5913 resultaten.
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Wil niet zonder jou
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.977 Het lijkt onmogelijk
zonder jou in het leven te staan.
Je hoort er nou eenmaal,
weet niet of ik zonder jou nog door zou kunnen gaan.
Ik besef heel goed wat je voor me betekent,
en dat het niet vanzelfsprekend is dat je er bent.
Weet dan ook dat je alles voor me betekent
en ik wil genieten van ons samen, elk moment.…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
1.138 Ontroering komt wroeten
herinnering herkenning misschien
de tweede ring om eenzelfde vinger
maar
ook een stom reclame spotje
een geur of prachtgedicht
de eerste dwarrelende vlok
en
je hond even te lief
jouw gezicht likt
ontroering lijkt te voelen
zo`n plotseling ongevraagd kwetsbaar
huilerig knijpend.…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.029 liefdesverdriet zo pijnlijk
Wat is de reden dat het bestaat
Mijn hart is op van al die tranen
Ik wil zo graag dat het over gaat
En als ik dan weer denk aan toen
Dat wij samen zo gelukkig waren
En dat dát juist verdwenen is
Dat is met geen woord te verklaren
Waarom is liefdesverdriet zo pijnlijk
Waarom krijgt mijn hart geen rust
Het lijkt…
Wie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Zag je het niet
Wilde je het niet zien
Wanneer overheerst de angst de schaamte
of beter , het geluk
Het lijkt die kant op te lopen
maar of je het lopen voelt
Ik hoop dat ik dat nu wel doe…
jouw naam
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.478 ik schrijf jouw naam
in zilveren letters
op kleine wolkjes
heel erg hoog
ook op lege
witte stranden
en aan het einde
van de regenboog
ik hoor jouw lach
in duizend tonen
jouw naam lijkt
wel een klein gedicht
je ogen stralen
als nooit tevoren,
gevangen sterren
in het morgenlicht…
Schichtige blikken
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.452 het lijkt alsof ze hem verwensen
daarom wil hij moed vergaren.
Schuifelend gaat hij stap voor stap
door die mensenmenigte heen,
Wil vluchten voor die massa
want het liefst is hij alleen.
Verwijderd van alles wat mens is,
terug naar het land van de dieren
waar liefde onbesproken
altijd voor hem zal zegevieren.…
Mokum
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
839 een druilerige regen
stemt mijn Mokum
tot een grijs bestaan
over lauwe koffie turend
zie ik kabbelend water
aan mij voorbijgaan
vandaag bruist het niet
van kleurrijke mensen
de stad lijkt dood
ook al belt de tram zijn stem
en zijn luiken gastvrij geopend
door mij gaan verleden wensen
en een hoop die
zwaarder weegt dan lood…
morgen is van glas
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.289 morgen is van glas
de toekomst transparant
met een lichte weerspiegeling van het verleden
je droomt voorzichtig
over morgen
borduurt voort op je ervaring
van vandaag
morgen is van glas
beslagen van mijn adem
herinnering van Dromen over morgen
sijpelen als water uit je handen
geen houvast, oneindig lijkt de val
als je in de overbruggende…
select
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.266 hoe jong ze noten kraakt
haar vingers laat dansen
over het klavier, het lijkt wel spelen
zo voelt het ook alleen
die stoel is zo hoog
en de koekjes staan ver
ze weet hoe leuk Lotte het vindt
om te dansen op haar muziek
en eventjes alleen zonder publiek
te doen waar ze zin in hebben
onopgelegd maar perfect, dat wel
ze kennen geen anders…
tijdelijk sterven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
793 draag met mij bakstenen
in de mist van de ochtend
de nazomer lijkt te wenen
als ik kniel in het zand
een pad wil ik bedenken
naar het naderend
kale bomenland
ik herken het jaargetij
dat over een zwoele grens
de zon dieper laat dalen
en licht vooruit schijnt
op tijdelijke sterven
zo vreemd
maar toch weer
mijn innige wens;
stilte…
Vurig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
867 Je slank contour glanst als albast
in schijnsel van de open haard
zo puur
stil…
roerloos
vol verwachting lijkt het wel
ik aarzel een moment
maar strijk dan toch behoedzaam
warmte in het wachten
en kijk geboeid hoe magisch vuur
je zacht tot smelten gloeit
voor ik geknield het hoofd buig
en mijn handen samenvouw
voor jou……
als de dood passeert
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.936 waarom is een
doodgeboren woord
geschreven in een zucht
naar onhaalbaar verlangen
indien het bestaan
ongevraagd
mijn hart doorboort
en denken
in dwang lijkt gevangen
oh natuurlijk
zijn er gedachten
welke de rede
van nature achten
en spreekt een woord
over wederopstanding
en verwachten
*
we vullen echter
leegte met…
Verlopen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 Niets is hier voor eeuwig
toch lijkt het soms van wel
gevoel met al die ogen
je huid, je hand, je kus
het kan ook over gaan.
