3038 resultaten.
hoe lief ik jou
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.887 reeds denk ik me verloren
wegvloeiend uit het leven
kan niet ontkomen
aan ’t altijd brandend verlangen
eindeloos wachtend op
verlossing door uitslaande vlammen
ik lief je, begeer
verteer, vergloei
en los me op in hete as
blijf als wat stof
tot de volgende kus
mijn zinnen overspoelt
en heb ‘k mij in de hand
- jou ontzegd -
met zon…
Bloemen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
938 Mijn hart verliest zich in de kleuren,
Zinnen bedwelmen door de geuren,
De geest zweeft even vrij…
De hof van Eden is binnen mij.…
Schijnlijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.534 Onduidelijk doch
scherp gesneden
kerven de laatste
zinnen vloeiend
langs vochtige
stromen bloedige
werkelijkheid
vertrouwen stil
verbonden met
gisteren tekent
sommige lijnen
met wazig zicht
verblind door
klamme mist
verscholen achter
donkere wimpers
ogen diezelfde
ogen grenzeloos
pijn en verliezen
op een zelfde
moment de lach…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 op zwarte schouders
zwelt de stilte tot
een ongekende zwaarte
ik kus je houten lippen
en laat je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar…
Tien voor taal
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
863 niet in
het verleden zetten
maar me vormen
naar de toekomst
gericht
waar je nabij
vertegenwoordigt
door het delen
van een woord
mag ik meewerken
aan het voegen
en het tekenen
van een vraag
zodat jij het lijden
kunt schrappen
niet passief
maar door het
inlassen van
mijn naam
leg jij de klemtoon
op de letters als
je zinnen…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 wat in mijn ziel besloten ligt
daalt vloeiend uit mijn pen
letters woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap…
Verstilde woorden. Dementie 3.
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.406 Geen geregen
zinnen,
of doorvlochten
verhalen meer.
Ik luister naar
haar stille zwijgen,
loodzwaar hangend
tussen ons,
steeds weer.
Verstilde woorden,
geen uitgesproken
gedachten,
verlangens,
Fantasieen.
Wat blijft zijn
herinneringen
aan ooit gestelde
vragen,
eens gegeven
antwoorden.…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 zachtroze of gelig, brozen puimsteen is
alles wat nog rest van Rome's antieke stad,
maar voor wie goed luistert, het oor dicht
tegen de verweerde muren aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de…
Rorschach
gedicht
2.6 met 29 stemmen
14.578 Lange zinnen dreven samen
tot een donkerblauwe brij.
Woorden vielen uit elkaar.
Letters gingen kopje-onder
en verdronken in de kantlijn.
Vlekken stolden tot jouw ogen.…
Onrustig is ons hart
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
955 Zo graag wil je beminnen,
vergeten ziel en zinnen,
je horizon heel wijd,
onrustig is ons hart.
Onrustig is ons hart,
zoveel verloren tijd,
een kind dat bitter schreit,
onrustig is ons hart.
Onrustig is ons hart,
maar hoop is nooit verloren,
een mens wordt nieuw geboren,
onrustig is het hart.…
Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.119 Hij zoekt naar de zinnen,
de woorden, de komma's, de punten.
Het blijft een groot vraagteken.
Waar is het gebleven?
Ligt het al in de vuilniswagen?
Rijdt dat gore ding rond
met zijn allerschoonste gedicht?
Hij bidt en hij smeekt.
