Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Het tochtgat van geld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 555
nat lichten schaduwen op van het wegdek etalages spiegelen hebzucht te kust en te keur guur waait de wind door het tochtgat van geld na zes rondjes proberen lukt het te parkeren tussen kale bomen bladeren gratis verstrooid slechts poenige mensen warmen de winkels ons kent ons meer dan ooit…
wil melker5 november 2010Lees meer >

Waar koelte de tafel schikt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
een palmentuin in het namiddaglicht waar schaduw en koelte de tafel schikt vrienden samen zijn gekomen maar niet op hun gemak zij fluisteren zacht traditioneel worden voeten gewassen want de dag is klaar voor het avondmaal hij kijkt ze aan weet wie hem zal verloochenen nog voor de haan drie maal heeft gekraaid zij twisten…

Geloven en geven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
En de stilte weer laat spreken als de scherf die haar naam krast in het spiegelbeeld dat ze wil zijn of wil geven als de mooie illusie die je wilt geloven om haar aandacht niet te verliezen en te wachten tot haar zwijgende schaduw weer een andere leugen kiest.…

Soms

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
Soms was er een schaduw om mij heen, klein stukje onverwerkt verleden er was twijfel en ook angst. Huilen in stilte van de nacht het was mijn innerlijke strijd ik hield het goed verborgen maar jij las het in mijn ogen. Jouw liefde verdreef de pijn gaf mijn leven weer kleur zal het nooit vergeten maar het heeft een plaatsje gekregen…

illusie

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
de nacht bracht mij de schaduw van je kus in mijn verbeelding was het als een vleug van heimwee een plotselinge glimp van een nieuw lief tenslotte weet ik nu zo machtig is illusie betoverend, als overgave aan muziek troostend maar ook terug bij het verlangen tot aan de laatste toon die opgaat in het niets dan, tegen beter weten in…
annabel31 juli 2011Lees meer >

Jouw lach

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
ingehaakte vingers heupen naast elkaar verbazing over even raken de tinteling die ik ervaar ogen die gesluierd dieper kijken in de ziel jouw lach die steeds intenser voelt al sinds ik voor je viel nog gaan in samen stappen schaduwen met ons mee maar als ik je kussen mag vervloeien zij intiem tot één…

Één van duizend nachten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Schrijven van mijn hand zoekt bevend de lijnen die ik zou lopen door schaduw van lommerrijke lanen beschenen door maanlicht omfloerst door kransen van kleuren besprenkeld met sterrenlicht fonkelend door tere lover inspirerend tot gedicht en in heldere beken sprankelende weerschijn van nachtelijke romantiek spiegel uit “Duizend en één…

vertrouwen

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Je wandelt in het donker, de schaduw van jouw geschokt vertrouwen omhult je als mist rond oude gebouwen rafelig en zonder kleur. Zo lijkt je wereld enkel pijn maar je weet dat mist slechts laaghangende wolken zijn. En al lijkt dat gevoel soms een mentale gevangenis je weet dat zelfs in het donker de zon ergens is.…

Een plek waar iedereen zich thuis voelt.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
Helder licht in de schaduw. En met grote gele ogen als die van een uil kijkt men naar fonkelende sterren in de nacht. Alles als kristal, glazen stad met open hart. Voor iedereen toegankelijk, geen angsten, vrees, noch pijn. Men baadt in het zuiverste water en alles voelt zacht als satijn.…
martin valk27 december 2012Lees meer >

Bewustzijn.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Kort en hevig, los en tevens standvastig zijn het mijn gedachten, gevoelens die verstillen in de schaduw van mijn wezen. En alles is niets meer dan een vluchtig moment dat tijdloos is in ruimte waar ik even mezelf ben... Als een druppel regen, als mijn naam en een woord geschreven in het zand.…

Zag je lach

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
vingers plozen in hun bezigzijn naar de zin van jouw aanwezigheid zag je lach in schaduwen vervagen de tijd nog even raken je murmelde vergeten woorden in onverstaanbaar commentaar in lichte stralen danste leven op warmte van de late middagzon heb je naar dat stof zien staren jouw kleine universum nog ervaren…

Stuurloos

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
als stilte overgaat in doelloos zwijgen en dagen zich van licht middels schaduw naar nacht aan elkander rijgen dan sterven bladeren aan de huid bevriest het levenssap rond de ziel stokt de adem in een wezenloos geluid zwalkend door de ijle lucht zoekt het kwetsbare, nakend gekleed, al roepend naar de verloren vrucht…

In het verschiet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zag je hand in het donker langzaam verdwijnen je armzwaai lichtte nog even op toen de auto ging rijden terug in de hal van het huis ontbrak er een schaduw de kamer was leeg in het gevoelloze schijnsel van lampen keek naar de klok die zonder te leven de tijd weg leek te geven een doelloze avond in het verschiet zonder jou…

Ogen als spotlights

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
je stem speelde toneel het geluid kleurde decors in adem donkerde schaduw handen regisseerden het licht terwijl je ogen als spotlights op mensen waren gericht jij bracht vervoering passie tranen en pijn door zo intiem met ons samen te zijn in de melodie van het leven enkel door zelf alles te geven met stilte als hemels refrein…

ze hield van rozen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 560
ik zie zijn handen de stilte van afgesneden bloemen in een vaas schikken hij wil ze buigen naar hun schaduw om het verschil nog dieper te begrijpen haar handen en hoe ze wist wolken te verspreiden die ene dag bijvoorbeeld te midden van het Boompjesplein haar open zoen de tedere woorden die ze bij hem liet binnenglijden het is nergens…

in het licht

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 617
wat ze mij zeggen willen zo vroeg in de ochtend en omdat het nu nog donker is omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen zonder het evenwicht te verliezen wil ik vliegen in het licht dat zal groeien in de regen tussen vleugels en vinnen op de zomer van jouw mond in wel meer dan duizend vluchten wil ik nooit meer naar schaduw…

