5922 resultaten.
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.
Kippenvel met tranen.…
Monique
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
2.609 Je droeg een gele jurk
toen ik bij het afscheid
je natte gezicht
in mijn handen nam en kuste.…
herfstgevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
943 Er staat een boom in m'n straat
die langzaam haar blaadjes loslaat
maar heeft nog steeds
haar schitterende kleurentooi
in groen, geel en rood zo mooi
stilaan bekleedt ze de aarde
met een gemeleerd tapijt
iedere dag weer anders
de herfst
die gepaard gaat met
afscheid
en waterlanders…
Dichtbij en niet verder
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
838 Het afscheid is de klok die herinneringen wegtikt
en niets geeft.
Verlaten is de wakkere gedachte die je lege schaduw nog leger maakt.…
met het zicht op…
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
888 soms lijkt de dood
een schemering uit een verleden
iets bekends en goed van aard, misschien
een obstakel maar niet heus
het is een moment waar het lijden
stopt en zich lijkt te bekeren, te verheugen
op een wonder al lijkt het afscheid bijna
het tij te keren
het somber zijn, tranen aan het bed
de verdeling na het gebed…
Zoveel meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 er is geen
laatste eer
maar zoveel meer
kan geen afscheid nemen
omdat jij niet uit
mijn blikveld bent verdwenen
zie je ogen
hoor je stem
voel je handen raken
we ademen
samen nog de lucht
genieten stilte en de rust
ik ben niet echt alleen
wij delen wat
het leven ons te geven heeft…
nu al
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.539 is het tijd
als dreigend
het licht
in de avond schijnt
als in stilte
iedereen
zich verschuilt
ramen sluit
is het tijd
als in eeuwigheid
liefde verschijnt
nu
hier
voor altijd
is het tijd
als ik mij bevrijd
bliksem
het donker
verlicht
is het tijd
als ik afscheid neem
ons
liefde
de pijn ontneem
ach lief
tijd…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog bij problemen.…
Zielen zonder naam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 vleugels
vliegen af en aan
van zielen zonder naam
verdriet
ligt in het verschiet
van hen die achterblijven
vooral het
plotseling verscheiden
doet in afscheid lijden
hun vlucht
lijkt onbenoemd in
hergroeperen van de geesten
nog een keer het aardse gaan
of past de cirkel eindelijk
in het organische bestaan…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
De smaak van leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
662 het heeft
de smaak van
leven verloren
kon ons
niet meer bekoren
in het dagelijks gebruik
het deelde
jarenlang de ruimte
waarin wij leefden
voelde vertrouwd
maar werd zonder
gebruikt te worden oud
afscheid was een
laatste aai en dank voor
het uitstekend functioneren
in nieuw licht
gaan wij wat minder en
meer duurzamer proberen…
Liefdesgeheim
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 En nog steeds kreunt het geheim van de liefde
in de bitterzoete spelonken van mijn winnaarshart;
Een jongeling met weemoedige ogen
samen die momenten van opperste smart
en er was bliksem in de nacht
alsof de goden ons bezochten
in onze lustige ijver
de afgrond nabij
een afscheid zonder afscheidsbrieven
alleen het liefdesgeheim bleef bij…
Sharon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
527 geen afscheid...
dag!
kus...
een knipoog...
lach!…
middernachtskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
428 in jezelf gonst het van gedachten
bij elke naam die je vergeten bent en
ieders gezicht dat je ermee verwart
elke maan is een glazen bol in de nacht
de nagalm van diepte, de rek in reikwijdte
of de houdbaarheid van een moment
en je neemt afscheid van het kind
kort nadat de ochtend is neergedaald…
Scherven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ze zit bij de zee
met een tas
vol scherven
ze kent elke scherf
weet waarom
waardoor
ze pakt de scherven
legt ze naast zich neer
pakt ze weer op
een zwaai
ze gooit
ze smijt
een afscheid
van haar gebroken relatie
geheeld
gaat ze terug
naar zichzelf
naar wie ze werkelijk is…
Liever Alleen.
