14988 resultaten.
Lege Schermer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 polder
van mij, van ons
van binnen
van buiten
kijkt me aan met haar glazige blik
leeg
Gisteren zat jij daar
Ik naast je
Je genoot sturend
Eergisteren zat ik daar sturend
Jij naast me
Je vulde mijn leven
mijn tijd
Ik koesterde me aan je warmte
Je lichaam tegen me aan
Ik vervulde je verlangen naar een toekomst
samen tijd
Verleden…
Nachtelijke smet
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 De nachtelijke smet op de droomwereld
heeft de illusie van schoonheid doen verbleken
en er is geen vorm van troost of dieper voelen
die de angst en leegte laat verdwijnen
misschien slechts de moed
om ondanks alles en verleden
toch door te gaan in heden
alleen en zonder vrienden
in ’t zoete duister van de droomschijn
achter luister van…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 kan ik alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen…
Michelle Martin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 .
----------------------------------------
In Namen, bij de zusters der Clarissen
Probeert Michelle, de ex van Marc Dutroux
- En daaromheen is uiteraard gedoe -
Een donkerzwart verleden uit te wissen.
Melissa, Eefje, Julia en An…..
Denk niet dat zoiets überhaupt nog kan.…
Territorium
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
569 Je dwaalt in een vierkant land
waar ratio en emotie oorlog voeren
zonder elkaar pijn te doen
af en toe
komt er een spreekwoord voorbij
toepasselijk in de tijd
maar verloren voor de eeuwigheid
van het alsmaar dieper innerlijk voelen
alsof het land geen bodem kent
beadem je verleden in de toekomst
haal je alles wat overbodig is weg
om…
Jong blijven
poëzie
1.0 met 1 stemmen
3.022 Die zijn verleden in zich draagt,
Blijft jong, al is hij welbedaagd,
En wekt der jonkheid geen mistrouwen.
Veel kan hij hopen, wie veel heugt;
Veel met zachtmoedig oog beschouwen;
't Herin'ren is een grote deugd.…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen verengt
achter sterven
Of schemerige baren pijn
Hoe dan ook, mijn zijn wordt
Vanuit een verleden…
Op de koffie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
996 Oude handen betasten
de randen van een rafelig kleed
doorweven met verleden.
Het kopje
leeggeschonken liefde
ademt nog de geurige lucht
van vroegere gesprekken.
De tijd
opzij geschoven in kleurrijke
verfrommelde tijdschriften
herhalen het herlezen.
Eens was de jeugd
eens was je jong
wat bleef was ouderdom.…
Heerlijkheid, O Mechelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 neen, mijn lichaam
niet bestand
en zwicht ik
onder maagdelijk en
omgeslagen kant
geklost
door eeuwen heen
laat mij je
lippen kussen
langs de Dijle
en sleep mij
dromend over ijle draden
van je lieflijk hart
dan pas wil ik meten
met verleden, heden
en vooruitzicht, vrij zijn
in geweten als ik verslingerd
en gelijk eendrachtig
vastgenageld…
mijn liefste jij bent ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.324 hoe kan ik nu blijven dichten
wanneer jouw hart bevroren
mijn stem ontneemt van woorden,
woorden die jou liefhebben
liefste ik spreek niet in het verleden want
onze liefde knarst door tijd en onraad, jij
mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel
in zwijgen is gehuld
hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft
nu ik als een verdwaalde…
Zwarte auto’s
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 De zwarte auto’s in het groene land
Ik zal het nooit vergeten
op mijn netvlies staat het gebrand
honderden mensen aan de kant
Een lichte trots vervult mijn hart
thuiskomen in een land van vrede
de realiteit is bikkelhard
geen toekomst meer, alleen verleden
Door herinneringen
voor altijd verbonden
‘t is balsem op een open wond
Zij gaan…
Het pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Voor mijn verleden hoef ik geen stap meer terug te zetten,
want dat pad is stuk.
Nare gevoelens zijn heen gegaan,
dat pad is gesloten.
Ik kan opgelucht adem halen en weer verder gaan.…
Mysterieus leeft poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Leven vormt een wonderweefsel
van heden, verleden en toekomst.
Geleerden bestuderen leven.
Zo leeft feitenkennis.
Nieuwsgierig.
Leven onbevangen ervaren.
Zoals geliefden beminnen.
Zoals kinderen spelen.
Zo leeft meditatie.
Aandachtig.
Leven onmogelijk verwoorden.
Temidden van pijn en onbegrip,
blijven zoeken naar gedichten.…
Licht geweven stof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 Dit is de plek waar
heden en verleden in elkaar
overlopen tot
een nieuwe dimensie.
Herinnering is
licht geweven stof.
We raken het aan en
alles komt in beweging.
Soldaten herbeleven
elke granaatinslag, elk
uur, elke dag, elk seizoen.
