2506 resultaten.
Apentroost.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
919 Een aap had met veel zorg en zwier
Als pronker zich gekleed;
‘Nu schijn ik,’ sprak hij, ‘toch geen aap
Voor iemand die 't niet weet.’
Hij pakt met moed het spiegelglas
Met beide poten op:
Maar hoe hij kijkt - hij ziet nog steeds
De oude apenkop.
Hij draait de spiegel links en rechts,
‘'k Ben netjes!’…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Vier mooie Vrouwen van Algiers*
vastgelegd door Eugène Delacroix
lenzen van zijn ogen op scherp
Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop
Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren
schijnen er twee in serieus gesprek
de vierde lijkt te vertrekken
hoewel zij een opmerking maakt
Tapijten bezet, maar niet bezaaid
de wereld…
ruimte en vertrouwen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
697 ruimte, geen plaats
enkel wat zwak maanlicht weerkaatste
die enge beelden geheel onverwacht
in het diepst van een zwarte nacht
zo speelden weerwolven en demonen
een kat-en- muisspel met mijn dromen
ik was angstig, geheel ontwricht
in mijn zoektocht naar het mooiste licht
schaduwen mogen nu gerust verdwijnen
de zon mag weer volop helder schijnen…
Alle Zeven
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.054 Maar, boven al de Schijn des Tijds uit, staat
Gij in uw koelte, al-enig-vaste-en-reine,
O, Cijfer, waar 'k op tuur, in vreemde schroom.…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
Zonsopgang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 Na een nachtbraaknacht
keek ik met kleine oogjes
naar het licht dat oostwaarts
begon te schijnen, op te komen
als een stellig verwijt jegens
mijn nachtelijk waken
en gapen.
Woest kroop ik onder mijn dekbed
en ik herhaalde de zinnen, die ik
met serieuze aandacht eerder die
nacht had verzonden.…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 In haar schijn ligt daar de vlakte,
scheemrend, als een maagd zo blank.
Uitgegaan is 't laatste lampken
dat van ver u tegenglom.
Onder witbesneeuwde daken
slaapt het dorpken, stil en stom.
Slechts de toren, trouwe wachter,
't hoofd met eeuwen reeds bevracht,
houdt nog daar, in nacht en stilte,
over hut en hoeve wacht.…
Onzekerheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
600 Vandaag de dag maakt de reclame en de politiek
ons wijs, dat het leven maakbaar is, dat je in
een zeker paradijs kunt leven, maar die schijn
breekt je vroeg of laat wel op, want al die
mallotige gnomen hebben een bord voor hun kop
en ze gedijen minder en minder in hun winkels
vol vette leugens en rampzalig tierelantijn.…
Witte bloemen.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.488 Ik heb gekozen
Rozen,
Heel blanke
Bloemen der Meie,
Die lichtend stonden,
Met teder schijnen,
In 't dag verdwijnen.
De plek is zonloos, waar wijlen zullen
De jonge leden van ziel verlaten.
Wil warm en zacht ze in uw schijnsel hullen
Langs dodestad's straten.…
O DURIGE EREDIENST
poëzie
4.0 met 1 stemmen
930 altaar, waar als lichten
Uwe ogen zijn, mijn zielsnood stijgt als zang
Van al onzichtbre koren en uw wang
En heilge slaap veel heilige gezichten
Vervangt en dierder onder 't welfsel staat
Van mijn vervulde ziel dan in een kerk
Van stenen bouw al' kostbaarst kerksieraad
Maken elk daadje tot zo'n innig werk
Dat wat nu, ach, is schijn…
Woordenschat?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
402 Onderschat de
diepte van de
woordenschat
op de lange duur
als ik hierin ten onderga,
een kansloze strijd tegen
taal en tijd, denk je
dat je alles hebt gehad
vertil me aan de last
van de loden- en de
bodemloze letterkast,
waarin het doel en weg
wordt ondermijnd, denk
ik zin van onzin te kunnen
scheiden, zonder schijn
van zelfingenomenheid…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 torenklok slaat
Bim Bam Bim Bam
Het boek: een oude psalm
O gedicht in 't morgenlicht zo schoon
David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon
De tempel waar Uw Geest wil wonen
Is iedereen uniek zonder mensenklonen
O Majesteit, oneindig licht o bron
Zoet is 't purper van de opgaande zon
Bedauwde paarlen lelies en fluwelen rozen
God laat het licht schijnen…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 begrijpen, hoe het komt dat ik jouw vertrek
onverdraaglijk kan dragen zonder pijn
het creëert de link tussen zon en maan
koppelt de liefde aan onsterfelijkheid
los van barrières maar dat ene woord blijft,
waaraan blijven we mede – en schatplichtig
maar blijkt soms als smet op de realiteit,
zich daaraan te onttrekken is slechts de schijn…
Latent tot de lente
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 virale schimmen
Voor ieder ongrijpbaar,
ontsnapt uit de fles,
tonen de geesten
in wazige mist
hun valse karakter
op klaarlichte dag,
onstuitbaar, niet
langer te dimmen
Kruipen bij voorkeur
bij nacht en ontij
in aders van duivelsgebroed,
doorkruisen in oogwenken
lichtjaren ruimte
spottend met wetten van tijd
Bevoorrechten schijnen…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 Een nieuwe pandemie woelt
de pijnaders bloot, er lekken
zure vruchten door de schijn
gebaard uit onkreukbaarheid
van ieders schoot, zoektocht
naar een andere strategie of
medicijn die met alle wetten
breekt of zijn we dat al eeuwen
kwijt? Verzacht dat de innerlijke pijn?…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 is de wetenschap van de Heer van dood en leven
de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven
ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren
een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten
in een land dat smoort in duisternis
levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen, de
wijsheid van lichtjes die in de duisternis schijnen…
zeuren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
472 ach zo veel om over te zeuren
niemands leven verloopt perfect
in ieders leven zal wel iets gebeuren
wat niet tot persoonlijk geluk strekt
maar als alle treinen
op tijd zouden rijden
vertrekken en aankomen
op de hun beloofde tijden
mag het wel perfect schijnen
maar dan verloopt het te glad
zal het niet tot geluk leiden
waren we het…
Halve maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn je licht op hen die weten te creëren
en al je uitdagingen vertalen in pure dramatiek.
