2623 resultaten.
Als een zang
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.449 Ik ga door de dagen, maar overal
Is haar ruimte en vreemd ruisende golvenval,
Zij roept me als gebod
Van mijn eigen lot
Uit de stemmen der liefde, de zee.
Zij wenkt me uit de blikken die liefde ontsloot,
De blikken van vreugde en lachende dood...…
Portret van een vogel
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
469 Dat ze op eenzame hoogte de koers blijft volgen
met een bestaan waarin zij gezelschap krijgt van bruisende
kruisende en ruisende vogels terwijl dagen en nachten voorbijscheren
Bovendien leidt ze een eigen leven vol overgave en strijd; ver weg van alle drukte.…
Leven als een vogel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 Dat ze op eenzame hoogte de koers blijft volgen
met een bestaan waarin zij gezelschap krijgt van bruisende
kruisende en ruisende vogels terwijl dagen en nachten voorbijscheren
Bovendien leidt ze een eigen leven vol overgave en strijd; ver weg van alle drukte.…
Alles voor het reisijs
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
546 of met een spider
geen game met een crawler
die nergens toe leidt
geen reis om de wereld
in tachtig minuten
per dag op een vlot in
de pool van een cruiseschip
op drift naar de kust van
zuid-amerika
waar het vuurland van tierra
del fuego in duivelse krochten
en diepblauwe troggen
sint pancreas gorgias
andreas kruist
en ruisend…
Behalve
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 in mijn bed,
niet echt,
maar in mijn trieste wanhoopshoofd
Behalve dat de dag sterft bij nacht
met de maan
of zonder
maan
met sterren
of zonder
Behalve dan,
lopen wij het strand op
in de nacht vol sterren
horen wij de golven
hier in mijn bed,
midden in de donkere nacht
zonder maan
Niet bij me
niet écht
maar hier
in dat ruisende…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
de zwarte tovenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 voor blad zwijgend.…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 sterke stam
geeft stevigheid
de kracht te staan
in weer en wind
te groeien
met al m’n takken
naar de hemel te reiken
naar het licht
van zon, maan, sterren;
Ik schenk leven
in mijn bladerdek
en in mijn stam
nestelen vogels
talloze insecten
vinden er voedsel
en bescherming
mijn zaden en vruchten
voeden velerlei dieren
mijn gevallen blad…
tekening
gedicht
3.0 met 36 stemmen
14.356 bomen
zoals kinderen het onvermoeibaar
tekenen: een raam, een deur, een leien dak
en achter het raam een familie en laten we
vooral de schoorsteen niet vergeten
waar rook komt uitgekringeld
op de lege plekken komen bergen
hier en daar een vogel
en sneeuw misschien waardoor
het binnen warmer wordt
we zijn niet gauw tevreden
op een nieuw blad…
Waterwildernis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 De kalme kleuren van december,
een heldergroen en bruinig blad,
rusten in stilte en getemperd
op helder water, spiegelglad.
Het Spaanse riet met hoge pluimen
staat roerloos langs de waterkant
en aan de monding blinkt het ruime:
een zee die op de duinen strandt.…
Blokkendoos
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.589 Ik heb blokken genoeg,
mooi gekleurde, mooi gevlekte,
en wanneer ik er de tijd maar eens voor had,
dan was de aarde een appel
zonder rotte plekken
met aan ‘t steeltje een onbespoten blad.
Wees voorzichtig als je binnenkomt,
gooi niet met de deuren,
pak een stoel en sluit aan in de kring.…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…
Boom, roos, vis
gedicht
3.8 met 28 stemmen
14.614 Boom, schreef ik,
boom, boom, boom
- op ieder blad
een boom.
Het stond zó vol
met bomen,
dat ik dacht:
dit is een boek
over een bos.
Ik leerde roos:
de r en weer
die oo en dan
de s van Sjoerd.
