23350 resultaten.
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 in lege uren
verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als…
Martinitoren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.116 T'is beurd mit d'Olle Grieze* zien gebaaier,
want klok staait al doagen op haalf vaaier.
Elke moal as ik noar de wiezers kiek,
löp'n dij nog nait mit buusklok** liek.
Gevölg'n bint vanzulfs suuver staark:
gainain is meer op tied op zien waark.
K heb dizze regels nog nait schrev'n biekaans
of verrek, kiek, wiezers stoan inains aans.
Klok…
pensioensterfte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
2.912 hij houdt zijn wandelstok links
dat is vast de kant waar
de jaren hebben toegeslagen
hem de kracht benamen
over beide benen gelijk
zwijgt hij over de tijd
dat horloges gunsten waren
aan het einde van de rit
zijn hand vol oude zweren
op zijn vergulde eerbetoon
in afwezigheid van hen waar
hij zijn levensjaren verwerkte
glichlacht hij…
Spierballenpolitiek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
742 26 April 1986
Lokale tijd: 1.23u.
Kerncentrale Tsjernobyl
Oekraïne. Middernacht
Radioactieve wolken
Geigertellers in het rood
Haaruitval en
Afwijking
Onverwacht
Monddood…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 touwtjes en stokjes
die naam al lang niet meer waardig
geniet hij honderdduizend dagen lang
zo van kinderlijke liefde vervuld
dat hij vandaag even kan vergeten
hoe snel de tijd soms durft lopen…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…
Archeologisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 archeologisch zijn wij
geen maatstaf voor
ontwikkelingen in de tijd
overleven is ons enige beleid…
Bladerend
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
735 Die nacht gloeiden de daken in
een zinderend schijnsel van spanning
en de huizen vloeiden borrelend
mijn ogen binnen,
maar mijn droge lippen bladerden
en ik was een boom, schorsend,
de tijd licht in mijn bladeren vangend.…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur
eindelijk weer
zijn optimale kans
waarbij techniek
geen spoor had
nagelaten slechts
een arcadische
kopie van de wereld
ver voor onze tijd…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Het overblijfsel
van mijn hart
is de ruis in zijn duplicaat.
Zijn er radiogolven
in de ruimte
van een radio
die opgehouden is te bestaan?
Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde…
Ontijdig
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
829 Onder de toren
razende voorbijgang.
Boven de toren
draaien de wolken.
Tussen de cijfers
op de klok
rusten bedachtzaam
de minuten.
In het uurwerk
hangen onverstoorde
webben en
zittend op een wijzer
klaagt de onbewogen nachtegaal
geen ochtend aan.…
Maan
gedicht
3.6 met 16 stemmen
12.425 In de golven, de jaren,
beweegt het sluiteroog door de Titanic,
ziet een kristallen luchter,
gave luchter, een voetstap
op de maan.
---------------------------
uit: 'Laatst', 1989.…
Gemis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
813 Ik droom van haar en zo verleng
ik tijd van ergernissen.
De dagen en de nachten breng
ik door met haar te missen.
M'n wond wordt niet geheeld door tijd.
Ik blijf maar aan het malen,
want haar ben ik voor altijd kwijt:
ze scheldt me uit voor kale.…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Langs oude, steile wegen
keren onze woorden ooit eens weer
terug naar ’t licht
en raken stil
de grenzen van de tijd.…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Een bipolaire wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
521 ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 begon al met het geloei
van varkens in de vensterbank
dat hoorde niet op vrije dagen
met grote plannen
De klanten waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van tijd…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
oorzaak
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.349 dat het in kleine dingen schuilt
stof dat verborgen gaatjes vindt
geen ruimte meer laat, aankoekt
misschien ooit nog eens diamant
een daad ernstig genoeg, moord
op zoek naar sporen van DNA
dichte plekjes openmaakt
een oplossing aantreft voor raadsels
teruggaat in de tijd naar nu
geschiedenis geschreven raakt…
Raster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
835 Zwarte broddellap
Vastgezet op alle vier de hoeken
Iemand
Liet de grote steek
Vallen die ruimte
Laat voor een scherm
Dat ontbreekt
Niet diegene die
Er bloemen op borduurde
In wit, diepblauw en geel
Ook niet de mieren
Die snelle stekentellers
Zelfs niet de grote juwelier
Die zijn druppelstenen vasthaakt
In de draden
Losjes, edelglanzend…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 terwijl in onze kleine werkelijkheid
het tempo zich versnelt
lijkt het universum te pulseren
als een enorm hart
in een oneindig machtig lichaam
dat rustig adem haalt
en zich niets lijkt aan te trekken
van wat wij tijd noemen…
Zijn mooiste rafels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
484 en
hun couleur locale meegeven
nog staan zij te pronken
met geheiligde mysterieuze kracht
de tijd heeft schoonheid en pracht
zijn mooiste rafels geschonken…
wat nu
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.568 Lazen elkaars gedachten
wisten al van veel te laat
hoe we keken tot de eerste lach
het laatste kledingstuk ging uit
en naakt lichtjes huiverden
je was zo handig met schaar en lijm
touwtjes, veren en verbindingsstukjes
geloof en zorgvuldig meten
we kwamen na ettelijk pogen een meter
van de grond en trots dat we waren
tot we weer vaste grond…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
Oma
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
5.481 Want je hebt nooit tijd,
en het is niet iets dat moet.
Het komt morgen wel,
of anders volgende week.
Maar dan wel snel,
"zijn we maar geweest."…
Eindeloos gevecht
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
777 Daar slaat de bel voor de volgende ronde
duisternis stormt uit zijn blauwe hoek,
in extase klapt de wolkendonder
voor het flitsende voetwerk van de nacht.
Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend,
de rode handschoenen nèt iets te laag
een klap, een draai met rollende ogen
en plotseling wordt alles zwart.
Stilte valt over de ring,
licht…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen dier:
rollend, kruipend, de huid verruilend.
Dit denk ik, liggend op de deurmat.
De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 De tijd vreest de hitte.
Het verlangen naar wat is geweest
knaagt onophoudelijk aan het denken.
Denkers wijzen op de domheid
van dit verlangen.
“Het verleden bestaat niet.
Het verleden is een categorie van de geest”
zegt Brodsky.…
De dood is geen geliefde bruid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 Maar wees op alles voorbereid
Ik geef geen dag teveel
En ik kom altijd stipt op tijd
Dat laatste greep me naar de keel.
Maar Hein, zei ik, ik ben nog lang niet klaar
Ik heb nog plannen voor een jaar of tien
En ik ben amper veertig jaar.…
liggen in het gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.362 roerloos liggen in het gras
willen dat het anders was
staren in het schemerlicht
wachten op je aangezicht
blijven liggen in het gras
weten dat het niet zo was
ogen sluiten voor de nacht
het is later dan ik dacht…