Speel de fluit in ‘n heelal omvattende akoestiek
om de Koningin der Nacht mee te bezweren,
en weet van je wederhelft, doorzichtig maar identiek.
Onafscheidelijk, samen één,
als dochters van dezelfde moeder
varen jullie naar diezelfde einder heen.…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden zien schijnen…
De zon, de wolken en de maan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 de zon die heel graag schijnt
hoeft nergens over na te denken
haar taak is om de aarde
licht en warmte te schenken
de maan is niet steeds bezig
met alle volgende nachten
of hij dan ook mag schijnen
zal hij af moeten wachten
soms zijn er donkere wolken
maar die verdwijnen ook een keer
dan is de lucht weer opgeklaard
en zijn er geen…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed verlichtte
Ik zette stappen in het zand
en sta nu hier als koningskind
verleden werd nooit transparant
te onderscheiden van mijn heden
hun horizon niet te ontleden
kaleidoscoop van eigen hand
'k Verwijl fysiek in 't hier en thans
mijn ziel is schijn…
Hadewijchs zevende lied
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 Vernieuwde M. heeft slechts mijn wond vernieuwd
Maar nieuwe oude zullen hunne kracht in M. zien groeien
Mijn lijden om M. is slechts schijn
Ja, dat is juist het grote goed
Te zingen van vernieuwing is
wel oorzaak van vernieuwd lijden
Doch tevens onderpand van de
uiteindlijke vergelding
Derhalve en deswegen zal men
ijdel en vergeefs…
Wijsheid en Lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Wie in de druiven meer proeft dan het zoete,
wie in zijn wijn meer proeft dan de wijn —
kijk, ze strooit hem rond haar boezem,
haar gladde rug, haar benen, haar schijn.
Iedere vreugd met wroeging geboet,
iedere vriendschap betaald met pijn —
maar de lente, de zilvervoetige lente,
danst nog steeds, en de wijn blijft wijn.…
Wilg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 ,
vroeg ik,
ik dacht een miljoen
Jij honderdduizend
Lang hem bekijkend
zag ik steeds meer licht
op hem schijnen
als diamanten
alsof hij nat
en druppels glinsterden
Maar ‘t was
de zon die op ‘t blad scheen
de zucht wind deed het waaien
Soms leek ‘t
als stond hij in lichterlaaie
Ik voelde me omgeven door hem,
beschermd door…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende randen die de oevers kussen zacht
Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur
op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige
waar de lineaal van uren buigt en smelt in pure glans
Alles wentelt in één weelderige stroom van geur en schijn…
Music-Hall 3
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.333 Maar
Plotseling
Bont en klaar
Schijnen de lampen en stralen
Over de zaal
Hun schitterende, schetterende praal
Terwijl 't orkest,
Kranig en vast
Naar 't einde rennend,
Een razende dans inzet.
Zó is de verlossing
Uit d'onzekere stemming,
Gouden verlichting
Te allen kant.…
vader en zoon
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.443 met die angst
stap op haar af
of besluit hier te blijven
als je wil weten in hoeverre
een glimlach echt is
loop dan als de wind
suizend en gierend
tot de struiken je hinderen
te komen tot…
de angst haar te verliezen
in een moment van absentie
wees alert
voor een boom jou velt
je lijkt het te controleren
maar ze spelen met je
de schijn…
liefdesconsument
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
716 verzaligd wil het publiek door doorwrocht gedicht
de speldenknop in tijd voor liefdesval zeer gewild
vooral voor de vrouw mits niet in lichte zin getild
door vozers die vrij pakken bil borst eerste gezicht
totale overgave met gezwijmeld heftig d'hartstocht
schijn van toeval steevast hun gevoel recht de lijn
krijtend smachten drijven zij naar…
je bent niet alleen
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.701 bent niet alleen want ik ben bij je
ook al lijk ik soms voor jou ver weg
ik ben bij je
al lijk je eenzaam er is steeds een plaats voor jou
langzaam maar altijd doorbreekt de zon de winterkou
en al je vrienden staan toch altijd aan je kant
‘t hoeft niet alleen, je grijpt maar weer een warme hand
al lijkt de zon voor jou niet te schijnen…