3044 resultaten.
Koper uit Damascus
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
867 je woorden, mijn lief, heb ik laten vallen
in een koperen schaal, gesmeed in Damascus,
je lieve, heldere stem rinketinkt zachtjes
tegen de sierlijke, kopergedreven randen,
telkens wanneer ik mijn ogen sluit,
zie ik dat oude volk van tenten en kamelen,
ouder, zo veel ouder dan Methusalem,
Abraham heeft me herkend, hij begroet me,
hij wenkt…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Leeg zijn de blinde ogen
die de dood voorbij staren
en nog slechts genot
uit alcohol vergaren.
Met verdwaasde blik
doorlopen ogen
likt zijn vinger
die laatste aromadruppel
uit een ledig glas
als een verzopen vlinder
die zich vasthoudt
aan die ene druppel nectar.
Afstoten, aantrekken, afstoten, aantrekken -
holle woorden verwaaiend…
Jouw fietstochten voorbij.
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
731 Kun je
misschien zeggen
waar je oude fiets
nu ligt
en zou je hem
aan me willen schenken?
Dan haal ik hem op
zet ik 'm op zijn kop
in mijn tuin,
vlak voor mijn raam.
Zo zal ik dan
altijd aan je denken.…
verloren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 rond jouw gebogen slaap verdroomde niets
mijn harde werkelijkheid
de dichtgebonden stoel hield vast
wat niet meer verder kon bleef zonder zon
de dag beschijnen
bloemen kwijnen in een lichtloos raam
rimpels schreven over wie we waren
nergens sprak vertrouwd gevoel van strelen
over haren of
mijn kus op je wang -levenloos
verkoos je…
Pijn
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.261 Aan de buitenkant kan je het niet zien
ik glimlach bovendien
maar ik speel heel goed toneel
want soms wordt de pijn gewoon te veel
hoe hoog is vandaag je score
ze willen een cijfer horen
maar wat voor cijfer moet je je pijn geven
vandaag valt er even niet mee te leven
dus wordt het zeker een tien
en morgen zullen we wel weer zien.…
je bent overleden
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.467 je bent overleden
je bent er niet meer
ik mis je meer en meer
hoe moet ik nou verder zonder jou leven
ik had je nodig voor mijn hele leven
je hebt niet eens geleefd
je bent nu alleen nog maar een geest
die hopelijk mij kan horen
ik hoop dat je nu je rust hebt gevonden
en daar boven verder leeft
kus van mij…
Onmacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
860 Je draagt een watermerk
achter je uitneembaar oog
van echtheid is geen sprake
droevig om te zien
hoe het andere zich kan vermaken
oog om oog
hand om hand.…
Het sterfbed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.286 Het lichaam is alleen nog
Een last van je geest
Die maar blijft wachten
Tot het genoeg is geweest
Het ademen is meer
Een wanhoopsdaad
Probeer het nog maar even
Tot het niet meer gaat
Want het bed van een zieke
Wordt graf van zijn leven
Wachtend op zijn eind
Maar het lijden duurt nog even…
Ziek
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.810 een ziekenhuis
een kamernummer
en heel veel genummerde spuitjes
heel veel wit
van lakens en schorten
en zijn gezicht
een bel die niets doet
behalve vervelend teuten
bezoek dat meelijden veinst
maar zich niet kan inleven
en ik die wacht op beterschap…
eerlijk of niet
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.416 Een simpele vraag:
hoe voel je je vandaag?
Tja, hoe voel ik mij vandaag:
dat is een goede vraag.
Zal ik eerlijk zijn?
want ik heb weer pijn...
Of zeg ik: het gaat goed
met een glimlach op mijn snoet.
Zo voel ik mij dus vandaag
en blijf zitten met deze vraag.
Ik weet niet of ik eerlijk wil zijn
en tover wel een glimlach,
misschien…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 het geraamte
De zwarte zon, mijn schaamte
Nee geen engeltjes
Magere Hein
Zit op schouders van bengeltjes
Roept mijn naam
Krassend geluid
Huid voor faam
In stilte schreeuw ik het uit
Je was hier eerder, altijd geweest
Het stroomt, blijft kleven
Daar stonden wij in
Met bloed beschreven
Trouw je best doen
Zeggen de bleekmannen
De ziekte…
Gevangen.
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
805 Ik zal waarschijnlijk
wel niet
bij machte zijn
om je te bevrijden
uit jouw gevangenis,
al zal ik het toch proberen
Maar ik kan wel proberen
je er van te overtuigen
dat ik
misschien
een heel klein beetje dan
met een lieve
en welgemeende
Vriendenknipoog
wat tralies
voor je
wil verbuigen.…
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 buiten scheen de zon, binnen
liet schaduw blinde vlekken gelden- zelfs nu
twee dozen gebak en tien blije gezichten
maar het jouwe dreef terug naar niets...
slaap je mama?
de kast hield geheimen verborgen
in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond…
Zwart.
