4809 resultaten.
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
ter overwinning
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
11.350 ze slaapt, de slaap
der onschuldigen straalt
vanaf haar verheven gelaat
de nachten van haar zijn
jong en fris, zonder rancune
ze weet slechts lief te hebben
hij loutert zijn geest
dwingt zich ook lief te hebben
een ander is een ander
is elkander, hij vecht
de degen in zijn hart
vecht koud terug
komt de ochtend
hem verlossen, het is…
Ik ben die ik ben
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
483 Het vrije woord in bloed gesmoord,
als een windvlaag des doods,
maakt het leven dat ik leid toegankelijker
in het struikgewas van mijn geest.…
Waarom ik geen journalist werd
gedicht
2.9 met 13 stemmen
6.846 Ik luisterde ter hoogte van hun heupen
hoe ze hun eigen mythen schiepen
waarin een aardappel de gestalte
van een god kon aannemen,
kwade geesten in de gewassen huishielden
en de geschiedenis werd gepeld
als een ui die zoals bekend, geen kern heeft.
-------------------------------
uit: 'Later wordt alles', 2009…
vrije keus en oude hoeksteen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 grote geesten
hebben het geklaard
in gelijkheid hebben
man en vrouw de
eenheidsmens gebaard
geen onderscheid
in opvoeding en
open seksmoraal de
vrije keus en oude hoeksteen
staan al tijdenlang diametraal
vlaggen vaandels
en gebalde vuisten
dwingen tot nieuw leiderschap
maar dat pad is al zo vaak belopen
wordt de mensheid het nooit…
- De hand der dwazen -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
536 De hand der dwazen tovert uit het niets
met geleerde stem een voordracht
..om je te bestelen
om triomfantelijk aan te spreken
waar men recht op heeft
geest en oerkracht, het hele bezit,
de oorspronkelijke inspiraties
om met leugens en boze wil,
het belangrijkste deel van leringen
en dogma’s
naar voren te brengen...…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
VRIJ VERSTAAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 De sterke gelovigen
van vierduizend jaren terug
kenden geen geschriften
der godgeleerdheid
of vrome geschiedenis
maar aanvaardden met ruime geest
het bestaan van 't Opperwezen
en Diens heerschappij
aangezien zij zich niet
de kern der Schepping voelden
maar hun nietigheid
als mens beseften
een kleine vonk
die vluchtig door het heelal zweeft…
Schepen vergaan....
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.357 Ik hou haar stevig vast
een vermoeide en een zo jonge geest, zij, nog zo enthousiast.
Ik zie, het -verlies- kan zij nog niet aan
en smeek God, laat mij nog iets langer bestaan.…
De nacht is onpartijdig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hoe kwaadaardig spreidt
de avond zijn zwarte lokken
en besmeurt de deurmat
met oud belegen woorden
de nacht onpartijdig van geest
toch aanwezig met voorbereide zetten
die mat maar wel opmerkend zijn
want geen duisternis kent zijn gelijke
onzedig en samenzwerend scharniert
de slaap op lustige momenten, het laken
herkent de melodie en figureert…
Een storm van zand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
603 Over de donkere velden in mijn geest
loopt een man met dichtgeknepen ogen
in een storm van zand
Zijn gezicht rood en verbrand
In de verte ziet hij het zoveelste licht
vijf zonnestralen op zijn gezicht
Ogen verblind door zand en felle straling
wat ontneemt hem zijn openbaring?
Verward vraagt hij zich af
hoe ben ik hier beland?…
vroeger en later
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 toen…. liet ik eindelijk los
al wat ik verloren wist
al wat diep verborgen was
alles wat ik had gemist
toen…. liet ik eindelijk toe
alles wat ik niet zal zijn
alles wat voor altijd is
de wortel van de pijn
terwijl dit woeden wat bedaarde
groeiden hart en ziel en geest
tot een warmer wijzer wezen
door het leven enigszins verweesd…
Met doornen gekroond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
598 zij wisten van het avondmaal
de judaskus met goud betaald
bleef op zijn wangen staan
het snelproces de marteling
met doornen gekroond
gehoond op weg naar kruisiging
het donkert bij de berg van calvarie
de lucht trekt samen en de aarde beeft
als hij zijn geest aan vader geeft
vrouwen hebben hem geschoond
gebalsemd en in witte doeken…
BEWUST MAAR VOLGZAAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 In Uw handen beveel Ik Mijn geest
de bekende woorden van berusting
waarmee de Heiland aan het kruis stierf
veel mensen vinden het een grote eer
om eenmaal met dit gezegde
het aardse bestaan te voltooien
moge dit evenzeer een spreuk zijn
op de levensweg in het vooruitzicht
waar Gods volgelingen moeizaam langs gaan
zich daarbij toevertrouwen…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
Emily
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Koningin van
Het solitaire vers -
Dichtkunst in volle
Eenzaamheid geschreven
Die zo velen
Ook na jouw
Heengaan honderd
Jaar en meer
Nooit ging vervelen -
Jij die je aan
De hoop nauwelijks
Durfde over te
Te geven, wist dat
De menselijke geest
Verder dan het
Uitspansel reikt
Schreef dit vers
Om de medemens
Die in…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 En bij dit naarstig zoeken of er een zin bestaat
zal, naast het ‘zeker weten’
van ja of nee, altijd
de twijfel blijven,
waardoor de geest in strijd verkeert
totdat de doodsklok slaat.…
Mijn gevecht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
667 mijn magie der geest,
door menig mens bevreesd.