Mijn hart staat even stil
vergeten is de tijd
spijt kan ik vergeven
armen blijven altijd paraat
om ze om je heen te kunnen slaan.…
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
lege nest
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.061 hoewel zij naar een verre stad vertrok
lijkt ze thuis aanweziger dan ooit
ligt haar beduimelde knuffel nog altijd
op ‘t kussen staan Jip en Janneke
haast stukgelezen in de kast
waar ik die verhalen elke avond tot
leven liet komen, zie ik haar nog
met slaap omrande ogen
muisstil naar dromenland gaan…
working- out
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
651 ze lijkt het leven wel te vieren
ze doet niet aan lente of verrijzenis
drinkt uit haar mok
van overvloedige koffie
ontwaakt elke morgen in een nieuw begin
gaat slapen in een nieuw einde
telt haar zegeningen blootsvoets
in het bedauwde gras
en weer gaat haar hart tekeer
in het ritme van verliefd zijn
vernieuwend en vertrouwd…
Oude tuin
gedicht
2.0 met 699 stemmen
92.679 Over je border zijn alleen maar
winters gekomen, lijkt het. Schabbig
lig je erbij. Een zootje stengels
rest je, dat niets draagt, niets dan die
ene margriet, in haar iele dans soms
kwansuis kussend je platte gras.
---------------------------
uit: 'Oude tuin', 1991.…
Plork
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
445 Je ruikt naar zout en kust
duikt zandzomergeur op
waar duin avondroze
sluipend laat verbranden
tussen roekeloos gedonder
en schichtig scherp licht
balsemen vochtige druppels
strak gespannen spieren
jouw lijf lijkt af
en de zeespiegel
laat de vraag
hoe mooi kun je zijn
verwateren…
HOP
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
494 Dan blijven we verweesd achter met een grote kater
En lijkt ons bier steeds meer op kraantjeswater.…
Verleden.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.800 Waar eerst het verleden
een hoofdrol speelde
trok jij een streep
door het donker
het lijkt net of de dood
door jou werd verdreven
zomaar ergens tussen
tijd en ruimte
waar mijn gedachten
ook heengaan
ik verdwijn niet meer
op de golven van eenzaamheid
jouw ogen brachten mij terug
_in een stralende diepe rust_…
Verloren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
741 En ze valt
alsmaar dieper en dieper
zonder begin en zonder eind
Gestoken steeds weer gestoken
met scherpe messen zonder bloedvergieten
lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt
Gezicht vertrokken van diepe pijn
geeft zich gedwongen over aan het lot
dat haar beschoren is
Zij kan alleen nog bidden om een wonder
echter niemand heeft…
De peer
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.458 In de boomgaard
hangt een peer
met veel élégance;
op elk zuchtje wind
beweegt hij aan zijn dunne steeltje
heen en weer,
dansend en lonkend
naar uw keurende blikken
lijkt hij te zeggen:
“je moet het kunnen,
om mij op een schaaltje
nog even weg te leggen,
straks uitgerijpt en op uw bordje
grijp ik nieuwe kansen,
en ben ik toch zo sappig…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Dood
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
994 Alsof je dood bent
zomaar verdwenen
Zonder een bericht
nam jij de benen
Alsof je dood bent
en niet meer bestaat
Jouw geur vervlogen
mij hier achterlaat
Alsof je dood bent
mijn hart zo gekwetst
Jouw leegte opvullen
is al wat mij rest
Alsof ik dood ben
dat raakt me het meest
Het lijkt nu net………
of ik er nooit ben geweest…
Onverveerd ?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 Vrij lijkt onverveerd
van angsten te bevrijden,
hoop blijft ongedeerd.
Illustratie: ( Karma )
Paul Martens…
Jacaranda
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.392 ik droom
het blauw
van de
jacarandaboom
oogverblindend mooi
in zomertooi
zie ik het blauw
van de geurende bloemen
dan kan ik alleen
de jacarandaboom benoemen
ik zie de intense kleuren
bijna onnatuurlijk
zo het lijkt
figuurlijk
zo het blijkt
abstract
als nep, een onecht geheel
prachtige bloemen
en het zijn er veel
apocalyptisch…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
Luisteren ( 2)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
515 opmerkelijk gescharrel
rommelig en driftig ritselen
geschoffel en geschuif
het komt als onverwacht
maar ik mag het zo graag horen
het moddert dan nog even door
met stilte en opnieuw geluid
het lijkt gesnuffel, maar hij heeft
toch werkelijk zijn buit
mijn mooie zwarte vogel
het klinkt als door een herfstig bos
je stappen laten horen
najaarsmuziek…
Rond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloeipapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…