3546 resultaten.
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.
De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel.
Het is een keerpunt.…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.
Ook rotsen van Gibraltar
torsen hun luimen door de eeuwen
met een schuimbedekte wereld
waar de storm nog immer waait.…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 wie groot wil zijn
moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het…
Dansen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Ze danst en lacht in de nacht
ik hoor haar vrolijke gezang met
als koor het geluid van de krekels.
Het voelt als een blij herkennen
want ik voel en weet dat kind
was ik lange tijd geleden.
Het is als een mooie droom
die als een schaduw in het licht
van de tijd hier naast me staat.…
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever doet zij de
gordijnen dicht,
een vlucht naar
de veilige stilte
binnen het buiten
van angstig vergeten
waar stemmen roepen,
blikken doden
en vingers wijzen
naar bomen
die krijsen...…
Seizoenen
gedicht
3.1 met 15 stemmen
9.533 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
want wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten draai ik me
nog één keer om
Je handen wuiven
Je mond lacht stom
Een blik van herkenning
zonder geluid…
Wonder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.375 Vaak in mijne mijmerij
Waart gij onverwacht in mij,
'k Zong mijn lied naar uw geluid,
Zó, een jongen op zijn fluit
Blaast in vredige avondstonde
Droom'rig wijsje zelf gevonden
En van 't wonder in zijn lied
Fluit hij, maar hij weet het niet.…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad
sluimerend in het prilste van de dag
ze slaat ademloos gade
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden
die tot neigen dwingen
ook tot zwijgen
daar ze, voorlopig
geen geluid…
Voor Adeleyd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
808 Was jarenlang
gevierendeeld
kreeg alle vieren
toebedeeld
Maar als gevierde schrijfster
bleek ik toch nog een blijf ster
ik vierde wat ik vieren kon
liet alle teugels vieren
en lachte ieder vierkant uit
in vierkwartsmaat
met veel geluid
Dus als je vieren gooien wilt
dan zijn je vieren
niet verspild
als je ze bot wil vieren
ik bleef…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil geluid.…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 jouw roedel maakt de oorsprong
in delen van mijn gelaat zichtbaar, de intrede
van herfst verlaat zich op mijn angst en breekt
de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 De wereld scheen vol lichtere geluiden
En een soldaat sliep op zijn overjas
Hij droomde lachend dat het vrede was
Omdat er in zijn droom een klok ging luiden.
Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tussen de warme kruiden
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.…
Het spook
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.825 '
De mensen die daar sliepen werden wakker van 't geluid.
Ze lagen bevend in hun bed en durfden er niet uit,
behalve een klein meisje dat is opgestaan en toen
de gang op ging om voor het spook een lampje aan te doen.
--------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn bijzonder.…
mijn vriend,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen
hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen door een traan
opgetild door de wind om daar te laten
ritselend bladerdek stadion van geluid…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Als schrijvers geluid in
een listig avontuur niet
wordt gedoogd in zijn
onuitgesproken ongeduld
of een onbekende bron,
ween dan als zijn heldere
stem in de vroege morgen
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
blijft zingen van een tijd
die hem zo dierbaar was.…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.
- op een kruispunt staat ze stil -
Uren zijn te klein voor woorden
en lossen op in een lege ruimte.
- ze prevelt een gebed -
De blinden rennen om de trein te halen.
De doven schreeuwen langs elkaar heen.
- de hemel zwijgt -…
geluk heeft zoveel gezichten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
638 de nacht was donker op een enkele ster na die
leken te knipogen…een nacht, zwoel en vol leven
hand in hand lieten ze de geluiden tot zich
doordringen…zittend aan de markt
van geluk zou ze luidkeels willen zingen
maar ze besefte dat geluk in stilte meer indruk
op haar innerlijk maakte
deze nacht zouden ze niet snel vergeten en ze
wist dat…
Maar je ogen spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 zag je schrik
toen ik je raakte
mijn vinger in de jouwe haakte
een licht verweer
en toen niet meer
maar je ogen spraken
in luchtigheid
zijn we gaan lopen
herinneringen kwamen boven
de angst voor het geluid
het kraken van de trap
zond die signalen voor zich uit
de klink deed open
waar je gedachten sloten
wachtend op wat moest…
Massief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Loom land onder het strakke weefsel
dat alleen het diepste hemelblauw bieden kan
over de perkamenten huid
kruipt het geluid van rondtrekkende stammen
door wind en water
in de gelaagde aarde geëtst
de leegte is massief en hardnekkig
nodigt iedereen binnen
maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht
voor de symfonie van exotische marktpleinen…
Seizoenen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.626 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
wat wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks valt…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 De straten hebben namen
van mensen en betekenis
en anderen anoniem
zijn zonder stem geboren
de pleinen staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig…
Snurken en slaap gebrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 Wanneer HIJ ziek is en de huisarts vrij,
als HIJ hoest en ook snurkt
ben ik absoluut niet blij,
want een oorverdovend geluid brengt hij voort,
eigenlijk zoals het NIET hoort!
Maar HIJ is ziek, ik ben gesloopt,
vanwege het gebrek aan slaap
morgen is de hoop; dat ik de huisarts te pakken krijg,
want:
Hij is ziek en ik wil SLAPEN!…
Mijn dromen bij de hand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 keuze is aan mij
maar ik wik en weeg
kan niet tot daden komen
consequenties vormen onderstromen
die mij voeren naar de werkelijkheid
ik wil drukte en geen rust
toch voel ik mij volledig uitgeblust
in een beginnende burned out
aan een gloeiend hete kust
heb de deuren dichtgedaan
alle airco’s aan en in de stilte
van dat monotoon geluid…
Met een kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 het is jouw warmte
die ik voel als je straalt
ver van mij vandaan
een koesterende wind
die lief tegen mij spint
in een langzaam passeren
jij bent de zon
schijnend in een scherm
vol kleurige contrasten
zie anderen bewegen
maar jouw gezicht
begint meteen te spreken
waar het geluid
nog hapert lacht al
je innemende mond
formuleert…