2616 resultaten.
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een hamer om kleuren te slaan
een scherp oog voor het gemaakte spoor…
Geflest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Het zou een reclamefles zijn die de gemeente uitdeelde om Amsterdammers aan te sporen schoon water te drinken.
Vormgever Jan Ketting (69) zegt zaterdag echter in Het Parool dat de fles uit 1975 komt. Hij ontwierp hem toen voor een manifestatie die plaatshad ter gelegenheid van de zevenhonderdste verjaardag van Amsterdam…
Meigeluiden
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.567 belichtte de ramen
het uitzicht op de Hanzestad
bloemlezingen leken te blozen
op elk beschreven blad
dichtmaatjes van ver
brachten rust zo heel dichtbij
muzikanten speelden vol souplesse
de mooiste klanken op de eerste mei
woorden, melodieën gonsden
verkwikkend van oor tot oor
alles nam ik mee huiswaarts
reizend over het goede spoor…
Mijn leven weer in de hand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
983 De zeewind waait door mijn haren
eenzaam loop ik langs het strand
De golven zijn wild en niet te bedaren
mijn voetstappen laten sporen achter in het zand
Een moment sta ik even stil
adem de frisse zeelucht in
De zon gaat onder en het wordt kil
ik slenter terug naar het begin
De zon zakt verder achter de horizon
ik geniet enorm van dit tafereel…
Lieve Papa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.630 Jij was ook altijd aardig
voorzichtig, braaf, beleefd,
bescheiden en hardwerkend,
kreeg je het op je bordje
Je werd ook toch maar geleefd
door oorlog en omstandigheden
Wat had je voor een keuzes
Wat heb je afgeleden
Lag je lang wakker van die kampen
wat je in Indie verloor
je vrouw, je broer, je moeder
die maatjes aan dat spoor
Gedichtje…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 duinen
over het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel me denk me
zo ik jou voel denk ik
een spoor…
pinot grigio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.250 je ruikt honing uit je glas
en walst goudslingerend tot de rand
1 2 3
tranen druipen langzaam neer
en sporen uit elkaar – draaddruppelend
klein tot kleiner en tot niets
vloeibaar stro dat fonkelt en schittert
zoals ook jij hebt gedaan – toch
en je denkt
ik drink m’n glas klakzuigend leeg
want wat niet gedronken wordt
verschaalt
deze…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar onbereikbare liefste
Ongeneeslijk verlangt zij
naar die ene kus -hun verbond-
heimelijk
En hij
-die het masker draagt-
veinst woorden van trouw
uit noodzaak, uit plicht
omdat zij nu eenmaal zijn vrouw is
Maar nooit
zag hij de tekens in haar ogen
Ze kijken zo ver weg
tot hun sporen…
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 Gitzwart draagt het kalend land
de kille, aardse graven
Geërodeerde tekens
trekken sporen in het oog
Het zweemt naar oude stilte
De Dood hangt er verborgen
Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent…
Wat hem een leven lang zou boeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Hopend op een spoor van licht.
Afdalend in diepte van zijn eigen geest.
Trok hij door het woud van woorden waar de wind vrij spel had.
Sommige woorden waren aan flarden gescheurd, anderen stonden in brand.
Verbijsterend passeerde hij ze,
zag ze zwijgend aan.
Sommige had hij lief, anderen vermeed hij als de pest.…
Spreuk aan de deur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.570 Ze brengt me terug op 't spoor dat ik had vergeten,
of voedt me met haar woorden veel meer dan heerlijk eten.
Soms is ze in de stad als ik loop te sjouwen
met tassen vol dagelijkse sleur en nauwelijks te houwen.…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn
de zee
en daarachter de kerkhoven
als opgehoogde kleibakken
fundamenten om terug te geven
en in de kloven de opgedirkte kruisen
slingerende sporen…
Geleend reservaat?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Het zuigt het bloed uit de moedergrond,
brengt ons verder van het paradijs,
achtervolgd door feiten in het spoor
van een gebroken voedselketen,
geleerd in de kern van een verbond
we schoffelen in een proeftuin van
creativiteit of deze bloeien gaat
is een kwestie van tijd.…
Expeditie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.932 We kennen de plek
waar we het spoor bijster zullen raken
waar we door de grappen heen zullen zijn
en een lawine ons gezelschap zal halveren.