Hij hoopt op een wonder,
gaat op zijn knieën,
een pen in de hand.…
gisteren telt niet meer...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Vandaag verbaasd
in tijdloze zinnen,
is wat ik schrijf uit piëteit
hoe heb ik kunnen verzinnen
dat tijd gekluisterd
is alleen uit tijd, het
verleden gewraakt
wat ik vandaag
weer kan beminnen, het
heden goed beluisterd
wordt ik rijp gemaakt
voor morgen waar
ik weer opnieuw
kan beginnen.…
Valsheid in geschriften
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
650 Wanneer zij vals met woorden slaat
de redelijkheid de taal verlaat
zullen dolgedraaid zachte zinnen
niet meer leiden tot bezinnen
nooit zal het zwart meer kunnen schuilen
achter vuige roddels of marmeren zuilen
de val die met kleine letters wordt gezet
bevuilt alleen het eigen twijfelbed
is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd
als…
de buitenkant van binnen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
990 in alle wolken zie ik hemel
kiert de kans op wat geluk
zon weet dat ik om wat liefde bedel
mijn optimisme kan gewoon niet stuk
je pakt me in met warme woorden
geeft me een deken tegen kou
maar onze adem zal bevriezen
in het slapen zonder man of vrouw
ik streel je huid, de buitenkant
van binnen, je kijkt me aan
voelt passie in je zinnen…
Mijn alfabet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 Letters lachen in de morgen
zinnen maken een verhaal
woorden, soms té diep verborgen
worden wakker met véél kabaal
Medeklinkers worden misbruikt
klinkers relativeren
smuilend als de ochtend ontluikt
zullen de kansen weer keren
Gesproken en geschreven taal
soms waar, soms overbodig
kunnen klinken als krakend staal
scherp, venijnig, vaak…
ik was de slaaf
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.715 door je haar
verslond je met mijn blikken
jij wilde niet meer schikken
er was altijd weer dat maar
je vloerde mij met kracht
kreunde in extase
genoot van iedere fase
verwoestte mij die nacht
ik was de slaaf
vond jouw passie gaaf
je maakte me bedeesder
zo werd jij mijn meester
je boeide mij
met kettingen van vrij
tartte alle zinnen…
de hemel van bedrog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.130 er heeft zich angst
genesteld in mijn buik
hoe ik ook rek
de spanning trek
ik er niet uit
naast warmte van weten
van woorden die ik
niet meer wil vergeten
zinnen die je sprak toen je
mijn zon nog in je ogen had
handen je nog streelden
stilte niet verveelde
in het koesteren van elkaar
samen weten te verliezen liet
zich door passie niet…
verschimt tot je grief
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
795 je hebt mijn sporen
gelezen, mensen gezien
die iets om me geven, hun
woorden zijn houvast misschien
je las in mijn teksten
wat ik voelde en zag
ook uit de gekste in zinnen
van liefde, van ogen en lach
herkende jezelf in gevoel
en in beeld, ervaarde
hoe passie fluweelzacht
je ontvankelijk egootje streelt
jij laat je weer leiden
door…
pure luxe van poëzie
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.495 ik zachtzinnig golvend om je heen
lettergreep voor lettergreep in deining van liefde
loods ik ze binnen in de haven van jouw naam
in dronken water dans ik met jou in turbulentie van wind
met passende letters in een vasthoudende cadans
drijven we verder in schrijven van geluk
spartelend verlangend zwemmen woorden
in brakke zinnen…
schrijf een andere toon
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
551 schrijf vandaag
een stukje leven op papier
titel als begin
punt als eind
daartussenin gaat
alles zo zijn gang
soms van belang
voor anderen
ze lezen mee voelen
zich niet meer alleen
herkennen eigen woorden
samen delen valt dan mee
ik schrijf een andere toon
woorden klinken
anders dan gewoon
je kijkt en luistert naar
wat zinnen…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 Wanneer woorden ontbreken
en zinnen niet ontstaan
dan kan ik alleen maar
mijn arm om je schouders slaan
de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken…
Omarming
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.065 In het licht van dit gedicht
Zie ik de schoonheid van jouw ogen
Die langzaam lezen hoe ik jou beschrijf
Die zien hoe de letters je haren strelen
De klanken je lippen kussen
De pauzes jouw gedachten sussen
Woord voor woord wordt jouw prachtige lijf
Gekoesterd en aanbeden
Zin voor zin je zinnen geprikkeld
Alliteratie, adoratie
De jambe…
Luisterbericht.
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.420 die plaats in de ruimte
waar ik wachten mag
als sterrenstof zul je fonkelen
aan het zilveren firmament
je zal mijn blik verblinden
wanneer jij je stralen zendt
je wezen nooit vergeten
in mijn innerlijk weten
verplaatst in vele genen
wachtend door de eeuwen
het leven duurt maar even
in verbondenheid gebleven
vertaald in liefdes zinnen…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
Gedichten als gezichten
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
607 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
zetten gedichten
als gezichten op het net
zonder mond facetten ogen
virtueel net echt
kussen woorden
warmen zinnen als in bed
belijden liefde die zijn
werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
het ijle spinrag van contacten
niemand…
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 verlies van mooie zinnen, moeder
een grote taal en het standpunt van..
een aarde, die niet lezen kan…
duo-gedicht:: de brieven
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
918 het verstrekken van de tijd
nieuwe woorden
zijn er niet meer zoveel
een koppeling van oude
of een intonatie verschil
toch voer ik mijn gedachten
langs gedragen truien en lentebrieven
ook al ziet niemand mij dromen
in deze tuin van oeverloze taal
ik verlang naar een binnenrijm, een refrein
een unieke plek te midden van versleten zinnen…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar te rijgen, zonder naar een
uitleg te gissen, op de vloedlijn
krijgt taal weer een kans, komen
gereefde zinnen…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 ik geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen…