25015 resultaten.
Het verste vers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Voorbij dit vers kan ik niet lezen.
Ik leef terug naar het begin.
De eerste en de laatste zin.
Ik weef mijn eigen exegese.…
Vers uit de oven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.437 Vers uit de oven de geur
van brood en koffie uit een mok
de ochtend kan niet meer stuk
Wentel me in de uitwerpselen
van geluk met zekere tevredenheid
God schiep de dag en de mens
wordt geboren en raakt verloren
in het vinden van de nacht
waarin maan en sterren blinken
verdwijnen uit het zicht
Een gedachte reist sneller
dan het snelste…
Per vers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
902 mijn vingers spelen
met je huid en haar
jouw tong draait
rondjes om een lel
mijn adem mengt
zich met jouw geur
je kreunt, ik hijg
we wisselen lieve
woordjes uit
jouw hart bonst
op de mijne…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..
in verlangen dichter bij elkaar
een plek om samen te schuilen
uit de benauwende drukte van de steden
valt de nacht bemoedigend snel..
aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
IJ-veer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
582 De beste stuurlui staan aan wal: het management
managet de informatie en de tijden,
de schipper koerst tussen de overzijden
maar of de spitsdienst vaart of niet is onbekend.
De massa fietsers op de kade wacht gedwee
vloekend een Amsterdamse krachtterm: GVB!…
Is 't nog ver?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 we wandelden door het bos
ik, aan de hand van mijn vader
tot de schemer van bomen
schimmen maakte
dan lijken alle paden op elkaar
staat de auto bij elk dwaallicht
'een stukje rechtdoor en dan
links, nog even, we zijn er zo'
de dood van blinde wegen
ging geduldig aan ons voorbij
de zondag is al lang in een
zachte doek gewikkeld…
Vers uit de zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 Aangespoeld
lag daar deze broze
schat aan liefde
Tussen warme korrels
waddenzand
Vers uit zee
Het was Oerol
dat ik me weer één voelde
met het mooie Schylge
Omgeven door de golven
en de eilanders,
de zilte lucht…
Vers brood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Nu weer rook je naar vers brood,
ik verifiërde, kwam de lucht door het raam
van iemands broodbakmachien,
een bakkerij misschien in de stad?
Nee jouw lijf!
Ik liet je raden waar je naar rook
nee, iets lekkers, zei ik
wat je soms vroeg in de ochtend
ruikt in de stad...
je noemde bloemen,
ochtenddauw,
maar je kwam er niet op.…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 ver van huis
wil ik leven
alleen mezelf
neem ik mee
verwelkte dromen
laat ik varen
wat voorbij is
wordt rooskleurig
langs een rode draad
plant ik poëzie…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
Onzichtbaar in ver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 het was een dag waarop
bloemen sneeuw bloeiden
mist de aarde verschroeide
met zijn intense waterkou
jij onzichtbaar in ver
fris stappend de verborgen
gladheid trotserend om
lachend je werk te doen
met een warm gevoel
voor jouw mensen die
met ogen vol eigen wensen
plezierig bezig wilden zijn
je ogen deelden uit
lieten handen wapperen…
ver van huis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 hij leefde op
voet van oorlog
met de zwarte rafelranden
van zijn kindertijd die
dicht op zijn geïrriteerde
huid bivakkeerden
grillig hinkte hij uit de maat
met de wereld
zilte tranen vonden hem
na de stenen door de ruit
zijn schreeuw en gebalde vuist
zij brachten hem ver van huis…
Ver(werken)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 Ik graaf in een berg van verdriet
waar ik eigenlijk geen gat in zie
boos plant ik mijn schop in de aarde
maar wat is de waarde
kan ik met mijn verdriet
dan bergen verzetten
is mijn graven wel nodig
ik kan er toch ook omheen
mijn tranen verzachten de grond
en ik besef nu
het is hard werken maar
ik kom hier doorheen…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
Verse vis.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
505 De meest verse vis
moet nog gevangen worden.
Aan de lijn blijven!…
kobaltblauwe veren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 langs de
vloedlijn van
mijn binnenzee
liggen diep
kobaltblauwe veren
kon ik engelen
plukken uit
de werkelijkheid
dan zou ik het
zeker weten:
deze liefdevolle
kleurrijke veren
passen bij het
engelenkoor van
Cherubijnen…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 ver van huis
voetje voor voetje
waar een zee van
bergen heerst die
het veld niet
ruimen zal waar je
niet ontsnapt aan
ongebaande paden
waar geen keus is
dan te sterven of
te overleven
voetje voor voetje
ver van huis…
ver weggestopt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 vanmorgen stond ze op
ze had een goed gevoel, want
wetend dat geliefd zijn niet
vanzelf gaat
sprong ze over pijn
gewoon niet er aan denken
schenkt de beste troost vandaag
al had ze graag veel meer
dan wazige verbeelding
rond een oud portret gehad
traag vergaat
de tijd
dat onoverkomelijke respijt
tot ooit, waar nooit
niets meer…
van ver halen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 hoe waren we
aan elkaar
verbonden?
wat hield ons
met een
verhaal bijeen?
wat was het
dat wegsloop
op de tenen?
hoe maken we
het heel
kan het groeien?…
Een verdwaalde veer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een verdwaalde heer
Zonder verzonnen naam en bezwarende bezittingen
Zonder mislukte loopbaan en die nare verplichtingen
Al dartelend zou u mij zien gaan
Als een vis in het water
Verlost uit die almachtige waan
Mee met waar de wind naartoe staat
Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 Ik ken een oostblondine, Anouschka is haar naam
ze is een Poolse schoonheid met prachtig geverfd haar
Mijn god bekijk haar benen, die hebben grote faam
al is ze oppervlakkig soms,ze raakt bij mij een snaar.
Ik zei Anouschka schatje, jouw lijf bevalt me zeer
al kwam je om te poetsen, bij jou leg ik me neer
Zo vrijde ik met haar, het volle…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 zijn voeten
blijven onverzettelijk
in kleilagen van
vele eeuwen her
nog kijken zijn
ogen lichtblauw ver
onverschrokken naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…
Ver heffen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
405 Gespierde bundel,
poëtische krachttermen,
gewichtige druk.…
Vers gesneden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 vers
in de hitte der strijd
en in 't vuur van 't gevecht
is het meest ombetaamlijke
- het moet gezegd -
op 't vleesboek verschenen
van joutube en mij
die verfoeilijke kijkbuis -
vers van de pers…
Een belofte te ver ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 "Fijn hè," zei ze, "dat het eindelijk weer mag!",
toen ze een glas rode wijn op mijn eettafel zag.
Verbaasd trachtte ik te raden wat ze bedoelde
en op welke gedachte die opmerking wel stoelde.
Ze zag mij peinzend stokstijf in de kamer staan,
"Of ga je mij vertellen dat je niet hebt meegedaan,"
riep ze. Nog nergens in mij begon een bel…
Ver vooruit
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
457 was het niet zo vlug avond, morgen, noen
toch laat ik gemakkelijk de tijd verglijden
en vergeet van iets te doen of te schrijven
veel liever is het me te dromen
dan concreet tot iets te komen
iedere dag zeg ik : nu moet er iets gebeuren
en toch loop ik weer rond te zeuren
zo kom ik werkelijk tot niets uit
maar in mijn denken ben ik altijd ver…
Verse regen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
473 Als druppels parfum
de geur van verse regen
op te droge grond…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Dromend in warme bedden,
wordt het de hoogste tijd,
om ver van huis te gaan.…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween
alleen de sporen
in de verse…