10331 resultaten.
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Je glinstering en schittering wist ik nog.
Je geruis en geritsel was ik vergeten,
dat tintelende getinkel,
die minimale muzikale klatering,
dat aquarella acapella!
En ook je stilte van de volgende morgen
in je gladde groene spiegeling.
De vrolijke vogeltjes wist ik nog,
hun getjilp en getik
van onbombastische boombastbeestjes!
De eekhoorn…
Vijf dagen, slechts
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 Boodschappen haal je
Voor vijf dagen slechts,
Die spanne scheidt
Het nu van de eeuwigheid,
Plannen maak je voor
Later, later, later -
Later is maar
Vijf dagen lang,
En boodschappen haal je
Voor vijf dagen slechts…
Afscheid van mijn kerk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 Nooit meer die vertrouwde kerkgang;
nooit meer lopen langs die gevelzwaan,
dat appelboompje in de tuin zien staan;
nooit meer die opgang op,
die trap naar de kapel;
nooit meer kunnen zitten
op die vertrouwde plek;
nooit meer die begroetingen
van bekende kerkgenoten;
nooit meer die bekende liturgie
in 't hoofd geprent na 22 jaren;
nooit meer…
Het fluitekruitelt overal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 Het boterbloemt in het oosten
het fluitekruitelt overal,
hoe luttel weet het eitje
dat het straks vliegen zal.
De linde lentegroent zacht geel,
het gras zingt alsmaar hoger,
het koekoekt in de verte
en mensen kleden zich steeds bloter.
Het lentet in het oosten
het bloemigt overal
mijn hart vreugdt alsmaar grootser
en lammerdanst op ‘…
VERZIEKT!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Wie kent niet die momenten
dat je jezelf verwent
met veel eten, teveel
met veel snoepen, teveel
met veel luieren, teveel
met veel spanning, teveel
wie kent niet die momenten
dat je jezelf verziekt!!…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 We zijn op tijd. Ik denk dat ik je nog zie
ademen. Maar je geeft geen krimp
tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen.
We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt…
Hongaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Hij die naar Hongarije is gevlucht
Is daar niet welkom en dat zal hij weten.
Hij steekt naar het hem toegegooide eten
Zijn hongerige handen in de lucht.
Wie niet goed vangen kan is dus de klos,
Hongaren zijn – zo lijkt het – van God los.…
Zelfhulp Groep
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Zelfhulp Groep
Je hebt ze gelukkig bijna overal voor
te veel om te noemen
Genieten van het alleen al je aanhoren
zo heb je ook een groep die zielig blijken te zijn
Die mankeren iets, wie niet, maar dan mag niks meer
ze gunnen een ander niet, dat die nog kunnen lachen
Humor is uit den boze want ze verstikken in hun zielig zijn
die groep, de Beerput…
Monument voor Abraham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Als in een visioen zie ik,
joden, moslims en christenen,
samen bidden.
Als in een droom zie ik ze,
hand in hand,
naar hun gezamenlijke vader gaan.
Overal zie ik monumentjes verrijzen
in synagogen, moskeeën en kerken.
Ter ere van aartsvader Abraham.
Namens hem zie ik ons bidden om vrede,
voor alles wat leeft,
voor alles wat adem heeft…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 St. Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
Sneeuwploegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Schuif alle obstakels
In dikke bergen sneeuw
Voor je aan de kant,
Immers jij moet stralen
Als geen ander,
Want jij bent hoogbegaafd
Omdat je er een
Van mij bent, omdat
Je altijd beter bent
Dan al die anderen -
En als het onverhoopt
Eventjes niet lukt
Dan plak ik er wel
Een label op, dyslexie,
Adhd, pddnoz of pdd,
Het is…
Zoals een film
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik krijg een filmpje binnen van mijn dochter,
waarop mijn kleinkindje de filmster van dienst is.
Hij sluipt de kamer rond
Gaat op verkenning naar een pot met plant.
Likt aan de schoenen, aan de vloer
Alles waar hij zijn tong kan aanleggen
moet eraan geloven.
Hij wilt de bloembak gaan verkennen
maar een harde neen doet hem opschrikken.…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 ik word wakker
in een plas van ‘s werelds bloed
niet ’t jouwe noch ’t mijne
al voelt het hartzeer intens
kan het nog harder
nog dieper, nog dichterbij
breng de wapens naar de zee
en zet je neer op het zand
voel de wind op je gezicht
keer terug naar de kern
daar waar ’t ooit begon
in liefde…
Sta stil en kijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
667 Ren niet weg,
Ontspan je spieren
In armen en benen,
Sla niet op de vlucht -
Vandaag hoef je geen
Kilometers te vreten,
Sta stil en kijk
Gewoon naar de lucht
Waar de zilveren tortel
Zich zachtjes wiegt
In de kruin van
Je eigen dennenboom
Zij gaat niet weg
Zo lang jij er bent
En in stilte naar haar kijkt,
Zij gaat niet weg…
Liefdesverklaring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Lieve Maria Jagerdijn
Jij bent zo uitzonderlijk fijn
Jij bent heel edel en puur
Jouw nabij zijn is een bevoorrecht avontuur
Voor degene die is uitverkoren
Je gezelschap te mogen bekoren
Niemand is zo fris en rein
Als jij alleen kunt zijn
Je bent een fantastisch mens
Contacten met jou zijn altijd diep en intens
Zij raken tot in de ziel…
Xenofoob
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
704 Een ongewone dag in ’t plaatsje Urk…
Ineens zie ik wat jonge Suri’s staan
Ik schrik nog meer, er komen Mocro’s aan!
en plots ontwaar ik zelfs een Nederturk!
Verstijfd van angst zie ik, als dat niet gaar is
een Engelsman, verdomd als het niet waar is!…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
Bronstige Veluwe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Bronstig
klinkt toch veel romantischer dan
geil
Het klinkt ook natuurlijker
en nog krachtiger is het oergeluid
wat het Edelhert voortbrengt:
de hinde de bestijging, de bevruchting
te laten mogen bepalen
't hoogtepunt van hun eenwording
klinkt toch veel romantischer dan
neuken!…
vrees
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 gedwongen gedachten
vertroebeld bloed
angst in de aderen
aanvaarden moet
knikkende knieën
trillende vingers
borrelende buik
verwerken moet
bevende benen
verrimpeld vel
ontredderde ogen
het leven een tel
broze botten
uitgevallen haar
ingevallen wangen
pas dertig jaar
verslappende spieren
haat in het hart
onrustige geest…
actie in de herfst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
725 bladeren ruimen
het gazon bemesten
verzorgen van tuinen
doen wij als de besten
met de herfst in het land
treden we nu best in actie
alle rommel langs de kant
werk voor gans de familie
het plankier wat schuren
met zeep of bleekwater
het groen van de muren
geen zorgen voor later
iedereen is druk in de weer
vele handen maken…
Geamputeerd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
636 In de doorwaakte nachten
was de liefdeloze leegte
schrijnender dan ooit
geamputeerd
van mijn demente maatje
huilde in stilte mijn gewonde hart
de innerlijke kracht die ik eens bezat
werd mijn grote kwetsbaarheid
want in de schuchtere ochtend
voelde mijn kussen nat…
Wonderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Wat we sinds Socrates weten,
is dat we niets weten.
We kennen onszelf niet eens.
We weten niet wie God is.
Niets laat hij van zich horen.
De zon die brandend aan de hemel staat.
De open ogen van een pasgeboren kind.
Een ziek mens die niet sterven gaat.…
Niets
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 Wat is leven
wat is tijd
Tijd is niets meer
dat de tijd
dat ik er ben
Met een begin
met een einde
Niets...
was voor mij
Niets...
zal na mij zijn…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 Die avond ruim voor het schemeren
toen de kalveren ons schuifelend naderden...
Je gedachtenpauzes waren nooit veilig
te lang, te grillig en aandoenlijk fragiel..
Te vroeg voor alcohol, dat kon zelfs
dat hippe baardje niet loochenen
Je relaas was schimmig en vertrouwd
als de geur van jonge runderen.
De maan, schuin boven het nagloeiende…
Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
837 hij had de euvele moed
woorden op schrift te stellen
die menigéén niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij in tederheid te vangen
zó menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef de poëzie
te verrijken met een scheut erotiek…
Wij zijn onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 Wij zijn onderweg
door het leven
onwetend waarheen
onze reis gaat
Wij zijn bijzonder, om
in ons weten
dat leven eindig is
tóch het oneindige
te kunnen ervaren
We zijn onwetend
van de onbegaanbare wegen
waarheen die leiden
maar vooral, hoe
onze reis ten einde komt…
De held van Aleppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 wachtend op wat voor ravage zij zullen aantreffen
zijn Wit Helmen onderweg naar daar
waar de laatste bom terecht gekomen is
ze bestieren de straten, opzoek naar leven
onder smeulende resten van een ziekenhuis
waarin kinderen lagen, in de hoop leven
te kunnen bespeuren, gaan zij onvermoeibaar
door met zoeken
tranen zijn allang opgedroogd…
Niet vroeger. Niet later.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 Samen met een musje koffie drinken.
Spontaan, zomaar, zonder afspraak.
Samen genieten van het toeval,
dat niet toevallig is.…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Je hoeft mijn mond niet te volgen
geen geschenken te brengen
bloemen mogen tuinen blijven sieren
luister maar gewoon naar je hart
ervaar de resonantie in de kamers.
Het is te vinden, dat vertel ik je
met en in de kleuren van de natuur
als ik de spatels of het papier
tot mijn ogen maak, mijn iris
geheimen eindeloos uitdeelt.
Tijd oogt als…