3205 resultaten.
Denkstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
876 Uitgekristalliseerde gedachten
vinden ruimte en gebakken stenen
dromen in woorden papieren krachten
verharden nadat ze zijn verdwenen
de vergeten uitwerking een keten
onder dikke lagen ijdel massa
overstroomt de oevers van het weten
zoekt meer dan wolken, het licht en manna
ik schop tegen muren ik wil breken
door blinde obstakels te bevrijden…
de nieuwe tijd
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.282 ik tel de zegeningen van de tijd
verdwenen zijn de uren van vervelen
met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen
een MP3 verdrijft de eenzaamheid
de video verstilde tot mijn spijt
een DVD zou alle wonden helen
een Xbox waar ik dagen mee kan spelen
al kom ik nooit als winnaar uit de strijd
de magnetron ontdooit het hardste ijs
in tram en…
maanlicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.364 zich in ‘t vensterglas
bouwt hier een brug voor al je dromen
waakt over jou, ook als jij reeds aan ‘t slapen was
’t zweeft in je kamer
op meubels jaren staande op hun eigen plek
bekleedt het zilverlicht de donkere hoekjes
neemt tranen mee, brengt troost in elk vertrek
’t weeft in je kamer
verbleekt in ’t warme van een morgenlach
verdwenen…
Daar waar
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
959 Daar waar het donker licht werd, maar
zelfs de maan weer was verdwenen
daar is mij duidelijk geworden
dat toch Zijn licht mij heeft beschenen.
Daar waar het leven moeilijk leek
ik opgaf waar de hoop bestond
daar heeft een hand mij zacht geraakt
't gebed verhoord van mijn gesloten mond.…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 Verdwenen alle moed tot zijn,
om weer te worden wie je was.
Het leven en de dood waren je dragers.
Ze vormden je oorsprong en het doel.
Onuitwisbaar stroom je in mijn brandende tranen,
ben je diep geworteld in de grond van mijn hart.…
weekendvader
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.563 ze komen weer een weekendje logeren
en wat onwennig staan ze op z’n stoep
met kinderfietsen, een timide groep
hun moeder draagt een tas met schone kleren
geen boeman zijn, een woning vol met troep
wat maakt het uit, dat moet hij tolereren
ze laten zich haast schaamteloos fêteren
en leven op patat, kroket en snoep
ze zijn weer thuis, verdwenen…
Zichtbaar genoten
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
879 bootje voorbij
roeispanen in een kinderhand
Wat verderop zag ik wat eendjes
die rimpels maakten in het water
'k weet niet hoelang ik daar gezeten heb
maar voor mijn gevoel was het uren later
De zon had mijn bleke huid gekleurd
en in het water bungelden mijn benen
het was weer tijd huiswaarts te gaan
en met mij waren ook de eendjes verdwenen…
Geef jij je bloot
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.019 waar hemelpaarden
steigeren in purper
van de ochtendzon
zie ik jou komen
uit krochten van
de donkere nacht
verkracht door volle
maan liet jij je gaan
waar dwergen en kobolden
hun smidse laaiden
zij meedogenloos jouw
pure passie snaaiden
toch maagdelijk in
ochtendzon toon jij
je vlies de hete hel
is weer verdwenen en
ook…
Mmma
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
3.361 Verdwenen en voor jou, mama, onzichtbaar
Maar één blik naar beneden en ik zie ze,
ze zijn voor mij niet onuitwisbaar.
Ik wil dit niet meer,
ik heb er geen zin meer in,
kon ik er maar wat aan doen.
Al vier jaar lang,
het breekt me op,
geen knuffel geen liefde
wat een gebrek...…
vastloper
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.518 hersens zijn het spoor bijster
het is niet te helen met een pleister
ze geven een verkeerd signaal
ze zitten op een ander kanaal
lichamelijk ben je er door uitgeteld
alles moet worden bijgesteld
zowel motorisch als fysiek
dat is te verhelpen met de moderne techniek
je moet je hersens weer gaan trainen
na een tijdje is de ellende weer verdwenen…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 En terwijl ze,
met ogen vol diepe tranen
en haar hart bewoond
door scherpe messen,
met elke verdwenen stap
verder en verder
van de inktzwarte,
lokkende branding
verdwaalde,
huilden gebroken schelpen
in haar koude, witte handen.
En de hemel kleurde winterrood...…
''Venus was her name''
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
3.062 het moet in 1968 zijn geweest
dat ik haar mocht aanschouwen
bij een optreden ergens in Den Haag
een mooie meid van wilde schoonheid
en een stem die er mocht zijn
later ben ik haar uit het oog verloren
even was er nog de kortstondige revival
van Shocking Blue doch daarna
verdween ze in de luwte
Mariska blijft voor mij immer Venus
die…
Stijg en Herleef
hartenkreet
4.3 met 33 stemmen
2.241 mijn huid
Parfum geurt mijn zinnen
Ik lach mijn verleden uit
Voel weer en wentel me
In golven vol tederheid
Mooie dromen ontwaken
Overwonnen is de strijd
Ogen kijken naar binnen
Zien een ziel vol met vuur
Krachtig in kleurenpracht
Nu ik mezelf weer bestuur
Ik vlieg ik stijg en herleef
Elke leegte weer opgevuld
Oudzeer is nu verdwenen…
Viswatertje
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.550 het haakje in je bek en…
Oh nee,…vergeet het… niet deze maal
Ik heb al teveel met je moeten vechten
Nu ga je echt niet meer aan de haal
Dit ga ik in mijn voordeel beslechten
Nu maar hopen dat jij het bent
En niet een of andere vette baars
En voor een snoek geef ik ook geen cent
Nee hoor, gelukkig, daar ben je dan…
Mijn onder water verdwenen…
Een verdoolde.