En ik kocht
nóg een schrift
en ik schreef
wéér een boek.…
Ik wist dat je er was
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.080 zijn
Ik wist dat je er was
Een rimpel in het water
Ik kon je horen toen je zachtjes tegen de kant aanstreek
Maar toen ik mijn oren spitste
Leek je niet te bestaan
Ik wist dat je er was
Een wolk die voor de zon wegschoof
Ik kon je voelen op mijn haren
Maar toen ik omhoog keek
Leek er niets gebeurd te zijn
Ik wist dat je er was
Een blad…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 één daar
de bloemen wekt hij uit hun slaap
wrijft zachtjes over hun neuzen
met de gouden vingers van zijn zon
het water schenkt hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf
de vogels schikt hij op de achtergrond
en krabt de winter uit hun kelen
het gezang drijft door het landschap
en een blad…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
Zilveren-zacht, de half-ontloken maan
Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
Wier bleke bladen aan de kim vergaan, -
Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht,
Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, -
Dán, met een zachte glimlach en een zucht,
Voor mijn verwonderde…
Toekomst
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.630 Kassandra veegt het stenig pad
het losse eikenloof tot hoop
rust even uit en kijkt naar
de afdrukken op vlakke steen
verzamelt dan het blad handenvol
in een lichte blauwe vuilniszak.
Kassandra rekt geeuwend haar rug
koestert haar geheven gezicht
in het eerste zachte zonnelicht
en denkt zichzelf eeuwen terug.…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Neen, 't is een maaier: klankloos scheert zijn zeis
De horizon; en plots'ling zilvergrijs
Vliegt langs de ketting uit golvende schalmen:
Hij, boven de aardewelving, machtig, zwaait
Zijn cirk'lend blad - 't is of het suist - en maait
De spokig vallende oogst van bliksemhalmen.…
Koor van ongehoorde waaibomen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
903 Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan. En onder sommige
van ons is daar naar
geluisterd en diep
in gedachten gestaan.…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 .*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood
Die waren 's morgens ziek of dood.…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 regels wandelen mijn gedachten
te vaak stokt deze trage gang
daar was het duister en wat was ik toch bang
lees niets van schoonheid of een blij verwachten
Ik zie dat mijn vingers
de dans weer ontdekken
langs lijnen van nu
op het wit van de lach
op het toneel zonder grenzen
nu het weer kan, nu het nog mag
fris ritselt het nieuw geboren blad…
Alleen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.352 ik zit aan het water
en kijk naar de mensen
die met hun boot bezig zijn
een hond blaft, auto's tuteren
ik vergelijk mezelf
met het dore blad
dat van de kastanjeboom valt
de wankele stengel
aan de kant van het water
alleen
meer blaadjes vallen in het water,
het water
alles wordt er in weergegeven
zoals ik het zie
verbogen en grauw…
Supermarktstress
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.125 zichtbaar is tussen de taarten en pizza’s
levende koeienogen starend Blue Band
en halfvolle melk promoten supergalante
personeelsleden een bebloed slagersmes
dat naar mij wijst verwijderen gestrest
rijd ik een vrouw met kind aan categorie
als blikken konden doden uit elke porie
zwetend gooi ik een fout blik in de wagen
de duurste jam een blad…
Boom
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
7.333 Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken,
een lentelach en een traan op de grond,
woorden van haat uit een bijtende mond,
gestorven vriendschap heb ik gedronken.
In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam
tussen talloos veel stammen in eendere grond
graaiend met grillige takken in ledige lucht.…
Die lach
poëzie
3.7 met 33 stemmen
4.076 Zoals wanneer opeens de zonneschijn
Door 't zwart der brede wolken heen komt breken,
En schittert in de tranen, die er leken
Van blad en bloem, als vloeiend kristallijn,
Zó, dat het wenen lachen schijnt te zijn:
Zo is, wat mij ontstemt, opeens geweken,
Mathilde!…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Dan kleedt de storm
haar gretig uit;
Ze laat het blad slechts
langzaam vallen,
ze koestert nog het bladerbed
om dan grillig
verlaten door de herfst
de witte winter toe te vallen.…
Werkelijkheid
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.351 Zodra ik er mij op beriep, vielen de letters
als zand van de bladen. De spiegel keek wit
van schrik naar de kamer, die barstte,
scherven van een onleesbaar gedicht.
Zo geschiedde in alle kamers waarin ik
was opgesloten, in theorie. Elke deur
vastgezogen door niets, het luchtledige.…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg om hen te lijmen tot één blad…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij voort,
Grijpt bij de keel me en steelt mijn levensmoed.…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 Er heerst een doodse stilte
bloemen pronken op de graven
stilletjes vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze…