5115 resultaten.
Meisje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.551 als je pas veertien wordt
gaat tijd niet vlug genoeg
je wil in zeven haasten
naar grote mensenland
't is nog een beetje vroeg
geniet maar van je jong zijn
van spelen en van sport
giechel, stotter, bloos
je mag nog even kind zijn
voor je volwassen wordt
blijf nog even meisje
spring maar in je touw
't duurt nog maar een poos
de tijd…
Ik lief je
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 lief je in de morgen
lief je tot midden in de nacht
(on)geduldig wachtend tot dageraad
tot bij het ontwaken, jij tegen mij lacht
ontmoeten wij elkaar in zonnestralen
als 't regent op ons gezicht
middels de wind strelend door onze haren
in het vroege ochtendlicht
lief je mij in het ochtendgloren
lief je mij tot de maan en terug
genietend…
Speelsheid in ons
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 De rode wijn uit jouw mond proeven
het verborgen, voortdurend bewegen
onder jouw zijden, slaperig hemd
Een vroege ochtendwandeling, wakker maken
de zon van ons komt stralend tegemoet
dan hete chocolademelk met rum
Ik hou van een lang voorspel in lagen
lekker strelen, likken, kussen en plagen
waarbij onze naaktheid vanzelf bloter wordt…
vuile was
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
657 In de vroege ochtend mist
vindt ze niet terug
hetgeen haar hart zo mist.
Bij het kleuren van haar ogen
tekent de spiegel
alle jaren zonder kleur.
In de mand vol vuile was
kreukt haar hart
bij de herinnering aan wat ooit was.…
HYMNE....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
665 Elfstedenzucht of koorts
geen vorst
meer
aan de grond
Laat lente
schuchter noch
verlegen zijn
geen toontje
lager zingen
hoogste tijd
voor het koor
van vroege vogels
Boom en twijg
heg en bos
behuisd
bewoond.…
DROMEN VANGEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 kleintje
Droom maar zacht
Wees niet bang
Hier in het donker
Vannacht hou ik voor jou de wacht
Laat je dromen tot je komen
Laat je wereld zachter zijn
Beleef het mooie
Warm en teder
Zonder angsten
Zonder pijn
Ga maar slapen kleintje
Ga maar slapen
Droom maar zacht
Dat is genoeg
Pieker niet
Van wat gaat komen
Daarvoor is het nog te vroeg…
Werd de ogen geopend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 maar het kind in mij
werd de ogen geopend
het kraaide en
graaide naar het
onverwachte plezier
speelde met licht
van de zon en kleuren
uit het scheppingsgebeuren
ik bleef stil door de schat
die tweedeling bracht
besefte op tijd mijn ongelijk
voelde me rijk
met de uitgelatenheid
van het kind in mezelf
proefde geluk
in de vroege…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
sterren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 een kind tekent
een poppetje
is ergens een
soort schrift
zo denken we
ook over vroegere
schriften
het begon met
uitbeelden
van een vogel
dus de vroege mens
had iets kinderlijks
zogenaamd
want vergis je niet
men voer al op de sterren
hoe intelligent moet je zijn
om regelmaat te zien in wat hemellichtjes
zou ik dat moeten…
De film van Ome Willem en Teun
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 De creaties die ze droeg
maakte dat je om meer Teuntje vroeg.
En nou is ze er niet meer,
het kleine handje van weleer,
zal niet meer verschijnen
in de grote knuisten van....
...Dag Jennifer...…
Voor een lief klein menneke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 lief klein menneke
rust nu maar zacht
in de armen van engelen
waar de zon altijd lacht
lief klein menneke
jouw halte kwam veel te vroeg
want van die lieve pretogen
kregen wij immers nooit genoeg
lief klein menneke
de dag des afscheid is gekomen
alleen nu zullen wij ons nog
ontmoeten in onzeren dromen…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
Goed volk hier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 zij wisten de
deur op een kier
maar het goed volk hier
had in geen jaren geklonken
het werd te vroeg donker
gestommel beneden
gekraak van de trap
de deurknop bewoog
maar gaf geen entree
aan wie er ook was
verschrikt in stilte
keken zij elkaar aan
onbeweeglijk lieten zij
de minuten gaan in
hun angstig verblijven
de gast was verdwenen…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
Maaiveld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
923 vragen wagen zich:
waarom vroege vogels zo mooi zingen
als ze ’s avonds
toch door de kat worden gepakt?
waarom in talloze liedjes
ik wil je, ik heb je, ik ben je weer kwijt?
en wat doe je tegen spijt?
is dichterlijke vrijheid blijheid?
ik ben gek op vragen
al vrees ik vaak het antwoord.…
Het product
gedicht
1.2 met 15 stemmen
17.497 Pluk niet de vroege vrucht,
pluk niet de vrucht die nog zwelt, pluk
de dag die onder baat en last niet bukt.
