3211 resultaten.
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Chaos en goden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
841 en grote bomen bij bosjes vallen,
pas dan zal men bidden gelijk vazallen,
er de hemel smeken om mededogen
De donkere wolken zijn allang gezien,
uiteen gedreven boven de schapen
die lamlendig hun helling afschrapen
en zich niet houden aan paragraaf tien
van het wetboek -verboden te graven
in dijken en lichamen op straffe van-
zij lezen gras…
De onheilsplek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 Langs de kant van de weg, liggen bloemen,
staan kaarsjes en liggen knuffels,
bij de paal die hen het leven kostte,
langs de kant in het gras,
bliezen zij hun laatste adem uit
en iedere keer als we de onheilsplek passeren,
voelen we weer mee,
met hen die achterbleven,
want langs de kant van de weg,
verdorren weliswaar de bloemen,…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tussen de warme kruiden
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.
Het regende en woei. Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.638 schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak
en liggen te kijken in het gras…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De lente nadert en daarmee de lieve dromen;
het licht blinkt op het koel en vochtig gras.
Ik meen hieraan kan toch geen sterveling ontkomen,
alles wordt weer gelijk het altijd was.…
stromen (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 in vergaarde stilte
stroomt de loop der dingen
meanderend voorbij
ze brengt ons terug
we wisten het niet
naar wat verloren ging
onder de bloeiende kersenboom
verschuiven tijd en licht
gewichtloos met ons mee
breekbare bloesem
versmelt aarzelend met
het zachte gras
een kleine roodborst
onttrekt zich teer
verborgen in het struikgewas…
In balans zijn...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 De geur van gras en water
dat kabbelt door riet omgeven.
Waar later zwanen sierlijk neer
strijken.
En mensen langs de waterkant kijken
naar schepen die voorbij varen,
terwijl aan de andere kant van hen
het verkeer voorbij raast.
Rennen of stil staan in het leven
waarin menigeen zich haast.
Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
onze contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.
Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 met ferme pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen…
Mijn vriend Sam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 dan denk ik aan jou mijn liefste dier,
slapend in het zilte gras,
slaap rustig, slaap zacht,
onze herinneringen blijven
daar waar geen mens weet
hoeveel jij voor me was...
Hoeven lopen over je vergane graf,
briesend vriendelijk
waar jij eens was
onze nauwe vriend, telkens weer,
kwispelend aan onze zij.…
Grand nu blue, 1924
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.867 Haar vlees was moeilijk
zoals alle gras. Ik wilde dat het zienderogen zong.
Ieder treurlied dat het aanhief kreeg mijn kleur.
In mijn duizend kleuren heb ik hetzelfde gezocht.
Altijd dichterbij te kijken, zo bijziend als ik kon
de einder van haar huid volledig te bestrijken.
---------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 Ze had haar wilde haren pas verloren
Toen ze een dametje op leeftijd was
Sindsdien was ze voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen koppels hebben hun dag genoten
ik wandel verder in het vochtige gras…
Nachtelijke ontmoeting
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.343 Het was een avond, lang geleden
de maan stond hoog, het was heel licht
en waar ik liep, over het Doornvlak
dampte de grond van warme mist
Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
Een uil kwam aangevlogen
en streek neer, zo dichtbij op een tak
dat wij elkaar haast raken konden
en bleef zo stil als ik daar zitten…
Eerbetoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Günter Grass; 1927-2015
Echt furore
na een tijd van kilte
in die lange jaren
gebeden zonder eind in
schijnbare stilte
Wakker schudden
wilde hij de mensheid
'het kwaad is onderweg
op weg naar hier en verder'
een bericht dat niet verblijdt
Waar!…
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
717 De korenrozen bloeien vurig rood
en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras
en zonder gêne geven we ons bloot
terwijl de zon zich richt op het gewas.
