2506 resultaten.
Wintervooravond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Plaatselijke vaarten schijnen
beamend te klotsen tegen beschoeiing,
waar rottend riet door baggeraars
werd neergesmeten.
En komt de ruiter langs
de landweg aangereden:
Odin op Sleipnir,
stijgt af om zijn oor te leggen
aan de grens van lucht en aarde.
Daar valt bewijs te horen
van wat is geweest,
is en zijn zal.
Hij knikt.…
Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.554 Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep,
Diep uit tijdeloze afgrond van mijn Wezen
Naar 't golvend vlak van 't schijn-Ik is gerezen,
Maar 't zinkt naar de oorsprong, waar het heilig sliep,
Tot verre^herrinering het wakker riep
Naar schomm'lende balans van hoop en vrezen:
Dus vind ik 't, als 'k van 't leven ben genezen,
Dat wereldschijn…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 Ik zou je nog zo graag eens kriebelen in je nek
Tegen je aankruipen in het diepst van de nacht
Je mooie hand even in de mijne verbergen
De zon zal weer schijnen…als jij naar me lacht…
Samen apart
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
6.601 dalen
Nu samen in elkaar verdwalen
EEN mooi paar, TWEE mooie mensen
Samen EEN maar toch apart
Beginnen aan een nieuwe start
Met heel veel gelukkige wensen
Geniet van het leven, geniet van elkaar
Geniet van de liefde zo puur
Geniet elke dag, elk uur
Geniet van hem, geniet van haar
Dit geeft je energie en kracht
Het laat de zon in jullie schijnen…
Misanthropie
poëzie
4.3 met 24 stemmen
1.998 Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt
Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten;
Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten,
't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt,
Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt
Waarin u wevers van de dood verstrikten
Uit duistre nacht!…
Klink-dicht.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
4.174 k Misprijs niet dat men zich begeeft om vreemde talen
Te leren van jongs op met onverdroten pijn:
Maar hou ook zo veel niet van Grieks, Hebreeuws, Latijn,
Dat ik juist binnen haar al veel te nauwe palen
De onbepaalde geest, die vrijelijk wil dwalen
Door hemel, aarde, zee, en niet gebonden zijn,
Beperken willen zou, o neen dat heeft geen schijn…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Een schijn van goud doorspekt de wouden
en trekt nog nurkse luchten glad.
Het zonlicht sijpelt in de kieren,
hiaten, nissen van het land.
Het valt verblindend op rivieren
en zet het zinken dak in brand.
Een grauwe hond en een seniele.
Een hok hangt schots en scheef.…
Jij
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
5.155 Ondanks die blik in jouw ogen,
waarmee je schijn me bedriegt,
Blijf ik in je geloven,
wanneer je glashard tegen me liegt.
Ondanks die blik in jouw ogen
waarmee je mij ontwijkt
Blijf ik in je geloven,
wanneer je ‘n vreemde voor me lijkt.…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm
Het gras geeft een zoete walm
De duistere bergen, de rotsen hoog
In de lucht een mooie regenboog
De heldere kleuren heffen het donker op
De grote zon schijn…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 De schone schijn is overstemd.
Doornen scheuren hun tanden stuk op steen
schuren als betonnen zon rinkelt
op bepoederd ijs. Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.
Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als ik weer eens eindeloos verzonken zit
in mijn tunnel van verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee…
Alleen jij Suzy...
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.438 Zet je vingers in de mijne en zie hoe God het licht voor ons laat schijnen.
Samen, jij en ik, kunnen wij de wereld aan.
Samen, jij en ik, kan niemand ons in de weg staan.
Ik kan dit niet alleen, ik moet jou hebben in mijn heden
Ik kan dit niet alleen, ik heb je nodig voor het vergeten van mijn verleden.…
Verraderlijke kus
poëzie
3.9 met 18 stemmen
4.475 Wat vriendelijker schijn bij vijandelijker haat!
Wat bitterder gemoed bij zoeter liefdeteken!
Wat zedelozer hart bij zedelijker spreken!
Wat Christelijker groet bij duivelser verraad!
Wie zag ooit zo veel strijd in vredelijker staat?
Wie schandelijker hoon zachtmoediglijker wreken?
Wie schoner hemelzon door vuiler helnacht breken?…
Opvoeding
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.226 Verlangend om te voelen dat ik er zijn mocht
deed ik mijn best om te presteren
want ieder kind wil immers toch
zijn bestaansrecht niet negeren
Mijn gevoel mocht er niet zijn
geplaagd door vernedering, was ik radeloos,
maar voor de buitenwereld een schone schijn
inwendig gekrenkt, kwetsbaar en broos
Vragend om liefde en aandacht
zoekend…
Daar gaan we weer
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.032 Let op, de toekomst zal het leren
Hij zegt van sociale signatuur te zijn
Maar dat blijkt slechts valse schijn
Met links wil hij niet regeren.
