine tanden bloot
vang stemmen achter deuren…
Hoge sensitiviteit; ik en het!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Ik kan niet tegen piepende deuren
laat staan tegen klikkende deuren
maar dat geldt ook voor ramen
door de tocht tot irritatie leidend
ik kan ook niet tegen tocht
snurkende slapers, hinnekende lachers
Ik haat hoge scherpe geluiden
het luide geschreeuw op straat
of het geroep uit een andere ruimte
en ook een applaus na een mooi stuk
ervaar…
Hartkloppingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Wanneer je niet open besluit te doen, ga ik terug naar huis
met lood in de schoenen, want daar ligt je sleutel
Eenmaal terug: zo snel nog nooit geweest
staat je deur open en ga ik op zoek naar je.…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 de poort
ik slenter langs het stenen perspectief
met rood gelakte luiken, rode deuren
mijn oog getrokken naar het felle licht
in de door mensenhand gebogen opening
oude masten kijken vlaggend over
de kade met zijn bemoste voeg
volop genietend van het fraaie zicht
op de strak ommuurde haven
het is hier zalig toeven tussen
de statige…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 De deuren gaan open.
Perron.
Grijs.
Wind langs mijn gezicht.
Mensen stappen uit.
Mensen stappen in.
Ik blijf even staan
met mijn tas in mijn hand.
Wanneer de deuren sluiten
sta ik weer
op precies dezelfde plek.…
BOERKE NAAS
poëzie
4.3 met 105 stemmen
12.088 "
De dief, die meer van kluiten hield
als van boer Naas zijn bloed,
schoot rap ne kogel deur end deur
de kobbe van z'nen hoed.
Bedankt! zei Naas, en greep zijn slep:
"schiet nog een deur mijn kleed!"
De dief legt aan en Naasken houdt
zijn pitelerken g'reed.…