Ik voel je hete adem op mijn lijf,
zo passievol en zo intens bevlogen
maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf
van schrik in twee verbaasde koeienogen.…
HEMELVAART
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 Als klein meisje lag ik in het hoge gras
tussen de boterbloemen
Ik wist hoe mooi de wereld was
en hoorde bijtjes zoemen
Ik zag de wilde wolken gaan
met wollige witte randen
een hemelsblauwe achtergrond
deed mijn fantasie ontbranden
De hemelvaart, was mij verteld:
Je kon op wolken reizen
ieder mens, zo was gesteld
zou op een wolk de…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Er hangt een geur van dier en gras,
als je op het klaphek zit.
En de wilde trotse bloemen
kleuren van violet naar hemels wit.
Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.…
Hemelvaart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Als klein meisje lag ik in het hoge gras
tussen de boterbloemen
Ik wist hoe mooi de wereld was
en hoorde bijtjes zoemen
Ik zag de wilde wolken gaan
met wollige witte randen
een hemelsblauwe achtergrond
deed mijn fantasie ontbranden
De hemelvaart, was mij verteld:
Je kon op wolken reizen
ieder mens, zo was gesteld
zou op een wolk de…
Die wilde bloemen zeiste
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 was ik de boer
die wilde bloemen zeiste
tot aan de blauwste van het veld
aarde open reet om
veredeld gras te zaaien zodat
de melkindustrie kon blijven draaien
ben jij de boerin met
meer dan 100 zeugen waarvan
de biggetjes vaak niet deugen
dan commercieel worden
afgemaakt omdat het mooiste
vlees voor de hoogste prijzen gaat
wij…
Beleefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Net als de dauw zo 's morgens op het gras
wou ik dat onze liefde ook altijd zo was
als de morgenzon,warm en teder strelend
zo voel ik me als jij dan bij me bent.
Jij, bent als een tornado, druk, vol leven
met alles kan ik steeds bij jou terecht
een teken hoe 't ook anders soms kan gaan
het is iets, waar ik nog te lang voor vecht.…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Tussen beton en steen en stinkend gas
In nauwe engtes opgesloten
En neonlicht vervangt de zon
Slechts hier en daar een sprietje gras
Tussen klinkers of asfalt ontsproten
Geen notie van de horizon
Het gloren van het ochtendrood
Geen geur van bossen of weiden
Inspanning vergt slechts ademnood
Voor iedere ruimte strijden.…
Ik dacht dat ik kon vliegen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Ik veronderstelde gelijk
Icarus dat er boven meer uitdaging
te beleven viel dan beneden op aarde
tussen het groene gras.
Als een engel met geduld leek
de hemel mijn nieuwe paradijs.
Leek de zon een innige vriendin.
Een warme zoen na het koude grijs.
Helaas moet de hoogmoed vaak zijn
ongelijk bekennen.…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren gras…
Koninginnehoning
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
558 je tong
je bent door de
wereld van staal veracht
geboomte gevlochten
uit plicht en gewoonte
de schaduw die
je glimlach verbergt
een vogel
in de lucht zwenkt
terug naarwaar
de zon begint te stralen
verbreekt het
zwijgen op
de takken
met een lied
waar kinderen
naar luisteren
gehurkt tussen vlinders
en bloemen in het gras…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Wat klaart nu ik verlost
van mij wegen moet zonder
woordgewicht, naakt van daad:
nu ik sta aan water bedekt
met kroos, gras waarin ik niet
geloof, maar waarover ik ga
om een horizon waar geen land.
Zo uiterst kan bestaan.…
Danste zonder wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 ik zag het
zachte ademhalen
hoorde hoogte
wist de dalen
met in je lach het
liefste vergezicht
dat er vandaag
op aarde was
de ochtendzon
scheen licht contrast
schaduwde wat
nog slaperig was
om in het proces
van ontwaken
alles nog eens extra
mooi te maken
in je lenteachtig
lief bewegen
bloeide kleur
dauwde kou het
gras met…