3326 resultaten.
De hemel te zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 het guurt
de bomen in
het vlakke land
zijn mijlenver weg
ze lijken
te verdrinken
in de regens aan
een grijze horizon
ik dwaal
steeds verder
de leegte in die mij
bang en angstig maakt
panisch hol ik
langs het pad
dat buigt en oplost
na een flauwe bocht
tot ik struikel
val in grint en gras
voel het met mijn handen
zand tussen…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Nader je niet in afstand omdat je bij me bent
hier achter die spiegelwand van de horizon
waar we meanderen in straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken…
Schaduwzijde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
671 De horizon verduisterde jouw gezelschap
mijn snik zag de wending van de realiteit
het zicht dat je wang leunde op zijn gezicht
en niet steunde in mijn tegenwoordige tijd.…
Jouw brieven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 De brieven die jij hebt achtergelaten
na inzicht om jouw droom te ambiëren
verloor ik mijn rust op mijn standbeen
het cynisch uitzwaaien gaf geen evenwicht
om de harmonie van ons af te sluiten
toen jouw silhouet in de horizon verdween.…
De hemel is van klei
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
488 het je slachtoffer en betaalt
werd met vernietiging terug tot
voor wat je schatplichtig was
het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, het huis de
luiken sloot, het zonlicht zweeg,
je dacht het aardse licht te vinden uit de
hitte van een tsunami van zand om
een andere oase te stichten op dat stipje
door de mens gemaakte horizon…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 De dagen zijn allen eender;
de zon komt op
en gaat weer af,
verdwijnt achter een horizon.
Wij sjokken naar de auto
en ons werk.
Eten wat en kijken tv,
om altijd te laat ons nest
weer in te stappen,
alwaar wij verzuchten in ons kussen,
en die verdraaide wekker zetten.…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane eeuwigheid
gedempt een enkel geluid
wolken op de horizon…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik zoek die plek tot over de horizon
waar hemel en aarde elkaar vinden
dat oord zoals het leven ooit begon
daar is geen vijand, alleen vrinden.…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 ben de kleur van
de handen vergeten
maar de beelden in hun
ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 En recht lopen paden naar de horizon
Die het veld verdelen in vieren
Terzijde de namen in strak gelid
Zwijgend en toch veelzeggend
Wijzend naar het eind van het pad
Waar straks ook ons kleurige bogen sieren.…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 Een horizon gekleurd in het blauwe uur
waar jij vurig voortleeft in je rode jurk
met jouw pirouettes van de paso doble
dat typeerde als de grootste verleiding.
Op weg naar jouw onbeweeglijk lichaam
het contrast van je dynamische karakter
dat in serene rust droomde bij de avondwake
reik ik mijn armen voor de laatste omhelzing.…
Zekere Indianen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.555 Hun horizon, twee meters in 't rond, verschuift bij iedere pas.
In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek,
de heldere, koele. Als de indianen zich oprichten
duizelt het hun de wereld wordt duister:
In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen
lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw
verschijnt en verdwijnt.…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Als je uit gemeanderd bent
Je stroom stopt
Het loopt uit in een brede waaier
Een vlak meer
De horizon verwatert met het leven.
Als Eb en Vloed
Jouw Downs en Ups
Een lach een traan
Je krachtig verzet.
Wat was en niet meer terug komt.
Dan ontspant je gelaat
Alles wat ooit in je samen dromde
Komt tot staan en staat.…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
In technisch vernuft
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
475 weer wordt de lucht
beschreven met gebouwen
die de horizon vervuilen
door tanden en kartels
waarin beschavingen huizen
in strakke banen
zoeft verkeer filegewijs
naar zijn bestemming
ongeacht de prijs
voor mensen en milieu
de crisis is bedwongen
terreur en aanslagen
zijn alweer begonnen op
het leven om ons heen
primair telt macht…
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 zijn voeten
blijven onverzettelijk
in kleilagen van
vele eeuwen her
nog kijken zijn
ogen lichtblauw ver
onverschrokken naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat…
Als escape
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 jij weet
stromen lucht
te laten dromen
als een spelend orkest
in de kleine
bewegingen van je handen
meng je warm en koud tot
contrast dat jeugdig houdt
preluderend en
activerend tot een
atmosferische flow
met hotspots a gogo
horizon verwijdend
zal de impact zijn van
het nieuwe heelal dat
zal stromen naar overal
waar dromen…
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 jouw charisma
bloeit veelkleurig
vlindert in waaiers
die de horizon raken
daar waar rechtlijnige
perspectieven in punten
verdwijnen zullen jouw
ronde vormen verschijnen
het star rigide
van vele vertes zal
worden gebogen door
souplesse in zachte ogen
de eeuwenoude blikken
uit licht blauwe kijkers
zullen niet meer uren turen…
mobieltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 het klinkt het hoort
wie zal het zijn wie is het
hallo met mij, ongehoord
en toch gehoord
de tijd heeft het begrepen
en antwoordt met wederzijds respect
er hangt een stilte, even geen corona
of racisme, even een woordeloos
gesprek dat gaat over hoe warm
het is en of er regen aan de
horizon verschijnt
een verticale regenbui
wel te…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren naar liefde
en vlinders die dromen
blote voeten stevig op de grond
toekomst aan de horizon…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
Intieme overwegingen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
487 verlangen
even dringt de mens door in het duister
van de herfstnacht, geheimen openbaren zich
in diepere dromen dan ooit denkbaar in stilte
bomen maken zich klaar voor de herfst
in aandacht van zintuigen om het onbekende
te verkennen met gedachtetekeningen
die alle verbeeldingen van liefde beseffen
intieme overwegingen bereiken de horizon…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend geluk
blaast zij de laatste adem uit
om de lange trap te bestijgen
naar het einde van de horizon…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter de horizon…
Gelaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 De nacht blijft wachten op nieuwe morgen
en vraagt om rijzen van de zon
ik strompel voort in vale schijn der maan
tot nieuw licht gloort aan de horizon.…
Boven op de kerktoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
533 En ik zie ook andere torens
aan de horizon heel ver.
Ik waai met alle winden
Maar ach, tot mijn groot verdriet,
ook al ben ik dan een vogel,
vliegen kan ik helaas niet.
Met mijn fraai gouden veren
doe ik mijn plicht zoals het hoort.
En vertel dan van waar de wind waait.
Van Oost of West, van Zuid of Noort.…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?…