11567 resultaten.
Wit hoeft niet stil te zijn
gedicht
4.0 met 11 stemmen
16.580 Wit hoeft niet stil te zijn
in een iglo van papier
is geen bubbel in de tijd
maar constante geboorte
wat gebeurt als je kleur
met een moker kapot slaat
wit is schansspringen
wit is een spaceshuttle
laat me aantreffen wat
er voor mij nog niet was
onder de tafel de postduif
van een jonge vorstin
de huid van een telegram
een ansicht…
Thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
836 Blauwe lucht met wolkenveren
blij gebeier uit de toren
mandarijnen ingemaakt
nieuw groen schort met pannelappen
gastvij geurend is de keuken
glaasje binnen handbereik
flessen en papier verdwenen
vrolijk klep- en glasgerinkel
fietstassen geleegd
Blauwe lucht met wolkenveren
blij gebeier uit de toren
mandarijnen ingemaakt…
Gevoelens
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.285 ik ben benieuwd naar je ogen
en naar je lieve lach
hoop dat ze zouden stralen
als ik je nu eens zag
je bent in mijn gedachten
sinds een dag of vier
ken ik een groot verlangen
naar jouw woorden op papier
verhalen die me raken
in het diepste van mijn hart
de emoties die jij losmaakt
hebben mij ook wel verward
ik wil je graag ontmoeten
je…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
Wachten
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.339 Ik stond voor een verlicht papieren venster.
Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies,
En daadlijk viel een grote duisternis.
Het kraalgordijn heeft even zich bewogen.
Daar achter hoopt en luistert een, snel ademend.
Ik luister, en ik houd mijn adem in.…
Slijpers wiel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
527 Slijpt de nachten en
de pennen van ieder
uur, onthult de tijd op
slijpers steen, omvat
het drijvend vuur op
verguld papier, omkrult
de verzonnen dag en
lijkt het gesluierd
licht te zijn gedroogd,
waarin de inkt in as
gedoopt, als schrijvers
stem en avontuur worden
gedoogd in ongeduld,
en in de heldere bron
van de morgen nog…
tussen het toetje en de vaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 ongeschreven
maar ik voel ze in me leven
als volhardende intentie
met het hevige verlangen
op te lichten tot presentie
tussen het toetje en de vaat
is bijvoorbeeld zo’n moment
waarop het woordenloze woord
ineens precies zijn letters kent
de deur naar het onzegbare
staat dan even op een kier
en leegte vind haar vorm
als woorden op papier…
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
Klaarde op in blauwe ogen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
501 je blik keek
lichte wolken
in een heldere lucht
je stem stak op
in een aflandig
koude wind
ik zag de bui
al hangen in de
strakheid van je kin
letters neergepend
in schaduwwoorden
druppels vloeiend op papier
zinnen bliksemden
strofen donderden jouw
gedicht tot onweer hier
je klaarde op
in blauwe ogen toen
je lach was doorgebroken…
soms is alles het net niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 wind en de maan het wil
verzet zich niet al was het maar
een keer uit balorigheid zoals
ik soms een bal wegtrap net voor de voet
van wie ook trappen wil
de wolken jagen voorbij
ontdoen zich van hun grauwe last
maken deuken in mijn humeur
nee soms is alles het net niet
en probeer ik maar
een gat te dichten
laat ik letters vallen op papier…
Afloop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 Over hoeveel schijven
kunnen gedachten gaan
voor de laatste is geschreven
en wat is er dan
van het merendeel overgebleven
dan een verfomfaaid vel papier.
In hoeveel woorden kunnen
gedachten zijn gezegd
voor de laatste eens is uitgesproken
en wat is er dan
van het merendeel overgebleven
dan geluid door jammer verbroken.…
Kinderdromen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
771 De sloot die achter ons huis meanderde
noemden wij een rivier
de schepen die daarop voeren
waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier
zo konden we fantaseren
dag in, dag uit en het kon ons niet deren
wat anderen ervan dachten
wij waren gelukkig met onze rivier
die zeker eindigde in de zee,
daarvan hadden zij geen enkel idee.…
Krullen letters
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 ik schrijf met bloed
nog krullen letters
mijn laatste levensmoed
niet op geschept papier
maar een simpele a vier
de verhalen uit mijn leven
op de lijn bibbert de pijn
eist in felle uitschieters
steeds alert te zijn
nog is het te lezen
al vlekt het rood op de plaats
waar ik voor even ben gebleven
zal de ondertekening niet halen…
Krijtjes (poppetje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
562 Ik ben een kind
dat zich soms vergeet
een poppetje op papier tekent
en zich afvraagt wat is hier
De wereld ken ik wel
het is de zaak van pa
boordevol krijtjes
waarmee je een bord bekladt
Ik lever in
nu de jaren verstrijken
er een grijze mantel
om het lijf zit
Tekenen kon ik
een boom een vliegtuig
en nog veel meer
Alleen ben ik…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
bij het venster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 er staat een man bij het venster
met een vel papier
gaat hij het zo verscheuren
of blijft het nog een tijdje heel
al een aantal minuten
tuurt hij door het raam
naar de margrieten
in de pas aangelegde tuin
ze bloeien naar behoren
al waren er een aantal dood
er groeien er nog voldoende
voor een volmaakt boeket
hij genoot er van
en van…
Boezemvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
876 Het schijnt dat het door liefde komt
wanneer dauwdruppels op lentebloemen
vroeg in de ochtend het zonlicht weerkaatsen
en in nachtelijke uren als oren doof zijn
is het vriendschap onder maanlicht
die ons laat weten dat we mensen zijn
misschien heb ik een liefdesband
papieren onschuld van mijn dromen
kan ik niet anders dankbaar zijn
omdat…
Woordenschat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Kon ik maar elke dag lezen
wat jij schreef op papier.
