5306 resultaten.
Doodsangst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 Vele soorten angst
Kende ik al in
Mijn leven
Maar doodsangst,
Wat is dat -
Ik voel wat
Het zijn kan
Als ik in dat
Gat kijk,
In de diepte
Waar niets meer
Is en waarin ik
Onzichtbaar klein
Verdwenen ben…
Blikken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Dankjewel zeg ik en m'n gevoel van angst is weg.…
Bunkerbouwers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 Uit angst om te worden herkend.
Om te worden gezien.
Gezien zoals we werkelijk zijn.…
Angstzweet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 ik was -
Nu is het gebouw alweer
Zeven jaar verleden tijd
Het bestaat niet meer,
Is tot op de diepste
Fundamenten weggesloopt
En vervangen door een
Nieuwe kolos van wel vijf
Etages meer, mijn angstzweet
En mijn verstoorde
Adem zijn net als
Het gebouw zelf gesloopt,
Voorgoed van de aardbodem
Verdwenen, maar ik, in wie
De angst…
Solanum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 in mijn nachten hoor ik een verre hond mij toeblaffen
zo nu en dan, met intervallen die de lengte van helder
achterblijven doorbreken. Met gerucht dat mij wil straffen
zodat geluid van kleur verschiet, ook al weet ik beter
in het water van rimpelloze nachten groeien wortels
die tot mijn lippen reiken
geruisloos in plooien van kerende gedachten…
Lood in mijn schoenen voor de tandarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Met het lood in de schoenen
stap ik de deur binnen,
ben aan de beurt ,
met nog steeds datzelfde lood
stap ik in de stoel
en gek hè?
Maar zelfs in ligstand voel ik kijkend
naar de grote lamp boven me,
nog steeds het lood zwaar wegend
in mijn schoenen.…
[ Ik ben niet wakker ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik ben niet wakker,
ik schuil nog in mijn angstdroom –
als een pissebed.…
Frontlijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
456 ik vraag in een laatste bericht
mijn wolgeverfde huiver te ledigen
in het holst van de abyss, waar
binnengewanden en geest versmelten
in winternachten waar geen plek
meer is voor kaarslicht, maan of sterren
leg ik een versteend lijf te rusten
aan de hardste rand van het einde…
[ Sprookjesgeluiden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Sprookjesgeluiden
in het bos maken sprookjes –
echt waar, ben ik bang.…
Niets hielp
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
681 zij probeerde
pilletjes en drankjes
om het vallen te stoppen
zij probeerde rust
maar niets hielp
het vallen bleef aanhouden
zo viel zij van de fiets
van de hoop dat het
op zou ophouden
en van het geloof
in haar kunnen
nog twee dagen
geeft zij zichzelf
en haar tovenaars
het voordeel van de twijfel
dan moet ze wel………
Geketend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
891 ik ben de vogel
in jouw kooi
ik zit geketend
ben jouw prooi
ik heb geen vrijheid
en geen rust
jij bent de kaper
op de kust
in alle straten
zwerft jouw naam
jij bent de gluurder
door het raam
jij houdt mij vast
in ijzeren greep
jij kent het klappen
van de zweep
jij bent mijn dader
en mijn angst
wij halen adem
maar…
Deze dagen 11, op me af
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
400 Op me af laten komen
naar mij toe
in plaats van
hebben willen, graaien
door angst om
wat weg vallen kan.
Zomaar ideeën ook,
die ineens...
waar en welke waren dat?
Vertrouwen dat we meer
dan we verwachtten en dachten,
ons voor kunnen stellen,
krijgen
als we niets grijpen.
