5637 resultaten.
In mijn armen
hartenkreet
2.5 met 24 stemmen
1.728 Mijn handen werden bloemen
toen ik je vond
Ze sierden je bleke haar
de bloedrode papavers
Ach hoe mooi klonken
de snaren van het riet
toen ik sprak van liefde
van zoete regen
heldere wolken
Vanuit je hart
de diepte van hete lippen
was er fluistering
tomeloos verlangen :
vul mijn wereld met je kus
zing al je tijd in mijn armen…
Niet tegendraads, wel buiten mijn wil
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.422 Of ben ik mij
kwijt geraakt aan de landtong
waar ik me in stilte bekwaamde
en wolken telde van achter naar voor
Een helse vuistenregen
maakte me murw en legde
hete stenen in mijn gelaat
toch regent het zijdeglans
en ken ik geen haat
Mijn kleding draagt
geen namen meer
zoals het geschrift mij
eens beval om de letter van de tijd
te gaan…
dan ik ooit kan verliezen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
854 ik adem ik leef
ik voel ik geef, meer
dan ik ooit kan verliezen
ik ontkleed waarde van
hoe het hoort te zijn
word meer dan het lichaam
waarin ik woon, meer
dan ik ooit kan verliezen
wolk sluit om mij heen
als warme deken
vogel leent mij haar vleugel
ik zweef boven bomen terwijl ik voorbij
mijn wortels reik, verder
dan ik ooit…
Vuurwerk voor een heilige
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
890 Dan rolt als een passievrucht
het hoofd van Catharina
het plein is wit, de wolken rood
de Griekse maagd is dood.…
herfstzon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
674 Laat je zon die wolk doorbreken.
Laat je warmte tot je toe.
Dan komt vanzelf jouw teken,
Ik ben mijn regen moe!!
Ga dan zonnen tot het duister
en warm je bij het vuur.
Dan blijft vanzelf het duister
een verleden avontuur!!…
Neuschwanstein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.200 De Koning, hoofd in de wolken,
maakt van zijn eigen werkelijkheid
een ijle droom.
Een geestesschim onaards
wordt middels tonnen steen
door arbeiders getorst
in vuil en gruis en zweet,
vermetseld tot materie.…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 …en bezwanger voor mij wolken met
de mooiste muziek, hoorbaar water
van levensbelang.
…en hang mijn fluwelen schaduw
rondom je gestalte wanneer je straks gaat.
Cape en capuchon je met mijzelf,
want in die plooien ligt iets van toen
en het warme geheim,
de kus in het donker.…
Zonsondergang in de morgen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.558 veelbelovend scheen je
de dag tot leven te wekken
maar je ging al vroeg onder
door rinkelende wolken
een stem druppelde binnen
ritmisch als neerslag
parelend zweet
vormde een zandloper
onderweg naar op tijd
gekleurde mist
dauwde doorzichtig
ineengestrengelde handen
tot warm en koud
zich vermengden
tot lauw
nu
regent het
harder…
dat lieve woord
netgedicht
3.9 met 80 stemmen
10.206 jarig, de dromen in het gras
en hoe ze bloeien terwijl
de wolken slapen
het is mooi weer
wanneer ik ze wil proeven
de vruchten in een plof
ik wandel traag en met jou
leg zacht je schaduw
op de ochtend neer
het is een vlinder
naast je schouder, vier zomers
in de dag van morgen
de zon zo hoog in de lucht
--------------…
Paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 rozen die spraken
zonneschijn gelezen
ze dronken de regenboog
niets bleef onbesproken
wolken werden gevangen
veilig verborgen binnenin
de regen kleurde oranje
sterren lachten zilverachtig
harten die smolten
openden ramen van de ziel
om de schoonheid te absorberen
geborgen in 'n zee van goud
©LadyLove…
Een jongensdroom
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
561 niet tijdens de minzame momenten
die ik won aan het voorbij glijden
van de schampere wolken, waar ook heen
ook niet toen ik explodeerde
in duizendmaal fragieler
dan de wereld voor ogen,
waar ik ook keek.…
aprilse gril
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
820 ach zie hoe het regent
de lucht braakt mijn tranen
het regent en reinigt
wolken gezwollen en grijs
hangen tot in de bomen
dit aards paradijs
verdampt verdriet
uit verzopen dromen
ach zie hoe het regent
maar regen brengt leven
en pijn waait voorbij
verbeid nog heel even
het is bijna mei…
Bijna vrij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
649 Zilver omrande wolken
drijven schaapsgewijs voorbij.
“Ik zie de Goede Herder”
fluistert ze naar mij.
“Zou oma het al weten?
Dan is ze bijna vrij”.
