Alle inzendingen over gras

3211 resultaten.

Sorteren op:

Ik ontwaakte en zag

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
En ik ontwaakte en ik zag hoe mooi de wereld was de vogels die hun lied weer zongen en rook het pas gemaaide gras Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden en rook de geur van de jasmijn en ik besefte eens temeer dat ik een kind van Zijn schepping mag zijn 'k Zag mooi gesponnen zilveren draden de kunstwerken van een spin 'k hoorde het zachte…
Moeke5 juni 2011Lees meer >

Als de hemel daalt

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 676
ook al oogt de lucht zomers blauw en het late groen nog steeds tot verbeelding spreekt vult mijn adem de geest al met belegen dauw; ik word deels van de hemel losgeweekt de voeten dragen schaduw zwaar als het gras in zijn lengte gaat berusten ook de ochtend die steeds meer verlaat verkort mede het licht op gangbare lusten neen, het zijn…

Chaos en goden

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 841
en grote bomen bij bosjes vallen, pas dan zal men bidden gelijk vazallen, er de hemel smeken om mededogen De donkere wolken zijn allang gezien, uiteen gedreven boven de schapen die lamlendig hun helling afschrapen en zich niet houden aan paragraaf tien van het wetboek -verboden te graven in dijken en lichamen op straffe van- zij lezen gras…

De onheilsplek

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
Langs de kant van de weg, liggen bloemen, staan kaarsjes en liggen knuffels, bij de paal die hen het leven kostte, langs de kant in het gras, bliezen zij hun laatste adem uit en iedere keer als we de onheilsplek passeren, voelen we weer mee, met hen die achterbleven, want langs de kant van de weg, verdorren weliswaar de bloemen,…
Johanna18 september 2012Lees meer >

De laatste brief

gedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 29.116
Er viel een vogel die geen vogel was Niet ver van hem tussen de warme kruiden En hij werd niet meer wakker want het gras Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde. Het regende en woei. Toen herbegon Achter de grijze lijn der horizon Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…

Waar ik naar verlang vandaag

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.638
schouders, een uitgesneden hals en rug en vooral goed los om de heupen waarmee ik dan de tuin in loop de zon schijnt warm, maar de wind houdt het draaglijk en brengt de jurk in beweging en dan ben jij er natuurlijk ook die de jurk al even mooi vindt en samen trekken we hem uit en hangen hem aan een tak en liggen te kijken in het gras…
Jo Govaerts18 december 2012Lees meer >

Voorjaar

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.464
De lente nadert en daarmee de lieve dromen; het licht blinkt op het koel en vochtig gras. Ik meen hieraan kan toch geen sterveling ontkomen, alles wordt weer gelijk het altijd was.…
Jan Campert27 februari 2013Lees meer >

stromen (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
in vergaarde stilte stroomt de loop der dingen meanderend voorbij ze brengt ons terug we wisten het niet naar wat verloren ging onder de bloeiende kersenboom verschuiven tijd en licht gewichtloos met ons mee breekbare bloesem versmelt aarzelend met het zachte gras een kleine roodborst onttrekt zich teer verborgen in het struikgewas…
j.bakx13 april 2013Lees meer >

In balans zijn...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
De geur van gras en water dat kabbelt door riet omgeven. Waar later zwanen sierlijk neer strijken. En mensen langs de waterkant kijken naar schepen die voorbij varen, terwijl aan de andere kant van hen het verkeer voorbij raast. Rennen of stil staan in het leven waarin menigeen zich haast. Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.…

waterig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
(de regen krult rond oude stenen en gebogen gras buigt eerbied naar de grond) mijn droge mond snakt moeizaam naar een kleine dronk, ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten buiten, in de kilte van vandaag laat ik ze graag hun gang weer gaan opeengestapeld staan ze toch te wachten tot hun korte duur -slechts wetend- uit mijn…

Met licht betaalt.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Het is doodstil als men het hoort, het vallen van het kroonblad op onze contouren in het malse gras wat zich op richt na de daad, die intens stil en toch zo levend was. Stilheid die mijn dorst zal stillen onder de donzen pluizen op het koele marmer heb ik het evenwicht met licht betaald, op een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
Pama8 mei 2013Lees meer >

zilt op de wonden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
met ferme pas richting het water een deuk in mijn gedachte en weet de pijn komt altijd later met de tijd om te verzachten tussen het deinen van het gras laat ik verdriet mijn bodem zien ik weet heel goed wat is en wat was wat zeker is en niet misschien tegen de zilte wind loop ik aan het ritme van achterlaten ik voel mijn wang strelen…

Mijn vriend Sam

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
dan denk ik aan jou mijn liefste dier, slapend in het zilte gras, slaap rustig, slaap zacht, onze herinneringen blijven daar waar geen mens weet hoeveel jij voor me was... Hoeven lopen over je vergane graf, briesend vriendelijk waar jij eens was onze nauwe vriend, telkens weer, kwispelend aan onze zij.…

Grand nu blue, 1924

gedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.867
Haar vlees was moeilijk zoals alle gras. Ik wilde dat het zienderogen zong. Ieder treurlied dat het aanhief kreeg mijn kleur. In mijn duizend kleuren heb ik hetzelfde gezocht. Altijd dichterbij te kijken, zo bijziend als ik kon de einder van haar huid volledig te bestrijken. --------------------------- uit: 'Blauwziek', 2006.…

UITGEDOLD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 746
Ze had haar wilde haren pas verloren Toen ze een dametje op leeftijd was Sindsdien was ze voortdurend in haar sas Ze zegende in haar gezicht de voren Ze voelde zich ervaren en herboren En tegelijk ook wijs en groen als gras Ze hief samen met winterpracht het glas Ze had haar trouw aan Venus afgezworen Blij als een kind ving ze de eerste…