Dat te begrijpen!…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ze was heel alleen en ze zat in bad
stilte waadde door het kapitale huis
Ze luisterde scherp; hoorde zij wat?
haar hart bonsde, dit was niet pluis
Angstige ogen keken naar de deur;
zag zij die deurknop daar bewegen
Uit haar gezicht verging alle kleur
want hier waren geen vluchtwegen
Gruwelijk klonk het zachte kraken
wie daar schreed was…
voor nu altijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 wat stil is
maakt groot
wat groot is
maakt bang
bang
in de stilte
gevangen
verstikt verlangen
wat kan ons
nu nog vangen
bang
te verliezen
te moeten kiezen
tussen nog slechter
of slecht
wat is er
echter dan dit
als stilte omarmt
liefde verwarmt
troost
ontvlamt
laat dat
voor nu
en altijd
zo zijn…
daar staat zij dan
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
736 daar staat zij dan
wijd gespreid in t mulle zand
armen trekken lichaam open
laat zij haar fantomen razen
alle gekte en het dazen
en de storm jaagt over zee
met ‘t snerpend krijsen mee
waar haar mond op stukgelopen
wat haar hart woest wilde slopen
jaagt zij met de noordenwind
zij is de vrouw - zij is het kind
dat stormen tegenspreken…
Dooddrukken
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
503 het fijn
bleek gezichtje
prachtig gitzwart
haar
men wil
een trein
in Duitsland
naar haar
vernoemen toch
raar
het waren
meisjesdromen turend
door het
kleine raam
niets wetend
aangaande het
komend verraad
OH dat
dwaze haat
daar de
doodstrein stopt
te weinig
ruimte werd
erin gepropt
wij in
Nederland gedenken
lief…
De dagelijkse werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 De Dagelijkse Werkelijkheid maakt me bang
(gevoelens, gedachten)
Ervaren
Beleven
Het Ongrijpbare
Bijsturen terwijl de Realiteit
tussen mijn vingers doorglipt
En toch willen doorgaan…
gekreukt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 aan de waslijnen
hangen de grote angsten
gekreukt te drogen…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
[ Papa en mama ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 Papa en mama
komen stommelend thuis, nu –
kan ik gaan slapen.…
[ Juist als je niets durft ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Juist als je niets durft,
zet je alles op het spel:
je hele leven.…
[ Mijn mooie uitzicht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Mijn mooie uitzicht
bescherm ik tegen rovers –
Met zware luiken.…
Duivelse krachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 De ledigheid voert de boventoon
Jij vleit je erop neer
Als zijnde mijn beschermer
Mijn redder en mijn heer
Ik wil jou echter dumpen
Want God wat haat ik jou
Maar dat juist is de grondslag
Dat is de hele clou
Zolang ik je bevecht
Hap jij steeds weer toe…
Eten of gegeten worden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Richting de haven draait de maag zich om
Werkeloos toeziend hoe de rest zich klaarmaakt voor de strijd
Overleven is het enige wat telt
Me vastklampend aan dit zinloos verzet
Het onverzadigbare monster voedend
Het macht en kracht verschaffend
Presenteer ik mezelf als hapklare brok…
niets van dit alles
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 op broze schouders
dragen we loden
bergen
getallen snellen
naar een uitkomst
de woekeraar
leunt grijzend
tegen de muur
wandel terug in
de tijd waar het
leed begon
niets van dit alles
is blijvend…
Dromerijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 De rust wordt me niet gegund,
koorts en angst bezweten het bed.
Prevelen droge lippen nog een avondgebed?…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
mooi als de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 brandbommen
vallen als roofvogels
uit de lucht
een sissend geluid
het klinkt als ruw ijzer
dat over stenen schuurt
het snijdt
door merg en been
een hoog geluid
de opengesperde mond
van mijn moeder
haar Schreeuw
een kind springt in
het riviertje buigt het
hoofd onder water
het wacht op stilte
een bamboe rietje steekt…
de wereld zal weer witter zijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
831 weer het verleden zien
met hulp en andere ogen
ik was je maat en gaf je raad
jouw vrijheid kan mij niet gedogen
je hebt gekozen om alleen te gaan
van herinnering wil je niet weten
ik werd teveel in je bestaan
je hoopt nu, op een snel vergeten
nooit meer een gouden zon
het gele zand en blauwe luchten
de wereld zal weer witter zijn
de angst…
Angst en ontkennen gevoelens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Angst is
een
tunnel
waar je
doorheen gaat
terwijl
je meerijdt
op het gevoel
van angst
tot het
je naar
een
diepere
laag van de
werkelijkheid
draagt
Angst is
een ontkenning
van andere gevoelens
wanneer
het oorspronkelijke
gevoel geaccepteerd en
ervaren wordt
wordt de knoop
ontward…