De oorlog van binnen kent geen
vredesonderhandelingen,
wapenstilstand.…
Flarden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 zie hier, de flarden van mijn droom:
in de voor een vrouw verboden boom
speelt de voor de liefde verloren zoon
met de schaduwen van zijn verleden.
pas op voor scherven van geluk!
wie ligt daar slap en levenloos
gebroken in zijn val?…
VREEMD....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 Je wilt
het vreemde
je eigen maken
Je doorkruist
een stad,de straten
stegen,een stadspoort
Een plattegrond
met wat over is
van verleden over blijft
Je gaat voort
geeft je ogen
...de kost
Opent kerkdeuren
-niet met een hand-
deuren van cafés
Waar bier klokt
en aan wijn
wordt genipt
Het verschil
lost
nimmer en niet op…
huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 nu staat hij bij het huis dat
prijsgegeven werd aan wind
striemende regenvlagen
en een op hol geslagen zon
niets anders dan de
drukkende stilte
het snerpen van cicaden
de trage vleugelslag van een roofvogel
het verweerde tafelblad
een atlas met kringen
krabbels en datums van
de voltooide verleden tijd
in deze uithoek van
het menselijk…
1 Mei, dag van.....de arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
609 Zondag, een prachtige dag
een zonovergoten dag,
een mooie dag
na een gloedvolle zalige nacht,
een pracht van een dag
beslommeringen van gisteren
zijn voltooid verleden tijd
vandaag is het zondag
"dag van de arbeid"
en ik doe weinig tot niks.…
Droom van werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Verzet tegen een onvoltooid verleden.
Weerzin tegen wat nog komt.
De lat die steeds maar hoger ligt.
Doelen die verdwijnen in de mist.
Wachten op verwachtingen.
Onvoltooide dromen.
Zie!
Een duif vliegt door de straat.
Luister!
Wind suist door de hoge bomen,
als muziek die dove oren streelt.…
Het fotografisch geheugen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Alle plaatjes uit het verleden
op een rij.
Een fotocamera uit hoofdzaak
bij machte legde eens vast van
wat niet met de werkelijkheid
streed in gedachte.
Een levensspectrum aan parate
kennis dat denkbaar dankt voor
wie wij zijn.
Levensbeelden in plaatjes gegoten.
Direct opvraagbaar bij het opengaan
van het hersengordijn.…
Kleuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.009 harten hebben deuren
Harten gaan open
Voor een ieder een stek
Voor een ieder een plek
Nederland
In vrijheid
Voor alle kleuren
Het vaderland is ons lief
Vechten
Voor de rechten
Maar wat als dat wat was
Verdwijnt
En op Nederland een nieuw licht schijnt
Voor alle kleuren
Voor alle geloven
De eenheid
Is daar
Voor een ieder die naar het verleden…
Ben Lacor is niet meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
962 Ik dacht Ben
Ben is niet meer
m'n verleden gaat verlijden, overlijden
ik voel dan ineens zo intens verdriet
tussen haakjes ik ben Jan Jacob Krediet
een relatie van Ben i.r.t. de Kamer van Koophandel
Ik dacht 'zen'
ook ik ga er een glas op heffen
op die eeuwige wijnvelden
toen voelde ik zoveel vreugde
tussen haakjes wij waren netwerkers…
De generaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 Zo gleed de generaal, in brons gegoten,
ter ere van een groots verleden, de jaren door.
Maar het zoet van de victorie verwaterde,
verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter
vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent
zijn daden dat steeds dieper werd.
Het woekert nu door de natie. Pijnlijk staat
hij daar, nog slechts gekend als ornament.…
Achterblijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
584 als ik laat in de avond
thuiskom, met in de verte
nog net het rood
van de ondergaande zon,
ruikt de tuin naar
vochtig gras en kruiden,
en voel ik verlangen
naar ’t verleden.
de klank van kinderstemmen,
zachte vogelgeluiden
van zwaluwen en grutto’s,
de jonge eenden die schuw langs
de rietkraag zwemmen.…
Voorbij twijfel en onzekerheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Niet op het verleden!…
Herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Er is zoveel verlangen
zoveel verleden.
Er zijn zoveel plekken, panden
polders, sloten, bomen.
Ze gingen in je landen.
Ze voeden nog je dromen.
Er zijn zoveel mensen
die je in de ogen zag.
Over al die grenzen
steeds weer een warme lach.
De kleuren, de reuk, de smaken
de prikkels van de zinnen
die je altijd raken.…
ik koester jouw geur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 samen koesterend
kan en zal ik jou niet vergeten
van je houden blijf ik altijd
elke dag voel ik jouw warmte
die ons ook weer samenbrengt
waar het tijdelijke eeuwig wordt
zal onze liefde zich hernieuwen
tot dat moment pluk ik de dagen
terugkijkend bij het vooruitzien
als het compost voor het leven
zoals de knoppen van de lente
mij het verleden…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Vandaag schijnt volop voorjaarszon
Jouw stoel hoeft niet naar beneden
Het is voltooit verleden
Dat zo niet anders kon
Iedere dag is vol muziek
Die slechts gedeeltelijk heelt
Omdat zij niet meer wordt gedeeld
Een mix van vreugde en tragiek
Dit is wat ik noteer
Opdat jij hier verschijnt
Beter weten doet te zeer
Beseffen dat je weer verdwijnt…
Mystieke pieten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 zij is niet onbekend met ons verleden…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…