2581 resultaten.
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.592 Daar valt er nog een blad,
daar nog een, uit de bogen
der hoge bomenhalle,
en 't dwerst de onbewogen
oktobermist:
't en roert geen wind, geen een,
maar 't leken, 't leken tranen,
die men gevallen zou
uit wenende ogen wanen:
één kerkhof is 't!…
De vleesetende plant
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 Aan de lucht leek geen wolkje.
Keurig geland, klapt de deur op een kiertje,
begint het plafond naar beneden te lekken,
een kolkje in een kelkje.
Wie helpt je zoet miertje?
Zij heeft geen gebit,
maar is klaarblijkelijk fervent voorstander
van kukident
en heeft feitelijk haar eigen papiertje
met een patent.
De bladranden sluiten.…
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 . - En niemendal
Beviel hem dat zoethout; 't leek wel een stal;
Dat kauwen op zoethout deed zelfs geen beest.
Maar dan deed meester toch een mooi verhaal
Van jacht op leeuw en wolf en 't wilde zwijn;
- En langs de muur schoof stil een zonnestraal; -
Van verre landen, waar nog rovers zijn.
Op straat geklets van emmers.…
Droomconcert
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.337 De stilte leek een straf.
Een kuch klonk ongepast.
- Een stemming van een graf:
een doodse stilte was 't.
- De inzet, God zij dank!
't Was heerlijk om te horen.
De luisterrijke klank
klonk als muziek in d'oren.
Ik straalde van geluk;
hier was ik voor gekomen.
M'n dag kon niet meer stuk
met klanken van m'n dromen.…
dichtregels
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.160 regels werden ouder,
werden prikkelbare pubers die het leven
gingen voelen, wilden vliegen,
wilden proeven en met uitgestreken smoelen
leerden veinzen, leerden liegen
daarna werden ze volwassen, zeer bedachtzaam
en verstandig, leerden heel goed
op te passen, werden met de jaren handig
in het kneden van het leven dat zo
veelbelovend leek…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 En 't leek op eens, als waren
Aan 't trillen ergens in mij zelf de snaren,
En 't bonsde door mijn borst tot aan mijn keel.
En 'k huilde en huilde, tot mijn moeder kwam,
En me aaide en kuste en me in haar armen nam,
En 'k gaf, gelukkig, haar de liefste naam. -
'K zie rozen. Ik word grijs.…
Weerzien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.924 't Was in dit Centraal station van Amsterdam,
je had me naar de trein gebracht, in onze ogen
waren de tranen reeds droog, er kwam
geen klacht meer over je lippen, onbewogen
leek je daar in die nauwe couloir
nu alles te aanvaarden, zo'n gemakkelijk afscheid,
geen kus meer, alleen: bonsoir,
toen de conducteur kwam zeggen 't was tijd.…
Ik zat aan 't roer
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.360 Jouw fosf'rend haar leek een roodstralend vuur:
En even zag ik de ondergaande zon.…
Ouders
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
4.256 Ouders zijn leek helemaal zo moeilijk niet,
Maar na alles wat je tegenwoordig zoal ziet...
Is die taak toch beduidend moeilijker dan ik dacht,
Mijn excuus hiervoor is nog te zacht.
We hebben jullie duidelijk nooit genoeg gewaardeerd,
en zelfs hebben we vaak jullie harten bezeerd.…
Die man
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.391 Ik vond hem nogal statig
zo echt een heer van stand
z'n zwarte pak ietwat verkreukeld
een wandelstok in z'n rechterhand
En het gleufhoedje op z'n hoofd
had ook zijn beste tijd gehad
het hondje naast hem was nog jong
z'n vacht was dof en nat
En hoe dichter ik hem naderde
hoe bekender hij me leek
't was alsof hij voelde dat iets achter hem…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 onder de naakte voeten
liggen nog de scheuren van vroegere wegen
zei je niet dat het net dansen was
dat wij het ritme enkel opnieuw moesten voelen
’t leek zo eenvoudig
in de vaas naast de spiegel
waarin we giechelend
onze eigen passen bewonderden
werden klaprozen gezet
toen nog niet wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 zag zo al, gaandeweg,
de kleur verbleken
hoe jouw hoofd
het doorleefd vel
nog kennelijk gedoogt
ik denk zowaar terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed opjagen
het was somber in de kamer
van het haast uitgezeten
levenspaar
de eeuwige stilte leek…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 En op die heuvel, op die bank van ons,
Boven de dauw, zaten we als op een eiland;
En ’t wit doorschijnend licht, het witte weiland
Leek stilte; en de stilte was als dons.
Boven de wereld zaten we; en we schrokken,
Als om ons in besliste vaart een tor
Een kromme draad trok van donker gesnor,
Wegbuigend in dempende nevelvlokken.…
de barometer voor het lopersvolk
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.344 mompelend oh heer ik hou ’t echt niet meer
’s anderen daags nam onder treurzang
wie nog leefde kennis van percenten en getallen
op de barometer - namen zie je hier niet vallen
het kwam overeen met vorige jaargang
hoe anders verliep echter twee-duizend-en-acht
de lopers bloeiden plantaardig op in de regen
zelden gerommel bij de kolven leek…
herfst
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.726 je uitgevouwen warme deken,
geplaveid met liefde en geluk
die voor altijd onafscheidelijk leken
nee beiden konden niet meer stuk.
Herfst met je bladerbedje
gevuld met je prachtig levenslied,
verguisd en ook bewonderd
wat een ander vaak niet ziet.…
Ik vervaag, de liefde niet
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
1.586 Je hebt een goed verstand
Je maakt mijn hart van zand
En je blaast het weg
Door je gevuiste hand
Je staat open
Zodat het op jouw land
En dan zal het smelten tot het in je brandt
En het vreemde is, je hebt het niet gevoeld
De weg leek onbereikbaarder dan ik dacht
Maar doe niet alsof je me zag staan
Ik was diegene die zo om je lacht
Ik…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De treurige klanken van de viool
De lage stem, zangerig vertellend over spijt
Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg
Om haar te overweldigen met een duister gevoel
Was het om iets wat ze had gedaan
Of juist had nagelaten
Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken
Verplichtingen schaars en liefde simpel waren
Melodie en tekst vormden…
Ik rust, ik rust, ik r...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.474 Was niet jouw ding
Iemand raken
En zo diep
Dat leek waar JIJ
Veel vreugd in schiep
Dan nu met een bedroefd gezicht
Te zeggen over het verleden...
Laat het gaan
Kijk naar het licht
Want gisteren is overleden
Dat is wel razendsnel gezegd
Daar kan ik echt niets mee beginnen
Ik stap eruit!!!
Het is genoeg!!!…
Zyprexa
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.483 Twee jaar geleden geclassificeerd als een persoon
met een rapid cycling bi-polar type 1 syndroom
vond ik mezelf hulpbehoevend en uitgeput
lichamelijk en geestelijk, één grote prut
Plafonds, vloeren en muren konden lopen
in een voortdurende staat van bezopen
waarvoor geen einde mogelijk leek en was
dan het einde van geluk in brekend glas…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal:
De plots'ling blauwverlichte bergen schrokken,
Toen om hun scherpe toppen donderblokken
Versplinterden tot klankbonken naar 't dal;
En gouden-regens klommen naar 't heelal,
Naar de aarde wierp clematis paarse klokken;
'T leek of apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol…
Wonderlijke ontknoping
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
994 Die keuze leek meer kapot te maken,
dan ik in al die tijd heb liefgehad.
Zoals ik dingen die me eerder zouden raken,
nu negeerde en uiteindelijk vergat.
Maar toen ik dacht dat alles te me machtig was,
en ik ver van de weg van hoop was gedwaald.
Zag ik het voor me, helder als glas.
Al die tijd heb jij mijn gedachten bepaald.…
ik, ...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 waarheid aankon die stierf
en mij in tranen achterliet waarna alles opnieuw begon
telkens weer die cirkel van het geluk, het weten, het breken
en dan bedacht ik jou en het stille samenzijn wat hoorde
ik, de schrijver die zo het voelen wilde verwoorden
met hart en ziel het leven deelde met velen die lazen
in de wereld waar liefde vergeten leek…
NON
poëzie
3.2 met 10 stemmen
4.691 en het leek of zij geen spaans verstond,
want op iedere vraag kwam hetzelfde verhaal
half huilend haast door dat hek:
‘ik ben hier al drie en vijftig jaar,
ik ben hier al drie en vijftig jaar,
en ik kom hier nooit meer vandaan.’…
Lieve Sint,
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.119 Ik heb overal gezocht,
maar heb nergens wat gevonden,
overal waar schoenen stonden.
’t Leek wel een ontdekkingstocht.
‘k Snap niet wie er lol aan heeft
onze schoorsteen te verbergen.
‘t Zal heel wat van Pietje vergen
voor hij mij cadeautjes geeft.…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 Gestaag verrees de lust omhoog,
traag luisterend naar z’n geestesoog,
misschien doorgeschoten, dus hij zweeg
in alle talen, alleen met z’n nachtlatijn,
of elk lokaal en kroeg toegankelijk zou zijn,
het leek of alles om hem geslonken was,
voordat hij alle lege glazen geklonken had,
wat deelde in het oordeel, sprak alleen
om bij elke slok…
Sportheld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.022 Dat was de tijd dat het mij niet kon schelen wat er schortte
aan wat ik inhaleerde, opvrat, leegzoop - geen gevaar
leek mij reëel aanwezig. Ik was graag de gijzelaar
van wat men maar op borden en in glazen wilde storten.
Totdat mijn kleine deeltjes toegang kregen tot retorten.
Wat ik niet wou geloven toen ik jong was bleek echt waar!…
herinnering aan Cordoba
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 die nacht waren we elkaar
zo onverhuld genaderd
het onbedekte raam
gaf uitzicht op de stad
in tijdloos niemandsland
leken eigen werelden verdwenen
de liefde nam de overhand
we bouwden langzaam op
een kathedraal van nieuwe dromen
en overzagen overnacht
wat weg zou vallen
en wat komen kon
trots als we waren op wat bleef
van vroeger levens…
Passanten ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
543 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte gaten leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
in het licht tot het duister
als een klucht geketend door
list met de tong verscherpt,
verwerpt het zuivere wiel van
geest en ziel, absorbeert de
energie tot beelden waarin
de…
Nachtrefrijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
561 nog lichter
dan het uitgedoofde avondlicht,
zocht langs wanen, de snoevers
in hun stijf ornaat, in rusteloos
beraad, op armlengte van elkaar,
versloeg gestaag de lust te
luisteren naar mijn geestesoog,
doorgeschoten, zweeg het in alle
talen, alleen te zijn in een
nachtelijk refrein of ik in
lokaal en kroeg welkom zou mogen
zijn, leek…
mijn kleine meisje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.743 Terwijl wij naar je keken
Wat er toen gebeurde
’t Ging allemaal zo vlug
En toen ik om je treurde
Kwam jij niet meer terug
Nooit heb ik afscheid kunnen nemen
Daarvoor was geen tijd
Maar het beeld van mijn kleine meisje
Raak ik, nog steeds niet kwijt
Ik wilde je graag nog eens omarmen
Mijn kindje, o zo klein
Je lichaampje verwarmen
Dat leek…