Dat heb je meermaals bewezen,
met je mooie zinnen hier.
Je bent beter dan literatuur,
jouw pleonasme is mijn tautologie.
Ik voel je passie en je vuur,
wanneer ik je schrijversnaam zie.
Betekenisvoller kan een vrouw niet zijn.
Vanaf gisterenavond weet ik dat.…
Artistieke streken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
ontroering brengt meer kalmte
dan zwijgen eenzaam kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
door intieme artistieke streken
gelaten in liefdesverdriet gestreeld
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen
waarvan zestien van papier…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
As in de wieg
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
545 De eerste keer verliefd
Het gebroken hart
Rijden zonder zijwieltjes
De zilte kus
Het uitzicht vanaf de Gellért-hegy
Jouw hand in mijn haar
Het beste bier met de liefste vrienden
Je zwaarste tranen
Het vuurtorenlicht van Texel
De laatste treinreis
De koudste koffie
De pen die het papier verslaat
Het boek dat sluit
Het waaien…
Bijodiversiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Wie met een kroontjespen, houtvrij papier
Een schetsboek, oliekrijt en tekenschrift
HB van Faber, kleur van Caran d'Ache
En op de schrijfplank Oost-Indische inkt
Het waagt de regenboog te imiteren
Die zal ook van een regenboog beweren
Dat honingbijen zoemend
rond hun korf
Broodnodig zijn voor bleu en karmozijn
Turquoise indigo…
Binnenzak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Het begon eens met een lijstje
Overmand toen ‘k het bij me stak
Alsof ergens iets ontbrak
Dat werd een heel gevoelig wijsje
Ik dacht verleden tijd voltooid
Voor mijzelf en allemaal
Eind aan omhaal van de taal
Ervaren maar berooid
Laatst onder in mijn jas
Ogenschijnlijk om het één of ander
Wie of wat het was
Dezelfde woorden bekend papier…
Uitermate bekorend
netgedicht
5.0 met 201 stemmen
427 ik zag
hoe haar pen
de schoonheid
beschreef van
gedachten
die zachtjes in
het verborgene
lachten met
heimelijk plezier
de binnenpretjes
die zij op papier
zette hadden
een heel eigen
stemming en
mystieke sfeer
geen tierelantijnen
in verpakking maar
een directe clou
meteen
ontwapenend
zonder aanval
rakend in de
zwakke plekken…
eenvoudig als gras
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 ik wilde woorden schrijven
tekens van de taal
eenvoudig als gras
lichte woorden hebben
hun eigen leven
zijn uit de ziel ontsnapt
sober en sereen
ingetogen kleuren
op het schrijverspalet
lagen strijken fragiel
penselen op wit papier
schitterend transparant
jij pakte het schildersmes
zei dat eenvoudig als gras
onhaalbaar maar…
azoïcum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
139 dit is een klaarwakkere dag
die gisteren nog niet geboren was
de ochtend lijkt voorlopig op niets
de avond moet nog neigen naar
verdrinken in achterblijven
verdorren door droogte
wachten wellicht
op wat tussenbeide komt
of nooit
wat daarna volgt is gerangschikt
tot woorden
neergedaald op papier
gebeurtenissen
beschreven als schermbloemige…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 Langs de woeste witte golven
van een zee die was vertrouwd
streelde wind de rauwe randen
van zijn grauwe juttershanden
die - al waren zij dan oud -
nog dromen zochten in het zout
En zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen…
Een blank papier, een rode roos...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.022 Een blank papier, een rode roos
en heel veel niet-gezegde woorden,
de stapels van gedrukte tekst,
de vluchtigheid van de beloften,
wie heeft ze niet gezien, gevoeld,
wie heeft niet al die levenslessen
al moeten leren, graag of niet?
Heel langzaam heelt nu mijn verdriet
en kan ik weer om zoveel zingen.…
Nieuwe oude tijd. (drie-zes-zes)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Nieuw wordt ook weer oud,
je zult het zien
En wel in driehonderd
en zes en zestig dagen.…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Van oude liefdes moet men zwijgen,
wat eens zo brandde, is nu as.
En of men toen gelukkig was
of wat gewenst werd niet kon krijgen,
blijf woorden niet tot zinnen rijgen
het is banaal en geeft geen pas:
van oude liefdes moet men zwijgen
wat eens zo brandde, is nu as.…