25015 resultaten.
Ga , maar niet te ver
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.883 vergeten
hoeveel ik van je hou
als ik droom over jou
spelend in het gras
kan ik alleen maar denken
ik wou dat jij nog bij mij was
als ik verder probeer te gaan
voorbij al mijn verdriet
word ik toch herinnerd
aan dat je mij verliet
als ik denk, ga nu maar
mijn kleine lieve ster
ga nu maar, mijn vlindertje
maar alsjeblieft, niet te ver…
(Ver)Licht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
513 het uitzichtloze is nu dragelijker
daar er licht schijnt aan het eind
van de tunnel
heel even verstoorden pennenlikkers
de balans door mij
te beproeven
middels een koekje van eigen deeg
en omarmd door engelen
vervolg ik mijn pad met lichte tred…
Vers Gehackt
snelsonnet
3.6 met 18 stemmen
1.010 Salam aleikum! Tsja, u dacht wellicht,
Dat al die verzen die u hier kan lezen
Van Coenraedt of van wie ze mogen wezen,
Ook echt door deze mensen zijn gedicht.
Nou nee, mooi niet! Ik weet daar alles van.
De groeten, van een dichter uit Iran.…
vers 2012
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
746 dag met een gedicht
te scoren moet je flink opzien baren
de boel als het even kan shockeren
en het liefst met grof geweld
dus wie naam wil maken in de hedendaagse
vaderlandse poëzie weet wat
er van hem/haar verwacht wordt
doch als ik je mag raden kies voor
een spraakmakend pseudoniem uit piëteit
voor de dichter die destijds
zijn tijd ver…
Zeeuws vers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
678 de storm geluwd
wrakhout rest
puinruimers
maken overuren
een milde bries
het land moet droog
de zee had
weer eens kuren…
Een brug te ver*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
4.546 In kilometers stel ik de afstand
op vijftig om verzonken te verzeilen
naar beelden die zich schierlijk opwaarts ijlen
uit spiegelingen aan de waterkant.
Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen
van overspanning, die oevers verwant
doen zijn aan vlakken van een diamant,
glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen.
Een bliksemschicht onttrekt…
Verse krassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 verse krassen
getuigen van
een liefhebber
een waaghals
hoe de kou
ook snijdt
kleurt het
wangen rood
zichtbaar ademt
de kracht
van dit
jonge leven
de vrijheid tegemoet…
De Krijgsman uit Veere
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
844 Een krijgsman uit het Zeeuwse Veere
Had zich getraind in schuins marcheren
Gelegerd in de stad Maastricht
Verleidde hij daar menig wicht
Tot excercitie zonder kleren…
hoe ver is dichtbij
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
669 hoe ver woont
de mens in buren
ook al voelt men
bij het passeren
elkaars huid schuren
de afstand
wordt groter
als woorden interen
en ogen slechts inblikken
raak mij niet meer
ook in mij
roept een stem
om in te schikken…
Per vers
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
732 En ik zie nu al voor me hoe dat gaat,
Louis komt binnenkort met een verklaring:
“Vanwege mijn verleden met de pers
Doe ik mijn nabeschouwing straks per vers.”…
Een rug te ver
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
840 Nu de crisis de kaasschaaf laat snoeien
Sleept het jeugdsentiment ons graag mee
We verliezen ons in Roosvicee,
Hak-producten en Melkunie-koeien
Rug van Rutte of kwartje van Kok
Met beloftes doen blijft het een gok…
Ver vooruit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 dromen draaien
door de mallemolen
van mijn geest
zij kleuren echt
lijken op
wat is geweest
een enkeling kijkt
ver vooruit in beelden
die nog niet bestaan
ik laat ze gaan
of haal ze in
angstig in een kring
waaruit ik
enkel kan ontsnappen
als ik zwetend wakker word
door de gil
die ik hoor net voordat
ik zal worden vermoord…
Ver mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 jouw vaagheid betekent niet
dat je ondoordringbaar bent
zolang je met gepaste tred
de paden bewandelt geeft zij
zich langzaam bloot…
Ver mist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 jouw vaagheid betekent niet
dat je ondoordringbaar bent
zolang je met gepaste tred
de paden bewandelt geeft zij
zich langzaam bloot…
Dit is een vers over een plant
snelsonnet
2.0 met 3 stemmen
801 Voor cocaïne heb je stoere namen
Als crystal, brick en bump of weasel dust
Maar als je nu enorm graag knoflook lust
Dan moet je je heel creatief bekwamen
Verkoop je dan je smokkelwaar nog wel
Met ‘m’n truck zit mudjevol met China smell’?…
maarts vers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 de zon betast
de schrale grond
het voorjaar komt
met rasse schreden
en geeft gehoor
aan de gebeden...
ik zie de knoppen
aan de bomen
en wil slechts
over warmte dromen die
wonderen verrichten zal…
Het pluisje veer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 het danste
hipte nipte
van het koele vocht
vloog
dubbel draaiend
kraaiend door de bocht
omhoog
in steile klim
buitelend als zwarte schim
het pluisje veer
is weer geland
en hipt en danst…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 in haar afstand ervaar ik geen integriteit,
vertrouwen en geloof. ergens onderweg is
de vriendschap gestorven.
in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust
verwaarloost ze me. gerommel in de marge is
investeren in frustraties en stress.
in dit eindeloos coma regeert de utopie. de
verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar.
de afstand…
(Ver)lossen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
778 Ik draag mijn tranen
tot aan de vloedlijn
laat ze daar de vrije loop
geef ze terug aan deze wereld
sindsdien koester ik weer hoop
Ik voel hoe water
mijn voeten streelt
mijn gedachten overspoelen
doch rolt eindeloosheid af en aan
het vuur is aangewakkerd, (dat is wat ze bedoelen)…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…
Verse kansen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 Waar de wolken jagen
verdwijnt de laatste zon
in het natte avondrood
terwijl je zelf trager gaat
lijkt de tijd al maar sneller
onderweg naar de dood
maar tussen gister en morgen
zit wel altijd nog vandaag
als een hoopvol kleinood
want gelukkig is elke dag
toch weer een nieuwe start
die verse kansen ontbloot…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 De berk treurt naast de wilg
beroofd van hun laatste bladeren
die langzaam liggen te vergaan
tot humus voor het nieuwe jaar
dat teert op oude resten
Maar het gloren van het begin
van wellicht een nieuwe lente
ligt nog ver in het verschiet
terwijl de ene bijna-dode
voorrang vraagt boven de andere
Niemand zei dat het makkelijk was
maar…
Vers uit de moestuin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 wat moet ik toch
met die pastinaak?
de wereld staat bol
van recepten
ik zoek me suf
in volkstuintjes, op lapjes grond
waar vergeten groenten
tot wasdom komen
in een verloren hoekje
vind ik wat onmisbaar is
voor een voedzaam soepje
mijn vingers jeuken…
Ver mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
576 door leegte omarmd
strompelend door een bos
dat geen pad lijkt te hebben
voelt het tapijt hoogpolig
waaronder geheimen schuilgaan
veert 't mos zachtjes terug
paddenstoelen klimmen op
tegen bomen, en verhalen
over wat komen gaat
ijverig zoekend naar licht
verdicht het eerder
dan dat bevrijding nabij is…
Lichtjaren ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Jouw onrustig
Hart klopt in
Mij, ik ruik
Je dunne zweet,
Mens die mij
Gebaard heeft
En miljoenen
Lichtjaren ver
Bij mij
Vandaan is…
ver reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 roerloos gewacht
op het vroege licht
wie stil ligt
reist ver
over ongekende grenzen
valt niet samen
met het lijf
soms wordt een
droom gesmeed en
de andere verbrijzeld…
Van heel ver...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Van heel ver komt al iets van vreugde,
bijna nog of het eigenlijk niet mag,
want ach, mijn lieve jongste broer ging henen
en liet ons zoveel droefheid na,zo’n pijn.
We treuren om dit scheiden, veel meer nog
dan we ooit maar dachten dat dit kon bestaan.…
Handel in veren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Zoekend naar een
zeldzaam ras,
door bloedzuigers gekweld,
uitputting trotserend,
ver van je geliefden,
door jezelf gedreven
blijkt hetgeen je zocht
te worden opgemerkt
tussen de bessenstruiken
van je eigen huis
door wie je liefhad,
achterliet.
Zo dreef je haar
in armen van de ander
en zo verloor je
wat je had.…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Ze zijn nu allen in dit vers gekomen.…