21146 resultaten.
Liever alleen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
638 Ik heb niemand nodig
Ik ben graag alleen
De rust en de stilte
De natuur om mij heen
De bomen en bloemen
Het gras en de wind
De zon in het water
Die mij bijna verblindt
Ik geniet van de geluiden
De vogels om mij heen
Het doet mij beseffen
Ik ben niet alleen…
GRAFSCHRIFT VOOR SANDER ONRUST
poëzie
3.8 met 26 stemmen
4.001 Wat hij zichzelv' en ons niet gunde
Zij met zijne asse - Rust.
----------------------------------------
uit: Puntdichten (1821-1827)…
Nattevlak 4 uur pm
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.790 Genietend sta ik zo versteld
van de eindeloosheid en de rust.
Ik heb er al velen over verteld
en gezegd: ík heb God gekust.'
Ik was alleen en toch ook weer niet.…
De tweede vrouw
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.490 Ik heb hen al tot mij doen komen
En hen gestreeld, en hen gekust;
Maar 't scheen of mij hun moeder toeriep:
"Och, laat mijn kinderen toch in rust!"…
De wind blaast..
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.012 van de wind
Wiegen de bomen hun melodie
Zachtjes blaast de wind zijn adem
Over de uitgestrekte rivieren
De golven laten hun kracht zien
In een donderende waterval
Laat de wind zich meevoeren
Zachtjes blaast de wind zijn adem
Door het jonge groene gras
Laat de halmen in speelsheid wiegen
In het serene ruisen van de wind
Vind ik mijn rust…
Rustpunt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
924 Kom maar…, kom maar hier
leg je moede hoofd te ruste
tegen het zachte van m’n borst
vergeet voor eventjes je zorgen
voor ‘n moment ben je geborgen
verlost van de lasten die je torst
Kom maar…, kom maar hier
leg je moede hoofd te ruste
mijn hart klopt in dezelfde maat
gelijk het ritme van jouw pijn
laat dit ’n gevoel van vrede zijn
voor…
Hocus Pocus
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
909 stil nu even
hocus pocus...ik verdween
Naar verre oorden zonder kabaal
hou es op,schei es uit
hocus pocus...weg allemaal
Rustig zonder al die mensen
even niet doen nu
hocus pocus...vervul al mijn wensen
Zonder klok of besef van tijd
schiet es op, loop es door
Hocus pocus...weg bedrijvigheid
Ik zoek een toverstaf,
één die mij de rust…
schreven stilte in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 vogelsporen
schreven stilte
in de sneeuw
ik was haar uit
het oog verloren
door de drukte
om me heen
uitgelaten waren
mezen bezig
met hun spel
van tak tot tak
en namen
zo mijn stilte
fluitend op de hak
ik zag hun
kleuren buitelen
het duikelen
in levenslust
dat bracht
de rust terug die
ik zo nodig had…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Hier rust onzer aller vriend!"…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 't Zal morgen Zondag wezen:
De dag der rust is zacht
Voor hem, die heel de weke
In 't werk heeft doorgebracht.
't Is rustig in de velden,
En vrede is in 't gemoed,
Dat, sterk door 't rein geweten,
De rust niet vrezen moet.…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 De planten groeien, vredige gedachten,
heur stille wording onbewust;
en over de eerstigheid van alle dingen,
die 't een naast 't andre, elkander niet doordringen,
daalt, in geleidlijkheid, gedegen rust.…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
Silentium
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
797 Hoe dat woord in het Frans
en Engels hetzelfde geschreven
bij uitspreken anders klinkt
in het Nederlands stilt
In alle talen vinger
voor de mond en zucht
sist door het lawaai
om aandacht vraagt
zich kennen laat
kronkelt als een slang
Tong uit de mond
geurtjes proeft
warmte van aanwezigheid
over wurgen en vergiftigen peinst
In de…
stilletjes roze
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
862 koraal verdicht
zich, regenboogvisjes
boven je, adem je
filter filter gefilterd licht
alles heet
zoals zij,
voorbij het water
de kust, de aarde
de lucht
beweeg het water
de rode zee
zucht
en zo doen de visjes
heel zachtjes…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 vannacht dwaalde ik
door het bos van het stilzwijgen
waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder…
Met andere woorden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
845 Zondagmorgen, Dimanche
radio, rust, calme
druppels hangen als parels
perles de pluie, aan
het balconhekje, grille
een paardebloem daar
pis-en-lit ici, hier
de geraniums bevroren
glacés, sans couleur
kleurloos hangend uit
de plantenbakken
bacs de plantes, voilà
le rouge-gorge du matin
daar is het roodborstje
van elke morgen, Sjefke…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Als je de ogen sluit,
weken woorden in de sneeuw.
