2809 resultaten.
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.
Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen in de woestijn.
Rijm ontstaat vanzelf,
wanneer woorden elkaar gaan zoeken.
Ritme beweegt spontaan,
wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 de dood staat aan de deur
dichterbij dan ooit
nog net niet postgevat
vraagt hij wat mij beweegt
om mij hier op te houden
mezelf uit evenwicht te schrijven
de nacht hangt stil tussen ons in
boven slaapt alles wat ik liefheb
maar de tijd loopt steeds verder leeg
hoe moet ik mezelf vergrendelen?…
Lichaamsdelen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
621 Klassieke muziek
Vleugel bespelen
Ons brein
Hemel belooft
Het kompas
Natte noorden
Fluisterend spreken
Zonder woorden
Mijn handen
Jouw huid
Die billen
Als steen
Een beeldhouwer
Marmer vormt
Naadloos sluitend
Een kunstwerk
Eeuwig mozaiek
Lichaam delen
Brandende honger
Smeltend wezen
Samen verwilderen
Naakt zijn
Bloot geven
Boek schrijven…
TALIG TUINIEREN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 Voor mij zal het papier thematuin blijven
Ik zal er zaaien, oogsten en verdwalen
In een klein theehuis schenk ik reisverhalen
Een inktvijver toont takken met olijven
Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven
Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen
Een eigen Flanders Field zal ik ompalen
Waarboven leeuweriken psalmen schrijven
Amor en Psyche…
Wat doet haat met een mens?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
767 Want er is een verschil tussen
elkaar niet mogen,
elkaars schrijven afkeuren
en iets hatelijks neerzetten.
Ik sta erboven alhoewel ik zit,
maar meneer of mevrouw Halvegaren,
moet wel heel sobertjes
in de kennissenkring en vrienden zitten,
anders zou men niet zo " kort door de bocht"
op een ander vitten.…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
bewogen leven
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
733 wanneer ik denk aan tijd
heimwee cirkelt banen
verlangen voert een strijd
mijn jonge leven flitst voorbij
waar is die jeugd
met al zijn mooie dagen
ik herinner mij momenten
van liefde en welbehagen
maar nu ben ik in mijn leven
veel meer op mijn gemak
want:
ouder worden
is wijzer worden
en dat heeft ook zijn zegen
aan gedichten schrijven…
Inspiratie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 Toch kan de avond best gezellig zijn
je vindt een gedicht dat je inspireert
en je opnieuw aan het schrijven zet -
de innerlijke bloei is alvast teruggekeerd.…
openen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 naast de papieren lijnen liggen
links en rechts verstopte woorden
de volwassen hand schrijft soms
als een kruidje-roer-me-niet
bij aanraking en duisternis rollen
zelfs beide handen dicht
zo'n hand vergeet zo
vaak te schrijven
met het hart van het kind
zelden maar het gebeurt
één dag lang gaan alle
verborgen woorden open
de…
Een liefdesgezicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 diepe dalen
en grote hoogten gegaan
maar als mens
bleef het uiteindelijke resultaat
dikwijls achterwege
omdat ik niet de middelen had
om me met de liefde
te bemoeien
in de nacht kwam het
tot de ernst van mijn verbeelding
een liefdesgezicht
dat in geen enkel opzicht
op mijn eigen gezicht leek
ik besloot er een gedicht over te schrijven…
het dichten.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
572 opeens kan ik niets meer schrijven,
er zit geen inspiratie in mij,
mijn onzekerheid valt niet te verdrijven,
hiervan word ik echt niet blij.…
Onze kunstroute
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Van praten naar schrijven.
Het pad dat ons mensen leert zien,
is een wonder.
Wanneer steen beeld wordt.
Verstarring beweging.
Letters een gedicht.
Verf schilderij.
Metaal juweel.
Geluid muziek.
Het is een wonder,
wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer onzin verandert in zin.
Idee in werkelijkheid.…
M.Vasalis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Haar hele leven bleef het aan haar knagen
Dat ze te weinig tijd had om te schrijven
Ze moest ook arts en echtgenote blijven
Een moeder en vriendin met lange dagen
Even alleen was ze helaas hoogst zelden
Ziek kind, te druk, te moe, teveel problemen
Om voor het dichten tijd te kunnen nemen
De kunstenaar in haar moest het ontgelden
Zo schiep…
Geen titel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 geen titel
zal ik dit schrijven geven
geen naam mag het hebben
er valt ook niets echt zinnigs
in te lezen en ik probeer
er niets in uit te leggen
want veel te snel geven we namen
aan iets wat dat niet mag hebben
veel te vaak menen we
dat teksten iets waardevols zeggen
menen we iets nietszeggend
als diepzinnig uit te moeten leggen…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd…
meer dan ooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 zeggen kon
hoeveel ik jou nodig heb
je vertrok stilletjes
zonder de deuren te sluiten
naar de kamers van liefde
die ons elkaar verbonden
dus mis ik je meer nu
meer dan ik eerder deed
je voer in je eentje weg
uit wat mij haven bood
in die vele momenten
dat ik haar nodig had
omdat jij voor mij bent
wie ik voor jou was
nu rest het schrijven…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ditmaal blijft het niet bij schrijven
Ik wil voor altijd bij je blijven
In je schoot
In het leven, in de dood
Aan het eind of een begin
In verlies en in gewin
Dus waar zit je (waar zit je? waar zit je!)…
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.