Dat is het bijproduct. Het is de coupon
van winst op het verlies, van lik op stuk.
Papier is geduldig.…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Herinnering
In het leven heb ik veel te vroeg
prachtige mensen moeten verliezen.
Vaak denk ik hoe mooi het was met
ze.
Stil en oprecht, laat ik hen in mijn
gedachte voorbij komen.
Het leven, vaak zo mooi,
maar soms heerst er verdriet.
Één ding is zeker, deze mensen,
hebben een plekje
in je hart veroverd.…
het einde der dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het einde der dagen
kwam geheel onverwacht
geen tijd meer voor vragen
want opeens viel de nacht
alle dromen vervlogen
en de hoop werd gesmoord
naar de afgrond gezogen
het geklaag niet gehoord
want in tijden van nood
verliest alles zijn waarde
en het licht van de dood
verkleurt hemel en aarde
in die bittere kilte
vroeg ik luidkeels…
Genoeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
997 In wezen al
afgesneden zijn
zwevend tussen
droom en daad
Het heft in eigen
hand
nu ze hierin
was beland
en wie
erom vroeg
kreeg te horen
"genoeg is genoeg"…
Morgen krieken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 tussen
de bomenrij
geen vrolijk
aangezicht maar
hoe het
ook zij
hoor toch
een behoorlijk
aantal zangvogeltjes
schattig ogend
wie van
hen zingt
het mooiste
lied
volg met
de ogen
de kraaien
duiven/meeuwen/
zwanen vergeet
hen niet
straks heel
apart kraait
de haan
vanuit de
kinderboederij
toch een
prettig feestelijke
vroege…
Geitenhart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 wilde
geit die droomde van het paradijs
dus besloot hij erheen te gaan
en het was groter dan gedacht
Hij keek wekenlang uit
naar de allermooiste plek
om te gaan wonen, tot hij op een dag
de grens naderde, een muur
van bergen, en hun gewicht vulde
zijn benen, hij kon niet verder
en bleef waar hij was
zonder antwoord
wanneer zijn zoon vroeg…
Verward
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 droom, sprookjesachtig
echt voor hem
toen hij binnenkwam en mij zag
liggen op het bed
zonder dat ik wakker werd
Misschien
heeft hij eerst een tijdlang gekeken
tot het ineens vanzelf ging
en gauw gebeurd was
ik schreeuwde
en hij verward vluchtte
Misschien
had hij voldaan willen blijven
genieten van mijn schone slaap
Een stem vroeg…
Zonsopgang
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
522 hoor reeds de vroege vogels zingen
en hier en daar een haan die kraait,
een boer die vlot zijn akkers maait,
ja, niemand kan zich nog bedwingen.
geen vuiltje aan de grijze lucht
enkel maar wat stapelwolken,
die groeperen gelijk nomadenvolkeren
doch, ze slaan weldra op de vlucht.…
vertakkingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap
waarmee de boom zijn lucht
ontneemt, doorzichtig van aard
waarvan al sprake was bij naderend vertrek
gezien de verte van de akker als boegbeeld
van een horizon
nadat een voornemen in vroegte en
het late uur
zodra wij verstommen
in taal verzinken, het herhalen verzaken
ieder zijns weegs
en…
LAIS CCXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog,
maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog.
Gevangen nog in flarden van een hels betoog,
beleeft het kalmte in ’t tempeestenoog.
’t Wordt een pijl, met strak de blik omhoog.…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Nu kust, ontwaakt uit duister
vroege ochtend de tere zon
die moeder aarde
nevelige sluier spon.
Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugde dans.
Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
Tegendraads touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 zacht schoven
zij aan bij
jouw tafel om
maar dicht
bij je te zijn
jij die altijd
hun pijn wist en
verlichtend deelde
je vingers
trommelden een
liefdevol ritme
dat vroeg om
mee te doen
waarbij je moest
kiezen samen in
volgen of het
tegendraads touche
ogen keken vingers
voelden de maat
een echt neuriën
maakte hen paraat…
geruisloos
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
495 het binnenbloed kruipt
bij elke slag van het hart
wast gewogen dagen weg
gaat aan zaak of rede voorbij
maar verlicht niet het gewicht
van steen in weke maag
doch tempert geruisloos de zucht
waaronder een ziel buigen wil die
weet van elke groef
wat gangbaar leven vermag
en dat terwijl we ooit het
troebele water in een vroege baai…
Daadkracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
696 stille winter
donkere dagen
beur mij op
wees mijn zon
neem mijn schaduw
zonder vragen
stille winter
onverwachte dromen
beur mij op
wees mijn licht
neem het zeer
mocht het donker komen
*
heel even maar
tot het vroege voorjaar
als ik het fluitende
vogeltje mag horen
en vol vreugde naar
de sneeuwroem staar
© Hilly Nicolay…