6818 resultaten.
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Vandaag op zo’n zondag
onder de lijn van zonnige dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Wakker geworden is er alleen maar de stilte na de herinnering en
voor het vergeten; oorverdovend.
-------------------------------
uit: 'Verschrijvingen', 1985.…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Ik was de schikgodin van serge en katoen.
Een stiefzus van de tijd. Ik vlocht netten
voor een ziel van vlees en bloed.
Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen…
Jong blijven
poëzie
1.0 met 1 stemmen
3.022 Het hart blijft jong en wordt niet oud,
Wanneer 't zich fris en open houdt,
Om al wat menslijk is te voelen;
Te voelen wat een kind verblijdt,
En wat er door de geest moet woelen
Eens jonglings, in zijn schoonste tijd.
Die zijn verleden in zich draagt,
Blijft jong, al is hij welbedaagd…
Luchtige niemendalletjes
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 op hartenklop
schommelt weten
tussen herinnering en vergeten
danst lichte dromen
in luchtige
niemendalletjes
gaat vluchtig
voorbij aan de
zwaarte van bestaan
pas als de hartenklop stokt
de schommel stopt
wordt weten eeuwig vergeten…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Wat vlinders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 ik grasduinde in groen
met paardenbloem
en madelief
zag hemel
waarin wolkjes
warmte schreven
wat vlinders
in loom fladderen
alsof de vleugels kleefden
een herinnering
aan zomers die
ik ooit binnenging
onveranderd
alleen het gras was korter
of ben ik zelf nu anders…
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 de kleine zonnetafel was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende slaven uitgespeeld
-------------------------------…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Weer varen boten langs mijn raam
raken mijn vingertoppen de alledaagse dingen
en strijken ze glad, strelen het verleden: vaal-
geworden vergezichten, zelfportretten
in clair-obscur, herinneringen -
Paard dat draafde maar nu op stal staat te wachten
tot het voorbij is, de winter, tot
uit harde grond gras opnieuw groeit,
zwaar wordt, snijdt.…
Vader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.340 Mijn vader was een arbeider
die zag je in mijn jeugd heel veel.
Ze zijn nu weg van het toneel
in hun plaats kwam de werknemer.
Hij was omringd door werklieden
trotse mannen met een ambacht
die wonend in hun werkmansdracht
fluitend dagen lieten vlieden.
Een linkse intellectueel
mat zich een waardeoordeel aan:
Vader moest zijn stem verheffen…
In memoriam matris
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.104 Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
"Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht,'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes…
Vietnam, 4 juli 1969
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 terwijl de mist optrok
bij heuvel 369,
kwam de rauwe waarheid
van de natte nacht
in het licht.
hij liep naar de heuvel
die hij nog niet kon
zien, maar wist wat hij
daar zou aantreffen!
dood en verdoemenis.
links lagen twee boots,
in die boots
zaten twee voeten,
afgerukt van het
verschroeide levenloze
lichaam dat verderop
lag,…
Flashback
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.581 op ooghoogte dragen
benige handen glazen
in zalen vol platte figuren,
uitgeknipt tussen kleding
en meubels
ik wil de tijd inhalen
maar ben kwijtgeraakt
hoe lang het zou duren
waar je was en
waar je zou zijn te vinden
kristallicht en wijn,
flonkerende nagels en oogwit
jouw blik schiet met een flits
uit een kartonnen geheugen,
verblind…
De geur van lindebloesem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
658 Alsof ik iets gedronken heb wat ik niet
kan beschrijven: iets wat bedwelmt en verrukt,
dat euforisch stemt en diep opgeborgen
herinneringen doet ontwaken. Ik hoor de stem
van mijn moeder en het gezang van verre vogels.
O zaligheid van lang geleden en van vreugde
die eigenlijk met niets te vergelijken valt.…
Magneet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Denkbeeldige herinneringen.
Ogen schitterden fotografisch.
Het wegzwijmelen duurde kort.
Maar je ogen blijven magnetisch.
De rand om jouw pupil weerkaatst.
Zoals de zon mij kan verblinden.
Tegen mijn euforisch droombeeld.
Kon het magneet ons maar binden!…
sluimering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Ik slenter speels door de wereld van mijn gedachten
in een veld van duizelingwekkende herinneringen
opgeborgen in mijn sarcofaag van stormende beelden ,
om te ontwaken in de ochtend van een nieuw leven
gestreeld door de vroege dageraad die mijn huid bewandelt...…
MIJN VADER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.409 Mijn vader was nu honderdtien,
Als hij in leven was gebleven.
Ik zal hem hier niet meer zien.
Hij kon die tijd niet overleven.
Mijn vader was een fijne man.
Hij was er voor ons: een zegen.
En wie weet, als het even kan.
Kom ik hem “boven” wellicht tegen!
En zelf, al meer dan tachtig…
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen van onze levens verpakt
De deur mag dicht
Ga je mee…
Lijnen met vroeger
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
473 hoe wist je
van het kistje
met de liefste
dingen uit mijn leven
ik had het
weggeborgen
om ooit te bekijken
in tijden zonder zorgen
jij hebt al
flitsjes gezien van
zaken die mij raakten
herinneringen dieper maakten
wij zijn alles
rustig door gaan nemen
hebben edelstenen
weer nieuw licht gegeven
het kistje
is niet meer gesloten…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
Haiku (hoe ouder)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 hoe ouder
hoe langer
geleden…
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Ontmoeting - 2
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.259 Herinner je
dat het nog niet afgelopen is
je uit een molen die verdriet maalt
niet ontsnapt zonder kwetsuren.
Hou dus op met dat gestamp
het spreiden van armen en benen
en hou je hart vast
zolang het nog klopt."
------------------------------
Uit: 'Drempeltijd', 2011.…
Vervliegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 In mijn gedachten spookt hij rond,
net als de herinnering
van wisselende seizoenen en hun
graspollen, dorre bladeren,
knispering van de witte deken.
Echter zij zijn vluchtig waar jij niet
kan vervliegen of wil vervliegen
wellicht, hou ik teveel vast aan wat was
of nooit is geweest.…
In voeg en groef
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 nog spreken mij
de stenen toe
als ik ze raak
in voeg en groef
hun bestaan
is langs ons heengegaan
we hebben ze
niet eens zien staan
in woord en beeld
ligt alles opgeslagen
alleen bezitten wij
geen reproductiegave
maar in voelen
spreken alle talen
komen herinneringen
onze kleur en warmte halen…