32645 resultaten.
KOMENDE SCHEPEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.556 Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar
Naar schepen die langzaam komen,
Met lichtende blikken zoek ik naar
Het schip uit het land mijner dromen.…
Wakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
742 Emoties van steen
Je kunt nergens heen
Wakker uit je dromen
Dat het geluk zou komen
Sprookjes bestaan niet, meid
Wakker worden is de hoogste tijd
Ze staat op, trekt de gordijnen dicht
En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten
En binnen
Licht…
stimuleren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
497 ik stimuleer mensen om te dichten
let wel zonder verplichten
ik laat ze kleine versjes lezen
en wat leuke avontuurtjes beleven
misschien krijgen ze nu wel zin
om te denken aan een goed begin
laat de woordjes nu maar komen
waarbij ik wegvaar en kan dromen!…
Blikveld
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
591 het is mij om het even
of het pad stokt
een muur breed en lang
ik zal hem breken
te lang, te vaak
al uitgeweken
zonder obstakels
kies ik de vele kleuren
de weelderige bladeren
zet mijn stappen merkbaar
mijn natuurlijke gang
zal tot leven komen
in de werkelijkheid
heb ik mijn eigen dromen…
Gebronsde Muze II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Haar lichaam glanst in het maanlicht
doorzichtig dromen vervult zijn hart
steeds weer komen haar stralen door
weerkaats van onvoorwaardelijkheid
Durft hij het haar niet te vragen
of is haar liefde niet te verduren
de spiegel van haar hart of het zijne
gebronsd draait zij zich peinzend om
*bij een brons van Paulette Snijders…
De nacht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
439 Het leek ervan te
komen,
ons minnespel,
maar door de extreme warmte
vielen we samen
zacht in slaap.
In onze dromen kwamen we
elkaar nader.
De ochtend werd herboren,
daar was alsnog ons
liefdesspel.…
Warme gloed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
415 ze ademt
in de stilte
van haar lach
nog slapend
draait het gezicht
naar licht
vertederende
zachtheid kleurt
een warme gloed
stralend
openen haar
grijsblauwe ogen
waar de
laatste dromen
liefde beloven
voor je weer
helemaal onder de
mensen gaat komen…
De laatste lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag
de wereld tot
stilstand komen
huilde toen
de laatste lach
stierf in mijn dromen
nog was de
zorg zichtbaar voor
de gebleven mens
in kleine sketches
bloeide liefde
als enige wens
niet de nood
heeft hen toen
samengebracht
wel het besef
dat zij deel waren
van alles wat nog rest…
We Zijn Weer Thuis
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
938 Ik mag alwéér niet op m’n werkplek komen,
Daarom heb ik me thuis geïnstalleerd,
Ik raak volledig in mezelf gekeerd,
En zit achter m’n laptop weg te dromen.
Een enkel dingetje bevalt toch beter:
De koffie binnen anderhalve meter.…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 Ik weet dat ik doodga, maar
nu speelde het niet, het was
alsof we allen een droom
waren en bijzonder, gewoon
in onze nopjes. En ik keek
op de tijd en zag dat het tijd
was om te vertrekken, terug
richting het station, terug
naar het verblijf, terug
naar onze huizen toe...-…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de sluier omgeslagen
en het al omhullend kleed:
buiten is de wonderwagen
met zijn driftig hart gereed,
om ons ruimten in te dragen,
wijder dan waar ‘t oog van weet,
Kom, ons beelden te vergaren,
later weer in droom begroeten
morgenweelde te bewaren
in het sneller-jachtend bloed,
en het leven in te varen
en de bergen tegemoet.…
de tijd trekt kruisen krom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.140 ik breek de takken
een voor een
weet dat de boom
gaat komen
het is een droom
maar voor de zekerheid
heb ik het touw met
lussen meegenomen
ik zie de graven
langs de weg
geblakerd door de zon
de tijd trekt kruisen krom
vergeten zijn de
woorden uit het hart
ontbonden is het vlees
gedachten zijn ontward
hang ik de leegte op
die…
ex liefde
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.459 Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.
Toen je zag dat het zo laat was
waarheid aan het licht gekomen
wist je ook dat ik in je ogen las
dat het geen nut had te dromen
zo ongeneeslijk, we zouden pas
na de dood weer samen komen.…
Glimlacht volop zomer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 heb ons plekje aan de kust met nieuwe
dromen ingericht voor samen bruinen…
Emmer zonder bodem?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van de tijd,
die uitmondt in een belegen zee,
schep ik ongenoegen in een emmer,
waaruit de bodem is geslagen en de
dromen ongestraft blijven komen,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der sterren mee,
verkoos mijzelf te overschatten…
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 Hou mij vast
als er niets meer is
om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
de muur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
558 De muur
Enkele woorden vluchtigheid
op deze, prachtige, gedichten-site
komen al snel weer in vergetelheid.