Een duistere vijver smoort
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd.
Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.
Alle…
dit jaar loopt bijna van de wereld
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
704 bij kaarslicht op stilte
val ik in warme ogen en stroom
tot kippenvel wat in hartjes opkomt
haar wereld is de huid
van een schat
waarin ik me thuis vind
met meer adem dan het leven
toen ik geboren werd
zeg ik oprecht
waar alles om draait
in de armen die me wensen
vind ik de rust die me lief heeft
(c) MickeyF…
Klapwiek
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.393 Iedere avond als het schemert
Staat hij helemaal alleen
Aan de kant van zijn domein
Te wachten op één been
Ik twijfel altijd na een tijdje
Of hij nog wel leeft
En weet het pas echt zeker
Als hij Vis te pakken heeft
Tegen schemerdonker vliegt hij op
Zijn kunstje weer gedaan
Met opgeheven hoofd kan Reiger
In ’t Nest te ruste gaan…
Ochtendtafereel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
768 De zilveren maan
danst haar laatste uren
voor de ochtendstond,
waar azuurblauwe lucht
zijn intrede neemt
met een nieuwe dag...
het gouden koren
zwenkt heupwiegend
op de tonen van het lied
dat de wind zingt,
wijl de vogelverschrikker
zijn dagelijkse deuntje fluit.…
avondrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in het avondlijke rood
van een zachte middagdood
staart een man verstijfd
met rimpelhanden op de rug
naar een half gevulde kelk
hij veegt zijn ziel af
met de muis van haar hand
die ze vergeten is op zijn hart
en weet zich verzekerd
van een nieuwe volle dag
niet alles werd vandaag geproefd
noch beproefd, er is nog meer
te ledigen, hij…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.
Hartslag die duurt
maar rustig wordt als het water
golvend en kabbelend
slechts…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
Mijmering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.645 dode akkers lijken het
maar niets is minder waar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn straks in het vroege voorjaar
zo goed als gebruiksklaar
misschien geldt ‘t ook voor mensen
zijn ze niet dood en slapen maar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn later in de grote zomer
klaar en levensvatbaar…
Père-Lachaise
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
881 Hier rusten ze de eeuwige rust.
Schoorvoetend scroll ik langs de zerken.
Mijmerend bestudeer ik zo hun werken
mij van de eindigheid meer bewust.…
het lichte zomerluiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
726 wat roepen ze
het lichte zomerluiden
uit de torens in het weids
door zon gestoofde land
roepen zij om rust
en stilte na het werken
even tijd om te gaan kerken
in gewijde koelte van wat was
roepen zij de maaltijd te bereiden
voor de harde werkers op het land
de beesten om de schaduw op te zoeken
zich vol te drinken aan de waterkant…
Bij 't Bossche Broek
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
655 Heel helder stromend water
en overal 't gesnater
van zoveel dat daar leeft;
De zwanen drijven statig
en zijn misschien nalatig
maar wat dat ook maar geeft;
De eenden roepen dromend,
wie weet van waar hier komend,
vertellen niet hun lied;
Er is een zee van zwijgen,
van rusten en van krijgen,
wees stil, kijk en geniet!…
De gedachten van een leerling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.431 Onder stoelen of banken
In volle lokalen
In grote getalen
Weerklinken geen klanken
Gevangen in de geest
Stilte en rust
Niet heel bewust
Maar in hun hoofden is het feest…
Gist
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
928 Laat het soms rusten als de taal
van harmonisch gevoel. Die kan meanderen
ook nu nog, langs elke twijg en braam
op zoek naar een verloren vader
of een onbekende luisteraar, in dit kader.
Maar stilaan mag het, even stilstaan,
of zelfs een hele poos, wijn wordt er beter van
en ook klassieke muziek, voor zover dat kan.…