Daar zal december blijven duren en de storm
zal onze sentimenten aanwakkeren
op een manier die onze geldschieters zal bekoren.…
Geluksmeter?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Dan dekt de feloranje
hemel alle miserie toe
en wist de sporen de
opgelopen littekens uit
wie kaal is krijgt een
pruik getooid met franje
die op en af te zetten naar
hergebruik. Helden zwieren
door de grachten, de mineur
is weggewerkt door de kleur van
de medaille.…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Als er een witte deken over de aarde ligt,
Nog ongerept en zonder sporen,
Je dampend je eigen adem ziet
En je de stilte over het land kunt horen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…
Gods leiding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 De Heer wil ons leiden op het juiste spoor
Hij is voor ons een Gids en goede Herder
Met Hem in ons leven kunnen we verder
Vertrouw maar op Hem, Hij gaat ons voor.…
Onder de zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
806 Maar je gymnasium-intelligentie stroomde door
en door mijn inzettingsvermogen maakte ik goud,
ik ontweek ieder verkeerd spoor
en nieuwe methoden noemde ik steevast oud.…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 lood of goud
Je schenkt ons een Jakobsschelp, geeft een
Bidsnoer van letters mee, een spiegelmedaille
Je kloosters weten de vinger te leggen op wonden
En serene stilte, insecten zoemen zacht
Weesgegroetjes
Je herinnert ons aan je grond, doordrenkt
Van soldatenbloed
Dat doen ook de bruine sperwers boven de akkers
En de witte sporen…
EEN REIS......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Je wil op reis
je hebt je koffers
gepakt
de kleur grijs
is geen kleur
Je trekt de deur
achter je
in het slot
je wil immers
......op reis
Je steekt
je hand op
begroet de buurman
die je een goede reis
wenst
Je rijdt
naar het station
en wacht,wacht
op de sneltrein
je hebt immers:haast
Je kijkt verbaasd
naar het lege spoor…
Adres onbekend
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Taal noch symboliek vindt wederhoor,
Wanneer er geen aansluiting is op hetzelfde
Spoor. Non verbaal, verbaal gesproken; het
Juiste woord wordt niet gebroken.…
Telkens weer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 En zo gaat het maar door
Het is allemaal zo gewoon
Het is ons aller leefpatroon
We lopen in hetzelfde spoor.
Toch is het leven niet zo saai
Als we het maar willen zien
Er is zoveel moois bovendien
Aanschouw de natuur,zo fraai!…
Als dat eens kon.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Er was nog niet geploegd
er was nog niet gezaaid,
het fluweel van de aarde was
nog niet geschoren, helaas de zon
ging zwetend onder in de balans
en stof van het laatste jaar
we volgen de zwerfstenen
tot aan de laatste
morgenstond, het aftellen
van de tijd is al begonnen,
het wist de tranen op het voorhoofd
glad in het spoor van…
De flowerpowergriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 de sloop
waart in de wijk
nog staan er naoorlogse
karkassen uit de snelle
nieuwbouw toentertijd
wat ooit een warm en
intiem thuis is geweest
wordt nu zonder enig
mededogen uiteengereten
gedoemd om te vergeten
nog resten sporen op
geverfde muren en behang
zij openbaren stukjes leven
uit verstreken jaren
hun wereld was niet bang…
Patronen 1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 Er zijn patronen
en gewoonten
waarvan we houden
die we willen houden zo
waarin we zijn verstrikt
dagelijkse dingen
zoals eten, drinken
niet altijd gezond en slim
ze zijn er ook om te doorbreken
en verder op een ander spoor
een nieuw landschap te creëren
een stroomgebied en blauwe meren
waarin steeds weer and're wolken zweven
en nieuwe…
Loop met me mee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
743 perspectieven duidt
'K loop een eindje met jou mee
Ik hoor het jouw beleven
Je trots, je strijd, je zijn
En hoe je verder gaat van hier
Loop een eindje met mij mee
Ik vertel aan jou mijn leven
Luister mee naar mijn verhaal
Begrijp wat ik bedoel, mijn woord, mijn taal
Loop een eindje met me mee
Geniet dezelfde stappen
Even in hetzelfde spoor…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 mooi moment
’t is rustig , stil en zacht
vanmorgen in de polder
mijn bebloede vingertoppen
gaan van braam tot braam
laag overvliegend brengen
ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 ik weet van al het goede
doch deze reis laat ik de koffer
gesloten maar pluk het slot van het leder
om dan toch een doorbraak te durven forceren
helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik…
Zusters en witte jassen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
758 bedachtzaam afgewogen
zwaar van waarheid gedogen
ik was verdwaald tussen
zusters en witte jassen
die elkaar beglimlachten
op een professionele manier
maar waarom was ik hier
later bleek alles toch
opgelost te zijn
ik was niet met de auto
of per trein maar met
de lift naar de 12e etage
natuurlijk was ik
in de war ook chaos
volgde de sporen…