5764 resultaten.
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
lijf - de maalstroom-
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.579 ik sta en zit vast in de maalstroom
hoop dat tijdelijk tegelijk duidelijk is
dit blad meer dan mijn bloedstroom is
zowel een baby als een grijsaard is
een rondvliegende bruine voedselstroom
als een vlieg die even op de rug is
geeuw geweest een ander in een droom
die begint en het einde van alles is
een ziekte en pijn van ontploffing is
palindroom…
Natuurlijk verloop
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.273 als de krijsende zagen zijn stilgelegd
rijen bomen van hun charmes zijn ontdaan
overvalt mij elk jaar weer dat troosteloos
gevoel alsof het eind der tijden is genaderd
maar nu ik aan de gehavende restanten
weer nieuwe levenskracht ontwaar
is mijn somberheid al snel verwaterd
hoor ik overal weer vogels fluiten
zelfs al fluiten ze niet…
Het begon met een lach
gedicht
3.1 met 25 stemmen
13.684 het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag,
als een hoofdstuk afgesloten.
----------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 419 (2007)…
Alles is verbondenheid
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
794 Laat dan het licht
de nacht doorstralen,
laat de kinderen en de grijsaards
samen dansen op deze aarde;
laat begin en einde,
aarde en hemel
elkaar beminnen
in tederheid en hartstocht.…
Nieuwe Wereld
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
916 Wat zou dat prachtig zijn
een wereld zonder lijden
mensen, die elkaar bestrijden
en een einde aan de pijn!
Het is een mooie droom
maar eens zal het uitkomen
laat mij dan peacekeeper zijn,
met mijn lichtje klein.…
Nog één keer genieten..
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.889 Je trouwe ogen kijken mij aan
Ik zie het verdriet in je ogen
Zacht omarm ik je lichaam
In een lange warme kus
Woorden hoeven niet meer
De laatste honger stillend
Zacht leg je mij neer
Je vingers spelen over mijn huid
Ogen glijden als in vuur gesmolten
Deze nacht zal het einde zijn...…
jouw naam
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.478 ik schrijf jouw naam
in zilveren letters
op kleine wolkjes
heel erg hoog
ook op lege
witte stranden
en aan het einde
van de regenboog
ik hoor jouw lach
in duizend tonen
jouw naam lijkt
wel een klein gedicht
je ogen stralen
als nooit tevoren,
gevangen sterren
in het morgenlicht…
Winter zonder pijn
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.522 lief was
voor een winter
zonder pijn
je gaf me
je lieve glimlach
bij ons samenzijn
je onderzoekende ogen
in onze gesprekken
je strelende handen
bij het haardvuur
je liefdevolle armen
tijdens onze vrijages
je warme lichaam
in het donker van de nacht
wat dacht je
dat je me onthield
is er meer
nog meer
dan wacht ik
tot het einde…
Klankbord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.543 Een dichter is gestorven
zijn leven werd ontkracht
doordat het einde onverwacht
z’n laatste adem heeft verworven
de man nam alle woorden mee
die hij door zin verheven
poëzie had willen geven
maar helaas het is passé
de mensheid leest gerichter
zijn nalatenschap; zijn werk
en concludeert: dat is toch sterk
van verre is hij zelfs nog dichter…
ongebeurlijkheid
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.911 een gewoon mens
deed examen engels
haar werd gevraagd
"what means
non-event"
de kandidaat
kwam niet op het woord
raakte van haar kook
liep rood aan
stamelde ten einde raad
'onklip onklaar als balkenende
typisch geval van none-vent
wat niet stoort niet went
als niemands belang wekkende'…
groet een buitenkind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
719 buiten raast de wind
de druppels tegen ramen
en groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
in luwte was haar
schoonheid niet verloren
het einde zucht
er is geen stop
we rijden rondjes
elkaar achterna…
CONCERT
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.314 De zaal ligt als een oud schip afgemeerd,
er is aan het applaus een eind gekomen.
Nu, doelloos op mijn schreden teruggekeerd
wordt deze dag mij langzaam afgenomen.
De weg voert naar een huis dat zwijgend wacht,
de kamer waar een bed mij tergend noodt.
Ik leg me neer, verhang mij aan de nacht,
de klamme slaap, klein voorschot op de dood.…
Het jaar doet raar
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.173 In januari sprong mijn hart op
lente, binnen een maand
was die voorbij; sneeuwklokjes
einde maart moesten mij troosten
april nu wil grijs en kil, de tuin en
ik vragen ons af: wat brengt mei?…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…
Vuurtorenwachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Het licht dat nooit dooft,
baken in zee,
houvast in de chaos
van wat begin, midden
en einde verhaal is
van Genesis tot Openbaring,
van woeste leegte
naar het Eeuwig Licht.
Gedicht naar het gelijknamige boek
“Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…
Vrij ?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
501 ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de nivellering
van het duister
en het morgenlicht,
ontstaat er evenwicht,
valt niets meer…
Zo te zijn als sterven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
990 In blakend goud ontmoet ik jou
aan het eind van mijn eerste levensjaar
al zie jij er ouder uit geef ik
je toch mijn hand en vraag je
om voor even mijn moeder te zijn
niet te lang, want moeders sterven
voor je ze kent en het geluk
wat ik lees in het venster van mijn
buurman is gelijk vaders troef, de kaart
die hij nooit heeft gehad
afscheid…
Pijngrens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 met luid lawaai
zoeken naar uw glanzen
dat straks mij zal omvatten
kneden tot de grens van pijn
uw handen leid ik naar mijn kruis
dat ik zal dragen als een man
uw zilte geuren zal ik ademen
uw mond en tempel vullen
tot u de adem mist om door te gaan
dan leidt u mij naar binnen
ik luister naar ons brullen
als u en ik naar het einde…
Ogen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
725 Haar ogen die mij aankijken
waar veel in valt te lezen
haar ogen vol met sterren
die glanzen als de zon
haar ogen vol vertrouwen
het voelt toch super goed
haar ogen vol hoop
met altijd nieuwe kracht
haar ogen vol vuur
vol met pure walging
haar ogen vol met woede
waar het einde ligt…
working- out
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
651 ze lijkt het leven wel te vieren
ze doet niet aan lente of verrijzenis
drinkt uit haar mok
van overvloedige koffie
ontwaakt elke morgen in een nieuw begin
gaat slapen in een nieuw einde
telt haar zegeningen blootsvoets
in het bedauwde gras
en weer gaat haar hart tekeer
in het ritme van verliefd zijn
vernieuwend en vertrouwd…
Een stukje sterven
hartenkreet
3.0 met 23 stemmen
3.151 Vandaag voelde ik iets sterven
Iets dierbaars in mij ging dood
Wat mijn hart lang koesterde
Ging plots bederven
Een plekje dat ik liefhad
Een deurtje dat zich sloot
Op het einde
Weer een scheurtje
In mijn glaasje
Weer een barstje
In mijn hartje
Stil verdriet
Weer wat vragen
Weer wat tranen
Weer wat pijn
Dat niemand ziet…
Handen vanuit de hemel.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.048 bruine ogen staarden naar de maan
biddend naar de enige die naar ze luistert
misschien-
de donkere huid is grijs van het wachten
op wat hoop van betere harten- ze halen kracht uit
wat zand en de zee die altijd blijft golven
tot het einde blijft golven
voor hen-…
't is altijd daar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
607 rechts van de zeeschelp
troost een lippenpaar
dit brengt mij bij haar kleine wil
die door de ether ruist
(wat was, wat is,
wat komt)
juist dààrom
van mij tot jou, ik ademzucht
achter raadselige rozen
die hebben meer kracht dan elders
dit is geen einde nog
vergeet dat niet op onze mond
't is altijd daar
zal altijd in mij zijn
die…
Verloren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
741 En ze valt
alsmaar dieper en dieper
zonder begin en zonder eind
Gestoken steeds weer gestoken
met scherpe messen zonder bloedvergieten
lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt
Gezicht vertrokken van diepe pijn
geeft zich gedwongen over aan het lot
dat haar beschoren is
Zij kan alleen nog bidden om een wonder
echter niemand heeft…
Leidt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 het eind der tijd
blijkt een nieuw begin
erbuiten vallen
en wakker worden
er precies midden in
waar zit jij je intussen
straten in verhalen van nu
een woord laat je baren
het is tijd om
uit te varen.…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Intrigerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
734 Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties
op weg naar het bittere einde…