Perigeum

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
ik ontschuw mezelf, leg me neer schil voor schil strooisellaag voor heuvelschaam ik strijk de plooien glad, knik de wervels van ruggengraat korenmaat en schaduw in het gelid ik dompel in kalmte, aan de lijzijde van luwte, met een streling van tong over bovenlip ik keer de kring van eb en vloed ben het meest nabij, bij de huid van mijn…
Iniduo19 augustus 2014Lees meer >

Stof tot nadenken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
zo voelt dat dus, leeg zijn alsof de aarde sneller draait harder aan je trekt je nooit meer los zal laten alsof de muren zuigen en hoeken gevangenissen worden ramen je wegduwen naar de schaduw om er volledig in op te gaan zo voelt dat dus, te vervagen in stukjes en beetjes jezelf te verliezen aan de eeuwigheid van stof al je gedachten…
Bor Forfatter11 november 2014Lees meer >

Verlatingsangst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
ik was omringd door lange schaduwen van de ondergaande zon zag ze langzaam nader komen uit een nog onbekende bron zij contrasteerden met het dieper wordend rood zwart geeft geen geheimen bloot ik voelde hoe duister won van het laatste streepje aan de horizon de obstakels zijn gebleven heb verlatingsangst dit late uur geen plaats…

(kanker 4) leunen op de wind

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
we trokken langs met gevaar voor lijf en goed bewaarden we de moed der wanhoop in mijn tas want dichterbij liep niet gelijk met elke vastgezette pas een werelddeel te veel en het ging hard, als we ons draaiden dus we keerden alles om zo leunden we zo steunden we op dichtgeblazen woorden, op een schaduw zonder zon…

Ogen vol verhalen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
in je haren speelt de adem van wind en weet jou als bijzonder kind je vleugelt en danst door je jeugd met ogen vol verhalen elk zonnestraaltje licht kiest jouw gezicht om lente verder op te schalen weer dartelt je lach op het zonnige strand omdat jij wint van je schaduw op zand…
wil melker20 november 2015Lees meer >

Nu op dit moment

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Aan de duistere kant van deze dag in de schaduw van een leven heb ik de wens dat ieder mens vermag elkaar broodnodige liefde te geven.…

Tot zij brak

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
ik las de gedachten in haar ogen sluimerende klachten in een mild gedogen de kleine trek die dieper werd in haar gezicht een schaduw vaak weggewuifd door zon en licht maar zorgen drukten met steeds meer gewicht tot zij brak haar spullen pakte en mij de sleutel gaf woorden konden de stilte niet meer helen die wij al…
wil melker29 januari 2016Lees meer >

Verlichte straat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
In de schaduw van haar silhouet verdwaald in het blauwe uur tolt mijn gedachte in herinnering Mijn gevoel verlicht de straat als een dansend vuurvliegje gepakt door haar laatste streling. Dierbaar met een vurige obsessie deelt zij haar bezielde gemis gekend in verontschuldiging.…

Een doorzichtige lach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
er golft water speels en traag onder eeuwig spiegelend blauw ik schep met mijn hand een doorzichtige lach als innige band die je pas ziet in het verdromen van beelden die mee zijn gekomen langzaam sijpel ik weg zonder een woord te hebben gezegd in de scene van scheiden ik kijk niet om maar het nat van mijn schaduw droogt…
wil melker13 november 2016Lees meer >

Een zekere oogst

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 470
hij lacht hem wacht een zekere oogst zijn winter scoort als lente in het ochtendlengen gloort heb uw vijand lief is ook zijn bestaansadvies nog zijn de mensen bang voor hem in al een levenslang samen omarm wat niet te ontlopen is geef je schaduw een gezicht ook hij is aangedaan als wij alles maar laten gaan samen verder…

Het zijn van tegenpolen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
ik voelde zon maar zag hoe wind vriezend door de schaduw gleed je warme ogen namen me mee ik pakte je handen wist de kou die jij leed lichaam spreekt zonder woorden de taal van samen in elkaar bekoren liefde en verdriet dansen leven in balans als een lentezon die vriest in het zijn van tegenpolen…

meridiaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
muren moedigen doofheid aan, mijn aanwezigheid is louter postnataal ondeelbaar in wormgaten, wormstekig de trap kraakt naar hoogte als geratel van ketenen, als de vroomheid van een gewatteerde nacht tot hier reikt mijn schaduw, onwetend van halvering, vervalwind, ranonkel, van begrip zonder begrijpen smaak van evenwicht aan keelrand…
Iniduo24 september 2017Lees meer >

besluipen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
ik schrijf je al weet ik niet waar ik beginnen moet je plukt aan mijn warmte die met de dag verzwakt je neemt met tergende regelmaat een hap uit de zon je weet hoe je het licht van de maan verduistert je werpt je schaduw ver voor me uit zodat ik voel dat je er bent je verstikt de koele bries waardoor ik naar…
J.Bakx12 februari 2018Lees meer >

Hulpkracht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
O ja, het leven meer dan welkom elke regendruppel schitterend in het licht zelfs de schaduw heeft het in zich mij te behagen weet mijn verdriet naar de verte te dragen een arm geeft mij steun is mijn veerkracht hoe heftig soms ook de wervelwind mijn deur weer vindt mij waakzaam maakt het is de toewijding van de schepping…