Alle inzendingen

Voetje voor voetje Stoep is ijsbaan geworden Sokken om schoenen

Hoe vaak ben je gestorven? Ik stierf duizenden doden voor ik in dìt leven trad en sindsdien tientallen, als ik alles verloor wat ik had. Hoe ga je om met de eindigheid? Dat zwaard van Damocles is voor mij een goede reden om van dag tot dag te leven op het scherpst van de snede. Wa...

De oude man zat voor zijn avondraam in stille mijmering zijn laatste pijp te roken ’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten… Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek anders leek hij door mens en tijd vergeten. Voor kerst brachten buu...

Het begin De beweging van het het zaadje Toenadering zoekend naar het eitje en daarna De verbinding en het delen waardoor groei mogelijk is Het leven: Beweging Toenadering Verbinding Delen Groeien Zijn als de natuur zo puur dat is Leven

ze is de schaduw die langer langer wordt uit haar kleine grafsteen bouw ik bloemrijke wolken van woorden in het hart van haar dood asgrijze takken buigen over het kindergraf

de woede raast door jouw lijf ik ben nog niet aan het oppervlak weet amper wat er diep in je leeft jij praat liefdevol met de doden ik hoor het niet jij toont jouw pijn zodat ik die in mij kan vinden beweeg me blaas leven onder mijn reprielenhuid schud me wakke...

Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit IJs op de ramen, komt allen tezamen 't Is weer advent, ja nu sijt wellecome Tiereliert een merel als flapuit Chromatisch fladderende laddertonen Niets verbloemend der nature bloeme Zingen atonale lijsterbessen Verstilde polyritmische patronen...

Middelbare mannen, met buikje, op mountainbikes, fanatiek fietsend voor vetvermindering en verfitting; Zie ze shinen in hun strakke pakjes en kekke broekjes van de decathlon, kletsend over collen als de Mont Ventoux; Ze wanen zich jaren jonger, kilo’s lichter en potenter, hopend,...

Kou rillend staan bomen verlaten en zielig bij Gekleed met de pracht van een nat en verdord blad wankelend in het leven op stuk hout waar zij verwikkeld is in een verloren strijd met de binnenkomende wind, het vallen nabij. Vogels zijn druk in de weer met het verzamelen Rondfladderend op zo...

In de zitkamer woont de oude familie -- in pronkportretten.

we zagen de wereld dompelen in het vage van wit licht gespikkelde mist vleugen zon kwamen steeds weerom zonder opklarend door te breken om ons de somberte te laten vergeten alleen het vorst- gerijpte oppervlak gaf ons de illusie dat het winterse ons heeft platgelegd omd...

Vandaag de dag maak ik me grote zorgen. Een alsmaar falend kabinetsbeleid, de pengels van van Gaal, het wordt hoog tijd voor een verandering, het liefst al morgen. Excuses? Nee stop die maar in je reet. Geld wil ik zien voor ´t aangedane leed.

Vierde zang Ja, stille Graven! ja, gij blijft mij wijsheid leren. Hier kan ik 't best met God en met mijzelf verkeren, Hier, waar de vrede woont, de zorg het hart niet knaagt, De beek welluidend ruist, de tortel troostrijk klaagt, De zoô *, die de armoe dekt, en 't marmren ereteken...

Ik trachtte jou te bellen, in de cel die je een uitzicht op het kerkhof biedt. De zon brak door. De stenen blonken wit. Cipressen. De verbinding lukte niet. Het ijzer van het hek ontsloot zich wel. De kindergrafjes liggen hier apart. Er waren een paar ééndagsvliegen bij. Geen omber* foto...

Langs de Langeloërlaan bij de Mees & Hopebank zag ik Noes met Japik struinen vilten hoed met druivenrank Deed niks onder voor Piet Paaltjens c.q. François Haverschmidt maar z'n kruin oogt al wat kaaltjens en z'n brein is een vergiet Liep stomdronken laatst te zwalken 's nachts op e...

