3397 resultaten.
DE JACHT VAN CUPIDO
poëzie
3.5 met 46 stemmen
8.215 In het zoetste van den tijd,
Als Zefyrus Flora vrijt,
Als Febus, met helder stralen,
Taurus snel ging achterhalen,
Kwam Cupido, Venus’ zoon,
’s Morgens tot zijn moeders troon,
Eer Titons bruid, met verlangen,
Vertoont haar bloeiende wangen.…
Doodshoofd (1643)
poëzie
4.2 met 68 stemmen
5.307 Arme mens! wat zijt gij trots?
Ziet gij ’t zwaard niet opgeheven
Van de strenge Engel Gods,
Dreigende u de slag te geven?
Schat noch rijkdom kan u niet
Van een snelle Dood bevrijden,
Die gij voor uw ogen ziet,
In dees droeve en vege tijden.
Nu u God nog leven gunt,
Beter u, terwijl gij kunt!…
KERSTLIED
poëzie
3.7 met 54 stemmen
8.896 O wat zon is komen dalen
In de Maagdelijke schoot!
Zie hoe schijnt ze met haar stralen
Alle glanzen doof en dood.
Ai, hoe schijnt dit hemels kind,
Aller zielen licht en hoeder,
Zon en maan en sterren blind,
Uit de schoot der zuiv're moeder!
Eng’len, daal van ’t Paradijs:
Zing de hemel eer en prijs,
En met vree de harten kroont,
Waar een…
Zomer
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
9.665 Horen
Spaanse schetsen
Roken
Amerikaanse sigaretten
Hollandse biertjes lessen
Onbenullig kletsen
Verlangen naar langer
Terwijl staren naar sterren
Gevoel van geluk
Melancholie tegelijk
Onderuitgezakt in tuinstoel
De koning te rijk…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen,
Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw;
Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou
En op de lippen vriest, zich te verroekelozen,
Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen:
Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw,
In d’armen houdt gevat zijn…
Zing een ode
gedicht
3.0 met 28 stemmen
14.759 Zing een ode aan een wijder uitzicht.
Nee, geen ode. Kom tot nader inzicht
in de abdij, bijna onzichtbaar in het
dal van Ter Kameren. Vraag in dit dal
om inzage in het kamermuziekje van je
ziel, terwijl het verkeer om je heen
voortraast van nu naar nooit. En heb
geen haast, maar gun je dit kort
durende oponthoud en één maat rust.
Schraap een…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Het is of ik me-zelf bezoeken kom.
Hier woonde ik op twee-hoog
in de korte Prins-Hendrikstraat:
het was oorlog.
Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme…
Motief op reis
gedicht
2.3 met 21 stemmen
21.845 Het motief was het moe
maar een patroon te zijn
in het vloerkleed. 't Wou
de wijde wereld in, en ging
als een klimoprank in het
ijle. 't Rekte zich, op zoek
naar een verband, dat er niet
was dan in het kleed. Dapper
steigerde het motief tegen
de hemel, helmboswuivend.
Omweef nu, hand, met wand,
met warme kleur en klank,
die wandelende…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 Vertrouwen
Toebehoren van de
meeloper
Conventies
uitgevonden door
Pastoors
Moraliteit
de zorg van
Kinderverwekkers
Echte stielen
Ware debielen
Het heden
Het leven
Is
de onwil
van een
Romanticus…
Neem me mee; een paar schrammen verder weg.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Neem me mee; een zorgensteen verder.
De steen die alle kilometers opgegeten heeft.
Ik zal op je naam trappen
en verder glijden
op de maalstroom van het krankzinnige wezen.
Misschien is het allemaal een illusie;
is het gewoon dromerig weer
en wacht alles me op;
daar op de kust,
met zijn eeuwige witte stranden
en klinken we onder het naïeve…
Lijfeigene
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
628 De sluimerende nacht
met zijn wulps gewaad van warmroze gevreeën huid
luifelt gestaag
naar de vertwijfelde ochtend van uitgemolken liefdesrag.
Onrust en bruikleen van mijn uitgehongerde ingewanden;
brengt mij de baarlijke dwang van de vruchtbare dagbesteding.
Het schoot het tweemaal:
de bok en zijn gestoorde broeder 'het geweten'.
'Moord…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 De aarzeling rijdt spoorslags voorlangs
mijn gemoed, zoals de bezwangerde nevel
het omhoogreikende gras strelen wil.
De herkenning is als de blauwe zwaan,
geurloos drijft ze op de nostalgische onderstroom
en zuigt haar stuwend naar hogere vluchten.
Onze monden roeren traag en bedreven
de zuurstof doorheen de gesmolten lava,
om sterk en bindend…
Moordbasket van het verzakende veulen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Vergeet je niet
mijn vel te schrijven?
De schijnstalt van mijn wezen
zat al lang verscholen;
nog voor mijn huid
deze wereld betrad.
Alle bezwaren
hadden zich op een hoop gegooid.
In de mand van paradoxen en ambivalenties.
Maar het mocht niet baten;
het onophoudelijke zijn draaide me een tong.
De perverse hoop
spitste zich op de roede…
Wandelgang van de beklaagde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 Zwaar, traag en deinzend op weg
naar de afspraak van zijn proces.
Op de dag wanneer de cirkel kwam
van de onvermijdelijke rekening.
'Schapen verbergen zich niet tussen schapen!
Steevast!' dacht hij overtuigd
met de logica van een gespotte verstekeling.