poëzie
3.1 met 24 stemmen
8.451 Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk’ring bood…
Nu is zij dood!…
Hapering van gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.102 heel de wijde wereld met al
haar zeven schone wonderen
vervaagden… verdwenen plots
naar de achtergrond op het
moment dat hij aan kwam
lopen… niet bewust van de
hapering van mijn gedachten
wierp hij een terloopse blik
deze kant op groter maakte ik
mijzelf om die blik te vangen
kleiner…
in tegenlicht van zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
761 ik ben de berg opgelopen
in het tegenlicht van zon
de helling heeft voor mij
veel paden afgesloten
zonder dat ik weet waarom
door links en rechts te kijken
verloor ik nooit het zicht
het gras leek groener waar
de wegen zijn verdwenen
omhoog gaan was verplicht
ik ben veel uitgegleden
verloor een tijdje mijn houvast
duikelde toen…
Door mijn tranen kwam de lach
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.610 Gezondheid liet me in de steek,
vrienden verdwenen, hadden geen weet,
ik dacht, ’t is even.…
De lust
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.334 Ook mijn schaduw is verdwenen
opgegaan in het eeuwige licht
het is de lieve lieve lente
die alles overwint
en ja ja
de eeuwige diepe diepe
lust
waar het waarschijnlijk
opnieuw mee begint
Het wordt groener en groener
in jouw ogen
o zo vol met lust gevulde wind
dit wilde kind ik
zo wild en gek
van dat in de wind getinte kind
wild van jou…
Sterrenkijker
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.061 verdragen
net zo lang ik je kon zien
voorbij het vallen van de dag
waar jij in sterrenzee verscheen
die door jouw lichtjes werd gedragen
op jouw hand waar ook de wereld
die ik liefde zo in lag
Je hield me vast aan gene zijde
waar de tijd lag onverslagen
net zo lang om mij te zien
voorbij de lakens van de nacht
waar jij in sterrenvuur verdween…
De gouden koets reed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 feest
de wereld kon zien
hoe de prins wakker kuste
wat niet werd geweten
en voorlopig moet rusten
ze dansten de toekomst
zij en gemaal van geen kwaad
het paleis was lang open
de muziek en bewaking paraat
rond het plein lopen moeders
de handen ineen
ze roepen hun kinderen
er komt er nooit een
want de straten zijn leeg
de mannen verdwenen…
Je glimlach danst nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 nog
in de naam onder
het potje je blijft
voor mij het lieve zotje
je werd zo vrolijk
zonder zorgen een kind
weer opgaand in zijn spel
blijheid was door je
volwassenheid verborgen
de urnen zijn sober
begraven steen in steen
jouw as is nog van
deze zomer jij ging
reeds eerder heen
je lichaam brandde
maar je geest was al
verdwenen…
Zorgen en de zee.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
569 Zo’n heerlijk uurtje, maakt je hoofd weer leeg
zand tussen je tenen
zorgen en verdriet zijn zoals ik ze kreeg
met de wind voorgoed verdwenen.
Volgende week weer?…
de fiets
gedicht
3.2 met 26 stemmen
10.752 Ze was weg,
verdwenen
en niet naar huis gegaan.
Is mijn fiets alleen,
is ze eenzaam?
Aan een andere fiets
bond ik haar.
Maar nog wachtte zij niet op mij.
In Nederland
is mijn fiets
mijn fiets niet
en mijn vrouw
niet mijn vrouw.
Soms komt de liefde
zonder vrouw
maar in Nederland,
komt de vrouw
nooit
zonder fiets.…
Dubbel ?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
500 Maar die ander, meester
van de minnedaad, tiran van
lust en het geluk tussen hemel
en een wilde zee, gespoeld in
het nauw tussen liefde en de
haat, wat tussen de levenden en
de noden staat, daarin vind hij de
vrede niet, gekweld door de
reflectie van verdwenen doden,
zoals die zijn verschenen, de
aanvaring met de deugden,
z´n verdriet…
De veroordeelde
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.039 Mijn ruwe stoppelbaard verdween
En uitgeschoren is mijn nek.
‘k Had een diner met koffie na,
Uitstekend was de sigaret.
Maar toch iets bitters heeft de pret
Nu ‘k spoedig uit dit leven ga.
Het nieuwe hemd prikt mij en schuurt
Alsof ik naakt lig in het gras.
’t Is of ik nooit zo levend was
Als nu de dood loer in de buurt.…
Ruis van de zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Daar waar de golven op de rotsen slaan,
en strand met gras de liefde maakt,
ben jij met zout en kwal verdwenen.
Vorige week, met windkracht 10.
Onder schelpen was
wezenlijk wezenloos
en je ziel al met je hart vervlochten,
vervlogen tot in hemelen,
gevaren.…
Vaders pijp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
680 Als stille getuige siert ze de kast
Mijn vader, veel te jong overleden,
verdwenen, maar zijn beeld onaangetast.
Kleinkinderen staren naar ‘t relikwie
met open mond en vragen : Opa wie?…
Zonsopgang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 Als boven de zee nog de ochtendnevel zweeft
en de zon aan de einder is verschenen
dan is het daar,dat de hemel iets feestelijks heeft
tot dat de nevel is verdwenen.…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn boezem
verscherpt vage gevoelens
beeldhouwt ingevingen
welke vervloeien
met het stromende bloed
verborgen wachten _ tot eens
peins toch niet over geheimen
van de grote verdwenen…