3499 resultaten.
Ieder begin heeft een einde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
868 begint heeft ook een einde
Niets is voor eeuwig, aan alles komt een stop
Soms duurt het jaren, soms gaat het heel snel, soms gebeurt het gelijk
Maar hoe we het wenden of keren, aan ieder begin zit een einde, het leven, liefde een verhaal
Alles wat is dat kan kapot
Geniet van je leven
Het is maar kort…
RUST
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.668 'Geef mij eenmaal, het deert mij niet hoe kort,
De vrede van een hart dat niets meer schort.'
Zo bad ik, toen ik jong was, in mijn nood. -
Is, wat ik vroeg, iets anders dan de dood?…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien
ik kan het niet helpen dat ik huil
zo klein het dorp, t is zo voorbij
dat kort…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 ik ken de
gaten in de tijd
kleine overstapjes
in korte afwezigheid
even oplossen
in het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie…
Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 Dat er naast een
kort microleven in schoonheid ook
een doodsnood is; verstrikt zich in het web
van een kruisspin in een wrede dood.…
tussenbalans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 gewoon, voor
het geval ik moet empoweren
er is haast mee, er zijn plannen
om uit te rollen, planten te
bewateren, een maaltijd te verteren
voortgang te bewaken, het
teamproces, goals en objectives
een liefde om te hebben, het
lichaam dat we delen
het hart zonder tong
dat alles voor de kiezen krijgt
tijd die we ons gunnen, te kort…
Roofbouw op het ijle
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.322 Niet eens een lokkend omgekeerd verleden
is het hiernamaals met zijn eeuwigheid,
die dwaze som van korte stukjes tijd
waaraan wij, mens na mens, ons bloed besteden.…
I.M. Ruud Lubbers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Van drie opéénvolgende kabinetten
Was hij de leider en als visionair
Stond hij dynamisch boven de partijen,
Bracht voor- en tegenstanders bij elkaar
Hij had de moed dilemma's niet te mijden,
Was naast ideeënman vooral een "maker",
Dacht niet in korte maar lange termijnen,
Trix' trouwe sparringpartner, man van staat
Het zijn citaten…
Samen schrapen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
583 Lange halen, korte krassen
Opzwepend, soms bedaard
Tot ieder door de bijt
van z’n eigen voorruit staart
Het verbroedert, dat schrapen
samen in de straat
Een opstapje naar het buurtfeest
als de zon wat hoger staat…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 regelmatig op hol
aan beide zijden
ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt
bakens zet ik uit
en vraagtekens
van straatlantaarn
tot straatlantaarn
ik, klein duimpje
met grote verwachtingen
met lange tenen
met korte…
Rode draad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 warmte
kromp het
contact tot een
dunne rode draad
waarin info en data
inhoudsloos passeerden
in een lege straat
oud nieuws
versnelde de totale
staat van ontbinding
totale verwaarlozing
van update en reset
hadden internet platgelegd
alleen de buren
konden met wachtwoorden
nog even binnen gluren
maar niet voor lang
in korte…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Ons leven is maar kort en broos
maar ’t is een weldaad het te krijgen,
het kleurt en geurt zoals de roos
die ook na ’t bloeien weer zal zwijgen.
Maar ons wacht eindeloze vreugde
al zien we dat ook hier nog niet;
de voorsmaak ligt in wat verheugde
wanneer we zingen ’t levenslied.…
Het hete bloed
netgedicht
3.6 met 265 stemmen
401 zij weet van
het hete bloed
dat al generaties lang
door de aderen stroomt
de korte lontjes
het warm gemoed
wandaden die te snel
worden geschoond
het is eigen in
voor en tegenspoed
maakt geen vrienden
tenzij belonen dat doet
zij dwaalt door
de koude gangen
van het slot dat eens
geliefd was door zijn feesten
het is leeggehaald…
In contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
499 weer gaan zonder
je te vervelen
je wilde ze
nawuiven maar
als je woof
doofde de straal
was er niets
meer van over
later probeerde
jij schaduw te
knippen in stukjes
die jij makkelijk
tot een mozaïek
zou kunnen schikken
alles ging goed
alleen in het opslaan
van de delen kwam
de klad omdat zij geen
naam hadden en
een heel kort…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Ondenkbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Ons korte leven lang.
Denken we dat wij dat beheersen?
Kunnen onze gedachten denken,
dat we elkaar besturen kunnen?
Dat het ons ego is?
Eigenmachtig zijn.
Mensen. Ik? Wij?
Leven, maak ons stil bewust.
Laat ons horend kijken.
Laat ons liefhebben.
Muziek maken.