Echter, alleen in heden
haar innerlijke kracht
loslaten, ten zeerste gevreesd...…
Trofee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Verkoeld mijn geest.
Verfrist door ochtenddauw.
Door jouw stilte.
Door jouw bezieling.
Leef ik mee.
Het is een berusting.
Onze verbinding.
Mijn eeuwige trofee.…
DE NACHT IS STILLE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
865 Mijn hart verstijft, mijn geest wordt loom
Zou niets in mij meer blaken?...
Mij drukt als lood een kille schroom,
Ach, zou de dood genaken?...…
de zwaarte van het licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 de dood van mijn dochter
is een rode draad
zijn laffe daad -toen hij haar nam
kwam onverwacht; mijn gram
voor altijd durend
na zoveel dagen nog haar geest
in duizend meisjes zien
blond en lang geschouderd bovendien
verwaait door mijn verlaten zien
tot goud
ik voel me oud
als ik haar jeugd in stilstand weet
het glas is koud, maar…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zombies zie ik
Zo ver het oog
Reikt, figuren
Die in een ver
Verleden wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht…
Weten en geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Kennis vergaren -
Kennis, meer kennis,
Nog meer kennis
Is het ultieme doel
Kennis is macht,
Wij kennen dat gevoel
En we weten nooit genoeg
Meer willen we,
Steeds meer, ons leven
Is weten, weten,
Weten tot de max
Het geweten verdrongen
Tot de verste krochten
Van de menselijke geest-
En, luister goed,
Maak je vooral nooit…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Vertrouwen ontspant,
opent ons lijf, onze geest,
zodat zichtbaar dat alle noden
en wat we verlangen
we zomaar ontvangen,
een feest!
Al loopt het leven tot een einde,
dan nog gaan tijd,
geboorten en dood, in eeuwigheid maar door.
Niet te bevatten die ruimte.…
Een alles verterend vuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 is de kudde niet
het ultieme feest
voor de simpele van geest
of is de stal
de schuilkerk van het heden
waar opstand wordt beleden
acties worden voorbereid
in het wollig niemandsland zonder
enige morele verantwoordelijkheid
bij zwarte schapen lichten ogen op
door een alles verterend vuur
zij kennen plaats en wachten op het uur
de…
Uit hoge minaretten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 waar uit hoge minaretten
nog gebeden schetteren
gonst door oude tijden
het onherroepelijke einde
vernietiging breekt
monumenten in
hun trots en statigheid
na eonenlange waardigheid
beesten feesten
na het doden van de geest
die opgeslagen lag in
wat ooit beschaving is geweest
als afgoderij en mensen schennis
in dezelfde bloedbaan…
Kerst en moeder
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.156 Mits ik mij niet vergis
is het zo kerstmis
lampjes overal bewijzen het al
ik heb snel voor haar een boom versierd
ballen, zilveren ketting
ja de hele mikmak
tevreden kijk ik er na
voor ik in mijn luie stoel zak
hoor ik "nog wijn schat"
ze roept niet naar mij
in haar geest gaat ze iedereen voorbij
en ziet ze zeker daar mijn vader staan…
klein en beperkt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
550 soms hoop ik dat God niet bestaat
zodat ik ongestoord mijn gang kan gaan
geen straf krijg voor mijn kattekwaad
en eigen baas ben over mijn bestaan
maar al snel blijkt dat dit waanzin is
een vernauwing van mijn trotse geest
ik begrijp dan dat ik Hem echt mis
en hoe eigenwijs ik ben geweest
ik ben maar klein en zo beperkt
en lig begraven…
Jong blijven.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.082 Het hart blijft jong en wordt niet oud,
Wanneer 't zich fris en open houdt
Om al wat menslijk is te voelen,
Te voelen wat een kind verblijdt,
En wat er door de geest moet woelen
Eens jonglings, in zijn schoonste tijd.…