De mist staat in brand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
weerspiegelt in mijmerend water bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater natuur geurt de avond vochtig en zwoel de bloemen hebben hun kelken gesloten kikkers roepzingen hun partners in de poel verdwenen koppels hebben hun dag genoten ik wandel verder in het vochtige gras…
fets24 augustus 2014Lees meer >

Nachtelijke ontmoeting

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.343
Het was een avond, lang geleden de maan stond hoog, het was heel licht en waar ik liep, over het Doornvlak dampte de grond van warme mist Ik ging liggen in het stugge gras lag stil te kijken naar de nacht Een uil kwam aangevlogen en streek neer, zo dichtbij op een tak dat wij elkaar haast raken konden en bleef zo stil als ik daar zitten…
Elly de Waard11 februari 2015Lees meer >

Eerbetoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Günter Grass; 1927-2015 Echt furore na een tijd van kilte in die lange jaren gebeden zonder eind in schijnbare stilte Wakker schudden wilde hij de mensheid 'het kwaad is onderweg op weg naar hier en verder' een bericht dat niet verblijdt Waar!…

Moment suprême

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 717
De korenrozen bloeien vurig rood en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras en zonder gêne geven we ons bloot terwijl de zon zich richt op het gewas. Ik voel je hete adem op mijn lijf, zo passievol en zo intens bevlogen maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf van schrik in twee verbaasde koeienogen.…

HEMELVAART

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Als klein meisje lag ik in het hoge gras tussen de boterbloemen Ik wist hoe mooi de wereld was en hoorde bijtjes zoemen Ik zag de wilde wolken gaan met wollige witte randen een hemelsblauwe achtergrond deed mijn fantasie ontbranden De hemelvaart, was mij verteld: Je kon op wolken reizen ieder mens, zo was gesteld zou op een wolk de…

Leuvenum

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Er hangt een geur van dier en gras, als je op het klaphek zit. En de wilde trotse bloemen kleuren van violet naar hemels wit. Voorjaarszon filterend door varens en berkenblad. De bomen hangen hoog en loom over het zanderige pad.…

Hemelvaart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
Als klein meisje lag ik in het hoge gras tussen de boterbloemen Ik wist hoe mooi de wereld was en hoorde bijtjes zoemen Ik zag de wilde wolken gaan met wollige witte randen een hemelsblauwe achtergrond deed mijn fantasie ontbranden De hemelvaart, was mij verteld: Je kon op wolken reizen ieder mens, zo was gesteld zou op een wolk de…

Die wilde bloemen zeiste

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 463
was ik de boer die wilde bloemen zeiste tot aan de blauwste van het veld aarde open reet om veredeld gras te zaaien zodat de melkindustrie kon blijven draaien ben jij de boerin met meer dan 100 zeugen waarvan de biggetjes vaak niet deugen dan commercieel worden afgemaakt omdat het mooiste vlees voor de hoogste prijzen gaat wij…

Beleefd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 701
Net als de dauw zo 's morgens op het gras wou ik dat onze liefde ook altijd zo was als de morgenzon,warm en teder strelend zo voel ik me als jij dan bij me bent. Jij, bent als een tornado, druk, vol leven met alles kan ik steeds bij jou terecht een teken hoe 't ook anders soms kan gaan het is iets, waar ik nog te lang voor vecht.…

Stad en vlakke land

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Tussen beton en steen en stinkend gas In nauwe engtes opgesloten En neonlicht vervangt de zon Slechts hier en daar een sprietje gras Tussen klinkers of asfalt ontsproten Geen notie van de horizon Het gloren van het ochtendrood Geen geur van bossen of weiden Inspanning vergt slechts ademnood Voor iedere ruimte strijden.…

Ik dacht dat ik kon vliegen.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Ik veronderstelde gelijk Icarus dat er boven meer uitdaging te beleven viel dan beneden op aarde tussen het groene gras. Als een engel met geduld leek de hemel mijn nieuwe paradijs. Leek de zon een innige vriendin. Een warme zoen na het koude grijs. Helaas moet de hoogmoed vaak zijn ongelijk bekennen.…

Feeëriek tafereel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
wist witte randjes van de ruige vorst die de bloemen omgeven in een laatst overleven nog is er geen wind wel een tintelfrisse kou die van de dauw kristallen maakt met duizend twinkelingen alsof de tijd heeft stilgestaan ik wilde voor de bloemen gaan heb daarvan afgezien jou geroepen je kwam op blote voeten over het bevroren gras…
wil melker5 december 2017Lees meer >

Koninginnehoning

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
je tong je bent door de wereld van staal veracht geboomte gevlochten uit plicht en gewoonte de schaduw die je glimlach verbergt een vogel in de lucht zwenkt terug naarwaar de zon begint te stralen verbreekt het zwijgen op de takken met een lied waar kinderen naar luisteren gehurkt tussen vlinders en bloemen in het gras…

Lopen over water

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Wat klaart nu ik verlost van mij wegen moet zonder woordgewicht, naakt van daad: nu ik sta aan water bedekt met kroos, gras waarin ik niet geloof, maar waarover ik ga om een horizon waar geen land. Zo uiterst kan bestaan.…

Danste zonder wolken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
ik zag het zachte ademhalen hoorde hoogte wist de dalen met in je lach het liefste vergezicht dat er vandaag op aarde was de ochtendzon scheen licht contrast schaduwde wat nog slaperig was om in het proces van ontwaken alles nog eens extra mooi te maken in je lenteachtig lief bewegen bloeide kleur dauwde kou het gras met…