3179 resultaten.
Voor Ellen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
994 Kijk, de wereld houdt van me
Zie hoe de zon straalt
en hoe de bloemetjes bloeien
Zie hoe de wind waait
en de lammetjes groeien
Luister, de wereld houdt van me
Hoor de vogeltjes fluiten
en de rivieren stromen
Hoor de kikkers kwaken
en het ruizen van de bomen
Voel, de wereld houdt van me
Hij omhelst me met duizend armen
en soms krijg ik…
Van liefde verhalen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.006 Waar
ondanks stormen
de stroom me
drijvend houdt
gedragen door een
deinend vlot op
golven van liefde.
Waar
het tij zich keert
de vloed me
neervlijt als een
drenkeling aan
de warme witte
ebbe-stranden van liefde.…
Een splinter uit een boom gekozen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
951 uit een van de miljoenen mensen op aarde
kies ik die ene splinter uit een grote boom
die mijn huid tot bloedens toe doorboorde
in een rode vloeiende stroom
intense pijn die het lichaam laat schreeuwen
het onrecht keert zich telkens weer
herinneringen die nooit meer verdwijnen
omdat ik aan het einde ben van mijn verweer
dromen die…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 de beat dreunde er door opgeblazen rook
stemgeluid van schorre kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl…
Beschuit met honing
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
769 Mijn gehemelte onder stroom
door voltages van verrukking.
Ik wil alle lieve lusten slikken
met zwaar zenuwgieren in keel
ze glijden gladjes in maagzuur
vrolijk spat schuim omhoog.…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 Onuitwisbaar stroom je in mijn brandende tranen,
ben je diep geworteld in de grond van mijn hart.…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 Stad, langs uw blinkend water liep ik voort,
ik zag uw markten in het morgenlicht,
ik heb van u gedronken en gedicht
en 't stromen in uw aderen gehoord.
De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
Liefje
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.807 Jouw geur prikkelt mijn zinnen
ik kruip dicht tegen je aan
voel de liefde rijkelijk stromen
jij bent het geluk in mijn bestaan
Jouw adem vult de kamer
als een zweem zacht vol rust
Mijn vingers beroeren je lippen
kwetsbaar roze van liefde en lust
Jouw dromen en gedachten
vinden hun weg naar mij
Je glimlach maakt me week
zo ontroerend lief…
Cocon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Op stramme poten had de morgenspin
ons in nachten ongemerkt besprongen
en met listige draden ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen uren
verzonnen in een nauw gemeten tijd
bleef het ongeduld aan ons kleven, in een
keurslijf wat de toekomst bleef verzuren
en waar het bloed niet vrij kon stromen.…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Ik vocht voor mijn leven
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
2.613 Terwijl ik voor mijn leven vocht
vouwde mijn zusje zacht haar handen
vroeg God mij 't leven terug te geven
niet te breken onze zusterbanden
We hebben toch alleen elkaar nog
zoveel is ons al ontnomen
en Hij zag in ontferming op ons neer
liet leven weer door 't lichaam stromen
En al wordt de weg nog lang en zwaar
ik weet me vast bij Hem geborgen…
Zilveren dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 druppels vallen
zomaar uit het niets
ze glijden over m'n arm omlaag
strelen mijn gezicht
liefkozen mijn huid
en vermengen zich
met de stroom van tranen
hier in het diepe groene bos
dans ik op een open plek
omringd door bomen
en hoog boven me
een groot groen bladerdak
waardoor de zachte druppels
naar beneden komen zweven
als tinkelende…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Geleund in de uithoek van een balustrade,
zie ik als over hemelsbreed kozijn
’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade,
De gele stroom, de kleurge oeverlijn.…
Vloeiend
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
624 in het licht van wat er gaat komen
staan dikke druppels regenwater
niet treurend stil bij wat ooit was
maar stromen voor weer nieuwe fleur
in ‘t verfriste gras van morgen
laat mensentranen die nu welig wellen
om wat kwijtraakt en verdwijnt
niet kwellen in ‘t moeras van spijt
maar gul verzachtend overvloeien
naar een schoner waterland
met…
Zinloos geweld
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.669 zich heen
haar schreeuwen mocht niet baten
want ze was hier heel alleen
hij ontdeed haar van haar kleren
betastte heel haar mooie lijf
penetreerde meerdere keren
want zijn lid bleef steeds maar stijf
de angst stond in haar ogen
maar dat deerde hem niet
hij kende geen mededogen
had lak aan haar verdriet
dat hij zijn bloed voelde stromen…
Schijnaanpassing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
823 Zwemmend met de stroom mee
om niet te verzuipen, aangepast
aan de golfslag van het water.