Na de werkelijk is het moeilijk dromen.
Hoog te zweven met de staart tussen de benen
is natuurlijk mijn probleem.
Met de hand al op de knop
mijzelf dan toch wakker gekust?
Herbezinning!…
Het sterven van kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 we avonden
stilte in het
sterven van
de kleuren
in het licht
nog helder in
de verste verte
maar vervloeiend
en niet meer
direct gericht
onder deze
hemel zullen wij
virtueel samen
komen om dromen
te laten uit komen
want wij gaan
komende dagen
kleuren met accenten
van ontmoeten en
verrassingen die niet
geënt zijn op samen…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Had ik toen geweten wat ik nu weet,
Was voorbereid wat kome,
Mij behoedt voor dit immense leed.
Soms lukt ’t om weg te dromen
Naar tijden van weleer,
Niet belast met nog zal komen.…
Vergeten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 Een muur van beton, waar niemand kan komen, en niemand mag zijn.
Ik ben hier alleen, mijn eigen bescherming, miezerig leven en eigen pijn.
Ik tel hier de dagen, maanden en jaren en wacht op verlossing, hoeveel uur,
Hoeveel uur moet ik wachten, tot mij droom waarheid wordt.…
ik moet je wat zeggen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.494 nog een keer en dan weer terug naar ze ..
heb ik helemaal geen inspraak op het leven van me ?
het maakt me ongelukkig en onzeker...
maar ik weet het toch zeker...
dat ik er nooit meer van af kom..
ik kan het zo vaak uitleggen waarom ?
maar het heeft geen zin meer..het hoort nu bij mij..…
De rest moest nog komen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
602 De rest moest nog komen.…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 De laatste dag van het jaar,
we denken dan terug.
De laatste dag van het jaar,
wat ging het toch weer vlug.
De eerste dag denk je kom ik er wel weer doorheen,
maar ja het gaat nog steeds vanzelf.
Het is voorbij in een zucht,
Jij blijft toch echt alleen.
Wat is de ultieme vlucht.…
De auto ontdekt
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.721 (close-up van rechtervoet en -pols)
‘All I hear is your gear’
Later kom ik bij mijzelf tot stand
aan een bosrand:
‘Zon, mist en stilte’, was toch mijn bestemming
‘en dan voor immermeer’?
Ik kom zo nergens aan en rijd terug.
Beton, daarop de banden, de volstrekte wind:
dit is niet voorbij te komen.…
wenkt stilte met het koude gezicht
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.214 kom met me mee
of zal ik je dragen
het land is zo leeg
zonder leven en vragen
overal steen
de wind zingt zijn lied
langs ravijnen en neuriet
refreinen alleen, alleen
ik heb muren gebroken
voegen gewrikt
liet eenzaamheid komen
uit leegte in dromen
nog zijn we gebonden
de wereld vergruist
het licht in het glas
ontbindt zich tot zwart…
KERST
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
687 moge Gods Zoon nu eindelijk komen..…
Blijvend
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.697 telkens als ik je terug zie
voelt het missen erger
de ongesproken woorden
schrijf ik nogmaals neer
zo lijkt het minder onbezonnen
al is er genoeg licht
om elkaar op de juiste manier te zien
je blijft de bron van mijn verlangen
ik koester je in al mijn dromen
ik mag je niet echt beminnen
maar ik zal je begeren
in al mijn geschreven zinnen…
Wrak
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.225 Voor even dromen,
Dat je altijd zo leven kon.
Je denkt terug en moet huilen.
Zo had het niet mogen gaan.
Je hand gaat naar je wang,
En je voelt een vertrouwde traan.
Je jeugd was niet perfect,
Maar dat mag de reden niet zijn.
Want achter die lege ogen,
Hoort geen toekomst vol pijn.…
Onzichtbare vriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
763 Herfstbomen wuiven zwaarmoedig
onder sombere wolkenkolossen
je aarzelt nog in bewegen
zelfs de stilte is vasthoudend
maar even goed laat je me los
tussen het zwijgen van antwoorden
droom ik
in verloren tijd
zitten jaren onverwerkt verdriet
dat weet je, heb je terug gelezen
in historische boeken, laat je slapen
wat ik moest vergeten…