Mag het ook niet van "zijn oom"
Maar het klaart wel de lucht
Nu hij niet ver valt van de boom
En blijkt toch een rotte vrucht.…
Sluit voor Begeerte uw graag gezicht
poëzie
3.7 met 11 stemmen
5.943 .-
De dingen zijn niet als zij schijnen:
De worm zit binnen lekker ooft,
En levend kleur bedekt venijnen.
Hij doolt zeer licht, die licht gelooft.…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Ik weeg de kansen,
sta te wachten,gelaten
in de vernis van de stad,
de schijn van lichtsporen
in de geschiedenis
getrokken lichten, in de
rimpeling der grachten.…
Retrospectief
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
656 zakken met speels gemak,
als noviteit wordt opgediend en naar gelang,
als verschraalde etensgeuren zijn weggemoffeld
onder het tapijt en het bloemetjes behang,
blijft de associatie van een retrospectief gevoel,
gebonden door ontnuchterende gedachten, dat
oude pantoffels nu toch echt versleten zijn,
ben als marionet gebonden aan schone schijn…
Voor mijn lieve kinderen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.109 Als het soms erg donker is zal zij er voor je schijnen,
al lukt dat niet altijd,want soms zal zij achter de wolken verdwijnen.
Oma zal voor ons altijd stralen,
en met haar lichtje de weg wijzen,
zodat wij niet verdwalen.
Soms is oma ook de speelse wind.
Ren met haar mee,
en speel met haar,
mijn lief kind.…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 Het licht ging schijnen dankzij jou, muziek kwam uit je ogen
‘alles komt goed’ waaide de wind, die jou was nagevlogen.
Dus vind maar wat er heel ver is, zoek zon en regenbogen.
Vlieg samen met de zwaluwen, van mei, naar mei, naar mij...…
verzuipen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 een hoog gebouw
de zon slaat hen gaande
het silhouet
in stilte beweeg je niet
de tranen zijn gevallen
o hand
vuil liefdesverdriet
ziet gij nooit
gevoelens zijn echt
gedichten dubbelzinnig uitgelegd
maar mischien wel te hoog gegrepen in de lucht
mischien is het simpel
de letters begrijpen
zoals het hart hard bloeden moet
sterren schijnen…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven
Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet,
De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,—
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 Tegen de heuvels, in de straten,
tot in de diepste verten zijn
de mensen samen in de late
verzadigde namiddag-schijn.
Hun vele kledingen versieren
't rustige landschap. - In het rond
zijn zij tezamen, en zij vieren
het feest van deze avondstond.…
Hittegolf
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
680 De warmte staat je goed, zomerse nattigheid
elke beweging van je is een provocatie van seks
bruinverbrande benen laten het blonde van je haartjes
doen schijnen als waren het markeringspunten
naar een dieper gelegen heerlijkheid ergens verstopt.…
Gestorven
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.540 Midden in smarten,
In haar nacht van pijnen,
In doodnachture liet zij voor mij schijnen
Haar liefde en haar berusting, wat mij 't meest
Kon steunen als zij ging - waar ik niet gaan mocht! - meest
Lichtend nàschijnen.
'k Wil enkel haar!
Gun mij toch deze stond
Van gans alleen zijn,
Gans met hàar te zamen!…
Schootsveld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.657 had gebaard
Zo werden woorden niets meer waard
dan lege hulzen voor geweren
karabijnen voor het aanzien
langs een dunne stippellijn
hier ging de nacht door in het klein
zoals de vreemdelingen gingen
als een houten harlekijn
gebogen - om zich te bedwingen
zachtjes dood - om elk woord
dat werd gestoken in chagrijn
en de meer dan schone schijn…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 kleur het boek van mettertijd
met parelmoer en sterrenkrijt
voor manen die haar nader staan
mijn koningin op beddensprei
Nog voor zij mijn gezicht verlaat
en langzaam buiten westen gaat
vertraagt vanachter rookgordijn
in koele nacht mijn wolkentrein
op sporen die er vonken slaan
als sterren naar beneden gaan
en vallen in haar laatste schijn…
Zoals een vroom man in een heidens land
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.094 met luiken en hij brandt
Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat
Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat
Met donk're bladen siddrende in zijn hand: -
Zó ga 'k door al het volk, op straat en plein,
Onwijsheid kwanslend, juist als hij en zij:
Sprekend met vreemden, die ik nauw versta:
Maar 's avonds lees ik in de gele schijn…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Heb wind gevraagd te waaien
over velden ruisend riet
zon te schijnen over zinderende aarde
met hier en daar spiegeling
water om te stromen tussen oevers
bekleed met weelderig struikgewas.…
Bij jou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
643 Niet meer in het mededogeloze daglicht, waar jouw woorden me kwetsen,
in een stralende zon die warm, koesterend zou moeten schijnen,
doch littekens veroorzaakt door koude stralen in mijn ziel te etsen.…