5388 resultaten.
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
jouw schaduwrijke schoonheid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.263 je kijkt
strak weg
jouw ogen
zoeken droevig
de einder
jouw rode lippen
verbloemen
de vale tint
van je wang
het licht
valt als een
een blauwe schaduw
over je heen
het beschijnt
je zichtbare
gebroken zijn
jouw sombere
schoonheid
weerkaatst
de diepte
van je ziel
schijnbaar
onaantastbaar
is het daarom
dat ik voor
je viel…
O vrouw zo mooi
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.572 O vrouw zo mooi
Bloesemend, bloeiend
Rijp amelkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een geurig struweel
De ceder
Strekt zijn takken
Als tedere vingers,
De verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het geheime altaar
Aanbid…
schildersverdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
742 dicht bij het raam
probeert ze het licht te vangen
door de verf te mengen
schaduw van verlangen
hoe helder ook haar oog ontvangt
pigment tot de exacte tint
verwoede poging tot vermengen
natuur lacht zacht en wint
nietige bloem, ragfijne tak
haar kleur onvatbaar teer
gaf haar een naam
schildersverdriet van weleer…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 …en hang mijn fluwelen schaduw
rondom je gestalte wanneer je straks gaat.
Cape en capuchon je met mijzelf,
want in die plooien ligt iets van toen
en het warme geheim,
de kus in het donker.…
stilte luistert zachtjes mee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.306 de nacht is zacht en
zonder onderscheid
ik weet dat je nog kijkt
in het licht van onze liefde
nog kijkt naar sterren
in mijn ogen, handen
die je warmte beloven
in het wachten op de zon
je fluistert om geen
schaduwen te wekken
de woordjes voor ons twee
stilte luistert zachtjes mee
zo wil ik met je praten
uren hebben dan niets in…
Bleke oevers
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.297 mijn hemel kust
bewogen wolkjes
wanneer ik droevig
naar de regen staar
mijn hemel verzacht
de dwaze wind
wanneer ik kwijnend
in de stormen rondwaar
mijn hemel verbergt
donkere schimmen
wanneer ik stervend
door de schaduwen glijd
mijn hemel weerkaatst
het rustige blauw
wanneer ik bleek
langs de oevers verdwijn…
Op weg naar stilte
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.611 hij braakt zijn droom
in een dronken nacht
vergrijpt zich blind
aan roemloos denken
beschuldigt zichzelf
begrijpt enkel de leegte
zonder rust en met
een stervend gelaat
met onbestemde vleugels
breken zijn ogen en
de grens waar nooit meer
een dag zal wachten
een schaduw valt neer
marmert zijn mond
donker glijdend
- het is voorbij…
Partituur voor een partizane
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 jouw schaduw
laat ik
onaangeroerd
doch je warmte
schilder ik als een zomer
op mijn rusteloos behang
jouw blikken
bewaar ik
in de koelte van mijn ogen
en je vingers
strooi ik als toetsen
over een piano
je voeten
loop ik achterna
in verdwenen sporen
en je handen
draag ik als kralen
rondom mijn hals
maar je stem
leg ik…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 jij zag hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben…
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
zie de binnenkant van leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
703 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant…
Erfenis
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.634 buiten
zwaait de morgen
naar een vroege wandelaar
die daarvoor de nacht
gemeten heeft met
het splijten van woorden
net zolang
tot vernedering
zijn jonge vrouw met
het kind aan haar borst
had gegrepen
hij doet het plichtsgetrouw
sterfelijk, zoals zijn vader
hem heeft geleerd
om in gebonden schaduw
eigen pijnen te genezen
plichtsgetrouw…
wit uitgelicht in zwart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
566 je mocht me zien
een scherp profiel
wit uitgelicht
in zwart
zonder schaduw
zachte naaktheid
strelen donker vullen
met jouw gloed
ik kon jou velen
waar anderen
mij dichten
zonder hart
jij maakte mij
weer lichaam
gaf mijn
vingers tast
ik wil vandaag
eens echt omarmen
en niet alleen
als gast…
dat lieve woord
netgedicht
3.9 met 80 stemmen
10.206 jarig, de dromen in het gras
en hoe ze bloeien terwijl
de wolken slapen
het is mooi weer
wanneer ik ze wil proeven
de vruchten in een plof
ik wandel traag en met jou
leg zacht je schaduw
op de ochtend neer
het is een vlinder
naast je schouder, vier zomers
in de dag van morgen
de zon zo hoog in de lucht
--------------…
Adoratie
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.663 O vrouw zo mooi
Bloesemend, bloeiend
Rijp amelkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een geurig struweel
De ceder
Strekt zijn takken
Als tedere vingers,
De verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het geheime altaar
Aanbid je nieuwe naam…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
de sleutel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.401 branderige ogen
solo ontwaken
de schaduw volgt zijn eentonige weg
energieloos ontbijt
het huis tekent kribbel krabbel
zijn geest is bevuild met zwarte regen
automatische piloot op het werk
herinneringen krassen zijn ziel
Pffffff
een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
in zonnestralen
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.538 Zie ik je schim
In schaduwen verschenen,
Zoekend kijk ik in het rond
Voor dat je bent verdwenen.
Naar jou, die altijd voor me klaarstond,
Naar jou, waar ik het meest om gaf,
Naar jou, die er altijd weer voor me was,
Naar jou, verbleekt in schitterend zonneschijn.
En ik, nog niet beseffend,
Dat ik als enige die figuur kon zijn……
Souffleert mijn teksten
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
646 jij regisseert
laat mijn benen lopen
handen klappen
als een lappenpop
jij trekt
aan de touwtjes
ik slechts marionet
en ga kapot
souffleert
mijn teksten
mimet mijn lach
zo word ik verkracht
mijn gezicht
is uitgelicht
de ogen opgemaakt
mijn ziel gekraakt
ik podium
nu jouw volmaakt
ben zelf niets het is
jouw schaduw die daar…
Twaalf emmertjes water halen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
744 --------------------------------------------------------
…Het water is gevonden op een deel van de maan dat altijd permanent in de schaduw ligt. Volgens de onderzoekers van NASA gaat het om een hoeveelheid van ongeveer twaalf emmers……
Vage figuren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.482 Dwalende gestaltes schaduwen
die leven tussen nacht en dag
vage figuren verborgen in de nevel.
Je zou ze willen herkennen
wilt zo graag dat ze bij je komen
je kunt ze maar niet bereiken.
Helderheid die is verdwenen toch
zijn het nog beelden uit een verleden
ze willen terug komen in het heden.…
Een dag op het land
gedicht
2.0 met 19 stemmen
7.147 klaarwakker, zo dacht ik te lopen,
op iets wat soms aandeed als het prettige van mos, om
fluisterend te zoeken, te voelen
het minste geringste:
alle erkende bestaande variëteiten van schaduw
dit uur van de dag,
opdat men mij voegde, met nodige discretie,
bij de lijst van gewone prestaties
in het boek der vergelding,
het grote jaarverslag…
Duizend vlindervleugelbogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 met wind
breng je het bladstil loof
tot suizelend bewegen
jouw stralen zon
lichten de schaduw op
en warmen donker leven
je ogen lachen
uit de diepte
van je open hart
de rode mond
vraagt zacht
of jij me kussen mag
ik heb je hand gepakt
wij zijn gaan lopen onder
duizend vlindervleugelbogen…
koude eenzaamheid
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 de nacht stort koude eenzaamheid
over slapende velden en heuvels,
donkerte verglijdt langzaam omhoog
zilverkleurige sterren vervagen
als dromen in grijze sluiers
schaduw omgeeft de mistige nevels
als een achter gebleven herinnering,
schemering in de tijd van stille rust
omgeeft de lucht van heden
verlangend naar het licht.…
Kind van de rekening
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
609 soms wil ik schrijven over mijn gevoel
het komt ooit niet verder als denken
of alleen praten hoe ik mijzelf bedoel
immers je wilt zo graag delen
en aan ieder jezelf schenken
maar als sluimerende pijn
van de ander niet wordt gehoord
en ik enkel op eigen schaduw ben gericht
dan raakt het geven en nemen verstoord
worden wezenlijke banden ontwricht…
Boom en vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Boom en vrouw
De boom bood met dank
schaduw voor de oude vrouw
op de bank
Er was rust in haar gezicht
en in het late najaarslicht
was ze zo mooi
als de herfsttooi
van de boom
In de laatste zoom
hoefden ze niet zo nodig meer
Daardoor was er in hun binnen en buiten
plaats voor echte pracht
En zie: groeven in handen en gelaat
waren eender…