5142 resultaten.
Suriname
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Die ons met zijn toverlantaarn
Tropische binnenlanden laat ervaren
Van Indianenkinderen in regenwouden
En zonder mijn pas in te houden
Door de straten van een winterse woonwijk
Met de slingerlianen nog onverminderd
Op het netvlies gebrandt zwengel ik
Als door een zinderend Amazonerijk
En bij moeder aan tafel belandt ben ik
Later buiten adem…
Zijn wij dat?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Longen,
die zuurstof uit adem filteren.
Zenuwen,
die ons brein bedienen.
Zielen,
die ons inspireren.
Geesten,
die ons bewust doen zijn.
Alles en nog wat meer zijn wij.
Mensen regeren al wat leeft.
Mensen zijn heersers.
Mensen zijn machtig.
Zijn wij dat?…
Het hoopje plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 zacht bijna
onhoorbaar
zweefden je
woorden langs
haar lach
die in het
vertolken van
klinkers het
grootste
genoegen had
waar ademen
nog de melodie
bepaalde
begonnen
gebaren het
ritme te steunen
van een nog
lang niet helder
uitgebalanceerde
lichaamstaal
lief is het
hoopje plezier
dat zingt
met haar ogen
dwingt tot
close…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
Winternacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 Winternacht is als bevroren sneeuwpop
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
verdwaalt in de witte wintertuin
tussen weelde van intense liefde
onder het maanblad op een steen
de nacht is als sterren voor het kerstfeest
nieuw kaarslicht voor een verliefde vrouw
de adem van een droomwereld
eindelijk op weg naar…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
Dat stukje hemel
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
447 haar lach
plakte plezier
op de geschenken
kleurde papier
dwarrelde linten
van alle lengten
een verrukkelijke
verrassing van
vele variaties licht
in de vormgeving
van een adem-
benemende beleving
wie dit gaat
overkomen zal er
nog lang van dromen
een ontmoeting
op dit paradijselijk
niveau krijg je niet zo
dat stukje hemel…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
Gezegende stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 zacht zong
jouw warme
adem de rust
van slaap in
gezegende stilte
tot de haren
van een blonde
lok jouw neus
kriebelde en
jij bewoog naar
meer comfort en
minder irritatie
op het speciale
moment van
wakker worden
lachte je toch
nog op de rand
van ontwaken
ging verder
slapen onder
onverstaanbaar
gemompel ik wist
werd even…
Voor mijn lief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
628 Je adem blijven voelen.
Je angst en zorgen wegnemen.
Je liefde door mijn aderen voelen stromen.
De wind brengt je naar mij heen
Zodat ik je kan vasthouden.
Je geur kan proeven.
Je mijn liefde kan tonen.
Ook al ben je zo ver weg
slapen we nog steeds onder dezelfde sterrenhemel.…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
504 ze loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Wandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 zandpad
langs de opgedroogde bedding
van wat ooit in andere tijden
het bruisend blonde beekje was
slingerend richting zandheuvels
waar een enkele knoestige boom
de stoere groeikunst der natuur
door echte eenzaamheid verstaat
laat in de zwoele zomeravond
bij een ondergaande zon
wandelen tot het donker is
silhouet van avondwouden
de zilte adem…
Op afstand
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.389 Haar koude schouders
rillen wanneer haar adem
de nacht instroomt,
niets meer voelend
van het vuur dat
binnenin haar smeult.
Op een afstand lijkt ze
op een klamme vlek,
niet beseffend dat
het sterven aan
haar enkels hurkt.
Nooit meer zal
het zwarte water
nog stilstaan
als toen die nacht
toen de dood
aan haar voeten lag.…
adieu maarten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.017 ik haal diep adem
stijg op in het hete bad
als witte ballon
geest in de hitte
temidden van duizenden
zag ik je even
je stond als verrast
aan het hekje van de beurs
mij toe te lachen
overgang van sneeuw
in witte boombladzijden
vol voorjaarsmoeheid
adieu maarten
gebarsten lenteportret
in congruentie
moet je loslaten
om weer op…
natuurlijk
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.928 als adem
witte wolken waait
langs lusteloze luchten
dan dampt
prachtig przewalski paard
van vogelvrije vluchten
als aarde
groene grassen geeft
met machtig mooie mossen
dan drinkt de
vliegensvlugge vink
bij bont beboomde bossen
als avond
rode ruikers ruilt
voor vederlichte veren
dan danst de
zomerzotte zwaan
met maanverlichte meren…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 Ik sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik…
Eindelijk begint het einde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.008 Geworpen in het leven
adem ik je lucht
Als ik maar kon zweven
ver weg van deze klucht
Het is reeds lang beslist
wat van ons zal komen
Opvoorhand reeds gekist,
vers voedsel voor de bomen
Is wat ik droom geen realiteit?…
Ware bestaan
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
839 Ik lig in de zon mijn ogen gesloten
gedachten komen en gaan
ik ontspan me en adem steeds minder
laat al mijn gevoelens wegggaan.