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.107 zwart is de kleur van de nacht
die ons laat verslapen
in zijn duistere macht
zwart is de kleur van de dood
die ons doet verlaten
in het bloedende rood
zwart is de kleur van het niets
de melancholie die je bedwelmt
en onttrekt aan het iets
zwart is de kleur van mijn jas
die mijn geest beschermt
in een stoffelijk harnas…
Solidair ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
715 Hoe meer men helpen wil, hoe meer raak ik gefrustreerd,
in woord en zinnen val ik stil, verlengstuk van mijn
levende gedachten, men moet stoppen met de
verwachting anders wordt ik gek, naast het fenomeen
dat mensen fluisteren of zeggen helemaal niets alsof
ik een overdraagbare ziekte heb.…
wachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 wachten op wat komt
in de verstilling van nu
zwijgt haar ouderdom
doelloos verglijden jaren
rond haar breekbare figuur…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 lichtheid van het bestaan die in het hart zetelt
Met het innerlijk oog gericht op waakzaam dromen
over fragmenten vervaagd door wat niet geneest
in weerwil van wat is geweest en wat gaat komen
en het besef van een kostbare helpende hand
wil ik wel eens mijn plicht verzaken
verslingerd aan iets lossers raken
dan nauwgezet of ruggengraat
De ziekte…
KISTE TRUI
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 Op de ruige Mookerheide
loopt een vrouw rond met haar schep
spit overal de grond om
maakt wijde kuilen
zoekt naar de verhoopte schatkist
der graven Lodewijk en Hendrik van Nassau
die eens hier in een veldslag bleven
het bezeten mens zoekt jarenlang
vindt nooit de begeerde buit
is geheel ontgoocheld - sterft waanzinnig
niettemin maakte ze…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Narcist
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.336 Het is niet zo erg dat ik zo goed ben
Zo onnavolgbaar en zo sterk
Uitblink in werkelijk echt van alles
Alleen niet dagelijks op mijn werk
Het is niet erg te moeten leven
Zonder het respect dat ik verdien
Daar al het moois dat ik verricht heb
Door vrijwel niemand wordt gezien
Het geeft ook niet dat niemand luistert
Naar wat ik enthousiast vertel…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 er was een vogeltje gebroken, het lag
in stukken op de trap, de rest stierf in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -…
Vlietland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
569 Jeronimo van Elk is thuis en praat maar door
over zijn verloren knie, over zijn prothese en
vooral over die donkere nacht. Trein na trein
kwam voorbij en tussentijds ging de zaaldeur
dicht en open. Hij ontdekte: verwarmingsbuizen
suizen maar kunnen ook fluisteren en mompelen
en hun berichten registreerde hij.
Schimmen kwamen dansend voorbij…
Borst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
732 Ronde buiteldingen waren mijn borsten
en ik had ze lief.
Aaibaar, zacht, kwaadaardig.
Ik heb haar ingeleverd, uitgeleverd,
een offer bij halve maan
aan de god met de grote K.
De ander is dapper en
bungelt voor twee, wat heeft ze voor keus?
Ik streel mij, altijd op zoek,
nooit meer zomaar uit liefde.
En hij, wat vindt hij,
huid onder handen…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Ik voel mij weer een dier.
Ik heb speeksel.
En bloed.
En ik heb klieren.
Ik ben weer een dier.
Ik weet niet hoe ik moet leven.
Ik leef maar een klein leventje in mijn dwaasheid zomaar.
Zomaar een leventje.
Ik werk niet,ik lig alleen op bed,en ik spartel van angst op bed.
Ik durf de mensen niet in de ogen te kijken.
Ik ben mensenschuw en…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 Het heeft wel iets vragends en knus in het hart om ziek te zijn.
Met de teddybeer tegen het hoofd.
En met de puzzledoos in de armen.
In alle eeuwigheid.
Ziek.
Het maakt allemaal niets uit.
Ik heb een ziek hoofd.
Daar kan ik het niet mee doen.
Het zij zo. Mijn hart is ook nog ziek
De ggz gebouwen allemaal aan toe.
Ik ben daar een gewoon…
Lot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
670 In barre tijden,
heb je meer aan lot- genoten,
dan aan land- genoten.…
Stap voor stap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
673 Stap voor stap zet ik
voetje voor voetje
plaats ik,
zucht na zucht
slaak ik
traan na traan
pink ik weg,
al loop ik niet achteruit,
mijn lijf gaat dat wel,
stap voor stap,
voet voor voet,
zucht na zucht en
traan na traan!…
Gekregen, gratis en voor niks!
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.375 Ik heb er niet om gevraagd, maar wel gekregen,
vroeg niet om ontvangst maar ontving het evenwel.
Had het niet op mijn wens lijstje staan,
kreeg het onverpakt aangeboden, ’t was geen wens,
geen hartenwens, geen onvervuld verlangen naar dit!
Maar ik kreeg het.
Ik kreeg wat men niemand toewenst, ik ontving
wat men niemand geven wil, het…
dim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 de dimensies
van dementie
beperken zich tot
toen
en
nu
met een stop bij
dan…
De Dokter
poëzie
3.9 met 10 stemmen
1.720 God is de medicijn
Voor doodlijk hels venijn.
Is 't leven machteloos en krank
Men neemt een vieze of bit're drank,
Of 't lichaam weder mocht genezen:
Waarom dan voor een korte tijd,
Niet aangevaard wat bitterheid,
Om eeuwiglijk gezond te wezen.…