3205 resultaten.
Ik ben al bijna bij je
gedicht
3.8 met 46 stemmen
17.046 Hoe nabij ik ook toesla, na een tijdje
lijk ik weer verdwenen als altijd.
Maar hoe ver ik ook wegtrek uit je veilige
heden, altijd ben ik naar je onderweg
en blijf ik in je aan het woord, net
niet verstaan door je schichtige oren
die van geen stilte mij onderscheiden.…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 rillend met een boa om mij heen geslagen
druk ik mij in de vrieskoude tegen jou aan
klappertandend stellen we ons voor dat het warm is
maar zelfs de ijsberen zijn naar het Zuiden gegaan
de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.
Het is penseelkunst van de meester zelf
geschilderd aan het hemelse gewelf,
van diep warm rood naar stralend violet.…
Verdriet een plekje geven
hartenkreet
4.9 met 12 stemmen
1.283 al die graven zie
waaronder mijn familie begraven ligt
dan komen heel spontaan de tranen
en biggelen zacht over mijn gezicht
Verdriet moet je een plekje geven
maar dat plekje is er nu nog even niet
ben zo emotioneel de laatste tijd
en heb zo'n onnoemelijk groot verdriet
Ik zie alles nog eventjes zwart/wit
de kleuren lijken voorgoed verdwenen…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 ochtendzon die zacht
haar roze huid met glans bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot over haar heen
waarna die bolle me toen zei
dat ik er ditmaal van zou lusten
en hij nam haar in de tang
waarna ze in een zak verdween…
zo zacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.661 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde…
zo zacht
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
820 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde…
Stervenszee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.054 Het witte licht dat hij niet gunde
in de ogen van de ander
was het licht dat hem verblindde
er te zien wat werkelijk was
en viel gelijk zijn zere benen
zwartgekoust - toen zij verdwenen
in zijn stervenszee van woorden
waar hij vrijheid anders las
om er als opmaat slechts te dienen
voor zijn zwarte ganzenpas
Maar nee - de drommel was niet…
geluk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.414 vreugde blijdschap
liefde geluk
dit gevoel gaat
nooit meer stuk
als ik naar jouw
gezichtje kijk
zo vredig puur
lief en sereen
gaat er een warme
golf van liefde door mij heen
te zijn jouw oma
voelt heel rijk
in een oogwenk
deed jij mij stralen
je was geboren
ik zag en overwon
al mijn verdriet
dat verdween
als in het niet.…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Een reflectie
of spiegelbeeld
van vrouwen die verdwenen.
Een echo van het tikken van de stok.
Het tikken van een klok.
De tijd vloog, maar is altijd gebleven.
Zo ook het leven.
Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 je gedineerd, een zomerpark vol bessen
en papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen wringen,
waar het zicht op de goudfontein verdween…
VALLEN
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
915 de woorden zijn zacht
komen geruisloos binnen
en vormen, onhoorbaar de zinnen
van een verhaal
dat zo opnieuw kan beginnen
zo dicht voel ik het
om mij heen
maar het is niet meer
dan een mantel van liefde
waaronder alles verdween
gevangen in mijn dromen
ben ik op nieuw alleen
en woorden
vallen
buiten zinnen
in duizend letters
UIT-EEN…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 vouw mijn handen open
in de eerste dagen
van lente
en lees het gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen…
de rode draad van liefde
hartenkreet
4.8 met 48 stemmen
2.252 wanneer jij lacht om
verhalen van vroeger
die wij in geluk
nog steeds kunnen delen
dan wil ik jou bedanken
en zeggen dat de
herinnering aan die tijd
nooit verdween...
want het voelt als een
warme deken van
licht om mij heen
wanneer jouw handen
klanken ontlokken
aan de piano
uit mijn kindertijd...…
De zin van woorden
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.750 Ik had iets willen zeggen
wat jij verkeerd verstond
toen jouw woorden vielen
buiten zinnen...op de grond
langzaam raap ik de scherven
bijeen van wat ik dacht dat
er was maar misschien
dat het nooit bestond
het leven valt niet in
rechte banen, want alleen
en in tranen, schrijf ik
op de beslagen ramen
waarachter jij verdween
waarom…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Weer (spiegeling)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
590 Weer verbleekt de herinnering
van een gezicht, weer worden
straten leger, intens bevolkt
met schimmen, weer verdween
de ziel van de betekenis in
de onbeantwoorde vragen,
Weer minder bleef je de stappen
trouw wat zo lichtend terugviel in
het stof, opgewaaid in berouw.…
gaat het nog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 weet en besef dan,
straks,
eens over die smalle brug
ben je voor goed verdwenen.
het leven gaat vanaf dan
veel te vlug.…
laat me maar gaan
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.029 Laat me maar gaan,
alles komt goed,
als ik er niet meer ben,
als ik verdwenen ben voorgoed.
Laat me maar gaan,
voor mij heeft het geen zin,
één ding wil ik nog zeggen,
je was mijn liefste vriendin.
Laat me gaan!…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre gedachten zijn verdwenen…
ik zie wel eens vlekken
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
687 is mijn evenbeeld
vaak lig ik dan op mijn Hästens
midden in een woestijn
geen dekbed of deken
een waterbed zou hier beter zijn
er is niemand waar ik op reken
sta te gillen op het "Plein"
met mijn hoofd omlaag
hang ik dan uit het raam
de wolk is weer weg
er schoot een pijl doorheen
wie hoort mij als ik gil
dat ik in mijn hoofd verdween…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
664 Je waakzaamheid verdrongen door absenties -
Verdwenen ben je, vrolijk en gedwee.…
Kunstgeschiedenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Verdwenen was z'n eerstekeusmodel!
Z'n bloed en tranen waren niet te stelpen.
De waterjuffer was voor hem te snel.
Z'n tweede keuze gaf de kans een keer:
hij moest zich met een melkmeid toen behelpen
en zo ontstond het kunstwerk van Vermeer.…
Verdwaald verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
833 Wanneer het in
Het hoofd altijd
Vandaag is, en er
Geen gisteren meer bestaat
En morgen al lang uit
Het zicht is verdwenen -
De mist slechts
Bij tijd en wijle
Op wil trekken
En de mens, hoewel
Slechts even dan, een
Glimp opvangt van
Wie hij was of misschien
Nog steeds wel is -
Wanneer zelfs die ene
Naam die uitsluitend…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 dag verdwenen jaar, ik groet je
geef je kruisen na en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken…
Vaarwel mijn liefste!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.077 uit jouw leven verdween.
Opgebrand, opnieuw
op beide benen, in het aardse beland,
reik ik jou toch mijn hand
en zing....
keep on dreaming,
jouw verlangen heeft mij alweer vervangen.
Wat ben ik dan toch voor jou geweest
in jouw ogen.. als je dit ooit leest...?…
Klein doordeweeks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ingeslapen belofte is verdwenen in een gapend gat.
De ochtend is nu vacant, stilte van weer een bezwete
nacht is verzwolgen door het lawaai van de stad.
Kunnen de dagen zich verdomme niet eens verzetten
tegen voortslepende sluiers van hun voorspelbaarheid?…
ZOU IK?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.763 Nu is alles weer verdwenen!
alle grauwheid is verschenen,
stralen doet gij, zonne mijn,
en ik strale in uwe schijn.…