Al zijn poriën ademden schuld
en al het onoverkomelijke
waste iedere laag vernis
van zijn…
Tomeloze meme
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 O loze belofte!
Tierlantijn het geluk genaamd.
Breek mij de bek niet open;
de farce kan zich niet staande houden.
Scheerwollen dichter! In godsnaam!
Welke onverlaat
heeft ooit het begrip
in onze geschiedenis
achtergelaten.
En ik zink in mijn badkuip,
tot over mijn oren in het zeepsop.
Geluk-kig heb ik er één.
Denkend in mijn denktank…
Uitgebraakte nacht in de morgen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
553 Onverkende brakke landen
doemen op uit het spookhemd
dat zijn ingewanden afdweilt
en breken zijn ogen
in onlust brakende broeikassen.
De drang de dageraad te wurgen
breekt uit zijn doffe blik.
Zijn rechtvaardige handen
grijpen de lucht voor hem uit.
De lucht kraakt ijl, maar het is slechts
het piepen van zijn verkrampte ligamenten.
De…
Multiple ervaringssyndroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
679 Inktzwarte beweegredenen
laverend
tussen de groen grijnzende fundamenten
van zijn ontgrendelde onervaringswereld.
O latente, potente imperator van de innerlanden.
De blik van 'Veel is niet genoeg!'
zocht al veel te lang en veel te fel.
Zijn ogen sijpelden door zijn huid
en het zien werd een gelooid voelen.
De wereld was gekleed met een…
dat mens
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
4.248 zij is het blaffende spreekwoord
zij bijt naar het wurgkoord
en mept naar de macht
zij is mevrouw Hoofdpijn
terug van vakantie
joepiejajee
ze is Minnie Mouse
met een kunstgebit
een naakte sloerie
een gevangene
ik? eerlijk gezegd wens ik
haar beurtelings ziekte
en liefde - ik aai haar
en krijg een douw
zij is de leeuw met de doorn…
de lont in het Kruidvat
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.194 zaterdagmiddag en verwarde rijen
elf september tweeduizend vijf
dringt die vrouw nou voor of
is ze assertief? gemonkel zwelt
aan tot een vonkende vraag:
waarom wacht u niet op uw beurt?
waarom vraagt u dat aan mij
en niet aan haar?
hoge luchtdruk, hoofden rood
stemmen hard en ogen groot
een vermoeide man met een V
komt het verkeer regelen…
verbale non-communicatie
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.385 soms kan je maar beter
achter glas papa mama
praten dat we mekaar niet
verstaan maar wel begrijpen
dat ik jullie niet hoor
maar wel de aandacht
weet te trekken met
mijn blote buik en
gekke bekken
soms ben ik gelukkig
bij het afscheid en dat
ik jullie niet kan horen
de armzalige pogingen
tot zenden en ontvangen
vooral veel zenden…
hij straalt iets uit
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.206 gaten in zijn armen
waar de plakkers
zijn verwijderd
zelden zag ik iemand
met zoveel geweld
de toetsen van een
telefoontje
dan komt het bericht:
er is vertraging
hij stampt, krijgt zin
de trein te slopen
ik mag niet kijken
gasvlammen komen
uit zijn oogkassen
ik ben als een konijn
gevangen in groot licht
ik moet oppassen
hij…
smeekbede
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.438 god laat ons
niet verzanden
in praktische zaken
auto's bankstellen
en rekeningen
vaatwassers, drogers
espressoapparaten
hoewel koffie...
laat ons de mode
negeren en laat ons
graven en wroeten
naar handen en voeten
naar botten, troost en
vredespijpen
laat ons
laten we
laat
god wat is het
laat…
ik hoor
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.623 gekakel in de gang
hoe is het mogelijk
dat die kippen
in bloemetjesjurken
de lift namen
naar de vijfde
instappen
knopje pikken
uitstappen
gescharrel op de kokosmat
tijd voor een vos, passie
en iets om over te roddelen…
geen beginnen aan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
768 alweer meld ik me aan bij
het aardbeienplantenbevrijdingsfront
en vecht tegen smeermoes en meerwortel
ik duizel, het zweet breekt uit
vette muggen vallen me aan
en nijlpaarden grommen
in de vensterbanken
volgende week weer een stukje
en anders opnieuw beginnen…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !
De steden, de dorpen, de kastelen,…
haikoide
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 zwarte wolk lekt inkt
snelle trein rekt druppels uit
ramen gearceerd…
vijfenveertig
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.311 mijn eigen muze
en nog steeds geen
moeder
vanmorgen belde
de vader van het
koffieboontje
maar hij
boeit niet meer
intussen lag mijn pen
te lekken op het laken
diezelfde middag
begon het bloeden…
de golf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.097 diep van binnen zit zeer
opgeslagen, zeer diep
diepzeezeer
ratten zitten in een cirkel
om een schaal met melk
na verloop van tijd: een trilling
een week gevoel, een kleine wee
die zich voortplant, een golf wordt
een eindeloze golf
om in te verzuipen
sluit de ogen
ga onder, slaap
word wakker in het zand
met de zon op je lichaam…
het leven is een zak
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
831 het leven is een zak
gekleurde ballen
ik trek een gele
die wil ik niet
maar zuig erop
tot ik blauw zie
ik pak een bruine
die gooi ik weg
net zolang
tot ik rood heb
ik trek nog een bal
een paarse, ook die
wil ik niet, maar okee
hij is paars
vooruit dan maar…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…