Sonoor als een midwinterhoorn dreunt over oale grond een trein Een kerstlicht onderweg naar vroeger, 'k word oud bij zoiets onverwachts, de eenvoud mijner jeugd ontgroeid... Dan rent een hond met stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak Ik wi...

Japanse vondst van lang geleden Wanneer serviezen barsten kregen Beschouwde men dat als een zegen Opdat ze jaren nog voldeden Werd er gelijmd met goud, de reden? Ze werden kunst, massa ontstegen Japanse vondst van lang geleden Wanneer serviezen barsten kregen Een metafoor in huidig heden ...

Het was een oude Amerikaanse schoolbus Een gele met lange neus Drie op een bankje links en rechts gaven benen weinig keus De bus, te laat vertrokken telde honderdtwintig koppen Ze slalomde om kuilen en stond plotseling stil Geen nood, het hulpje goot routineus ergens vloeistof in Een vrou...

moge Gods Zoon nu eindelijk komen ons verlangen is sterk naar Het Kind gegroeid nu de kerstster in de winter bloeit Kunnen wij van vernieuwde aarde dromen Zijn Geest kwam een jonge maagd bewonen met die boodschap had de engel Maria begroet moge Gods Zoon nu eindelijk komen ons verlangen is ...

Marokko sportief verloren Marokko moreel gewonnen Afrika volledig ontgonnen Hou daar maar rekening mee Frankrijk, Europa, Wereld Afrika zal nooit meer 't zelfde zijn En wie zich op welke wijze dan ook koloniaal opstelt, zal getroffen worden op 'n wijze welke niet te overtreffen is

"Ik leef" zei hij "Ik ook" zei ik "Als God in Frankrijk" "Wie is dat?" vroeg ik "Ik ben" zei hij "Ik ook" zei ik "De koning te rijk" "Welk rijk?" vroeg ik "Croesus" zei hij "Was hij rijk? vroeg ik "Als Plutus" zei hij "Maar toch een mens als ik" ...

De kat spiedt, aarzelt, waagt zich op het dunne ijs, jaagt op die meeuwen.

De hond rent binnen, glijdt uit over de vloer, en -- snuffelt aan mijn stoel.

ik wist dat je ging schaatsen in je wit kristallen pak strak aan je lijf om nergens aan te haken en toch snelheid te maken als een flits voorlangs het riet dat zo zijn eigen tonen zwiept in een krakend lied in jouw cadans langs deze rij het kleurgezang met wuiven van de ...

Er schiet mij weinig actueels te binnen Dat ik kan transformeren tot een grap Die eindigt met een geestigheid, een frappe, Ik zou niet weten wat ik moet verzinnen. Maar op de valreep krijg ik een idee: Ik trek dit laatje open met Plan B.

Op het Lange Voorhout kwam ik Louis Couperus tegen Hij droeg een duffelse jas en een zwierige hoed en onder zijn arm een klein wit poedeltje dat was bewerkt met een flitspuit onkiese parfum Hij knikte beleefd en ik, blij verrast: hé Louis! Dat vond hij net iets te pop

Gelijk een spelend kind, in zoete waan, Haar pop aan 't liefdevolle hartje drukt, Van 't zielloos mondje menig kusje plukt En meent haar kindjes hart te voelen slaan, Het vlassen haar met bloem en lintje smukt, De kleertjes aantrekt, die zo mooi haar staan, De wassen wang, wier rooskleur haa...

opgewonden als een dolle kanarie incasseert zij het winnende staatslot nu nog het geluk

Eenzaamheid is een ver huis Een bemost graf, foto van een vrouw Een kalender met verjaardagen Dat tikkend klokje op de schouw De flat is comfortabel, het eten goed De verwarming staat op 20 Ik kijk uit naar het lieve meisje dat elke week mijn voeten doet

leeftijd en geboortejaar komen in stormkracht 53 bij elkaar zie hoe ik daarin blijf staan handen diep in zakken volle maan verloren op de top van't hoge duin vol verdriet van teen tot kruin sta ik sterk en heel alleen krijgt geen storm mij van de been maar hoe graag zou ik vallen vallen ...