Maar afgesneden van de oever.
Stroomopwaarts zwemmen
ging al lang niet meer
want verzuipen dreigde,
en je wou naar de oever.
Maar nu het water niet meer stroomt
in de stalen rivier van jou geest.…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Ik zie het leven in de oude boom,
in de wortels, de takken, en z'n kruin,
de levenssappen in een trage stroom,
de knoestige stam herfststormachtig schuin
en reikend tot in de blauwe hemelboog
als ik kijk met ’t oog van de spruiteling.
Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
590 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…
De hof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Eeuwige, ik bid U help me toch
van dit schijnproces af te komen
want U alleen vertrouw ik nog
nu brandende tranen treurend stromen.
Eeuwige, de tijd schrijdt voorbij
ik werd verraden door een man
die zich verraden voelde door mij
maar spijt krijgt van zijn plan.…
Blikvanger
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
851 Eigenlijk ging het helemaal niet om de dans
Die we ontsprongen
De kans dat we verdwaalden was allang bepaald
Ik heb me steeds als een blinde in de armen geworpen
Red me terwijl ik de wereld beschrijf
In afwachting uwer zijde
Vloeiend in een rivier, een stroom,
een droom, een blik, een wat zie je eigenlijk?…
DSB Bank
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 ]
nodigt de menigte uit om met
de afgevaardigden
met de stroom mee te begeven
en ook om vooral geen strop te leggen om
de lege hals waarvan het sluitstuk
zich juist heeft geabonneerd
op het etiket van verborgen zonden…
Blue
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
616 Aldus mijn therapeut,... ík denk van niet,
-----
LONDEN - Het is Blue Monday, de deprimerendste dag van het jaar.Volgens pseudowetenschappelijke formules is dit de derde maandag in januari.Veel mensen hebben hun goede voornemens alweer laten varen, de rekeningen stromen binnen, terwijl het salaris nog even op zich laat wachten…
Alles bekoort en verleidt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
582 Elke kamer heeft een commode
een ledikant een tuindeur , een raam
met adembenemend uitzicht,
de stroom bagage neem ik voor lief
als ik weer een moment liefdevol aankaart,
het voorjaar binnenstroomt en vertakt
terwijl mijn hart een en ander hoort en klopt;
alles bekoort en verleidt.…
Ongezouten
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
575 Als ik nog ongezouten tranen
overheb uit alle zotheid van de
tijd, die zich vrij laat stromen in
een verbond met een bodemloos
gelegen zee, schep ik ongenoegen
in een emmer waar de bodem is
uitgeslagen, waar des ondanks
de dromen ongestraft uit blijven
komen in het kielzog van de
zelfgenoegzaamheid, tegen alle
zwarte gaten in, dein…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees nu niet U hebt levenslang
spreekt hij, ik kom enkel voorbij
In de stilte van ‘t laatst moment
stromen…
Schipper naast God
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 Niet elke dag Heer
ben ik schipper naast U
de psalm van zondag
dreunt nog na
haast U om mij te helpen
ja haast U
een zware vracht
kunnen wij wel aan
maar niet de last
van dit onzekere bestaan
geef ons de moed
te zingen ook
tegen de stroom in
van zegeningen
één voor één
U mag de vlag zijn
die onze lading dekt
ja U alleen
de…
vervolg
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
644 rouwbeklag
zullen voor het grijpen liggen
ogenblikken zoals ze zijn
zoals ik ben
wanneer de nacht voorbij moet
en ik rond en rond draai
in de magerte van mijn vrouwenhoofd
onduidelijke geluiden die duidelijk
horen te zijn, binnen en buiten
en als ik slapen wil
verder en op dit moment
van verbeelding
aangestreept voortvloeiend
tussen stroom…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven
het is ook raken
aan de uiteinden
van een regenboog
of vertragen in een andante
de ogen gedrenkt
in vormeloze liefde
die de hoop zo aanlengt
ik ben geaard in het leven
doch ook meedrijvend
in de onkenbare stroom…