Veelbelovend zwijgen we,
voelen Hem onnoemelijk dichtbij.…
WINDSTILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 Voortgestuwde wolken
Nooit een windstille dag
Scheren over de kale vlakte
Naar denkbeeldige hoogte
Om te eindigen in een tranendal
Keer op keer
Vraag me niet waarom
Het stellen is de oorzaak
De waaghalzen lijden
Zoekend naar windstilte
Eenzaam onder tegenwind
Alleen zijn leidt
Naar de windstilte
Daar waar het zaaien
Gedaan moet…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.673 Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt –
en de morgenzinnen
zweren: zolang ’t leven schijnt,
’t hoogste te beginnen.…
Onvoorwaardelijke liefde...ook dan..?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.507 Mochten stormen aanbreken,
wolken over ons neergestreken..
zou je dan, ook dan, mijn hart proberen te verwarmen?
Zou ik ook dan,
mogen schuilen, in jouw warmtevolle armen?
Neem je me dan mee
...uit die wilde onrustige zee
naar het land van liefdevolle rust
...waarin je mij weer wakker kust?
Wanneer je daartoe in staat bent..…
De eerste beweging
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
843 is geen weg terug om te lopen
misschien als je vliegen kunt
of drijven op dikke lucht
Polsen worden naar de hemel geheven
handen in het verlengde van de onderarm
zijden kleedjes gehangen aan een drooglijn
De grote bal van rechts gevangen
vervolgens op dezelfde manier van links
zo leert men na de vingers op de pols
voorzichtig tegen wolken…
Ongrijpbare stilte
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
752 Wetend dat ik niet denken kan
nu ik voelen moet vergeten
lijken wolken luchtkastelen
zal ik nooit meer denken
de nacht proeven
en je
aan me voorbij laten gaan
mistige illusie
onzichtbare vriend
je verblijft in ongrijpbare stilte
ik kan je niet zien
slechts voelen
in het diepste verdriet
waarin je bij me bent
as
uitgestrooid over…
grimas
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
578 toen wij vroeg opstonden
zonder grimas
zonder zonden
zonder wonden
zonder wonderen te verwachten
vielen wij hard
door de nevel, langs de gracht
er is vannacht een nieuw soort
gebracht
het is als bliksem
en later is niets meer
als vandaag
de lucht is grauw
boven de wolken
blauw
de muren bonken hard
het gras wordt steeds groener
aan…
Ze komen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 schimmen die tussen
de wolken dwalen.
De sterren wijzen
hun de juiste weg
naar een plek ver van
het aardse bestaan.
Naar een plaats waar
ze kunnen rusten, tot
dan dwalen ze verder
tussen hemel en aarde.
Tot ze de plek bereiken
waar het eens begon dan
de eeuwige rust vinden bij
De bron van ons bestaan……
Een mooie dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De zon die schijnt,
Het is prachtig weer,
De donkere wolk verdwijnt,
En de vogels fluiten keer op keer.
Het is warm,
En het is niet koud,
Mensen arm in arm,
Jong en oud.
De zon, de zee, en het strand,
Mensen liggen bruin te bakken.
Een verliefd stel hand in hand,
Tekent hartjes in het zand met wat takken.…
de nieuwe
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
518 een kakker lakt
de wolken zwart
waardig zeker
neem haar hart
draag het weg
zo ver mogelijk hier vandaan
neem de eer
de zon is geen maan
maar neem van mij aan
dat de weg niet recht zal zijn
ga,maar doe het oprecht
voel de strijd
vol van pijn
wie beter is
is beter af
ga en leef
dat is je straf…
Let op
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
466 Alstublieft, let u toch op meneer
de zon staat laag en
geeft een gouden gloed
ten oosten pakken zich de wolken samen
naast waar u ongeduldig wacht kunt u
de mussen opgewonden horen praten
let op, net naast uw koffertje
en uw gepoetste schoenen
een herderstasje bloeit
de korstmossen groeien.…
Jij wees me
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Jij wees me
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 Hij is
het gras,de bomen in de wind,
de bloemen,die je 't mooiste vindt,
de vogels in de lucht
en hun gezang,
de wolken en het water,
zonsondergang.
En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zachtjes rekken violen zich uit
strekken narcissen hun lange nek
wiens kelken gekust worden
door 't morgendauw
doch houdt de vrijdagochtend
wolken steevast gesloten
waar vroege vogels onverstoorbaar
met luid gekrakeel onderdoor vliegen
ontvouwen madeliefjes hun
schoonheid treuzelend daar
kinderhanden in aantocht zijn
wachten lenteboeketten…
Blablabla
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Verdampte gedachten gepakt
in waardeloze wolken woorden.
Wat spreken wij toch steeds
zonder schaamte en zonder onderscheid
van waarheid en van waan.
Wat praten we maar raak
met losse flodders en met scherp.
Stuifkruit is ons recht.
Onze mening is ons bestaan.
Niemand denkt aan een staakt het vuren.…
Bed van sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.101 ik leg je neer in een bed van sneeuw
dat ons omarmen zal, verwarmen zal
vlei me lieflijk naast je neer
wrijf de haren uit jouw gezicht
kleuren ogen lichter, hou je dichter
vinden zachte lippen elkaar
drijven we op roze wolken
opgaand in elkaar, ons moment daar
zijn we voor even één…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…