4959 resultaten.
Hoe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 Hoe een ander mens over mij denkt
Wat moet ik daar van denken dan?…
terugblik
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
585 's avonds
onder een oude treurwilg
zie ik de dag
weerspiegelt in het water
al het goede en kwade rimpelt weg…
omkering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 je leefde later
je staarde voor je uit
vooruit, naar het leven
voor je, maar wil nu
omkeren, terug, zoals je
vroeger vooruit.-…
Triade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 1.
het leven bestaat uit kleine dingen
dat is wat mijn moeder zei
maar nooit heb ik geweten
dat ze zo klein waren
2.
aan het eind van de dag
maak ik de balans op
ik tel en reken uit
hoeveel seconden
hoeveel minuten
of zelfs hoeveel uren
ik mezelf heb verkocht
3.
op het schoolplein
net naast de zandbak
staat een meisje
ze lacht…
Het leven in coupletten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
575 Eindeloze nachten.
Het ritme van depeche mode
met het ritme van de liefde,
gemengd als ranje in een bierglas
met een rietje.
De gier,
op het halve hek gezeten,
heeft zijn vrouwtje gelokt
met gekrijs.
Slagroom. Formally known as Boogie Woogie.
De gier heeft zich al vol gegeten.
Dan het konijn.
Dat konijnig langs het prikkeldraad huppelde…
Bagage
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 Soms raakt het verleden het heden weer aan
is de leeg gewaande rugzak op de kast blijven staan
en al bleef hij een tijd lang onopgemerkt
er zat toch nog iets in wat ik niet had verwerkt.
Dan gaat de oude ‘koe’
in formaat iets geslonken
weer terug in de zak.
“Tot de volgende keer,” zeg ik zacht
wanneer had je me ongeveer terugverwacht?…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 De regen roffelt
mijn bestaan wat samen
op een hoopje onbestemd lawaai
en opeens word ik naar de rand
gezogen van velerlei stemmingen
oorden waar alles zomaar in elkaar kan vloeien
genadeloos
het rammelt met beetjes aan mijn hoofd
alsof de muren me scheef voorover duwen
het huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Twijfel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
922 Soms twijfel je
aan de dingen
die je zegt of doet
dan luister je naar
je innerlijke stem
die zegt
doe ik het wel goed
je vraagt om hulp
en je krijgt adviezen
voor wie of wat je nu
moet kiezen
je wikt
je weegt
even raak je uit balans
en je wacht
dan opeens is daar
dat innerlijke stemmetje
die geeft je een nieuwe kans
en krijg je kracht…
In de schaduw en het licht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
823 In de schaduw en het licht
is alles gezien gehoord en gevoeld.…
ritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 in een enkel ogenblik
fiets jij voorbij
de lucht trekt open
boven mij
alsof de ketting breekt
in enkel nog wat scherven
ik laat de zomer
niet bederven
zwerven door de tijd heen
wat een hard gelach
wat een lach
wat een dans
cadense…
Ik vertrek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 Waar moet ik naartoe
Om diegene te zijn
En daar en hier te staan
Zonder mezelf te verliezen
Ik besluit te gaan
Rein te worden
Geen schuld meer te dragen
En op dat ene moment
Mezelf mee te voeren
Tot ik daar kan zijn
En hier te weten
Ik vertrek…
Subjectief geraakt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 De kleur van het licht
Dat jouw ogen raakt
Komt van een wereld eenogig
En is altijd volledig volmaakt…
Bezoek van Bacchus
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
509 met de ellebogen op de tafel
zeven verticale kaartenrijen
over mij zit, onzichtbaar, Bacchus
speel ik patience, hij houdt zijn wafel
tot nu toe, zeer zwijgzaam
de zwijmelende godheid
uitnodigend beloert hij mij
ik negeer hem behoedzaam
hij vraagt ‘geen dorst vandaag’?
ik laat hem verder vissen
geen zin om te antwoorden
hij zegt ‘waarschijnlijk…
Zelf koken
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
736 ik bekokstoof een maaltijd
voor morgen op de middag
een noenmaal zo gezegd
met liefde door mij bereid
heb maling aan een kookboek
ingrediënten uit het hoofd
wordt het een kleine klus
als ik een internetrecept opzoek
spijtig genoeg moet ik vertellen
een keuken is mij totaal vreemd
mijn handen staan vooral verkeerd
heb zelfs een hekel aan…
waf
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
774 Rol door
door rollen
Afremmen
rem af
leven
mijn hond
waf
waf…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Waarheen?
Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.
Niets maakt wat uit, zolang…
Volgen maar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
536 het zit er al langer aan te komen
de dagen worden korter
gelukkig blijven de uren zestig minuten
van zestig seconden duren
blijft het licht als ik wakker ben
en donker als ik slaap
enfin, dat denk ik toch, slapend
weet ik het niet
de biologische klok tikt verder
zonder onderbreken
trekt zich niets aan van uur of tijd
heeft eigen telling…
voetnoot
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
575 poëzie schrijven
op je voetzool
zodat elke stap
een voetnoot word…
Senryu
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 brievenbesteller
met pak en zak op je fiets
post jij ook brieven?…
Kastanjelaren dragen vensters van tijd
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
595 Kastanjelaren dragen vensters van tijd
welke rustplaatsen vinden gevederden hier.
Prakkizeren ook zij met vlijt over het hogere blauw
over de talrijke mantels van naalden en het ruime sop.
Bewaren ze taal als vet onder hun vederdek,
elk op een andere stek, zou ik het je kunnen vertellen.
Zou ik het je kunnen vertellen.
Ik zou het je kunnen…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.
Beschreef en beschrijf…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Wellicht zijn je vingers olifanten, te slakachtig
net als sommige regels aangetrouwd of zebra’s zijn,
missen ze te snel bladerend een zegevierend gevoel
net die ene latere zonnestraal ‘t achterliggende doel.
Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.
En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen…
Don Quichot
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
615 ik heb jou tot aan de
regenboog gevolgd
met een matras
op mijn rug
sprinkhanen
voor onderweg
en een roedel vrouwen
hongerig om me heen
maar je schaduw
bleef hangen en
ik vocht tegen kamelen
met het verleden
over mijn schouder
Uit 'Onzin ... of niet'…
On uit put te lijk
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
665 Ik doorzoek
als kind op het strand
korrels zand
met mijn zeef en beef.
Emmer en schep
in mijn bed
sleep gejut uitgeput
blootsvoets en gedwee
heel veel water naar de zee.…
Dat is mooi!
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Een staalblauwe lucht met een spierwitte wolk
en een felgele zon daarnaast, wat zich afsteekt
tegen een grasgroene vlakte met knaloranje bloemen,
terwijl jij staat te kijken, met je voeten in een poepbruine, oerhollandse, koeievlaai.
Dat is mooi!…
broos glas
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
701 glas gaat door mij heen
het verandert mijn licht
op beloken plaatsen
verlies ik mijn scherpte
in stukken val ik uit een
verloren ben ik niet
opgeraapt en opnieuw geslepen
maar naden blijven zichtbaar…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Op ’t land bindt men de laatste schoven,
trekt verse regels dichtbij het stille huis
ik kijk naar ’t stro, t’ opstuivend pluis
d’ aard waarover deze boeren staan gebogen.
Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen
‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren
open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren
laat ‘t tij ontginnen…