3736 resultaten.
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 s ziel in mij
krimpen van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan
dan mijn vader…
De Gouden Koning (“El Dorado”)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Het was geweldig
om koning te zijn
maar ik heb niet de macht
om het einde tegen te houden
Ze kleden me helemaal uit
en smeren me in met vet
blazen met pijpjes stofgoud
op mij, bedekken me
met jarenlange afgunst
Een optocht brengt mij weg
naar de troon op het vlot
het is een meedogenloos spel
Schitterend in het licht
van mijn vader…
Oorlogskans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 haar naam
was Sanderina
ja
schonk haar
fiets aan
een vluchtende
Joodse man
hoera
bracht verzetskrantjes
rond met
haar oudste
kind slepend
in de
kinderwagen 40/45
mijn DNA
was werkend
als kindermeisje
Joods echtpaar
en enig
kind Maud
vader hiervan
sloot angstvallig
vlug de
overgordijnen dicht
vanwege het
kletteren…
Heiligen op stal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een middag met vader
hij regisseert een toneelstuk
in het patronaatsgebouw en
ik dwaal ondertussen rond
over de zolder, kamer na kamer
muffe spullen van vroeger
heiligen die ik niet ken
van hout dat ik niet ken
glad en glanzend geboend
maar uit de gratie geraakt
soms nog als voorspraak
meegetroond in een optocht
hier zijn ze echt
hier…
HAGEDISJE
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
394 als je even te veel
zeurde of klaagde
en het mijn vader
niet behaagde
zei hij met geveinsde
spijt: had ik je maar
in de haag gepist
ja pa had ‘t maar gedaan
maar dan wis je
kwam z’n gniffel
er weer achteraan: dan
was je nu een hagedisje
ma hield niet van dat grapje
je doet dat kind verdriet
het voelt zich niet welkom snap je…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…
Vaderliefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 Vaders die moeders vinden.
Dichters hun muze.
Leven liefde.…
Genoeg Geleerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
534 wat hij dan ook deed
even later hoorde hij
hoe z’n vader haar door
zonder te slaan
maar dood te zwijgen
keihard wist te raken
‘Nu moet je maar gaan slapen,’
zei ze met betraande ogen
totaal door hem kapot genegeerd
‘Maak het anders morgenvroeg
maar af door wat eerder op te staan.’…
Lente, mensen, kinderspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Moeder natuur huilt
vader tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?
Zonder ruzie
te maken rijgen zij
de eindjes aan elkaar.
Klein, klein kleutertje
in een trieste wereld
behoudt zijn glimlach.
Een meisje stift haar
lippen in de zijspiegel
van een stilstaande auto.…
Wat te doen bij eenzaamheid.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
720 Je vader heeft haar bed gespreid,
hij hoefde je geeneens te slaan.
Je telde ooit je vrienden,
bedrukt hield je op bij vier.
Zo leidde je een inert bestaan
dat nergens meer toe diende
en leefde langzaam verder
als een bijbels gekweld dier.
Omarm nu toch die eenzaamheid,
je hebt er jaren voor gespaard.…
niet alleen het huis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 het is niet alleen het huis
dat verdwijnt het is ook de
dood die ongenood zijn
intrek neemt meermaals
op mijn schouders klopt
ik wuif het weg als een
vogelveer is zij een engel
misschien
ik denk aan de hand
van een moeder hield zij
me vast ik weet het niet
aan de duiven van een
vader die de tempel in en
uitvliegen altijd in de…
Het bloedt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Ik weet het
vaders falen
als de grote man
die de buitenwereld kent
bij wie je veilig bent, en blij
wanneer hij trots op je is
die je meeneemt en wegwijs maakt
in zijn domein, en stap voor stap
ga je zien dat het anders is
In het begin telt dat niet
maar ineens is het over
Dan luister je niet meer
naar je koosnaam, vecht je
krassen…
1,2,3,4,5,6,7
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 Soms is het
1 over twaalf in mijn leven
Maar dan zet ik de klok
3 minuten terug
Dan is het weer
2 voor twaalf
De hoogste tijd dus, dus
4,5,6 er tegenaan
Veelal lukt het dan omdat
7 mijn geheimcijfer is!…
Baby 81
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.162 Een vader die een ander vind.