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.365 Ik ben het meer dan zat,
En heb het compleet gehad
Ik wil weg van al je leugens en bedrog
Het is tijd om te gaan, maar toch
Nu dat ik moet kiezen,
Al heb ik niets te verliezen,
Is het gevoel van echt voorbij
Me vreemd
En al kies ik nu voor mij
Ik weet
Dat ik nog steeds van je hou
Maar ik voel me zo eenzaam samen met jou
Al zegt mijn…
De tijd
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.283 Een race tegen de klok
verliezen we allemaal!…
Voor Jou
hartenkreet
2.4 met 21 stemmen
2.524 Bang je te verliezen, waar we nu ook staan.…
Houden van anders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.348 De golven van liefde
schudden wakker
ook die angsten
om te verliezen
wat je eigenlijk
zo dierbaar
is geworden.
Realiteit is kwetsbaar
en woorden gevangen
soms is horen
niet meer dan
goed luisteren
als je maar niet
hoort dat wat
je horen wil
want dat is kil.…
Waarom nou ik?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.359 Ik ben bang…
Bang om alles te verliezen
Niemand wil me meer...
En ik vraag me altijd weer af… Waarom nou ik?…
Angsthaas
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
2.652 Jij domme angsthaas
Verstrikt in leugens
Pure schijnveiligheid
Vol afstand en haat
Je verloochent jezelf
Lippen zijn verzegeld
Verliezen doe je niet
Zonder weer te winnen
Je zinnen vervormen
Mooie ware woorden
Verwarren en kwetsen
Wie is de mens in jou
Maak mij maar zwart
Klam je aan haar vast
Ik kleur de waarheid
Met tranen vol…
Oorlog in mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.554 Grote golven overspoelen
Geestelijk geloof
Het is oorlog in mijn hoofd
Door, en door, en door
Oorverdovend rot gehoor
Zwermen stemmen zweven
Ruziënd, roekeloos, radeloos
Dolend door mijn hoofd
Stemmen sissen 's avonds laat
Je gaat verliezen, veel te vaak
Schaterende, schorre schreeuwen
Beslissen stilletjes 's nachts
Smachtend naar verwachte…
Wachten op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.084 In de stilte van verstopte spiegels of
het lawaai van
scheurende maskers
en
leugens die gestolen willen worden
door fluisterende stemmen die elkaar beloven dat ze elkaar alles gunnen
en samen hun gedachten verliezen of weggeven
aan kleine illusies
en
het geluk
dat met littekens
geen eenzame
dromen
meer belooft.…
Zonder gedachten
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.200 Dankbaar zocht hij de stilte die hij niet kon verliezen.
Waar hij wachtte werd de stilte een metgezel en
keek hij naar de mensen die hun stemmen volgden
Ze zagen hem maar gunden hem alleen een oude schaduw op een bank waar wachten geen belofte was.…
De juiste woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
668 mijn gevoel beschrijven
blijven gevangen in de pen
ben niet in staat te zeggen wat ik wil
stil en ver weg blijven ze vandaag
traag worstel ik door de zinnen
winnen zal ik deze strijd
tijd verstrijkt minuten en uren
duren langer dan verwacht
gedacht de gedachtes te vatten op papier
hier en nu het wil niet meer
keer op keer lijk ik te verliezen…
On eerlijk
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.343 `t is
zo on eerlijk
krijgt het
niemand vraagt erom
`t overkomt je
dan
vechten
vechten om te overleven
red het
of niet
een loterij
winnen verliezen
een nieuw begin
het einde
twee wegen
welke te gaan
mag niet kiezen
gaat
welke
kom je later achter
overwonnen
of overleden
dat is
KANKER…
de spiegel liegt niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
806 met het verstrijken
van de tijd
moeten wij de tol betalen
langzaam raak je alles kwijt
eerst de tanden en de kiezen
daarna ga je haar verliezen
vroeger was het nog zo mooi
keurig netjes in een plooi
een oude hond ruikt uit z'n bek
is derhalve niet in trek
er zijn immers jonge zat
nee jij hebt je tijd gehad…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…