Helaas, NU weten we bijna niets.…
Dichtballen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Dichters schrijven zelfs doelpunten,
in het midden van lange nachten.
Wanneer ballen woorden worden.
Uitgeputte voetballers herstellen.
Uitgeslapen dichters dichten.
Hoe kunnen dichters juist dichten,
zonder regels en scheidsrechters? Die vraag speelt als een kopbal, door menig dichtershoofd.…
Carel Godin de Beaufort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Er wordt nog wat gepoetst: het chroom moet blinken,
dat is hij aan zijn adelstand verplicht,
de jonkheer is een aardig zwaargewicht
die graag zijn viercilinderbeest laat klinken
We schrijven vierenzestig, Nürburgring,
de Flugplatz en het Schwedenkreuz genomen,
na Breitscheid bij het steile stuk gekomen,
zijn zwakte: voorsprong komt in het…
Muren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
483 Als ik mij neerzet om te schrijven,
is er een remming om mij heen.
Door al die hoge muren,
ik bouwde zelf….ja, steen voor steen.
Ik voel me daar zo veilig,
ja, ze zijn hoog genoeg.
Houd deuren veilig dicht,
blijf zelf wel uit het zicht.
Men hoeft toch niet te weten,
hoe klein ik werk’lijk ben.…
Een andere hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
534 Zal ik het leed van gisteren verdrijven
Zal ik wat in me omgaat op gaan
schrijven
Zal ik wat ertoe doet laten
beklijven
Zal ik me inhouden, bescheiden blijven
Ik wil geen zout in open wonden wrijven
Noch wat in het verschiet ligt overdrijven
Ik kan geen leed van gisteren verdrijven
Wat met geen enkele pen is te beschrijven
Ik hoop dat…
Het strakblauw van hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag hoe
de lijnen
in je gezicht
langzaam
verzachtten
de kleur
weer het
aangenaam
zomerse kreeg
en je huid in
een zachte
teint weer
wat aanrakings
gevoeliger werd
drie ruiten
hielden de
schraalheid
en kou buiten
ongehinderd
scheen zon
warmte binnen
zo kan ik met
stralende liefde
over jou schrijven
in lente en zomer…
Bitterheid...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Waarom zou ik nog schrijven?
Wie luistert nog naar mij?
Mijn letters worden bitter
door dingen die gebeuren.
Geen vreugd is meer daarbij.
Mijn mond staat niet tot lachen
en tranen vloeien vrij.
Wie komt mijn verdriet verzachten,
wie wist mijn tranen,
geeft een beetje troost aan mij?
Het heeft geen zin om wat te zeggen.…
Cogito ergo ...
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
565 Hij moest eens weten dat een zijner lezers
een Connie P. of een Griet
Op de Beeck
zou schrijven als professional
en leek
'Ik ben' en schrijf 'Kom hier
dat ik u kus!'…
Vredesdroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 Altijd wil ik de dromer blijven
De dromer die ik altijd was
Over dromen van vree wil ik schrijven
En over de droom die genas
Het was een droom van rust
Die de mens aansprak en raakte
Na ontspannende slaap wakker gekust
Door geest van liefde die over mij waakte
Het was een droom voor alle mensen
Van elke kleur en elk ras
Dat elk voor ieder…
ik heb de wind mee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 de scheppingsdrang en kracht
waaien even uit vier windstreken
het is schrijven over wat mij beroert
dat vooral uit het zuiden komt
het omsluit het verleden of nog verder in afstand
het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken,
zo lijkt
of ik duid in licht en zwarte kracht
al dan niet flitsend of achter het klavier
dan zie ik om heen…
Zang, dans en brieven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
476 Je hebt weer die magische verwondering
van het kind dat in zijn jeugd een vlinder werd
spontaan, frivool in onbevangenheid fladderend
tussen vele bonte bloemen op het bloemenveld
we schrijven brieven over de danswereld
van insecten die weten te ontsnappen
aan de bizarre denkwereld van de mens
we kiezen woorden om onze genegenheid
te vieren…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Ik moest iets schrijven
voor mijn volk.
Misschien herinneren ze me,
op een slapeloze nacht.
O, mijn volk,
nu is het tijd
voor vergeving.
Voor liefde.
***…