4657 resultaten.
zonder zwaarte
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.105 kom
kom dan
ik zal de dagen tellen
terwijl het buiten donker wordt
er klinkt geluid uit het landschap
dat ik wel begrijp en mij tot volgen stemt
de verte roept als een volmaakte liefde
werpt volle zeeën wanneer de zon
rood ondergaat, met zachte borsten
in de nacht en armen, zo lief
als warme onschuld
kom
kom dan, ik zal je…
Whispering hope
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.455 Fluister mij in slaap,
ik leg mijn oor te luisteren,
opdat ik uit jouw woorden raap
de sterren in het duister en
Fluister mij in niemandsland
en volg mij in mijn dromen,
zodat, als slaap jou overmant,
jij weer bij mij kunt komen.
Bij jou ben ik bevrijd van pijn,
van meesters, die de klare wijn
schenken, alsof het kenners zijn.…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Een prachtig boeket .....
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.882 Jouw lichaam
volgt het mijne
verzengende hitte
gloeiend ineen
Jouw handen
volgen de lijnen
gaan voorbij
aan de tijd
Langzaam kom ik
weer tot leven
gewond gevoel
niet meer gevoed
Jouw stem beneemt
mij de adem
een harte stoot
wordt mijn deel
Het samen zijn
en samen komen
doet mij
zuchtend zweven
Geplukt en geknakt
nu gevormd…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
Braakland
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.507 ik zie haar lopen
in mijn dromen
in de tropen
vol warme herinneringen
vol van tekort komen
haar haren bewegen
langs haar rug
ik volg haar genegen
en wil haar weerhouden
maar zij loopt te vlug
ik verlies haar uit het oog
niet uit mijn hart
haar schaduw maakt een boog
verdwijnt met haar mee
op het hazepad
ik slaap niet graag meer…
Mijn mozaïek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
759 ik legde de stenen
in koesterend vertrouwen
we groeiden in van elkaar houden
ouders bepaalden mijn mozaïek
toch zijn hun kleuren
nooit echt de mijne geworden
in confronteren ging ik al
snel de andere nuances proberen
zwoegde in voegen
om toch hun patronen te volgen
was recalcitrant en verbolgen
koos ik uiteindelijk mijn kant
ontdek…
vrijgezel, feest dat ooit eindigt
hartenkreet
1.3 met 20 stemmen
5.776 de laatste vrijgezel roept
zijn vrienden op het feest
volgen zijn geest onvoorzien
op het einde van zijn dag
de enigen nog half overeind
het vocht heeft gevloeid
overvloeiende beken vergetelheid
ter ere van de nieuwe sensatie
uit twee voortaan te bestaan
niet langer hij en zij
maar zij gebei
de flarden linten aan de tafels
lijken verscheurd…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
couvert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Geadresseerd tot het einde
begon de reis, in als de vlucht
de route was vast gelegd
Dicht gekleefd, roerloos
lag jij daar, in de kist
onwetend van het verdriet
Volg de post de wereld rond
begraven, niet meer op te graven
verdwenen in de brievenbus
Op weg naar je laatste rustoord
waar men het zal hartelijk ontvangen
geen afscheid kent zoveel…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 hoe van de ingang
zonder hulp
naar de doolhofuitgang te geraken
zelfs al zou hij hem vergroot zien
wie zou kunnen zeggen
waar het juiste pad
van de encyclopedieën te volgen?…
momenten die herinneren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 je willen
voelen en het gordijn dat tussen ons
is gevallen willen oprapen en het duister
van de nacht willen tegenhouden
er zullen dagen zijn
dat jij mij hoort roepen, me willen
omhelzen terwijl mijn lichaam niet meer is,
wel slechts een gedachte die je kan raken
deze momenten herinneren het bestaan
er zullen hierna nog vele levens volgen…
Over?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
995 Vergeet het vanaf hier,
Ik volg mijn eigen wil.…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Ik moet hetzelfde doen
en volg de regelmaat
die door het landschap gaat.
Dan sla ik af. Een bocht.
De kromming die ik zocht.
De lijnen worden speels,
maar stuiten op de rails.
Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein. Kijk hoe het kronkelt!…
De rode waas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 zijn armgebaar
geeft geestdrift
aan de menigte
hij zwiept
de moloch op
tot willoos volgen
uit de gebalde vuist
dreigt ongeremde
agressie te ontladen
de rode waas
ziet eigen falen niet
op rationeel gebied
offert ziel en geest
om een te worden
met de leider
geniet de
overwinning in
de roes van samenzijn
pas als de voorman…
Insteken, (omslaan, doorhalen, af laten glijden)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Dan volgen er meerdere steken
De thee met Janet en Marjan
Een waslijst met vele gebreken
De vlam slaat allengs in de pan
Fataal zijn de laatste twee steken…
Bovenaards
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 zwart is de nacht totdat
twee ver uitelkaar staande
kleine ogen licht geven en volgen
een luide diepe stem zegt:
tastbaar ben ik niet
zelfs mijn zien waarin alles schuilt
is bovenzinnelijk
wij komen ver van de aarde
waar nog geen mens kan komen
dan alleen maar dromen
wij zijn al eeuwen verder
zien treurend toe naar uw streven
u bent…
Dreigbrief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Voor elkaar gemaakt
Een schaars goed
De smaak is daar, dat is zijn kracht
Grenzeloos op de trein
Sneller op dan je denkt
De hete adem met gaten
Sommigen volgen spreidoefeningen
Kop op als het om u gaat
Het beste moet nog komen
Kom binnen en ontdek
Stel je voor dat er geen jaloezie zou zijn
Waar je geen verweer meer hebt
Lang na de storm…
reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
754 op de landkaart
volgen onze vingers
de kronkelende blauwe lijn
van een stilgevallen rivier
we lezen de namen
van steden in miniatuur
we beklimmen de bergtoppen
met wijs- en middenvinger
zonder poespas dribbelen we
over stippellijnen van de grens
waar een ander papieren land
in zakformaat
onze verbeelding tart
we schuiven de kaart opzij…
Tegelijkertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 In de brief die jij nooit schreef
is het heuvellandschap groener
dan de polders van onze jeugd
alsof een vreemde mijn bestaan volgt
beamen we de doodse stilte
in het nachtrijk zonder dromen
tegelijkertijd zijn we niet samen
door stormen uit elkaar gegroeid
in een dagboek zonder toekomst
we volgen de rivier zonder wanhoop
onder het maanlicht…
als twee vliegers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 neem een ogenblik
voor de rode tulpknop
die net op mijn lippen lijkt
voor dat jij mij kust
zonder woord zonder klank
volgen we de natuur
als twee vrolijke vliegers
op het strand van Zeeland
lieverd leg jouw handpalm
op je hart en luister naar
de oosterse wind die onze namen
tot onze vaderlanden meeneemt
we spreken Nederlands
met…
BARMHARTIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Als ik vermoeid met lede ogen
ietwat verwaasd zicht wil volgen
achter zich de kim verzadigd zucht
voel ik opgekomen mededogen
voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen
vermist onder verdwaasde wolkenlucht
de weide vlakte roept en wenkt mij
dichterbij en smeekt om hulp
er naast te gaan de eenling bij te staan
het kleine ding beweegt…
Tsunami van emoties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 het lijkt op vluchten
alsof de wereld achter hen vergaat
men wringt door alle bochten
een val kan de allerlaatste zijn
er is geschreeuw
de tijd stormt jagend aan
nog weinig kracht in ademnood
oranje kleurt de overhand
na de nekslag
volgen mooie kanten
barstensvol van ongeloof
golvend in emoties
Een Sotsji- shock
laat nog jaren sporen…
voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Vandaag gisteren en morgen
De dagen volgen opeen
Massale steun massale zorgen
Iedereen leeft mee
Jullie zijn niet alleen
Tot in de verste verte kijken dat kunnen we niet
Tot nu zien we alleen het verdriet
Een steun betuiging een lief gebaar
Is alles wat we kunnen doen voor elkaar
Voor iedereen die het nodig heeft
Niet alleen vandaag of morgen…
Onzekerheden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.014 Ook zelfverzekerde mensen mogen
Geoffrey of Sylvia volgen naar Paardenbloem.
-----------------------------
uit: ' Ons verlangen', 2013.…
Strijklicht over Noord-Beveland
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Bezoekers volgen gericht
de voetdruk naar beleving,
vormtaal spreekt in Zeelands licht.…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
naamloos met tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 De wereld en ik voorbij
gegaan geen weg terug
ik heb mijn eiland meegenomen
daarachter op het vasteland
mijn liefde achter gelaten
fluister het koesteren
volg mij tot in het sterke licht
van de zon en laat me daar
om elk zijn eigen weg te gaan
niet het snijden
maar het afgesneden zijn
daarom laat ik een hand achter
als licht spelend…