Luisteren.
Leer ons zonder zelf te denken,
ondenkbare wonderen zien.…
Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Één uur, lang als je wacht
kort in gelukkige uren van de nacht.
We plakken slechts een etiketje,
een terugkomend ritueel
de tijd gaat gewoon verder
Ja, weet hij veel…
Dagen, jaren, eeuwen
we kijken erop terug.
Soms gelukkig, soms met spijt
maar hij verglijdt.
En ik…
Ik heb geen tijd!…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 nog groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de…
UNZE LEVENSDAGEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
599 De dagen van ons leven
staan in Zijn levensboek geschreven
onze weg heeft Hij
nauwkeurig uitgetekend
duur en afstand
precies berekend
toch is die weg
niet voor iedereen
gelijk, voor d’ ene
loopt hij over rozen,
voor d’ andere door
slijk, voor d’ ene kort
voor d’ andere lang
maar eenmaal aan
de grote doorgang
is niets meer van belang…
Mix
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
561 ziedaar in kort bestek wat Wim Meyles ons vanochtend in zijn fraaie snelsonnet heeft voorgeschoteld als gratis consumptie
______________________________
NIX
Ik zie dat in een driekwart kilopot
Met chocoladehazelnotenmix
Steeds groter ruimte is gevuld met niks
Dan lucht, zo worden we heel slinks bedot
Zo'n weegschaal voor de groente en…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Hier wonen kalme creaturen
Door zomers bladgroen toegewuifd
Een wolk die voor het zonlicht schuift
Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit…
Nachtmuziek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
739 zijn teveel ruimte neemt
De rouw te rauw
De kou te koud
De schreeuw van binnen ongehoord
De grijze nachten ongestoord
Insomnia de enige die op visite komt
Altijd laat
Als iedereen naar bed al gaat
Kondigt hij zich aan
Een duistere vriend
Met een theelichtje hoop
Opgebrand in de nacht
De ochtend brengt een lichte slaap
Te kort…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 van homo
sapiens
is vrees voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven mag dan kort…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Hoe kort ons scheppend ogenblik mag duren,
het is genoeg, om dit cafébezoek
voor altijd vast te leggen voor een boek
dat later mijn geheugen bij kan sturen.
Bart zal wel mooier worden met de jaren,
zijn haar nog zwarter dan het nu al is.
weerschijnend in de glans van het verleden.…
Kleiner wonen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 weer legden
jeugdig en hip
het af tegen
klassiek dat
in vintage een
nieuwe toekomst
spiegelen zag
ondanks foutjes
in constructie en
korte duurzaamheid
weinig houvast
in kwaliteit en
grillig in kleur
en vormgeving
die soms bizar
in uitvoering is
reparatie en herstel
vaak moeilijk omdat
mengnummers
niet genoteerd zijn
de kleine…
diepe reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
666 even
gekneld tegen de steilte
ik kon alleen maar
kijken alleen maar
waken over jou wie draagt
je door deze nacht
wie stelpt de wonden
de meedogenloze angst
jij sliep ik waakte
ik waakte naast jou
tijdens deze diepe reis
ik kon alleen maar
alleen maar kijken
naar jou alleen maar waken
over jou een meeuw
hing even gekneld
kort…
Sint jan klaassen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
581 Kort tussen u en mij
pour vous madame
Sint Jan Klaassen
is weer in het land
Hij zette zonder pauze
kickouts van Mike Tyson
en andere niet noemens-
waardige problemen
in Vianen voet aan wal
bij meester Georg Fröhlich
burgervader van niet minder
dan vijf heerenlanden
Daarginds meerde de stoomboot
der goedheiligman
Jan Klaassen…
Het ravenzwarte haar
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
459 combinatie
vlakten de
scherpe en
ronde kanten
van beide
karakteristieken af
in de lijnen van
haar gelaat
contrasteerden
de lichte huid en
het ravenzwarte
scheiding
gekamde haar
ze lachte innemend
en haar ogen
speelden
met onze
verwondering
hun eigen
geexposeerde
spel van schrander
en kwiek bewegen
in haar stem
dolden in een
kort…
LIJF MANTEL VAN DIT LEVEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 Twee wezens, uitgeteerde lijven
Waarmee ze elkaar warmte boden
Twee menselijke bijna-doden
Van vrees zien zij elkaar verstijven
Volwassenen, vel over been
Een laatste kus, meerstemmig huilen
Niet langer samen kunnen schuilen
Door wat voor kort onwerkelijk scheen
Niet meer lichamelijk aanwezig
Bruut weggevaagd, intens gehaat
Zijn ook…