Ik kom in een andere dimensie
wordt één met een helder mooi licht
ben niet meer hier op de aarde
een glimlach verschijnt op mijn gezicht.…
Buiten- Kunst
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.057 Ochtenddauw kietelt zacht mijn benen,
ontspannen adem ik de sferen in.
Het metafoor is krachtig sterk en creëert
een rust van onmeetbare schoonheid.…
Sprookje
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.847 Pas nadat ik jou met grove steek
en vaste hand heb dichtgenaaid
mag je gaan, de buik vol stenen
en Spaanse pepers voor de dorst
Op de rand van de put een emmer
met een bodempje water, je duikt
worstelt en komt boven, zuipt je vol
aan hectoliters tijdelijk geluk
Je boert, haalt adem en zinkt voor-
goed naar de bodem van het stuk…
er zij licht
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
980 diep zinken
is naar leegte dalen
treden overslaan
blindelings dralen
op één been hinken
nog minder dan dat
zal verdwalen zijn
in wat al verborgen is
roepen naar
gesloten oren
met minstens een
dikke laag vernis
de zwarte echo bekoren
geluiden die weerkaatsen
tegen gedeukte dromen
in de adem haasten
dat een bonkend hart
moet…
uit stilte ontstaan
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.219 het is zomer
het moment van leven
alsmaar breder groeien bloemen
ik zet jou naast me, tegen het zuiden
zo vlak de sterren, oneindig
in de nacht
en alles in je
tussen lucht en dromen
dringt door rotsen, blijft open staan
ik adem de glimlach van het zwijgen
op deze of een volgende dag
het is de wind, hoog en helder
het is de…
Trusten
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
2.196 Trusten mijn allerliefste
Laat mij je dromen vullen
Passioneel en emotioneel
De ware liefde onthullen
Trusten mijn allerliefste
Kruip dicht tegen me aan
Snuif mijn geur maar op
Geniet laat je maar gaan
Trusten mijn allerliefste
Sla je armen om me heen
Mijn adem zal je strelen
Een verleidelijke zweem
Trusten mijn allerliefste
Kus…
Onvergetelijk
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.194 Mijn adem heeft zich om jouw naam gevouwen
en draagt zijn klanken deinend door het bloed
voor ze als tere fluistering de lippen strelen
jouw beeltenis heb ik in mijn zicht gevangen
en elke lijn zorgvuldig op het vlies gebrand
zodat jij rust in elke blik
de warmte van je stem zweeft voort
gevleugeld door mijn zuchten
die de stilte van jouw…
Hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Zie, de lente groeit
het aanstonds zwellend blad
grof onkruid in het pad
dat op de harde tegel bloeit
Hoor, het voorjaar zingt
haar jubellied vanaf het dak
terwijl de eeuwiggroene tak
ruisend op de adem swingt
Van warme wind die prijst
de zachte wolke deinend
over de stad, zon omheinend
hemel die ter aarde stijgt…
Roerloos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.969 Zonder lucht adem ik nu
en ik zie zonder blik.
Herinneringen
spinnen beurtelings
door mijn hoofd.
Wild was ik toen
van verlangen,
dronken nu van melancholie.
De plotselinge golven
in mijn leven
zijn kleine rimpelingen
in een plas geworden,
de heerlijke storm
in mijn hart is even
snel weer gaan liggen
als hij kwam opzetten.…
Liggend in mijn bed.
netgedicht
3.8 met 89 stemmen
7.976 Liggend in mijn bed
voel ik bijna je armen om mij heen
En je warme adem in mijn nek
En fluister ik jouw naam.
Liggend in mijn bed
denk ik, doe niet zo dwaas
En vecht tegen die gedachten
Al doet het ook pijn.
Dus stap ik uit bed
Vlucht voor die gevoelens
Maar je zit in mijn hoofd
en je vlucht met mij mee.…
het Grote Mysterie
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.516 het Grote Mysterie
wordt met vele namen aangesproken
sommige mensen zeggen God
anderen zeggen Allah of Brahma
Jahwe of Wanka Tanka
Spirit of de Schepper
ontelbaar zijn de namen van
het Grote Mysterie
alle mensen op deze planeet
drinken water uit haar rivieren
eten voedsel van haar land
ademen haar lucht
ontelbaar zijn de vormen…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 en waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het…