Tsunamie de oorzaak van verdriet,
die baby 81 wel in leven liet.…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…
Kindermishandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.153 De klas is haar veilige onderkomen
thuis zijn ongelukjes haar ondergang
onzichtbare tranen die constant stromen
zelfs voor haar eigen vader is ze bang
En op school gaat het echt niet goed
haar gedachten zijn voortdurend besmet
niets in haar jeugd zoals het moet
haar moeder doet een drankgebed
De pubertijd zal haar onderkoelen
haar geluk…
gom mijn barsten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 Mijn toren kucht langzaam brokkels uit
en de ruiten worden als vaders ogen troebel
ik verlang naar de zachte aanraking
die het gif stilletjes opzuigt en uitspuwt
uw lach en uw ogen gommen de barsten
van onze tekening die nu nog een ets is
maar weldra zal krioelen van de kleuren
aan mijn voet steken bloemen het hoofd op
onder uw vruchtbare…
hij kijkt mensen aan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.748 ik pak de tram
om hem te zien
hij kijkt mensen aan
ziet ze komen
lacht ze toe en laat
ze na wat haltes gaan
ze weten zich
familie in zijn ogen
omdat ze elkaar mogen
ze zien zichzelf in
zijn blikken en leren zo
de das en sjaal te schikken
hij is vader van de
groep die hij mag rijden
in vertrouwen laten ze zich leiden
hij kijkt…
Thuiszorg
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
3.958 Het zijn mijn dochters en mijn zonen
Die nooit ter wereld zijn gebracht
En dit denkbeeldig nageslacht
Schept er vermaak in mij te honen:
'Dat jij ooit bij ons in kunt wonen
Als je als grijsaard bent ontkracht
Dat wij je ziekbed dan verschonen
En zorgen voor je dodenwacht
Om jou afdoende te belonen,
Nee vader, dat had je gedacht!'…
losgeslagen kind
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
779 Haar vader en haar moeder,
zijn al jaren lang op zoek,
naar de persoon die ze was,
een klein meisje,
stampend in een plas.…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 Zonder ooit nog lieflijk om te kijken,
het uurwerk van mijn klok te ijken,
neem ik afstand van onze vader tijd,
en voel ik niets dat lijkt op spijt.
Tranend kijk ik hoe je ó zo lief slaapt,
hoe je ten laatste male knorrend gaapt.
In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.…
Verlangen
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
1.624 De sterke armen van mijn vader,
De lieve nachtzoen,
van mijn moeder.
Hand in hand,
met mijn broertjes en zus.
Een spontane lach,
aanstekelijk ontvangen.
het onverwachte verdriet,
de troostende woorden,
pijn die werd weggekust.
Het verdriet is nu,
jaren later,
niet meer onverwacht,
geen troostende woorden
de pijn die blijft.…
Stilleven
gedicht
2.6 met 58 stemmen
41.743 Voor me de schedel van grootvader
van koperen hersendak voorzien
met uitsparing voor sigaretten
hij grijnst al veertig jaar
Ernaast de baarmoeder van oma
keurig in wekfles bewaard, daarin
groeide mijn moeder: ei werd mens
deze machine in sterk water gevat
Als trofee de rechterarm van vader
en de moederkoeken van de zussen
eronder de foto…
men moet
gedicht
4.0 met 38 stemmen
21.896 boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen, zijn inktlint vernieuwen
men moet nog een kuil graven voor een vlinder
het ogenblik ruilen voor zijn vaders…
Kamer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.374 Bij leven was vader nooit zo lang
achtereen in deze kamer geweest
maar nu had hij niet meer de keus
zelf richting te geven aan zijn gang
wat rondwaarde was nog zijn geest
waar zijn zoon mee brak: minutieus.…
Dilemma
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.758 Ik had je vader kunnen zijn...…
Zeven jaar
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.549 Toch denk ik vaak aan vroeger,
die zorgeloze tijd,
en mis ik mijn vader,
die mij moeiteloos mijdt.…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
Goedheid, góedheid...
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.408 Goedheid, goedheid gelijk een zuster aan mijn zijde,
hoe heb ik u verbeid, - die ik niet vrágen dierf,
sinds, kommrend om mijn vreemd bestaan, mijn vader stierf,
en uw gezoen, o lief, mijn dode liefde zeide...…
De ontsnapping
gedicht
2.5 met 59 stemmen
34.571 Ik denk aan mij terug als altijd al haar vader.
Men zegt dat zij niet meer bestaat, dat zij
door een ingreep, wat woorden, een blik, een intentie
uit het heden verdampt is, maar ze moet
als olie ontsnapt zijn uit een lamp die kapot viel
want ik ken haar en ik ken toch de wereld?…